บทที่ 130 เที่ยวบินเซี่ยงไฮ้ไปหนานหยาง พาแฟนสาวกลับบ้านเกิด!

"ฉันไม่กล้าคิดแบบนั้น!"

"เมื่อกี้ ฉันโทรหาพ่อ บอกว่าจะพาแฟนกลับบ้าน พวกเขาดูดีใจมาก"

"แต่ฉันไม่อยากให้เธอลำบากใจ เลยอยากถามความเห็นของเธอ"

เฉินหยางลูบผมของเย่ชิงหยาด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

"เฉินหยาง ฉันรู้ว่าเธอใส่ใจความรู้สึกของฉันเสมอ"

"แต่ฉันอยากบอกเธอว่า ฉันเย่ชิงหยาไม่ได้อ่อนไหวอย่างที่เธอคิด"

"เธอกล้าหาญเผชิญหน้าพ่อแม่ของฉันเพื่อฉันและลูกในท้อง ฉันจะถ่วงเธอได้ยังไง?"

"ไม่ต้องห่วง แม้ว่าฉันจะไม่มีประสบการณ์ด้านนี้ แต่ฉันเชื่อว่าพ่อแม่ของเธอจะต้องชอบฉันแน่!"

เย่ชิงหยากอดแขนเฉินหยาง พูดด้วยเสียงอ่อนหวาน

"ดี งั้นเรานอนเร็วหน่อย"

"พรุ่งนี้ตื่นแล้ว เก็บกระเป๋านิดหน่อยแล้วออกเดินทาง"

เฉินหยางก้มลงจูบหน้าผากเย่ชิงหยาเบา ๆ

ปิดไฟบนโต๊ะข้างเตียง แล้วกอดเย่ชิงหยาเข้าสู่ความฝัน

ผ่านค่ำคืนหนึ่ง ไม่มีคำพูด!

เช้าวันรุ่งขึ้น เจ็ดโมง

เฉินหยางลืมตาตื่นขึ้นมา กำลังจะลุกขึ้น เย่ชิงหยาก็ตื่นขึ้นมาเช่นกัน

"เราเป็นเที่ยวบินเก้าโมงครึ่ง ซื้อตั๋วชั้นหนึ่ง เวลาเหลือเฟือ เธอนอนต่อได้"

เฉินหยางยิ้มบอกเย่ชิงหยา

"ไม่เป็นไร ฉันนอนพอแล้ว"

เย่ชิงหยาส่ายหัว ปฏิเสธความหวังดีของเฉินหยาง

ลุกขึ้นล้างหน้าแปรงฟัน

เฉินหยางออกจากห้อง ไปที่ครัวอุ่นนมข้าวโอ๊ต พร้อมแซนด์วิชไส้กรอก

หลังจากทั้งสองทานอาหารเช้าเสร็จ ก็เริ่มเก็บของ

เฉินหยางเปลี่ยนเป็นชุดลำลอง สวม Patek Philippe ที่เย่ชิงหยามอบให้ ใส่รองเท้าผ้าใบสีขาว

ทำผมง่าย ๆ ดูสะอาดและสดชื่นขึ้น

รูปลักษณ์และบุคลิกภาพของเขาดูดีขึ้นหลายระดับ

เย่ชิงหยาเปลี่ยนสไตล์เดิม ใส่เสื้อผ้าแฟชั่นดูอ่อนวัย ดูสง่างามและน่ารัก

เธอแต่งหน้าอ่อน ๆ คิ้วแต่งเล็กน้อย พร้อมใบหน้าที่สวยงาม ทำให้ดูมีออร่า

คนที่ไม่รู้จักจะคิดว่าเธอเป็นดาราดังในวงการบันเทิง

หลังจากทำเสร็จ เย่ชิงหยาก็เริ่มเก็บกระเป๋า

เสื้อผ้าเปลี่ยน เครื่องสำอาง ผลิตภัณฑ์บำรุงผิว รองเท้า และของใช้บางอย่าง

เก็บแค่เล็กน้อย กระเป๋าเดินทางก็เต็มแล้ว

ส่วนเฉินหยาง เสื้อผ้าสองสามชุด รองเท้าสองคู่ โน้ตบุ๊กหนึ่งเครื่อง เดินทางเบา ๆ

"เฉินหยาง เธอว่าฉันควรซื้อของขวัญให้พ่อแม่และน้องชายเธอเป็นของขวัญพบหน้ามั้ย?"

เย่ชิงหยามาหาเฉินหยาง เห็นเขาแต่งตัวหล่อขนาดนี้ มองไม่ละสายตา

แล้วกอดแขนเขา ถามอย่างใกล้ชิด

"ได้!"

"แต่ไม่จำเป็นต้องซื้อเดี๋ยวนี้!"

"แม้ว่าเมืองหนานหยางจะไม่เจริญเท่าเซี่ยงไฮ้ แต่ก็มีศูนย์การค้าขนาดใหญ่หลายแห่ง รอเราลงเครื่องแล้วค่อยไปเลือกของขวัญก็ไม่สาย"

เฉินหยางยิ้มแนะนำ

"โอเค งั้นฟังเธอ"

เย่ชิงหยายิ้มพยักหน้า

เฉินหยางจองรถไปสนามบินเซี่ยงไฮ้

สิบห้านาทีต่อมา

รถหรูจอดหน้าบ้าน

หลังจากย้ายกระเป๋าเข้าไปในท้ายรถ เฉินหยางและเย่ชิงหยาก็นั่งเบาะหลัง รถมุ่งหน้าไปสนามบินเซี่ยงไฮ้

หนึ่งชั่วโมงต่อมา

เฉินหยางและเย่ชิงหยาถึงห้องโถงสนามบิน

ผ่านการตรวจสอบความปลอดภัย มาถึงห้องรับรองวีไอพี

ห้องรับรองขนาดใหญ่ ตอนนี้มีคนเพียงไม่กี่คน

พวกเขาเห็นเฉินหยางและเย่ชิงหยาหล่อสวย มีบุคลิกสูงส่ง มองหลายครั้ง แต่โชคดีที่พวกเขาไม่ได้เข้ามารบกวน

นั่งพักประมาณสิบห้านาที มีแอร์โฮสเตสมาแจ้งและพาพวกเขาไปยังชั้นหนึ่ง

พูดตามตรง นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตของเฉินหยางที่ได้นั่งชั้นหนึ่ง

เขาได้รับสิทธิพิเศษที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน และบริการที่หรูหรายิ่งขึ้น

มีคนบอกว่าเงินเป็นรากเหง้าของความชั่วร้าย!

แต่ตอนนี้ เฉินหยางรู้สึกว่าการมีเงินมันดีมาก!

เดินทางราบรื่น

ถึงชั้นหนึ่ง นั่งลงแล้ว มีแอร์โฮสเตสเข้ามาถามอย่างอบอุ่นว่าต้องการเครื่องดื่มหรือผ้าห่มไหม

เฉินหยางไม่สงสัยเลยว่าฝ่ายตรงข้ามมีจุดประสงค์อื่นหรือไม่

แต่เมื่อแอร์โฮสเตสเห็นใบหน้าและรูปร่างของเย่ชิงหยาที่นั่งข้างเฉินหยาง ใบหน้าก็แสดงความอึดอัด

ฉากนี้ทำให้เย่ชิงหยารู้สึกอิจฉา

"เฉินหยาง ดูเหมือนว่าเธอมีเสน่ห์มากนะ! แม้แต่แอร์โฮสเตสยังส่งสายตาให้เธอ"

"โชคดีที่ฉันกลับบ้านกับเธอ ไม่งั้นบนเครื่องบินเธอคงมีเพื่อนสาวเพิ่มอีกหลายคน"

เฉินหยางรู้สึกไม่ยุติธรรมกับการล้อเลียนของเย่ชิงหยา

ทั้งที่ไม่ใช่ความผิดของเขา ทำไมต้องโทษเขาด้วย

หรือว่าสมัยนี้ หล่อก็เป็นความผิด?

แน่นอน เฉินหยางก็แค่คิดเท่านั้น

"ชิงหยา ฉันสัญญากับเธอ ฉันไม่มีความคิดไม่ดีต่อแอร์โฮสเตสเหล่านี้"

"ในใจฉัน พวกเธอเป็นแค่คนธรรมดา ไม่มีทางเทียบกับเธอที่สวยงามเหมือนเทพธิดา"

เฉินหยางรีบจับมือขาวนุ่มของเย่ชิงหยา พูดด้วยความจริงใจ

"ฮึ ปากหวาน!"

"แต่เธอควรพูดจริง"

"ถ้าเธอกล้าหลบหลังฉัน ไปแอบมีความสัมพันธ์กับผู้หญิงคนอื่น ดูสิว่าฉันจะจัดการเธอยังไง"

เย่ชิงหยาพูดด้วยความหยิ่ง

"พอแล้ว อย่าโกรธ"

"นอนพักหน่อย ตื่นมาก็ถึงหนานหยางแล้ว"

เฉินหยางพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ปลอบใจ

ไม่นาน เครื่องบินก็ขึ้นบินอย่างราบรื่น

หลังจากบินสามชั่วโมง ในที่สุดก็ลงจอดที่สนามบินหนานหยางอย่างปลอดภัย

ออกจากประตูเครื่องบิน เดินตามทางวีไอพีไปยังจุดรับรองสนามบิน

เนื่องจากเฉินหยางติดต่อรถล่วงหน้า คนขับวัยกลางคนอายุสี่สิบกว่าปี รออยู่ที่ประตู

เห็นเฉินหยางและเย่ชิงหยาผลักกระเป๋าออกมา คนขับเปิดประตูรถ ลงจากรถทันที วิ่งเข้ามา

"ขอโทษครับ คุณเฉินที่มีหมายเลขโทรศัพท์ลงท้ายด้วย 6217 ใช่ไหมครับ?"

คนขับมาหาเฉินหยาง โค้งเล็กน้อย ถามด้วยน้ำเสียงเคารพ

"ใช่ ฉันคือคุณเฉิน"

เฉินหยางพยักหน้าเล็กน้อย พูด

"ใช่ครับ คุณเฉิน"

คนขับตอบด้วยน้ำเสียงเคารพ

"อืม ดีแล้ว"

"เอากระเป๋าของเราใส่รถ แล้วขับพาเราไปที่ศูนย์การค้าว่านเซียงเทียนตี้ในเมือง เราต้องซื้อของ"

"หลังจากนั้น พาเราไปที่หมู่บ้านสุ่ยเซี่ยหยุนถิง"

"ไม่มีปัญหาใช่ไหม?"

เฉินหยางยิ้มพูด

"ไม่มีปัญหาครับ! ทุกอย่างตามที่คุณเฉินบอก"

คนขับมีท่าทีดีมาก

ค่ารถไม่ถูก ดังนั้นท่าทีบริการของเขาจึงต้องดี

หลังจากใส่กระเป๋าในท้ายรถ คนขับเปิดประตูรถ ทำท่าทางเชิญให้เฉินหยางและเย่ชิงหยานั่งเบาะหลัง

แล้วปิดประตู นั่งกลับที่นั่งคนขับ

สตาร์ทเครื่องยนต์ รถมุ่งหน้าไปยังศูนย์การค้าว่านเซียงเทียนตี้ในเมือง

ประมาณครึ่งชั่วโมง

ศูนย์การค้าว่านเซียงเทียนตี้ ถึงแล้ว

เฉินหยางและเย่ชิงหยาลงจากรถ จับมือกัน เดินเคียงข้างไปที่ประตู

ต่อไป พวกเขาจะเริ่มการช้อปปิ้งครั้งใหญ่

ซื้อของขวัญให้พ่อแม่และน้องชายของเฉินหยาง รวมถึงปู่ย่าตายาย ญาติผู้ใหญ่ในบ้าน

"

(จบตอน)