บทที่ 38 งานเลี้ยงใหญ่ที่เทียนฟู่, ทานอาหารเย็นด้วยกัน

"ชิงหยา ตั้งแต่ฉันต้องการให้คุณเป็นผู้หญิงของฉัน ฉันก็รู้ว่าจะมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น ไม่ต้องห่วง ฉันรู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไร มีฉันอยู่ ไม่มีใครกล้ารังแกคุณ" เฉินหยางตบแขนเย่ชิงหยา มองตาเธอด้วยความอ่อนโยน พูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ

"เฉินหยาง คุณ..." เย่ชิงหยาต้องการพูดแต่หยุด เห็นเฉินหยางมีความรับผิดชอบ พูดตามตรง เธอรู้สึกดีใจ แต่ตอนนี้ ไม่ใช่เวลาที่จะอวดดี เพราะเฉินหยางกำลังจะเผชิญหน้ากับการโจมตีจากลูกหลานของตระกูลใหญ่ในเซี่ยงไฮ้ ไม่พูดเกินจริง หลี่ป๋อเพียงแค่โทรศัพท์ครั้งเดียว ก็สามารถทำให้เฉินหยางไม่สามารถอยู่ในวงการการเงินในเซี่ยงไฮ้ได้ นี่คือสัญลักษณ์ของอำนาจและสถานะของตระกูล

แม้ว่าเฉินหยางจะมีความสามารถยอดเยี่ยม แต่เมื่อเทียบกับทุนแล้ว ก็ไม่คุ้มค่า

"เฉินหยาง คุณและฉันมีสถานะต่างกัน ฉันไม่ต้องการใช้กำลังบังคับคุณ ถ้าคุณฉลาด ก็อย่าปฏิเสธข้อเสนอที่ดี ถ้าคุณยอมรับที่จะออกจากชิงหยา ฉันไม่เพียงแต่จะไม่ทำให้คุณลำบาก แต่ยังจะแนะนำคุณให้กับสถาบันการเงินชั้นนำในเซี่ยงไฮ้ ให้คุณได้งานที่มีเงินเดือนสูงที่คนอื่นฝันถึง ว่าไง?" หลี่ป๋อเชื่อ ในความรักและอาชีพ อะไรสำคัญกว่า เฉินหยางจะเลือกถูก

"ขอโทษ ฉัน...ปฏิเสธ!" เฉินหยางไม่ลังเล ปฏิเสธข้อเสนอของหลี่ป๋อทันที ไม่ต้องพูดถึงว่าหลี่ป๋อจะมีใจดีขนาดนั้นหรือไม่ นอกจากนี้ ด้วยความสามารถในการลงทุนของเฉินหยางในปัจจุบัน เขาไม่สามารถยอมทำงานให้กับสถาบันการเงินเหล่านี้ได้

ถันหยงเห็นเหตุการณ์นี้ หัวใจแทบจะหลุดออกมา นี่คือคำสัญญาที่คุณหลี่ทำด้วยตัวเอง แต่กลับถูกเฉินหยางปฏิเสธอย่างไม่เกรงใจ! คนนี้ กล้าทำได้ยังไง? หรือว่าเขาไม่รู้ว่าการทำเช่นนี้ จะทำให้คุณหลี่โกรธมาก?

ถันหยงสังเกตเห็นก่อนหน้านี้ว่าเฉินหยางเปลี่ยนไป กลายเป็นคนพูดเกินจริงและหยิ่งยโส แต่ไม่กล้าคิดว่าเฉินหยางกล้าทำให้คุณหลี่โกรธ! แต่ถ้าคนนี้หาทางตายเอง เขาก็แค่รอดูจากที่ไกล เชื่อว่าคุณหลี่จะไม่ปล่อยเขาไป เมื่อถึงเวลานั้น เฉินหยางจะต้องพบกับจุดจบที่น่าสังเวช

เมื่อเฉินหยางตกงาน และพบกับอุปสรรคในเซี่ยงไฮ้ ความหยิ่งและศักดิ์ศรีของเขาจะถูกเหยียบย่ำจนกลายเป็นหมาแพ้ ถึงตอนนั้น แม้แต่หลิวรู่เหยียนจะชอบเฉินหยางแค่ไหน ก็ไม่สามารถอยู่กับเขาได้ เพราะคนต้องการก้าวไปข้างหน้า น้ำต้องไหลลง ไม่มีผู้หญิงคนไหนที่จะเลือกอยู่กับผู้ชายที่ไม่ประสบความสำเร็จเพียงเพราะความอ่อนโยนของเขา เมื่อถึงเวลานั้น โอกาสที่ถันหยงจะได้ครองใจสาวงามก็จะมาถึง

"เฉินหยาง คุณกำลังหาทางตาย!" ความอดทนของหลี่ป๋อชัดเจนว่าถึงขีดสุดแล้ว เฉินหยางที่ไม่กลัวเสือและไม่ยอมรับข้อเสนอ ทำให้หลี่ป๋อโกรธมาก

"อย่าอวดดีด้วยคำพูด ฉันบอกแล้ว ฉันจะไม่แยกจากชิงหยา ชิงหยา เราไปกันเถอะ" เฉินหยางไม่อยากพูดกับหลี่ป๋ออีก จากนั้นก็จับแขนเย่ชิงหยาเดินไปที่ลานจอดรถใต้ดิน

"คุณหลี่ จะให้หยุดพวกเขาไหม?" ถันหยงเดินไปข้างหลี่ป๋อ ถามเบาๆ

"ไม่ต้อง! ชิงหยามีความรู้สึกพิเศษต่อเฉินหยาง ถ้ายังทำต่อไป ก็จะเสียมารยาท เราตามไปดูว่าพวกเขาจะไปไหนต่อ" หลี่ป๋อมองไปที่หลังของพวกเขา ใบหน้ามืดมนถึงขีดสุด พูดจบ ก็เดินตามไป

ลิฟต์ตรงไปยังลานจอดรถใต้ดิน เฉินหยางเดินไปที่รถเมอร์เซเดส-เบนซ์ S680 จากนั้นเปิดท้ายรถ วางถุงช้อปปิ้งของเขาและเย่ชิงหยาเข้าไปทั้งหมด หลังจากนั้น ทั้งสองก็นั่งในรถ สตาร์ทเครื่องยนต์ เปลี่ยนเกียร์ เหยียบคันเร่งเบาๆ รถก็เคลื่อนออกไปที่ทางออกของลานจอดรถ

พอดีหลี่ป๋อ ถันหยง สวี่เจียลี่สามคนเดินออกจากลิฟต์ และสวนกับเฉินหยางและเย่ชิงหยาที่นั่งอยู่ในรถเมอร์เซเดส-เบนซ์

"เมอร์เซเดส-เบนซ์ S680 รุ่นท็อป ราคาในตลาดเกือบสามล้าน" ถันหยงอุทานโดยไม่รู้ตัว "และรถนี้ยังใหม่อีกด้วย หรือว่าเฉินหยางเพิ่งซื้อ?" หลี่ป๋อขมวดคิ้วอย่างเห็นได้ชัดว่าสถานการณ์นี้เกินความคาดหมายของเขา

"ฉันจำได้ว่า เด็กคนนี้มีพื้นเพธรรมดา เขาเอาเงินมาจากไหนซื้อรถหรูแบบนี้?" ถันหยงส่ายหัว "คุณหลี่ เรื่องนี้ฉันก็ไม่รู้ เมื่อกี้ ฉันเห็นเฉินหยางที่ร้านเวอร์ซาเช่ ใช้เงิน 260,000 ซื้อเสื้อผ้าหลายชุด หลังจากนั้นก็พาเย่ชิงหยาไปเดินเล่นที่ชาแนล นั่นหมายความว่า วันนี้เขาใช้เงินไปอย่างน้อยหลายแสน ตอนนี้รวมกับรถเมอร์เซเดส-เบนซ์ S680 คันนี้ ทรัพย์สินของเขาอย่างน้อยก็เกินสี่ล้าน"

หลี่ป๋อครุ่นคิดสักพัก พูดด้วยเสียงจริงจัง: "ส่งคนไปสืบอย่างละเอียด ว่าเด็กคนนี้ได้เงินมาจากไหน แล้วหาคนมาจับตาดูเขา มีอะไรเกิดขึ้น รายงานให้ฉันทราบทันที ถ้าคุณทำเรื่องนี้ได้ดี ฉันจะให้รางวัลอย่างงาม" ถันหยงตาเบิกกว้าง ใบหน้าแสดงความดีใจ "คุณหลี่ เรื่องนี้ฝากไว้ที่ฉัน"

ไฟสว่างขึ้นในยามค่ำคืน ถนนในเซี่ยงไฮ้เต็มไปด้วยแสงสี เทียนฟู่เฟสต์ ในฐานะร้านอาหารชื่อดังในเซี่ยงไฮ้ แขกที่มาที่นี่ ไม่รวยก็มีเกียรติ เฉินหยางจองที่นั่งล่วงหน้าทางออนไลน์ แล้วขับรถพาเย่ชิงหยามา แจ้งหมายเลขโทรศัพท์ที่เคาน์เตอร์ ก็ถูกพาไปที่ที่นั่งริมหน้าต่าง โต๊ะและเก้าอี้หรูหราพร้อมแสงไฟสีเบจ ทำให้บรรยากาศเหมาะสมอย่างยิ่ง มองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นถนนที่เต็มไปด้วยรถและคนเดิน สภาพแวดล้อมเช่นนี้ เหมาะสำหรับคู่รักนัดเดท

"ชิงหยา คุณดูสิว่าอยากทานอะไร" เฉินหยางยื่นเมนูร้านอาหารให้เย่ชิงหยา ถามว่า ได้ยินดังนั้น เย่ชิงหยาก็เปิดเมนูดู เลือกอาหารที่ชอบ แล้วส่งเมนูกลับให้เฉินหยาง เฉินหยางเพิ่มอาหารหลักอีกสองจาน รวมถึงของหวานและเครื่องดื่ม

หลังจากพนักงานเสิร์ฟจากไป เย่ชิงหยาก็พูดขึ้นว่า: "เฉินหยาง ก่อนหน้านี้ในห้าง คุณทำตัวหุนหันพลันแล่นเกินไป! หลี่ป๋อเป็นลูกชายของตระกูลใหญ่ในเซี่ยงไฮ้ พ่อของเขาเป็นหัวหน้าตระกูลหลี่ในปัจจุบัน และเขาเป็นลูกชายคนโต ดังนั้นในบ้านเขามีสถานะสูงมาก หลี่ป๋อมีใจแคบ ยิ้มแย้มแต่ซ่อนมีด คุณขัดคำสั่งของเขาต่อหน้าคนอื่น กลัวว่าเขาจะไม่ยอมปล่อยไปง่ายๆ มีโอกาสสูงที่จะใช้กลอุบายลับหลังคุณ"

เฉินหยางยิ้ม: "ชิงหยา สิ่งที่คุณพูดฉันรู้ดี แต่เมื่อเรื่องมาถึงจุดนี้ ก็ต้องรับมือไปตามสถานการณ์ ตระกูลหลี่แม้จะแข็งแกร่ง แต่ก็ไม่สามารถครอบงำเซี่ยงไฮ้ได้ เพียงแค่ให้ฉันเวลาอีกหน่อย ฉันจะทำให้ตระกูลหลี่รู้ว่า ฉันเฉินหยางไม่ใช่คนที่ง่ายที่จะรังแก กล้าทำร้ายฉัน ต้องจ่ายราคา" คำพูดของเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจ ทำให้เย่ชิงหยาสนใจ

"เฉินหยาง คุณมีแผนอะไรหรือเปล่า?" เย่ชิงหยามองเฉินหยางด้วยความสงสัย ถามขึ้นทันที

"มี แต่ตอนนี้ยังไม่สะดวกบอกคุณ ฉันสัญญากับคุณ ฉันไม่ได้ทำเพราะอารมณ์ชั่ววูบ ฉันทำเพราะมีเหตุผลของฉันเอง วันนี้ ถ้าฉันไม่แสดงท่าทีแข็งกร้าวต่อหน้าหลี่ป๋อ กลัวว่าผู้ที่ตามจีบคุณจะคิดว่าฉันเฉินหยางเป็นคนอ่อนแอที่ใครก็รังแกได้" เฉินหยางพูดด้วยท่าทีสงบ

เฉินหยางพูดไม่ผิด หลี่ป๋อมีพื้นเพสูงส่ง มีความหยิ่งและความเหนือกว่าในตัว ตั้งแต่ต้นจนจบ เขาไม่เคยเห็นเฉินหยางอยู่ในสายตา เดิมทีคิดว่าจะจัดการเฉินหยางได้ง่ายๆ แต่ผลลัพธ์กลับเกินความคาดหมายของเขา ก่อนที่จะสืบสวนความมั่นใจของเฉินหยาง หลี่ป๋อจะไม่ทำอะไรโดยไม่คิด และในช่วงเวลานี้ เป็นโอกาสที่ดีที่สุดของเฉินหยางในการพักหายใจ

ด้วยระบบอเนกประสงค์สุดยอด เฉินหยางเรียนรู้ทักษะใดๆ ก็ไม่มีอุปสรรคอีกต่อไป เพียงแค่ยอมใช้เวลาในการฝึกฝน เพิ่มความชำนาญขึ้นไป สามวันไม่เจอกัน ต้องทำให้คนมองด้วยความชื่นชม เย่ชิงหยามองเฉินหยางด้วยความมั่นใจ ราวกับมีวิธีรับมืออยู่แล้ว ริมฝีปากขยับเบาๆ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้พูดเตือน

"ก็ได้! ให้เฉินหยางลองแก้ปัญหาเองก่อน ถ้าเขาตกอยู่ในสถานการณ์ลำบากจริงๆ ค่อยช่วยเขา" เย่ชิงหยาคิดในใจ "ไม่ว่าหลี่ป๋อจะทำอะไร ก็ต้องให้หน้าฉัน แต่สุดท้ายแล้ว นี่เป็นการแก้ปัญหาชั่วคราว"

ไม่นานนัก พนักงานเสิร์ฟก็เข็นรถอาหารมาที่หน้าเฉินหยางและเย่ชิงหยา วางอาหารจานต่างๆ บนโต๊ะอาหาร "แขกทั้งสอง ทานอาหารได้แล้ว เชิญทานช้าๆ หากต้องการอะไร บอกฉันได้ตลอดเวลา" พูดจบ พนักงานเสิร์ฟก็ก้มตัวถอยออกไป

เฉินหยางไม่ได้รีบเริ่มทาน แต่กลับมองเย่ชิงหยาด้วยความอ่อนโยน: "ชิงหยา ลองชิมดูว่าเป็นยังไง!" "อืม" เย่ชิงหยายิ้มพยักหน้า หยิบตะเกียบขึ้นมาคีบเนื้อวัวผัดต้นหอมขึ้นมา เนื้อวัวในปากถูกเคี้ยวเบาๆ น้ำซุปที่มีรสเผ็ดห่อหุ้มเนื้อวัวที่นุ่ม ลื่น หอม นุ่มนวลได้อย่างสมบูรณ์แบบ รสชาติของมัน ทำให้คนหยุดไม่ได้

"เนื้อวัวนี้สดมาก รสสัมผัสละเอียด มีความเหนียวแน่น เห็นได้ว่าพ่อครัวของร้านนี้มีฝีมือการทำอาหารที่ยอดเยี่ยม" เย่ชิงหยาชิมเสร็จแล้ว ให้คำชมเชยอย่างสูง

"ฉันค้นหาทางออนไลน์ ร้านเทียนฟู่เฟสต์นี้เป็นร้านอาหารชื่อดังในเซี่ยงไฮ้ ไม่ว่าจะเป็นอาหารหรือการจัดตกแต่งก็มีเอกลักษณ์ ได้รับความนิยมจากลูกหลานคนรวยและผู้บริหารธุรกิจ รวมถึงบุคคลที่มีชื่อเสียงในสังคม" เฉินหยางยิ้มเล็กน้อย พูดว่า "พูดได้ว่า แขกที่มาทานที่นี่ ไม่รวยก็มีเกียรติ ถ้าฉันไม่ได้เล่นหุ้นได้เงินมา คงไม่กล้ามาที่นี่"

"เฉินหยาง คุณพยายามอย่างมากจนได้เงินก้อนแรกจากตลาดหุ้น แต่วันนี้ในเวลาเพียงวันเดียว คุณก็ใช้เงินไปเกือบครึ่ง ตามวิธีการใช้เงินของคุณ ไม่ต้องพูดถึงสิบล้าน แม้แต่มีมูลค่าหลายร้อยล้านก็ไม่พอให้คุณใช้ ต่อไป คุณควรประหยัดหน่อย ไม่จำเป็นต้องฟุ่มเฟือยเกินไป" เย่ชิงหยาคิดสักพัก สุดท้ายก็ตัดสินใจเตือนเฉินหยาง

คนจนที่เพิ่งรวย มักจะมีการใช้จ่ายอย่างฟุ่มเฟือยเกินไป หากไม่รู้จักรักษา กลัวว่าความมั่งคั่งนี้จะเป็นเพียงชั่วคราว ดอกไม้ไม่บานร้อยวัน คนไม่กลับมาเป็นหนุ่มสาวอีก ตลาดหุ้นมีความเสี่ยง ไม่มีใครสามารถเป็นผู้ชนะตลอดไป แม้แต่ผู้ที่มีชื่อเสียงและอยู่ในระดับสูงสุดของวงการการเงิน ไม่ต้องพูดถึง เฉินหยางที่ใกล้จะจบการศึกษาในสาขาการเงิน

เห็นเย่ชิงหยากังวลเกี่ยวกับสถานะการเงินของเขา เฉินหยางยิ้มกว้างขึ้น "ชิงหยา คุณไม่รู้เลยว่าฉันมีความสามารถในการหาเงินแค่ไหน ตอนนี้ทรัพย์สินของฉันเกินกว่าที่คุณจะจินตนาการได้ ไม่ต้องพูดถึงวันนี้ที่ใช้เงินไปไม่ถึงสี่ล้าน แม้แต่ในอนาคตจะใช้เงินมากขนาดนี้ทุกวัน ฉันก็ยังสามารถใช้ได้"

เมื่อพูดจบ เย่ชิงหยาก็อึ้งไปทั้งตัว ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกใจและไม่อยากเชื่อ สักพักหลังจากนั้น เย่ชิงหยาก็สงบอารมณ์ลง มองไปที่เฉินหยาง ถามว่า: "เฉินหยาง คุณไม่ได้ล้อเล่นกับฉันใช่ไหม?"

"แน่นอน! ฉันจะเอาเรื่องแบบนี้มาล้อเล่นกับคุณได้ยังไง เมื่อวานนี้ ฉันไม่เพียงแต่เล่นหุ้นฮ่องกงได้เงินแปดล้านกว่า ตอนกลางคืนตลาดหุ้นอเมริกาเปิด ฉันก็เอาเงินที่ได้ไปเล่นหุ้นอเมริกา ได้เงินกว่าล้านดอลลาร์ ตอนนี้ แม้ว่าทรัพย์สินของฉันยังไม่ถึงพันล้าน แต่ถ้าให้ฉันเวลาอีกหน่อย การมีพันล้านไม่ใช่ปัญหา ดังนั้นชิงหยา คุณไม่ต้องกังวลว่าฉันจะใช้เงินหมด" เฉินหยางยิ้มอย่างสบายๆ พูดอย่างใจเย็น

"อะ...อะไรนะ? คุณยังไปเล่นหุ้นอเมริกาอีกเหรอ? และได้เงินกว่าล้านดอลลาร์? นี่มันน่าเหลือเชื่อเกินไป!" จากปากของเฉินหยางที่ได้ยินข่าวนี้ เย่ชิงหยาก็ยังไม่สามารถกลับสู่สภาพปกติได้ เธอคิดว่าเฉินหยางเมื่อวานนี้ ได้เงินเกือบสิบล้านจากตลาดหุ้น ก็ถือว่ายอดเยี่ยมมากแล้ว แต่ไม่คิดเลยว่านี่เป็นเพียงอาหารเรียกน้ำย่อย

ด้วยเงินทุนหลายล้าน เฉินหยางก็สามารถทำกำไรเกือบสิบล้าน ด้วยเงินทุนหลายสิบล้าน และยังลงทุนในหุ้นอเมริกา ก็ยังสามารถทำกำไรได้มากกว่าสิบเท่า ความสามารถในการลงทุนเช่นนี้ แม้แต่มองไปที่บริษัทการเงินชั้นนำในเซี่ยงไฮ้ ก็ยากที่จะหานักลงทุนที่มีความสามารถเทียบเท่าเฉินหยาง ความสามารถเช่นนี้ มองไปทั่ววงการการเงิน ก็มีเพียงผู้ที่อยู่บนยอดพีระมิดเท่านั้นที่สามารถทำได้ นี่หมายความว่า เฉินหยางมีศักยภาพที่จะกลายเป็นมหาเศรษฐีการเงิน

เมื่อคิดถึงจุดนี้ เย่ชิงหยาก็มีความมั่นใจมากขึ้นว่าเฉินหยางจะได้รับการยอมรับจากครอบครัวของเธอ

"ชิงหยา ความสามารถของฉันยังมีอีกมาก! ต่อไป คุณจะค่อยๆ ค้นพบ ตอนนี้เรามากินข้าวกันก่อน กินเสร็จแล้วฉันจะพาคุณกลับบ้าน คืนนี้ ฉันยังต้องสู้กับตลาดหุ้นอเมริกาต่อ ฉันต้องการใช้เวลาสั้นที่สุดในการสะสมทุนเริ่มต้น ขั้นตอนต่อไป ฉันเตรียมเปิดบริษัทการลงทุนทางการเงิน แล้วใช้เป็นจุดเริ่มต้น เข้าสู่วงการการเงินในเซี่ยงไฮ้ ก้าวไปทีละขั้น จนกลายเป็นบุคคลชั้นนำในวงการการเงิน"

ขณะนี้ เฉินหยางไม่ปิดบังความทะเยอทะยานของเขาต่อหน้าเย่ชิงหยา หากเฉินหยางไม่ได้รับความช่วยเหลือ เขาอาจจะจบการศึกษาแล้วเข้าทำงานในสถาบันการเงินใดๆ ใช้ชีวิตตามปกติ แต่ตอนนี้ ความสามารถในการลงทุนของเขาถึงระดับโลก วงการธรรมดาไม่เหมาะกับเขา เป้าหมายของเขาไม่ควรจำกัดอยู่ในตลาดการเงินภายในประเทศ แต่ควรมองไปที่การเงินระหว่างประเทศ มีเพียงที่นั่น ความสามารถในการลงทุนของเฉินหยางจึงจะสามารถแสดงออกได้อย่างสมบูรณ์แบบ

แม้จะพูดเช่นนี้ แต่ข้าวก็ต้องกินทีละคำ ก่อนที่ปีกจะเติบโตเต็มที่ หากเปิดเผยมากเกินไป จะถูกจับตามองจากทุนและผู้มีอำนาจ ทำให้เกิดปัญหา ดังนั้นสิ่งที่เฉินหยางต้องทำในตอนนี้ คือการทำตัวให้เงียบสะสมทุน รอเวลาที่เหมาะสม แล้วจะสามารถบินสูงได้ เมื่อถึงเวลานั้น เขาจะมีผู้มีอำนาจและทุนมากมายอยู่รอบตัว และในกลุ่มคนเหล่านี้ บางคนจะมีโอกาสเป็นพันธมิตรของเฉินหยาง กลายเป็นความมั่นใจของเขา เป็นการตอบแทน เฉินหยางจะนำผลประโยชน์มหาศาลมาให้พวกเขา

"อืม!" เย่ชิงหยามองเฉินหยางที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ ใจของเธอก็รู้สึกยินดี เพราะเฉินหยางมีความสามารถในทุกด้าน ข้อด้อยเพียงอย่างเดียวคือพื้นเพครอบครัวธรรมดา แต่ถ้าเขามีความสามารถเพียงพอ ก็สามารถชดเชยข้อด้อยนี้ได้

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เฉินหยางและเย่ชิงหยากินอิ่มดื่มพอใจ จ่ายบิลแล้วก็ลุกขึ้นจากไป กลับถึงหมู่บ้านหยู่หลงการ์เด้น ก็เป็นเวลาประมาณสามทุ่ม และในเวลานี้ ตลาดหุ้นอเมริกาเพิ่งเปิด เฉินหยางกลับเข้าห้อง เปิดโน้ตบุ๊ก แล้วเข้าสู่โปรแกรมซื้อขายหุ้น หุ้นเซนนาเทคโนโลยีที่เขาถืออยู่ในบัญชี ได้เพิ่มขึ้นจากเดิมที่ราคา 10.10 ดอลลาร์ต่อหุ้น เป็น 11.50 ดอลลาร์ต่อหุ้น และยังคงเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วที่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

เห็นได้ชัดว่า ข่าวดีของเซนนาเทคโนโลยีได้ถูกเผยแพร่ในสื่อและฟอรัมใหญ่ๆ ในประเทศ M ทุนได้กลิ่นเงินแล้วเริ่มเข้ามา ปริมาณการซื้อเพิ่มขึ้นอย่างบ้าคลั่ง มีแนวโน้มที่จะปิดตลาด

(จบตอน)