บทที่ 22 ไม่โทษเธอที่มีสองมาตรฐาน แต่เป็นเพราะเฉินหยางมีความสามารถมากเกินไป!
คำพูดของสวี่เมิ่งเหยาที่ดูเหมือนจะมีสองมาตรฐานนั้น ไม่ใช่เพราะเธอมีความลำเอียง แต่เมื่อเธอได้รู้จักเฉินหยางแล้ว เธอก็พบว่าเขาเก่งกว่าที่เธอคิดไว้มาก การมีความรักและการแต่งงานนั้น พูดตามตรง มันเป็นเรื่องที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง
ถ้าเป็นการมีความรักในมหาวิทยาลัย ผู้ชายอย่างเฉินหยางที่มีผลการเรียนดีเยี่ยม ครองอันดับหนึ่งของชั้นปีทุกปี ได้รับทุนการศึกษาทุกปี และได้รับการขนานนามว่าเป็นหนุ่มหล่อของมหาวิทยาลัย แน่นอนว่าเป็นตัวเลือกแรก
แต่ถ้าต้องการแต่งงาน ไม่เพียงแต่พวกเขาทั้งสองต้องชอบกัน แต่ครอบครัวของพวกเขาต้องสามารถอยู่ร่วมกันได้อย่างกลมกลืน พูดง่ายๆ ก็คือต้องมีฐานะที่เหมาะสมกัน แม้ว่าฐานะครอบครัวจะแตกต่างกันบ้างก็ไม่เป็นไร แต่ฐานะครอบครัวของเฉินหยางกับเย่ชิงหยานั้นแตกต่างกันมาก
จากมุมมองของเพื่อนสนิท แน่นอนว่าเธอควรจะแนะนำให้เย่ชิงหยาเลิกกันเสียก่อน แม้ว่าพวกเขาทั้งสองจะพยายามอยู่ด้วยกัน แต่สุดท้ายก็อาจจะไม่สามารถผ่านด่านพ่อแม่ของเย่ชิงหยาได้
แต่เธอไม่สามารถต้านทานความสามารถของเฉินหยางได้! ความสามารถที่โดดเด่นของเขาสามารถชดเชยข้อด้อยของฐานะครอบครัวที่ยากจนได้อย่างสมบูรณ์ เพราะด้วยความสามารถในการลงทุนทางการเงินของเฉินหยาง เพียงแค่เขาพยายาม ไม่ต้องใช้เวลานาน ก็สามารถทำให้ครอบครัวมีชีวิตที่ร่ำรวยได้ ตอนนั้น ข้อด้อยเพียงอย่างเดียวของเฉินหยางจะหายไปอย่างสิ้นเชิง
และในเวลานั้น ด้วยเงื่อนไขของเฉินหยาง จะมีสาวสวยมากมายที่ต้องการขึ้นตำแหน่ง แม้ว่าเย่ชิงหยาจะสวย มีรูปร่างดี มีเสน่ห์ และมีฐานะครอบครัวดี แต่ถ้าก้าวช้าไปหนึ่งก้าว ก็จะช้าทุกก้าว ความรักมีลำดับ แต่การแต่งงานไม่มี เมื่อเฉินหยางแต่งงานแล้ว ถ้าฝ่ายตรงข้ามไม่ตาบอด ก็ไม่มีทางแยกจากเฉินหยางได้ ตอนนั้น เย่ชิงหยาจะไม่มีที่ให้ร้องไห้
และตอนนี้ เย่ชิงหยามีลูกของเฉินหยางในท้อง และพวกเขาทั้งสองมีความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นโดยไม่รู้ตัว ฝ่ายตรงข้ามย่อมมีความรู้สึกผิดต่อเย่ชิงหยาอยู่บ้าง ด้วยข้อได้เปรียบตามธรรมชาติ และความสวยงามและเสน่ห์ของเย่ชิงหยา การจะเอาชนะเฉินหยางนั้นไม่ใช่เรื่องยาก
สวี่เมิ่งเหยาคิดถึงเย่ชิงหยา จึงพูดเรื่องนี้กับเธอเป็นการส่วนตัว ถ้าไม่ใช่เพราะพวกเขาเป็นเพื่อนสนิท สวี่เมิ่งเหยาคงจะอดใจไม่ไหวที่จะตามจีบเฉินหยาง เพราะผู้ชายที่ยอดเยี่ยมอย่างเขา หายากมาก การจะเจอคนแบบนี้ อาจต้องใช้โชคทั้งชีวิต
พูดถึงตรงนี้ สวี่เมิ่งเหยาก็เริ่มอิจฉาเพื่อนสนิทเย่ชิงหยา มีผู้ชายที่ยอดเยี่ยมแบบนี้มาหาเธอ เธอไม่ต้องใช้วิธีการใดๆ ก็สามารถได้มาอย่างง่ายดาย ไม่เหมือนเธอ ที่คิดว่าหาเจ้าชายในฝันได้ แต่ใครจะคิดว่าฝ่ายตรงข้ามกลับเป็นผู้ชายเจ้าชู้ที่อยู่ในวงการความรักมานาน คนเทียบกับคน ทำให้โกรธจริงๆ
เย่ชิงหยาฟังคำพูดของเพื่อนสนิทสวี่เมิ่งเหยาแล้ว ก็เข้าสู่ภวังค์ จริงๆ แล้ว สวี่เมิ่งเหยาพูดมีเหตุผลมาก ถ้าเธอไม่ชอบเฉินหยาง ไม่รู้สึกหวั่นไหวกับเขาเลย แล้วจะยอมอยู่ร่วมกับเฉินหยางได้อย่างไร? และยังยอมให้เขามีเวลาสามเดือนเพื่อพิสูจน์ตัวเอง? ชอบหน้าตา? ชอบทางกายภาพ? อาจจะมีทั้งสองอย่าง แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ เย่ชิงหยาชื่นชมเฉินหยางจากใจจริง
สำหรับเธอ การเกิดมาของคนหนึ่งยากที่จะเปลี่ยนแปลงได้ แต่สามารถพยายามทำให้ตัวเองเก่งขึ้น และเดินไปสู่เส้นทางที่ประสบความสำเร็จมากขึ้น และเฉินหยาง ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นคนแบบนั้น พยายามไม่หยุดยั้ง มีความสามารถพิเศษ เพียงแค่ตัวเอง ก็สามารถประสบความสำเร็จได้ กลายเป็นคนที่หลายคนต้องเงยหน้ามอง และคนแบบนี้ มักจะมีเสน่ห์มากกว่าคนที่เติบโตด้วยอิทธิพลของครอบครัว เพราะทุกก้าวที่เดิน เป็นผลจากความพยายามของเขาเอง เดินได้มั่นคงที่สุด แข็งแกร่งที่สุด สามารถสะสมพลังและก้าวไปสู่ตำแหน่งที่สูงขึ้นและยอดเยี่ยมยิ่งขึ้น
"เหยาเหยา ไม่ต้องห่วง ฉันรู้ว่าต้องทำอย่างไร" เย่ชิงหยาจับมือสวี่เมิ่งเหยา พูดด้วยรอยยิ้ม
"ก็ดีแล้ว ในเรื่องนี้ เธอต้องคิดให้รอบคอบ เพราะมันไม่เพียงเกี่ยวข้องกับความสุขในอนาคตของเธอ แต่ยังเกี่ยวข้องกับความสัมพันธ์ระหว่างลูกในท้องกับพ่อของเขาด้วย" สวี่เมิ่งเหยาพูดจบเพียงเท่านี้ เรื่องที่เหลือ เธอไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจแทนเย่ชิงหยา
แสงไฟเริ่มสว่างขึ้น กลางคืนเริ่มเข้ามา แป๊บเดียวก็ถึงเวลาสองทุ่มกว่าแล้ว สวี่เมิ่งเหยาเห็นว่าเวลาสายแล้ว ตั้งใจจะลุกขึ้นจากไป แต่ถูกเย่ชิงหยาขวางทางไว้
"เหยาเหยา ยังไงเธอก็กลับไปโรงเรียนก็ไม่มีอะไรทำ ทำไมคืนนี้ไม่พักที่นี่กับฉันล่ะ!" เย่ชิงหยากอดแขนสวี่เมิ่งเหยา พูดด้วยน้ำเสียงอ้อน
"ชิงหยา เธอ...คงไม่กลัวที่จะอยู่ร่วมกับเฉินหยาง กลัวว่าเขาจะทำอะไรที่ไม่ดีต่อเธอใช่ไหม?" สวี่เมิ่งเหยาเป็นคนที่มีประสบการณ์ มองแวบเดียวก็รู้จุดประสงค์ที่เย่ชิงหยาต้องการให้เธออยู่ด้วย
"เหยาเหยา ฉันไม่เคยอยู่ร่วมกับเพศตรงข้ามใต้หลังคาเดียวกันมาก่อน ดังนั้นจึงอาจจะมีความกังวลบ้าง ช่วยฉันหน่อย คืนนี้อยู่กับฉันเถอะ!" เย่ชิงหยายิ้มเล็กน้อย พูด
"ได้ ใครให้เธอเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของฉันล่ะ! ในเมื่อเธอขอร้องฉันแล้ว ฉันก็ไม่กล้าปฏิเสธ แต่กลับไปเธออย่ามาว่าฉันทำลายเรื่องดีของเธอนะ!" สวี่เมิ่งเหยาหัวเราะเบาๆ เธอไม่เข้าใจจริงๆ เพื่อนสนิทของเธอคนนี้ ถ้ากลัวที่จะอยู่ร่วมกับเฉินหยาง แล้วทำไมต้องให้เขาย้ายมาอยู่ด้วย มันขัดแย้งกันจริงๆ ถ้าเป็นเธอ สามารถอยู่ร่วมกับผู้ชายที่หล่อ รูปร่างดี และเก่งทำอาหารแบบนี้ ฝันก็จะตื่นขึ้นมาหัวเราะ ไม่มีเวลาคิดเรื่องไร้สาระพวกนั้น!
อีกด้านหนึ่ง เฉินหยางเห็นเย่ชิงหยาและสวี่เมิ่งเหยาอยู่ในห้อง ไม่ได้ออกมา ก็ไม่ได้รบกวนมาก เขาเอาเสื้อผ้าเปลี่ยนเข้าไปในห้องน้ำ อาบน้ำอุ่นอย่างสบาย จากนั้น ซักกางเกงในและถุงเท้าด้วยมือ ส่วนเสื้อผ้าและกางเกง เขาโยนเข้าเครื่องซักผ้า หลังจากทำเสร็จ เฉินหยางเดินไปที่ประตูห้องของเย่ชิงหยา เคาะประตูเบาๆ ไม่นานนัก ประตูถูกเปิดออก เย่ชิงหยาและสวี่เมิ่งเหยายืนอยู่ที่ประตู มองไปที่เฉินหยาง
"ชิงหยา เมิ่งเหยา ฉันอาบน้ำเสร็จแล้ว พวกเธอสามารถอาบได้" เฉินหยางยิ้ม พูดกับพวกเธอทั้งสอง เมื่อได้ยิน เย่ชิงหยาพยักหน้า "ดี เราจะอาบทีหลัง"
"ฉันจะกลับไปเล่นคอมพิวเตอร์ในห้อง มีอะไรเธอเคาะประตูได้เลย" เฉินหยางพูดจบ หันหลังเดินเข้าห้อง ปิดประตู การกระทำนี้ ทำให้เย่ชิงหยาและสวี่เมิ่งเหยามองหน้ากัน พวกเธอรู้สึกได้ชัดเจนว่าเฉินหยางดูเกร็งๆ
"เฉินหยางคนนี้ น่าสนใจจริงๆ! ชิงหยา ฉันคิดว่าเธอทั้งสองเหมาะสมกันมากขึ้นเรื่อยๆ" สวี่เมิ่งเหยาหัวเราะพูด
"ไม่ล้อเล่นแล้ว! ฉันจะไปอาบน้ำ วันนี้ฉันเหงื่อออกทั้งตัว เหม็นมาก ทนไม่ไหวแล้ว" เย่ชิงหยามองสวี่เมิ่งเหยาอย่างไม่พอใจ จากนั้น หันไปที่ตู้เสื้อผ้าของตัวเอง หยิบชุดชั้นในสีดำและชุดนอนเปลี่ยน แล้วเดินไปที่ห้องน้ำ
สำหรับเรื่องนี้ เฉินหยางไม่รู้เลย ขณะนี้ เขานั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ ซอฟต์แวร์เปิดอยู่ แสดงกราฟวิเคราะห์หุ้นอเมริกา วันนี้ สำหรับเฉินหยาง เป็นวันที่เปลี่ยนแปลงชีวิต บ่ายวันนี้เปิดบัญชีลงทุนที่บริษัทหลักทรัพย์ติ่งเฟิง และทำกำไรจากหุ้นฮ่องกงกว่าแปดล้าน รวมทุนทั้งหมดเกือบสิบล้าน สำหรับคนทั่วไป นี่อาจเป็นจำนวนเงินที่มากมาย แต่สำหรับครอบครัวเย่ อาจจะไม่มีค่าเลย หากต้องการชนะใจเย่ชิงหยาในสามเดือน และมีทุนที่ครอบครัวเย่ยอมรับ เขายังมีทางยาวที่จะต้องเดิน ดังนั้น เฉินหยางต้องพยายามอย่างเต็มที่เพื่อพัฒนาตัวเอง และการลงทุนในหุ้นอเมริกา เป็นวิธีที่ดีที่สุดในขณะนี้
(จบตอน)