บทที่ 26 สู้กับตลาดหุ้นอเมริกาอีกครั้ง ทำอาหารเช้าให้เย่ชิงหยา

คืนนั้น ตลาดหุ้นอเมริกามีความผันผวน ทุนและสถาบันการเงินมากมายระดมทุนมหาศาลเพื่อผลประโยชน์ของตนเอง หวังทำกำไรจากตลาดหุ้น สงครามการเงินที่ไม่มีควันปืนกำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือด

เฉินหยางถือเงินหลายล้านดอลลาร์ แต่ยังไม่รีบลงทุน เขาตรวจสอบตลาดหุ้นอเมริกาอย่างละเอียด วิเคราะห์ข้อมูลของหุ้นแต่ละตัว หวังว่าจะพบหุ้นที่มีคุณภาพที่คุ้มค่าต่อการลงทุน

"ตรวจพบว่าผู้ใช้กำลังลงทุนในตลาดหุ้นอเมริกา [เทพแห่งการลงทุน] เริ่มทำงาน ความสามารถในการลงทุนและวิเคราะห์ระดับเทพกำลังปรากฏ..."

"เซนนาเทคโนโลยี รหัสหุ้นคือ xxxxx บริษัทนี้ได้ลงทุนมหาศาลในการเตรียมทีมวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีภาพโฮโลแกรมและการฉายภาพความร้อนเป็นเวลาสองปี นำเทคโนโลยีล้ำสมัยมาสู่แวดวงเทคโนโลยีและภาพยนตร์"

"พรุ่งนี้เช้า เมื่อข่าวนี้แพร่ออกไป ราคาหุ้นจะพุ่งจาก 10.10 ดอลลาร์ เป็น 25.20 ดอลลาร์ เพิ่มขึ้นถึง 1.5 เท่า"

"หลังจากนั้น เมื่อทุนเข้ามา ราคาหุ้นจะยังคงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง สุดท้ายจะหยุดที่ 35.10 ดอลลาร์"

"แนะนำให้ผู้ใช้ลงทุนทันที"

ไม่นาน เสียงเตือนจากระบบดังขึ้นในหัวของเฉินหยางอีกครั้ง "โชคดีจริงๆ! ฉันเจอหุ้นที่มีมูลค่าการลงทุนสูงจริงๆ" ด้วยความเชื่อมั่นในระบบ เฉินหยางไม่ลังเลเลย เขาเก็บเงินหนึ่งล้านดอลลาร์ไว้ในบัญชี ที่เหลือทั้งหมดลงทุนในหุ้นของเซนนาเทคโนโลยี

หลังจากทำเสร็จ เขาปิดคอมพิวเตอร์แล้วนอนหลับทันที เฉินหยางนอนหลับจนถึงเจ็ดโมงเช้าของวันถัดไป ลืมตาตื่นขึ้นมา เฉินหยางลุกจากเตียงทันที เปิดคอมพิวเตอร์ตรวจสอบบัญชีการลงทุนของเขา เมื่อเห็นเงินจำนวนมากในบัญชี ยืนยันว่าเขาไม่ได้ฝันไป จึงถอนหายใจอย่างโล่งอก

จากนั้น เฉินหยางแต่งตัวเรียบร้อย เข้าไปในห้องน้ำล้างหน้าแปรงฟัน จากนั้นก็เข้าไปในครัว ตั้งใจทำโจ๊กบำรุงสุขภาพให้เย่ชิงหยาด้วยตัวเอง เขาหยิบเนื้อหมูไม่ติดมัน เห็ด กุ้ง ผัก ขิง และต้นหอมจากตู้เย็น ล้างวัตถุดิบทั้งหมดให้สะอาดเตรียมไว้ จากนั้นหยิบมีดครัว แสดงฝีมือการใช้มีดที่ชำนาญ หั่นเนื้อหมูเป็นแผ่นบางเหมือนปีกจักจั่น

"ตรวจพบว่าผู้ใช้กำลังทำอาหาร ฝีมือการใช้มีด +100! ฝีมือการทำอาหาร +100!" ทันใดนั้น ร่างกายของเฉินหยางก็เต็มไปด้วยความทรงจำที่ไม่สามารถอธิบายได้ ทำให้ฝีมือการทำอาหารและการใช้มีดของเขาพัฒนาขึ้นมาก

ในขณะเดียวกัน ในห้องของเย่ชิงหยา ห้องมีแสงสว่างดี โทนสีอบอุ่น ดูอบอุ่นมาก เย่ชิงหยาและสวี่เมิ่งเหยานอนพิงกัน ท่านอนสง่างาม ใบหน้าที่ประณีต ผิวขาวเนียนนุ่ม แม้จะเป็นหน้าสด แต่ก็ยังทำให้คนรู้สึกทึ่ง พวกเธอนอนอยู่บนเตียง หน้าอกอวบอิ่ม โค้งมนและเด่นชัด ทำให้ยากที่จะควบคุม งดงามดั่งเทพธิดา ความงามเหมือนนางฟ้า ออร่าโดดเด่น ดูเหมือนว่ามีเพียงคำเหล่านี้เท่านั้นที่สามารถบรรยายความงามของเย่ชิงหยาได้

สวี่เมิ่งเหยามีหน้าตา รูปร่าง และออร่าที่ไม่ด้อยไปกว่ากัน แต่เมื่อเทียบกับเย่ชิงหยาแล้ว ก็ยังด้อยกว่าเล็กน้อย หลังจากนั้นไม่นาน ขนตาของสวี่เมิ่งเหยากระพริบเล็กน้อย แสดงอาการตื่น เธอใช้มือถูตา จากนั้นลุกขึ้นมองไปรอบๆ ห้อง เห็นเย่ชิงหยายังหลับอยู่ ยิ้มร้ายๆ แล้วจั๊กจี้ที่เอวของเธอ

"อ๊า!!!" เย่ชิงหยาตื่นขึ้นมาทันที เห็นสวี่เมิ่งเหยาทำร้ายและแกล้งเธอ เธอถอนหายใจอย่างโล่งอก จากนั้น เธอแสดงความไม่พอใจต่อสวี่เมิ่งเหยา: "สวี่! เมิ่ง! เหยา! เช้าตรู่แบบนี้ เธอก็ทำเรื่องแย่ๆ กับฉัน! ดูเหมือนว่าฉันจะดีกับเธอเกินไป จนทำให้เธอได้ใจ ถ้าเป็นเช่นนั้น ก็อย่าโทษฉันที่ไม่สุภาพกับเธอ!"

พูดจบ ไม่รอให้สวี่เมิ่งเหยาตอบสนอง เย่ชิงหยาก็ผลักเธอลงบนเตียงแล้วจั๊กจี้ที่รักแร้ของเธอ สวี่เมิ่งเหยากลัววิธีนี้ที่สุด ทันใดนั้น เธออดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา ขณะที่ทั้งสองเล่นกัน เสื้อผ้าก็ค่อยๆ หลุดออก ขอบเขตยิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ โชคดีที่เฉินหยางไม่เห็น ไม่เช่นนั้นเขาคงหลงใหลในฉากนี้

สุดท้าย การต่อสู้จบลงด้วยการที่สวี่เมิ่งเหยาขอร้อง เมื่อเย่ชิงหยาและสวี่เมิ่งเหยาเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ ทั้งสองมาที่ห้องนั่งเล่น ทันทีที่พบว่ามีกลิ่นหอมลอยมาในอากาศ ทำให้พวกเธออดไม่ได้ที่จะน้ำลายไหล

"ชิงหยา เธอได้กลิ่นหอมไหม?" "กลิ่นนี้ เหมือนมีคนกำลังต้มโจ๊ก? โจ๊กที่ใส่อาหารทะเล หอมจนอดไม่ได้ที่จะน้ำลายไหล!" สวี่เมิ่งเหยาดมกลิ่นในอากาศ ทันใดนั้น เธอแสดงสีหน้าดีใจ

"ฉันก็ได้กลิ่น คาดว่า เฉินหยางกำลังทำอาหารเช้าในครัว! เมื่อวานฉันเซ็นสัญญาอยู่ร่วมกับเขา ในสัญญาระบุว่า ในช่วงที่อยู่ร่วมกัน เขาจะรับผิดชอบอาหารสามมื้อของฉัน มีเพียงฝีมือการทำอาหารของเขาเท่านั้นที่สามารถทำโจ๊กที่หอมขนาดนี้ได้" เย่ชิงหยาพยักหน้า ขณะพูด สายตาก็หันไปที่ประตูครัวโดยไม่รู้ตัว

"ชิงหยา เรารีบล้างหน้าแปรงฟัน แล้วไปดูว่าเฉินหยางทำอะไรอร่อยให้เรากิน" สวี่เมิ่งเหยาจับมือเย่ชิงหยา แล้วเดินเข้าไปในห้องน้ำอย่างรวดเร็ว หลังจากล้างหน้าและดูแลผิวเสร็จ ทั้งสองก็รีบมาที่ประตูครัว เห็นเฉินหยางยืนอยู่หน้าเตา ทำให้เย่ชิงหยารู้สึกอบอุ่นในใจ ดูเหมือนว่าการมีแฟนที่มีฝีมือทำอาหารดี ที่สามารถทำอาหารเช้าให้เธอทุกวัน เป็นเรื่องที่มีความสุข

"เฉินหยาง เธอตื่นเช้าขนาดนี้? ทำอะไรอร่อยให้เราชิงหยากิน?" สวี่เมิ่งเหยาเริ่มพูด

"ใช้วัตถุดิบในตู้เย็น ทำโจ๊กกุ้งสดเห็ดหมูไม่ติดมัน ใกล้เสร็จแล้ว พวกเธอไปนั่งรอที่ห้องนั่งเล่นสักครู่!" เฉินหยางหันหัว เห็นเย่ชิงหยาและสวี่เมิ่งเหยาสองสาวที่ล้างหน้าแล้ว หน้าสด ทำให้เขารู้สึกทึ่ง โดยเฉพาะเมื่อพวกเธอสวมชุดลำลองในบ้าน เหมือนนางฟ้าที่ไม่กินควันโลกมนุษย์ ลงมาสู่โลกมนุษย์ ยิ่งเข้าถึงได้ เฉินหยางถึงกับตะลึง

ท่าทางที่เกือบจะหลงใหลนี้ ถูกเย่ชิงหยาและสวี่เมิ่งเหยาเห็น สวี่เมิ่งเหยายิ้มกว้างขึ้น ใช้ข้อศอกกระทุ้งเย่ชิงหยา สายตาเหมือนจะบอกว่า ดูสิพี่สาว เสน่ห์ของเธอมากแค่ไหน! ถ้าอยากได้เฉินหยาง แค่แสดงเสน่ห์เล็กน้อย เขาก็จะยอมสยบอยู่ใต้กระโปรงของเธอ

ใบหน้าของเย่ชิงหยาขึ้นสีแดง ดูเขินอาย ขณะนี้ หัวใจของเธอเต้นแรงมาก ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหน ก็ไม่สามารถสงบลงได้ ความรู้สึกที่หัวใจเต้นแรง คงเป็นแบบนี้

"แค่กๆ..." สวี่เมิ่งเหยากระแอม มองเฉินหยางด้วยรอยยิ้ม ถามเบาๆ: "เฉินหยาง หน้าสดของชิงหยาดูดีมากใช่ไหม?"

เฉินหยางพยักหน้าโดยไม่รู้ตัว: "ดูดี! เหมือนนางฟ้า!" เมื่อได้ยิน ใบหน้าของเย่ชิงหยาก็แดงเหมือนมะเขือเทศ เธอก้มหน้าทันที ไม่กล้ามองตาเฉินหยาง อยากจะหาที่ซ่อนตัว

เช้านี้ การสนทนาระหว่างสวี่เมิ่งเหยาและเฉินหยาง ทำให้เย่ชิงหยารู้สึกอายมาก ถ้าเป็นไปได้ เธออยากจะหันหลังออกจากที่นี่ทันที

(จบตอน)