บทที่ 47 เงินเดือนห้าล้านต่อปี พร้อมแบ่งปันกำไรจากการลงทุน 30%

เสียงของหลิวจิ้นตงดังชัดเจนเข้าหูเฉินหยาง

ทำให้เฉินหยางขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่รู้ว่าหลิวจิ้นตงมีเจตนาอะไร

เฉินหยางคิดอยู่ครู่หนึ่ง คิดว่ามีเพื่อนมากก็มีทางมาก ในอนาคตคงหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องติดต่อกับหลิวจิ้นตง

ในที่สุด เขาก็พยักหน้า: "คุณหลิวเชิญอย่างอบอุ่น แม้ว่าผมจะยุ่งแค่ไหน ก็ต้องหาเวลาไปพบคุณ"

เมื่อเห็นเฉินหยางตอบตกลง หลิวจิ้นตงก็ยิ้มแย้มแจ่มใส อารมณ์ดีขึ้น

สักครู่ต่อมา หลิวจิ้นตงก็พูดต่อ: "คุณเฉิน งั้นเรานัดกันที่ใกล้ๆ อาคารการเงินหวนเหมา ที่ร้านกาแฟชื่อ 'กูบาเฉิงหยวน'"

"เป็นอย่างไรบ้าง?"

เฉินหยางตอบตกลงอย่างรวดเร็ว: "ไม่มีปัญหา คุณหลิว งั้นเจอกันสักครู่"

"เจอกันสักครู่"

วางสายโทรศัพท์

เฉินหยางวางโทรศัพท์ไว้ในช่องเกียร์ของรถ

จากนั้นเขามองไปที่เย่ชิงหยา เห็นเย่ชิงหยาดูอยากรู้อยากเห็น แต่ไม่พูดอะไร จึงอธิบายว่า: "คนที่โทรหาผมเมื่อกี้ เป็นผู้จัดการทั่วไปของบริษัทหลักทรัพย์ติงเฟิง หลิวจิ้นตง คุณหลิว"

"เขานัดผมไปพบที่ร้านกาแฟ คาดว่าเป็นเรื่องการลงทุน ชิงหยา คุณอยากไปกับผมไหม?"

เมื่อได้ยิน เย่ชิงหยาก็เข้าใจทันที

เฉินหยางเปิดบัญชีลงทุนที่บริษัทหลักทรัพย์ติงเฟิง ดังนั้นบันทึกการดำเนินการของเขาจึงอาจปิดบังคนอื่นได้ แต่ไม่สามารถปิดบังบริษัทนี้ได้

ในเวลาเพียงสองวัน เฉินหยางใช้เงินทุนเริ่มต้นล้านหยวน สร้างกำไรหลายร้อยล้าน

ความสามารถเช่นนี้ ย่อมไม่พ้นสายตาของผู้ที่ทำงานด้านการเงิน

หลิวจิ้นตงนัดเฉินหยางพบกัน หนึ่งเพื่อสร้างความสัมพันธ์ สองอาจมีจุดประสงค์เพื่อร่วมมือ

ไม่ว่าจะด้วยเจตนาใด เฉินหยางก็มีอำนาจเต็มที่

เขายังสามารถใช้โอกาสนี้ สร้างความสัมพันธ์กับหลิวจิ้นตง ขยายเครือข่ายในวงการการเงินเซี่ยงไฮ้

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เย่ชิงหยาก็รู้สึกยินดีแทนเฉินหยาง

"ดีค่ะ! ยังไงฉันกลับบ้านก็เบื่ออยู่ดี"

"ถ้าอย่างนั้น ไปกับคุณเพื่อเพิ่มประสบการณ์ดีกว่า"

เย่ชิงหยาแทบไม่ลังเล ก็ตอบตกลง

ยี่สิบนาทีต่อมา เมอร์เซเดส-เบนซ์ S680 มาถึงหน้าร้านกาแฟตามการนำทาง

ลงจากรถ

เฉินหยางและเย่ชิงหยาเดินเคียงข้างไปที่ร้านกาแฟ

ไม่นานนัก ทั้งสองก็เข้ามาในห้องโถง

เฉินหยางมองไปรอบๆ แต่ไม่พบเงาของคุณหลิว ขณะที่เขาหยิบโทรศัพท์ออกจากกระเป๋า เตรียมโทรหาคุณหลิว พนักงานคนหนึ่งก็เดินเข้ามา ถามด้วยความเคารพ:

"ขอโทษครับ คุณคือคุณเฉินใช่ไหมครับ?"

เมื่อได้ยิน เฉินหยางพยักหน้า: "ใช่ครับ"

"คุณหลิวรออยู่ในห้องส่วนตัวนานแล้ว เชิญทางนี้ครับ"

พูดจบ

พนักงานทำท่าทางเชิญ และเปิดทางให้

จากนั้น เฉินหยางและเย่ชิงหยาก็เดินตามพนักงานไปตามทางเดินที่เงียบสงบ จนมาถึงหน้าห้องส่วนตัวที่เงียบสงบ

พนักงานเคาะประตู แล้วเปิดประตู เมื่อเฉินหยางและเย่ชิงหยาเข้าไปแล้ว ก็ปิดประตูเบาๆ

ห้องส่วนตัวกว้างขวาง ตกแต่งหรูหรา จัดวางอย่างมีรสนิยม เหมาะสำหรับการเจรจาธุรกิจ

ชายคนหนึ่งอายุประมาณสี่สิบต้นๆ สวมสูทสีดำ ลุกขึ้นจากที่นั่งทันที เดินมาหาเฉินหยางด้วยความกระตือรือร้น และยื่นมือออกมา

ชายคนนั้นคือผู้จัดการทั่วไปของบริษัทหลักทรัพย์ติงเฟิง หลิวจิ้นตง

หลิวจิ้นตงมีใบหน้ารูปสี่เหลี่ยม เต็มไปด้วยเนื้อ มีแว่นตากรอบสีเงิน

เขามีรูปร่างอ้วนเล็กน้อย ดูร่ำรวย เห็นได้ชัดว่าเข้าร่วมงานเลี้ยงและงานสังสรรค์บ่อยๆ

"คุณเฉิน เป็นคนหนุ่มที่มีความสามารถมาก ยินดีที่ได้พบกันครั้งแรก ผมคือผู้จัดการทั่วไปของบริษัทหลักทรัพย์ติงเฟิง หลิวจิ้นตง"

หลิวจิ้นตงมองไปที่เฉินหยาง พิจารณาอย่างละเอียด

เห็นว่าเขายังหนุ่ม แต่สามารถทำกำไรหลายร้อยล้านในตลาดหุ้นได้ ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกชื่นชม

"คุณหลิวชมเกินไปแล้ว"

"ขอแนะนำให้รู้จัก นี่คือแฟนของผม เย่ชิงหยา"

เฉินหยางจับมือกับหลิวจิ้นตง ตอบด้วยความถ่อมตัว

พร้อมกับแนะนำเย่ชิงหยาให้หลิวจิ้นตงรู้จัก

หลิวจิ้นตงเพิ่งสังเกตเห็นว่า ข้างๆ เฉินหยางมีหญิงสาวที่มีใบหน้าสวยงาม ผิวขาวดุจหิมะ งดงามดั่งเทพธิดายืนอยู่

บริสุทธิ์ สง่างาม สูงส่ง

คำเหล่านี้เหมาะสมที่สุดในการบรรยายถึงเย่ชิงหยา

แม้ว่าหลิวจิ้นตงจะเคยเห็นหญิงงามมามาก แต่เย่ชิงหยาที่เป็นธรรมชาติ ไม่ต้องการการปรับแต่งทางการแพทย์ใดๆ ก็เป็นเทพธิดาที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน

หลิวจิ้นตงมองตาค้างอยู่หลายวินาทีกว่าจะรู้สึกตัว

เมื่อรู้ว่าตัวเองเสียมารยาทต่อหน้าเฉินหยาง เพื่อกู้คืนภาพลักษณ์ เขารีบรวบรวมสติ ชมเย่ชิงหยาด้วยรอยยิ้ม:

"คุณเย่ งดงามดั่งเทพธิดา เสน่ห์ของคุณไม่แพ้ดาราดังเลย"

"คุณเฉิน คุณโชคดีจริงๆ ที่ได้แฟนสวยขนาดนี้"

เฉินหยางและเย่ชิงหยายิ้ม

"พนักงาน"

หลิวจิ้นตงเรียกออกไปนอกประตู

"คุณหลิว มีอะไรให้รับใช้ครับ?"

พนักงานเดินเข้ามาในห้องอย่างรวดเร็ว ยืนอยู่หน้าหลิวจิ้นตง

"เชิญนั่งครับ อยากดื่มอะไรไหม?"

หลิวจิ้นตงรีบเชิญพวกเขานั่ง

เฉินหยางพูดเบาๆ: "ขอน้ำมะนาวแก้วหนึ่งครับ!"

เย่ชิงหยา: "น้ำผลไม้แก้วหนึ่งค่ะ"

"กรุณารอสักครู่"

พนักงานจดบันทึกแล้วหันหลังออกจากห้อง

ไม่นานนัก เครื่องดื่มก็ถูกนำมาเสิร์ฟให้เฉินหยางและเย่ชิงหยา

จากนั้นก็จากไปอย่างเงียบๆ

"คุณเฉิน ผมได้ยินผู้จัดการหวังจงของเราบอกว่า คุณเป็นนักศึกษาปีสี่คณะการเงินของมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้?"

หลิวจิ้นตงพูดคุยเล็กน้อย แล้วก็เข้าสู่ประเด็นทันที

เฉินหยางพยักหน้า ตอบด้วยน้ำเสียงเรียบๆ: "ใช่ครับ"

หลิวจิ้นตงสีหน้าเปลี่ยนเล็กน้อย แววตาแสดงความเคร่งเครียด

"คุณเฉิน ขออภัยที่ถามตรงๆ หลังจากจบการศึกษา คุณมีแผนอะไรไหม?"

เฉินหยางยักไหล่: "ยังไม่ได้คิดเลย ไม่ทราบว่าคุณหลิวหมายความว่าอย่างไร?"

"คุณเฉิน หลังจากที่คุณเปิดบัญชีที่บริษัทหลักทรัพย์ติงเฟิง คุณก็เข้าสู่การลงทุนในตลาดหุ้น และทำกำไรได้มาก"

"พูดตามตรง นี่เป็นเรื่องที่น่าทึ่งมาก"

"ถ้าเป็นไปได้ ผมอยากเชิญคุณเข้าร่วมบริษัทของเรา ในนามของบริษัทหลักทรัพย์ติงเฟิง"

"ผมจะให้เงินเดือนห้าล้านต่อปี และแบ่งกำไรสุทธิจากโครงการลงทุนแต่ละโครงการ 10%"

หลิวจิ้นตงเคลียร์คอ พูดด้วยน้ำเสียงจริงใจมากต่อเฉินหยาง

ข้อเสนอนี้ แม้แต่ในสถาบันการเงินใหญ่ๆ ในเซี่ยงไฮ้ ก็ไม่ต่ำเลย

ยิ่งไปกว่านั้น เฉินหยางยังเป็นเพียงนักศึกษาปีสี่

ถ้าข่าวนี้แพร่ออกไป จะต้องสร้างความฮือฮาในวงการ

เพราะกรณีเช่นนี้ไม่เคยมีมาก่อน

แต่ถ้าพวกเขารู้ถึงผลงานจริงของเฉินหยางในตลาดหุ้น ไม่เพียงแต่จะไม่คิดว่าบริษัทหลักทรัพย์ติงเฟิงบ้า แต่ยังคิดว่ามันเล็กน้อยเกินไป

ซื้อกระดูกม้าด้วยเงินพันทอง!

โดยเฉพาะบริษัทการเงินชั้นนำ ยินดีที่จะจ่ายทุกอย่างเพื่อผู้มีความสามารถและความสามารถในด้านการเงิน

"

(จบตอน)