บทที่ 51 ขึ้นได้ทั้งห้องรับแขก ลงได้ทั้งห้องครัว! เทพธิดาเย่: ขอบคุณโชคชะตาที่มอบให้!

ตกใจอยู่หลายวินาที

นานมากแล้ว หลินชิวถึงจะได้สติกลับมา

เธอมองไปที่เฉินหยางด้วยความทึ่ง พูดว่า "คุณเฉิน คุณดีต่อคุณเย่มาก!"

"คุณวางใจได้ ฉันจะติดตามขั้นตอนการโอนกรรมสิทธิ์ด้วยตัวเอง และจะดำเนินการตามที่คุณต้องการอย่างเคร่งครัด"

เฉินหยางพยักหน้าพอใจ

จากนั้นเขาหยิบกระเป๋าสตางค์ออกมา ดึงบัตรเครดิตสีดำใบหนึ่งออกมา ยื่นให้หลินชิว

"รูดบัตรได้เลย! รหัสผ่านคือเลขหกหลักของหมายเลขบัตร"

หลินชิวรับบัตรเครดิตอย่างเบามือ แล้วหยิบเครื่อง pos ออกมาจากกระเป๋าเอกสาร

ใส่จำนวนเงิน 2.45 ร้อยล้าน แล้วรูดบัตรเครดิตในช่องบัตร จากนั้นใส่รหัสผ่านบัตรเครดิต

ติ๊ด ติ๊ด!

ไม่ถึงสองวินาที

เครื่อง pos แสดงว่าการชำระเงินสำเร็จ

ใบเสร็จก็พิมพ์ออกมาพร้อมกัน

เห็นฉากนี้

ในใจหลินชิวมีความเคารพต่อสถานะของเฉินหยางเพิ่มขึ้น

หนุ่มขนาดนี้ แต่ในบัตรเครดิตมีเงินสด 2.45 ร้อยล้าน สถานะครอบครัวของเฉินหยางต้องไม่ธรรมดา

มีเพียงเช่นนี้ เฉินหยางถึงจะซื้อบ้านหรูในโครงการบ้านหรูฮวาเฉียวเฉิงได้อย่างสงบ

คนแบบนี้ ควรจะเป็นมิตร ไม่ควรจะเป็นศัตรู

ไม่เช่นนั้น การตกงานเป็นเรื่องเล็ก แต่การอยู่รอดในเซี่ยงไฮ้เป็นปัญหา

เฉินหยางไม่รู้

การซื้อบ้านหรูมูลค่า 2.45 ร้อยล้านด้วยเงินสด ทำให้หลินชิวจินตนาการถึงสถานะของเขา

แน่นอน นี่ก็เป็นเรื่องธรรมดาของมนุษย์

คนธรรมดาไม่ต้องพูดถึงการมีเงิน 2.45 ร้อยล้านในบัตร แม้แต่มีเงินสดแสนสองแสนก็ยากแล้ว ไม่ต้องพูดถึงคนส่วนใหญ่ที่ยังมีหนี้สิน

ไม่ว่าจะเป็นหนี้รถ หนี้บ้าน หรือหนี้ออนไลน์ต่างๆ

ดูเหมือนจะสวยงาม แต่จริงๆ แล้วใช้จ่ายเกินตัว มีหนี้สินมากมาย

การมีเงินสดหลายร้อยล้านในบัตร ต้องเป็นลูกหลานตระกูลใหญ่ หรือผู้บริหารบริษัท หรือผู้ถือหุ้นบริษัทจดทะเบียน

ไม่ว่าจะเป็นแบบไหน ก็ไม่ใช่คนขายอสังหาริมทรัพย์ธรรมดาอย่างหลินชิวที่จะเป็นศัตรูได้

"คุณเฉิน นี่คือบัตรเครดิตและใบเสร็จของคุณ"

"เอกสารบ้านและขั้นตอนการโอนจะเสร็จภายในสามวันทำการ ถึงตอนนั้น ฉันจะส่งให้คุณด้วยตัวเอง"

"ดังนั้น ขอให้คุณทิ้งข้อมูลติดต่อไว้ได้ไหม? เพื่อสะดวกในการติดต่อภายหลัง"

หลินชิวรวบรวมสติ

จากนั้นเธอมองไปที่เฉินหยาง พูดเบาๆ

"ไม่มีปัญหา" เฉินหยางคิดสักครู่ แล้วตอบตกลงอย่างรวดเร็ว

จากนั้นก็ให้หมายเลขโทรศัพท์แก่หลินชิว

หลินชิวก็เปิดสมุดโทรศัพท์ทันที ใส่หมายเลขของเฉินหยาง และใส่หมายเหตุอย่างละเอียด

หลังจากทำเสร็จ เธอก็โทรไปที่หมายเลข

ไม่นาน โทรศัพท์ของเฉินหยางก็ดังขึ้น

"คุณเฉิน นี่คือหมายเลขของฉัน เปิดเครื่องตลอด 24 ชั่วโมง หากคุณมีปัญหาใดๆ สามารถสอบถามฉันได้"

หลินชิวพูดด้วยเสียงอ่อนโยน

"อืม รู้แล้ว"

เฉินหยางพยักหน้าอย่างสงบ

หลินชิวยื่นกุญแจประตูบ้านและบัตรแม่เหล็กให้เฉินหยาง: "คุณเฉิน นี่คือกุญแจประตูเหล็กและบัตรแม่เหล็กสำหรับเข้าบ้าน ล็อคอัจฉริยะหลายฟังก์ชัน สามารถบันทึกลายนิ้วมือและรหัสผ่านได้"

"ถ้าคุณต้องการ ฉันสามารถช่วยคุณทำให้สะดวกขึ้นในการเข้าออก"

"ดี ขอบคุณผู้จัดการหลิน"

เฉินหยางคิดว่าฟังก์ชันนี้มีประโยชน์มาก

ไม่สามารถเข้าออกบ้านหรูได้ด้วยการถือบัตรแม่เหล็กใช่ไหม? ถ้าวันหนึ่งหายไป จะเข้าไม่ได้

เพื่อหลีกเลี่ยงสถานการณ์นี้ ควรใช้ล็อคลายนิ้วมือและรหัสผ่าน

หลินชิวตอบด้วยความเคารพ: "ไม่เป็นไร นี่คือสิ่งที่ฉันควรทำ"

ต่อไป

หลินชิวใช้เวลาสองสามนาที บันทึกลายนิ้วมือของเฉินหยางและเย่ชิงหยา และช่วยพวกเขาเปลี่ยนรหัสผ่าน

หลังจากทำทั้งหมดนี้ หลินชิวถามด้วยความใส่ใจ: "คุณเฉิน เป็นอย่างนี้ บ้านหลังนี้ตั้งแต่ตกแต่งเสร็จ ก็ถูกทิ้งไว้เฉยๆ แม้ว่าบริษัทจะส่งคนมาทำความสะอาดทุกเดือน แต่ก็มีเวลาผ่านไปนานตั้งแต่ครั้งสุดท้าย"

"ถ้าคุณไม่รีบย้ายเข้า ฉันจะให้บริษัทจัดคนทำความสะอาด ทำความสะอาดบ้านทั้งภายในและภายนอก เพื่อให้คุณย้ายเข้าได้สะดวก"

"คุณเฉิน คุณคิดว่าอย่างไร?"

เฉินหยางรู้สึกอบอุ่นใจกับการกระทำของหลินชิว

จากนั้นก็พูดว่า:

"ตกลง ทำตามที่ผู้จัดการหลินบอก"

"อย่างนี้ ทำความสะอาดบ้านก่อน เราจะย้ายเข้าไม่เกินวันมะรืน"

หลินชิวโค้งคำนับและยิ้มตอบ: "ได้ ไม่มีปัญหา"

……

เวลาผ่านไป

พระอาทิตย์ตกดิน

ออกจากโครงการบ้านหรูฮวาเฉียวเฉิง เฉินหยางขับรถเมอร์เซเดส-เบนซ์ S680 ไปที่ซูเปอร์มาร์เก็ตขนาดใหญ่

เข็นรถเข็นและเดินเคียงข้างเย่ชิงหยา

"ชิงหยา ตอนเย็นคุณอยากกินอะไร? ฉันจะทำให้คุณ"

เฉินหยางมองเย่ชิงหยาด้วยสายตาอ่อนโยน ถามเบาๆ

"ฉันอยากกินกุ้ง ปลา และเนื้อวัว อาหารเหล่านี้มีประโยชน์ต่อการพัฒนาของลูกในท้อง"

เสียงของเย่ชิงหยาหวานเหมือนนกไนติงเกล

เฉินหยางฟังเท่าไหร่ก็ไม่เบื่อ

"ดี งั้นก็ซื้อ"

"พร้อมกับซื้อวัตถุดิบอื่นๆ ฉันจะทำอาหารจานเด็ดให้คุณ"

เมื่อมีเป้าหมายชัดเจน ทั้งสองก็เร็วขึ้นมาก

เมื่อซื้อวัตถุดิบครบแล้ว เฉินหยางก็พาเย่ชิงหยาซื้อผลไม้สด และขนมที่เธอชอบ

รถเข็นเต็มไปหมด

สุดท้ายก็มาที่แคชเชียร์เพื่อชำระเงิน

จากนั้นก็ขับรถกลับไปที่โครงการหยู่หลง

ในห้องเช่า

เฉินหยางเปลี่ยนรองเท้าแตะ แล้ววางถุงช้อปปิ้งทั้งหมดบนโต๊ะ

แยกวัตถุดิบออกมา แล้วเข้าไปในครัวทำงาน

เย่ชิงหยานั่งพักบนโซฟาในห้องนั่งเล่น ดื่มน้ำสองแก้ว แล้วมาที่ประตูครัวด้วยความอยากรู้

ไม่นาน เธอก็เห็นเฉินหยางยืนอยู่หน้าซิงค์ล้างจานทำงาน

เริ่มจากล้างกุ้งทะเล ปลาหมอ เนื้อวัว และผักสดด้วยน้ำสะอาด

จากนั้น เฉินหยางก็ใช้เครื่องมือเอาเส้นกุ้งออก

แล้ววางเนื้อวัวบนเขียง ใช้ทักษะการใช้มีดที่ยอดเยี่ยมตัดเป็นชิ้นบางเหมือนปีกแมลง

"ตรวจพบว่าผู้ใช้กำลังทำอาหาร ทักษะการใช้มีด +100! ทักษะการทำอาหาร +100!"

เฉินหยางไม่สนใจการเตือนของระบบ ยังคงทำวัตถุดิบอย่างจริงจัง

ทักษะการใช้มีดของเขายอดเยี่ยม เนื้อวัวถูกตัดเสร็จอย่างรวดเร็ว

จากนั้นก็เริ่มจัดการกับปลาหมอ ผัก และวัตถุดิบอื่นๆ

สิบนาทีต่อมา วัตถุดิบทั้งหมดก็จัดการเสร็จ

เปิดเครื่องดูดควันในครัว ตั้งกระทะ ใส่น้ำมัน

จานแรกคือกุ้งผัดต้นหอม

เฉินหยางมีทักษะที่ชำนาญและยอดเยี่ยม

กระทะผัดในมือของเขาเหมือนไม่มีน้ำหนัก

โยนกระทะ ผัด

กระบวนการทั้งหมดราบรื่นเหมือนน้ำไหล สวยงามเหมือนวาดภาพ

ไม่นาน กลิ่นกุ้งสดก็ลอยออกมาจากครัว

แม้ว่าเย่ชิงหยาจะยืนอยู่ที่ประตู แต่จมูกของเธอก็ได้กลิ่นหอมของกุ้งและกลิ่นของกระทะ

เธอมองไปที่กุ้งสดที่ผัดในกระทะ กลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัว

"ขึ้นได้ทั้งห้องรับแขก ลงได้ทั้งห้องครัว! ชีวิตนี้ฉันโชคดีอะไรถึงได้เจอผู้ชายที่ยอดเยี่ยมอย่างเฉินหยาง!"

"ขอบคุณพระเจ้า! ท่านไม่ทำให้ฉันผิดหวัง!"

ถ้าจะพูดว่า

ก่อนหน้านี้เย่ชิงหยายังบ่นว่าโชคชะตาไม่ยุติธรรม ทำให้เธอเสียความบริสุทธิ์และตั้งครรภ์กับชายแปลกหน้า

แต่ตอนนี้ เธอกลับรู้สึกโชคดีอย่างมาก!

พระเจ้าเปิดตาให้เธอ ได้จัดหาผู้ชายที่ยอดเยี่ยมให้เธอ

ไม่ว่าจะเป็นคุณธรรม ความสามารถ หรือรูปลักษณ์

ล้วนเป็นหนึ่งในล้าน

แฟนอย่างเฉินหยาง ผู้หญิงคนไหนเจอก็ต้องหลงรัก

ปล่อยมือ? ไม่มีทาง!"

"

(จบตอน)