บทที่ 105 สวี่เมิ่งเหยาทำเรื่องใหญ่เงียบๆ ร้านเซียนเซียงเก๋อเปิดตัว!

สวี่เมิ่งเหยาในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาเธอยุ่งมาก

ตั้งแต่คืนนั้น หลังจากที่เธอได้กินหม้อไฟที่เฉินหยางทำเองในวิลล่า ความคิดที่จะเปิดร้านหม้อไฟก็ยิ่งแรงกล้า

เมื่อกลับถึงบ้านที่เช่าอยู่ใกล้มหาวิทยาลัย เธอนอนพลิกตัวไปมา ไม่มีความง่วงเลย

ในที่สุด เธอก็หยิบโทรศัพท์ออกมา โทรหาพ่อของเธอ สวี่ซาน

ไม่ถึงครู่ โทรศัพท์ก็ถูกรับ

"เหยาเหยา ดึกขนาดนี้แล้ว ทำไมยังไม่พักผ่อนอีก?"

"เจอเรื่องยากอะไรหรือเปล่า?"

สวี่ซานตอนนี้ก็ยังไม่ได้นอน กำลังดูเอกสารในห้องทำงาน

เขาเป็นผู้นำบริษัท ในวงการธุรกิจเขาได้ทำงานอย่างหนักมาหลายปี ชีวิตประจำวันของเขาได้ถูกกำหนดไว้นานแล้ว

เพียงแต่เขาไม่คิดว่า เวลานี้ลูกสาวของเขาจะโทรมา

ทำให้เขารู้สึกแปลกใจ และมีความกังวลใจเล็กน้อย จึงรีบถามสวี่เมิ่งเหยา

"พ่อ หนูไม่มีอะไรหรอก แค่มีเรื่องหนึ่งที่ยังตัดสินใจไม่ได้ อยากให้พ่อช่วยคิดหน่อย"

"หนูจะไม่รบกวนการพักผ่อนของพ่อใช่ไหม?"

สวี่เมิ่งเหยาส่ายหัวเบาๆ

จากนั้นจึงบอกเจตนาของเธอ

"ไม่รบกวน! พ่อยังไม่ได้นอนเร็วขนาดนั้น"

"มีเรื่องอะไร บอกพ่อได้เลย พ่อจะใช้ประสบการณ์หลายปีช่วยวิเคราะห์ให้"

สวี่ซานมีแววตาอยากรู้

เขาแนะนำลูกสาวอย่างไม่แสดงออก ให้เล่าเรื่องทั้งหมด

"พ่อ เรื่องเป็นแบบนี้!"

"เพื่อนสนิทของหนู เย่ชิงหยามีแฟน แฟนของเธอทำอาหารเก่งมาก คืนนี้หนูไปกินข้าวที่บ้านของพวกเขา เขาทำหม้อไฟพิเศษให้"

"รสชาตินั้น อร่อยมากกว่าหม้อไฟที่หนูเคยกินมาก่อน"

"ดังนั้น หนูจึงมีความคิดที่จะซื้อสูตรหม้อไฟจากเขา แต่เขาไม่ขาดเงิน สุดท้ายเพื่อนสนิทของหนูช่วยพูดดีๆ เขาจึงยอมร่วมเปิดร้านหม้อไฟกับหนู"

"หนูลงทุนและบริหารร้านหม้อไฟ เขาใช้สูตรหม้อไฟเข้าร่วม หนูถือหุ้นสี่ส่วน ชิงหยาสามส่วน เขาสามส่วน"

"ตามมุมมองการค้าของพ่อ การซื้อขายนี้ หนูควรทำหรือไม่?"

สวี่เมิ่งเหยาจัดคำพูด แล้วเล่าเรื่องทั้งหมด

สวี่ซานมีแววตาครุ่นคิด

หลังจากนั้นสักพัก เขาถามว่า "เหยาเหยา หมายความว่า หม้อไฟและซอสพิเศษของเขาอร่อยกว่าร้านหม้อไฟทั่วไป?"

"ใช่ หนูได้ลองชิมแล้ว รสชาติดีมาก"

สวี่เมิ่งเหยาตอบอย่างมั่นใจ

"หนูจำได้ว่าเพื่อนสนิทของหนูเป็นลูกสาวของเลขาเย่ใช่ไหม?"

สวี่ซานถามต่อ

"ใช่ และที่พวกเขาได้อยู่ด้วยกันก็มีส่วนจากหนู"

"อาจเป็นเพราะเหตุนี้ แฟนของเธอจึงยอมร่วมมือกับหนู"

"ไม่เช่นนั้น ด้วยฐานะของเขาในปัจจุบัน เขาสามารถเปิดร้านหม้อไฟเองได้"

สวี่เมิ่งเหยาพยักหน้าและพูด

"ถ้าเป็นเช่นนี้ การซื้อขายนี้ไม่ใช่แค่เรื่องเงิน"

"การซื้อขายนี้ หนูต้องทำ และต้องทำอย่างจริงจัง"

"พื้นหลังของตระกูลเย่ พ่อไม่ต้องพูดมาก หนูก็รู้ดี"

"แม้ว่าการคบหาของพวกหนูจะไม่มีผลประโยชน์มาก แต่มีเรื่องของแฟนเธอเข้ามาเกี่ยวข้อง การซื้อขายนี้จะไม่เพียงแค่ให้ผลประโยชน์ทางการเงิน แต่ยังทำให้พวกหนูสามคนมีผลประโยชน์ร่วมกัน ในความหมายที่เข้มงวดก็คือเป็นคนใน"

"มีทรัพยากรและความสัมพันธ์เช่นนี้ ในอนาคตอาจมีประโยชน์ พ่อจะสอนหนูว่า การลงทุนในความสัมพันธ์ไม่ควรมองแค่ปัจจุบัน ต้องมองไกล อาจมีวันที่จะให้ความประหลาดใจที่ไม่คาดคิด"

สวี่ซานฟังคำพูดของลูกสาวแล้วรู้สึกพอใจมาก

"พ่อ หนูจำไว้แล้ว!"

"แต่ตอนนี้หนูยังมีเรียนที่มหาวิทยาลัย มีเวลาว่างแค่หลังเลิกเรียนและวันหยุดสุดสัปดาห์"

"ดังนั้น หนูอยากให้พ่อส่งคนที่ไว้ใจได้มาช่วยบริหารร้านหม้อไฟ หนูไม่ไว้ใจผู้จัดการมืออาชีพในตลาด"

สวี่เมิ่งเหยาหัวเราะและขอความช่วยเหลือจากพ่อ

"ไม่มีปัญหา"

"พรุ่งนี้พ่อจะติดต่อผู้รับผิดชอบสาขาเซี่ยงไฮ้ ให้เขาส่งคนมาช่วยหนู"

"ทำให้ดี พ่อเชื่อว่าหนูทำได้ดี มีอะไรไม่เข้าใจ ถามพ่อได้ตลอด"

สวี่ซานตอบรับอย่างรวดเร็วและให้กำลังใจลูกสาว

ผลลัพธ์คือเช้าวันถัดมา

สวี่เมิ่งเหยาได้รับโทรศัพท์จากคนแปลกหน้า บอกว่าได้รับคำสั่งจากผู้นำมารายงานตัว

ทีมมีทั้งหมดเจ็ดคน

สี่คนเป็นพ่อครัว หนึ่งคนเป็นผู้จัดการร้าน หนึ่งคนเป็นผู้จัดการจัดซื้อ และอีกหนึ่งคนเป็นฝ่ายการเงิน

สวี่เมิ่งเหยานัดพบพวกเขาและรู้ว่าพวกเขาคือคนที่พ่อส่งมาช่วยเปิดร้าน เธอรู้สึกดีใจมาก จากนั้นให้ผู้จัดการไปหาที่ตั้งร้านทันที ส่วนเธอไปหาทนายความเพื่อทำสัญญาร่วมมือ

เนื้อหาตามที่เฉินหยางต้องการ แบ่งหุ้นร้านหม้อไฟเป็นสามส่วน

สวี่เมิ่งเหยาถือหุ้นสี่ส่วน เย่ชิงหยาถือหุ้นสามส่วน เฉินหยางถือหุ้นสามส่วน

สัญญามีสามฉบับ ลงนามและประทับตราแล้วมีผล

จากนั้น สวี่เมิ่งเหยาให้คนไปจดทะเบียนบริษัทอาหารและเครื่องดื่ม นำร้านหม้อไฟนี้ไปอยู่ภายใต้บริษัทนี้

ไม่นาน สวี่เมิ่งเหยาก็พบร้านหม้อไฟที่ใกล้จะปิดและเตรียมโอน

เธอติดต่อกับเจ้าของร้านและซื้อร้านในราคาที่เหมาะสม จากนั้นให้บริษัทตกแต่งเข้ามาทำการปรับปรุง

เพียงสามวัน ร้านหม้อไฟก็มีสไตล์ใหม่

ตั้งชื่อว่า เซียนเซียงเก๋อ

เมื่อทุกอย่างพร้อม สวี่เมิ่งเหยานัดเฉินหยางและเย่ชิงหยามาพบกันที่นี่

เวลาเก้าโมงครึ่ง

เฉินหยางตามที่อยู่ที่สวี่เมิ่งเหยาส่งมา ขับรถนำทางมาถึงถนนอาหาร

จากนั้นเดินมาที่หน้าร้านหม้อไฟ

สวี่เมิ่งเหยารออยู่ที่นี่นานแล้ว เมื่อเห็นเฉินหยางและเย่ชิงหยาก็รีบวิ่งไปต้อนรับ

"ชิงหยา เฉินหยาง ในที่สุดพวกเธอก็มาถึง ฉันรอพวกเธออยู่นานแล้ว"

"รีบไปดูร้านหม้อไฟที่ฉันเพิ่งซื้อมา"

เย่ชิงหยายังไม่ทันตอบสนอง ก็ถูกสวี่เมิ่งเหยาจับแขนและเดินไปข้างหน้า

เมื่อเห็นเช่นนี้ เฉินหยางก็ต้องตามไป

เซียนเซียงเก๋อ แบ่งเป็นสามชั้น ชั้นหนึ่งเป็นห้องโถงใหญ่ พื้นที่เกือบสามร้อยตารางเมตร

ชั้นสองมีห้องส่วนตัว แบ่งเป็นห้องห้าคน แปดคน และสิบสองคน

ชั้นสามเป็นพื้นที่พิเศษสำหรับวีไอพี การตกแต่งห้องหรูหรากว่า มีห้องสำหรับจำนวนคนต่างๆ

การลงทุนในร้านหม้อไฟนี้ในช่วงแรกเป็นจำนวนไม่น้อย

เห็นได้ชัดว่าสวี่เมิ่งเหยาเชื่อมั่นในหม้อไฟและซอสพิเศษของเฉินหยาง

ไม่เช่นนั้น เธอคงไม่ซื้อร้านหม้อไฟขนาดใหญ่เช่นนี้ ถ้าขาดทุนจะเกิดความเสียหายใหญ่

"ชิงหยา เฉินหยาง พวกเธอคิดว่าร้านหม้อไฟนี้เป็นอย่างไร? มีระดับไหม?"

"ถ้าเพิ่มหม้อไฟและซอสพิเศษของเฉินหยาง ฉันกล้ารับประกันว่า ลูกค้าที่เคยกินหม้อไฟของเราจะกลับมาอีกแน่นอน ธุรกิจร้านจะรุ่งเรือง เป็นแค่เรื่องของเวลา!"

สวี่เมิ่งเหยาพูดด้วยความตื่นเต้น

(จบตอน)