บทที่ 85 แม่ของเย่สงสัย ถูกบังคับให้แสดงตัว!

ภายในวิลล่า

ห้องโถง

เวินเจี๋ยและเวินลี่สองพี่น้อง นั่งตรงข้ามกับเฉินหยางและเย่ชิงหยา

บนโต๊ะ มีของขวัญที่เฉินหยางเพิ่งยกออกมาจากรถ

"ป้าเวิน ครั้งแรกที่พบกัน ผมเตรียมมาสก์หน้าและผลิตภัณฑ์บำรุงผิวให้คุณบ้าง อาหารเสริมบางอย่าง และกำไลหยก หวังว่าคุณจะชอบ"

เฉินหยางลุกขึ้น เลือกของขวัญทีละชิ้นแล้วส่งให้เวินเจี๋ย

จากนั้น เฉินหยางมองไปที่เวินลี่ พูดด้วยเสียงนุ่มนวลว่า:

"คุณน้า นี่คือจี้หยกที่ผมเตรียมให้คุณ มันเข้ากับบุคลิกของคุณมาก"

เกือบจะเป็นการกระทำโดยไม่รู้ตัว

เวินเจี๋ยและเวินลี่ทั้งสองคน สายตาตกอยู่ที่ของขวัญที่เฉินหยางนำมา

มาสก์หน้า ผลิตภัณฑ์บำรุงผิว อาหารเสริม ล้วนเป็นของชั้นสูง

ที่มีค่าที่สุดยังคงเป็นกำไลหยกและจี้หยก

พวกเธอมีประสบการณ์มากมาย มองแวบเดียวก็รู้ว่าของขวัญเหล่านี้มีมูลค่า

อย่างน้อย ไม่มีของปลอม

"เฉินน้อย ทำให้คุณเสียเงินแล้ว!"

เวินเจี๋ยเก็บความดูถูกเฉินหยางไว้ มุมปากยิ้มเล็กน้อย พูดอย่างสุภาพ

"ไม่หรอก เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่ผมมาเยี่ยม การให้ของขวัญเป็นสิ่งที่ควรทำ"

เฉินหยางส่ายหัวเบาๆ วางตัวเองต่ำ

เวินเจี๋ยพยักหน้าในใจ พอใจกับการแสดงของเฉินหยาง

แต่ใบหน้าของเธอยังคงสงบ

การไม่แสดงความรู้สึกเป็นพื้นฐานของผู้มีอำนาจ

และการฝึกฝนการควบคุมอารมณ์ของเธอถึงระดับสูงมาก

"เฉินน้อย ฉันเพิ่งได้ยินจากหยาหยาว่า คุณซื้อรถและบ้าน และเขียนชื่อเธอไว้!"

"คุณเพิ่งคบกันไม่นาน เรื่องแต่งงานยังไม่มีอะไรแน่นอน คุณเขียนทรัพย์สินเหล่านี้ในชื่อหยาหยาเร็วขนาดนี้ คุณมั่นใจในความสัมพันธ์ของคุณขนาดนั้นหรือ? ไม่กลัวว่าเงินนี้จะสูญเปล่า?"

เวินเจี๋ยถามเฉินหยางด้วยใบหน้าจริงจัง

"ป้าเวิน คุณคิดมากไปแล้ว"

"ผมกับชิงหยา รักกันจริง ผมสามารถรับประกันได้ว่า นอกจากครอบครัวของเธอแล้ว ไม่มีใครรักเธอมากกว่าผม"

"ดังนั้นตั้งแต่แรก ผมมั่นใจว่าชิงหยาจะเป็นภรรยาในอนาคตของผม ไม่เคยคิดว่าเราจะแยกจากกัน"

เฉินหยางยิ้มอย่างสงบ

เมื่อเขาพูดคำนี้ ร่างกายของเขาแผ่ความมั่นใจออกมา

นี่เป็นความมั่นใจที่เกิดจากความสามารถของเขาเอง

คำตอบของเขาทำให้เวินเจี๋ยและเวินลี่สองพี่น้องประหลาดใจ

"เฉินน้อย การมีความมั่นใจเป็นสิ่งดีสำหรับคนหนุ่มสาว แต่ถ้ามั่นใจเกินไป มันจะกลายเป็นความหยิ่ง"

"ฉันคิดว่าคุณควรเข้าใจหลักการนี้"

เวินเจี๋ยพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา เต็มไปด้วยการเตือนและตักเตือนเฉินหยาง

"หยาหยาเป็นลูกสาวที่เรารักมากที่สุด ตั้งแต่เด็กเธอได้รับความรักมากมาย การกินการใช้จ่ายทุกอย่างดีที่สุด"

"แม้แต่ในความคุ้มครองของเรา เธอไม่เคยถูกทำร้าย"

"ด้วยสถานะปัจจุบันของคุณ กล้าพูดคำนี้ ฉันคิดว่ามันไม่รับผิดชอบมาก"

เวินลี่ก็พยักหน้าเห็นด้วย

ในมุมมองของเธอ เฉินหยางมีความสามารถบ้าง

แต่การปกป้องเย่ชิงหยา ด้วยสถานะปัจจุบันของเขา พูดตรงๆ อาจไม่มีคุณสมบัติ

"แม่ ฉันเชื่อว่าเฉินหยางมีความสามารถที่จะทำได้"

"เพราะเขาเก่งกว่าที่คุณคิดเป็นร้อยเท่า"

เย่ชิงหยาไม่สามารถทนเห็นแม่ของเธอกดดันเฉินหยาง

ในความเร่งรีบ เธอจึงยืนขึ้นเพื่อปกป้องเฉินหยาง

"หยาหยา คุณยังเด็ก ใช้ชีวิตในหอคอยงาช้าง ถูกปกป้องอย่างดี"

"แต่สังคมนี้จริงกว่าที่คุณคิด และโหดร้ายกว่า"

"ฉันไม่ปฏิเสธความเก่งของเฉินน้อย แต่เพียงแค่มีความสามารถและพรสวรรค์ บางครั้งก็ไม่สามารถประสบความสำเร็จได้"

"คุณเป็นลูกสาวที่พ่อแม่รักมากที่สุด ดังนั้นเราจะไม่ยอมให้คุณเดินไปในทางที่ผิด"

เวินเจี๋ยมองไปที่ลูกสาว พูดด้วยใบหน้าสงบ

"ป้าเวิน คำพูดของคุณนี้ อาจจะพูดเกินไป!"

"คุณมีเหตุผลอะไรที่จะคิดว่าผมไม่มีความสามารถในการปกป้องชิงหยา?"

เฉินหยางไม่ยอมแพ้

ทันทีที่พูดจบ เขาก็จ้องมองไปที่เวินเจี๋ย

"คุณรู้ไหมว่าผู้ที่ตามหาหยาหยาเป็นใคร?"

เวินเจี๋ยมีแววตาหนักแน่น ถามเฉินหยาง

"รู้บ้าง!"

เฉินหยางตอบตามจริง

"งั้นฉันถามคุณ ถ้าพวกเขาต้องการหยาหยา คุณมีความมั่นใจอะไรที่จะต่อสู้กับพวกเขา?"

"หยาหยามีเราปกป้อง พวกเขาไม่กล้าทำร้าย แต่พวกเขาจะระบายความโกรธทั้งหมดใส่คุณ"

"ตอนนั้น คุณจะเอาอะไรไปสู้กับพวกเขา? คุณยังปกป้องตัวเองไม่ได้ แล้วจะมีสิทธิ์อะไรที่จะพูดว่าคุณสามารถปกป้องหยาหยาได้?"

ความอดทนของเวินเจี๋ยค่อยๆ หมดไป

ในมุมมองของเธอ เฉินหยางยังเด็กและหุนหันพลันแล่น พูดโดยไม่คิด

นี่ทำให้เวินเจี๋ยไม่สบายใจ คิดว่าเขาไม่เหมาะกับลูกสาว

"ป้าเวิน ความมั่นใจของผมมาจากตัวเอง"

"ความสามารถของผม ชิงหยารู้ดี"

"แค่ให้เวลาผม ผมจะทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้น มีคุณค่ามากขึ้น"

"ตอนนั้น จะมีทุนและผู้มีอำนาจมาหาผมเพื่อร่วมมือ และผมจะใช้ทรัพยากรและอำนาจที่พวกเขามี เพื่อเป็นที่ที่ผู้ตามหาชิงหยาต้องเกรงกลัว"

เฉินหยางพูดด้วยใบหน้าจริงจัง น้ำเสียงมั่นคง

"แม่ สิ่งที่เฉินหยางพูดเป็นความจริง เขาไม่ได้พูดเกินจริงต่อหน้าคุณ"

เย่ชิงหยาพูดสนับสนุน

เมื่อเห็นสถานการณ์นี้ เวินลี่ก็พูดกับเฉินหยางว่า:

"เฉินหยาง ในเมื่อหยาหยาบอกว่าคุณเก่งในการเล่นหุ้น ฟังหูไว้หูเห็นด้วยตา! คุณกล้าพอไหมที่จะแสดงให้เราเห็น?"

เมื่อข้อเสนอนี้ออกมา เวินเจี๋ยก็มองเฉินหยางด้วยความอยากรู้ ดูว่าเขาจะตอบสนองอย่างไร

คิดว่าเฉินหยางจะตกใจ

แต่เฉินหยางยังคงสงบ แม้แต่ยิ้มเล็กน้อย

เหมือนกับว่าข้อเสนอของเวินลี่ตรงกับใจเขา

"ดี!"

เฉินหยางตอบตกลงโดยไม่ลังเล

"เลขาเป่ย ไปเอาโน้ตบุ๊กที่ฉันใช้ทำงานมาให้เฉินน้อยใช้"

เวินเจี๋ยสั่งเลขาเป่ย

"ครับ หัวหน้า"

เลขาเป่ยตอบรับทันที

ไม่นาน โน้ตบุ๊กก็ถูกนำมา วางไว้หน้าเฉินหยาง

เฉินหยางไม่กลัว

ภายใต้สายตาของทุกคน เขาเปิดเครื่องโน้ตบุ๊ก

หลังจากรอไม่กี่วินาที โปรแกรมคอมพิวเตอร์ทำงานอย่างปลอดภัย เขาพบว่าหน้าแรกมีซอฟต์แวร์เล่นหุ้น จึงเปิดทันที

จากนั้น เขาเข้าสู่บัญชีการลงทุนของตัวเอง

ในขณะนั้น

เวินเจี๋ยและเวินลี่ลุกขึ้นทันที สายตาจับจ้องที่หน้าจอคอมพิวเตอร์

"ป้าเวิน คุณน้า นี่คือบัญชีการลงทุนส่วนตัวของผม"

"ปัจจุบัน บัญชีนี้ซื้อหุ้น ST Huatuo ทั้งหมด"

"หุ้นนี้ ผมกล้าทำนายว่าในอีกไม่กี่วันข้างหน้าจะขึ้นต่อเนื่อง"

"นี่คือบันทึกการดำเนินการปัจจุบันของบัญชีผม และรายละเอียดกำไรขาดทุน คุณทั้งสองสามารถดูได้ตามสบาย"

เฉินหยางดำเนินการทันที แสดงข้อมูลรายละเอียด

จากนั้น เขาลุกขึ้นยืน เปิดที่ให้เวินเจี๋ยและเวินลี่เห็นหน้าจอชัดเจนขึ้น

เวินเจี๋ยและเวินลี่สองผู้ใหญ่ไม่เกรงใจ ดูบัญชีการลงทุนของเฉินหยางอย่างจริงจัง

เมื่อเห็นตัวเลขสีแดงเต็มหน้าจอ และตัวเลขยาวบนบัญชี

พวกเธอสูดลมหายใจลึก

จากนั้นใช้มือถูตา สงสัยว่าตัวเองเห็นผิดหรือเปล่า!

หลังจากยืนยันหลายครั้ง พวกเธอจึงตระหนักว่า สิ่งที่เย่ชิงหยาพูดก่อนหน้านี้เป็นความจริง

พรสวรรค์ของเฉินหยางในด้านการเงิน ทำให้คนมองไปที่เขา!

อัจฉริยะ! อัจฉริยะ! อย่างแท้จริง!

(จบตอน)