บทที่ 210 ความชำนาญเพิ่มขึ้นอย่างบ้าคลั่ง! ไปดูโรงแรมงานหมั้นกับพ่อแม่และแฟนสาวที่เป็นดาวโรงเรียน!

เช้าวันรุ่งขึ้น

เฉินหยางตื่นตามนาฬิกาชีวภาพ

หลังจากล้างหน้าแปรงฟันแล้ว ก็เปลี่ยนเป็นชุดกีฬาออกไปออกกำลังกายตอนเช้า

วิ่งครึ่งรอบรอบหมู่บ้านวิลล่า เสร็จสิ้นการวอร์มอัพ แล้วหาที่ว่างฝึกศิลปะการต่อสู้ประจำวัน

"ตรวจพบว่าผู้ครอบครองกำลังฝึกฝ่ามือมังกรท่องแปดทิศ ความชำนาญ +500!"

"ฝ่ามือมังกรท่องแปดทิศ ระดับสูง (1000/10000)"

"ตรวจพบว่าผู้ครอบครองกำลังฝึกหมัดหง ความชำนาญ +200!"

"หมัดหง ระดับเริ่มต้น (2200/5000)"

"ตรวจพบว่าผู้ครอบครองกำลังฝึกท่าจับกุมในกองทัพ ความชำนาญ +200!"

"ท่าจับกุมในกองทัพ ระดับเริ่มต้น (2200/5000)"

"ตรวจพบว่าผู้ครอบครองกำลังฝึกท่ามังกรดำสิบแปดมือ ความชำนาญ +200!"

"ท่ามังกรดำสิบแปดมือ ระดับเริ่มต้น (2200/5000)"

หลังจากฝึกเสร็จ เฉินหยางไม่เพียงแต่ไม่รู้สึกเหนื่อยล้า แต่กลับรู้สึกว่าร่างกายโปร่งใส มีพลังงานเหลือเฟือ

และพลังการต่อสู้ของตัวเองก็เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว

เสื้อผ้าทั้งตัวถูกเหงื่อซึมเปียก มีกลิ่นเหงื่อจนเฉินหยางรู้สึกไม่สบายใจ จึงรีบเดินกลับบ้าน

ภายในวิลล่า

แม่อู๋เหยียนตื่นแล้ว และเตรียมอาหารเช้าเสร็จ

เฉินหยางทักทายแม่ แล้วเดินตรงไปยังห้องชั้นสอง

หยิบเสื้อผ้าเปลี่ยนตัว แล้วก้าวเข้าไปในห้องน้ำอาบน้ำ

สิบห้านาทีต่อมา เฉินหยางออกจากห้องน้ำ เย่ชิงหยาตื่นจากเตียงพอดี

เห็นเฉินหยางผมยังเปียกอยู่ ก็รู้ว่าเขาเพิ่งกลับจากการออกกำลังกายตอนเช้าและอาบน้ำเสร็จ

"เฉินหยาง มาช่วยฉันลุกจากเตียงหน่อย!"

เย่ชิงหยาทำหน้าตาอ้อน มองเฉินหยางพูด

"โตขนาดนี้แล้ว ยังทำตัวเด็กอยู่เลย!"

เฉินหยางอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ

แน่นอน พูดไปอย่างนั้น แต่การกระทำในมือกลับไม่มีการปฏิเสธเลย

เขาเดินไปข้างเตียง โอบเอวเย่ชิงหยาที่บางเบา ใช้แรงเล็กน้อย เย่ชิงหยาที่หนักเกือบหนึ่งร้อยชั่ง ก็ถูกเขาอุ้มขึ้นอย่างง่ายดาย แสดงถึงพลังของแฟนหนุ่มเต็มที่

"ต่อหน้าใครที่ชอบ ทำตัวเด็กหน่อยจะเป็นไรไป?"

"หรือว่า คุณไม่รักฉันแล้ว? คิดว่าฉันน่ารำคาญ?"

เย่ชิงหยาทำปากบึ้ง พูดอย่างไม่พอใจ

"ไม่มี ฉันไม่ได้พูดอย่างนั้น"

"เจ้าหญิงครับ พระอาทิตย์จะส่องก้นแล้ว ควรจะตื่นได้แล้ว"

"เพราะพรุ่งนี้เป็นวันหมั้นของเรา ยังมีหลายเรื่องต้องทำ คิวเวลาแน่นมาก"

"หลังจากเราหมั้นเสร็จ คุณอยากนอนถึงเมื่อไหร่ ฉันรับรองว่าจะไม่รบกวนคุณเลย"

เฉินหยางยิ้มเล็กน้อย พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

"ดี นี่คุณพูดเองนะ"

"ตอนนั้น สามมื้อฉันจะให้คุณดูแลฉันเอง"

เย่ชิงหยากอดคอเฉินหยาง ดวงตาสวยเป็นประกาย ใบหน้ายิ้มไม่หยุด

"ไม่มีปัญหา"

เฉินหยางตอบตกลงอย่างรวดเร็ว

ทั้งสองเล่นกันสักพัก เย่ชิงหยาก็เริ่มล้างหน้าแปรงฟัน เปลี่ยนเสื้อผ้า

ทำเสร็จแล้ว จึงลงมาชั้นล่างมาทานอาหารเช้า

ที่โต๊ะอาหาร

เฉินซานมองไปที่ลูกชายเฉินหยาง พูดขึ้นทันที: "ลูกชาย พ่อเมื่อวานได้แจ้งลุงใหญ่ของลูกแล้ว เรื่องที่ลูกเตรียมหมั้น"

"เที่ยวบินประมาณสิบเอ็ดโมงเช้า ปู่ย่าและลุงใหญ่ของลูกจะบินมาถึงสนามบิน ลูกต้องจัดรถไปรับพวกเขา"

"เรื่องนี้ ลูกอย่าลืมล่ะ!"

เฉินหยางได้ยิน รีบพยักหน้า: "พ่อ ไม่ต้องห่วง ผมจะจัดการล่วงหน้าให้เรียบร้อย"

"นอกจากนี้ วิลล่ายังมีห้องว่างอีกมาก ปู่ย่าลุงใหญ่และครอบครัวลุงสามมาถึงแล้ว ผมคิดว่าไม่ต้องจัดให้พวกเขาไปพักที่โรงแรม อยู่ที่วิลล่าเลยดีกว่า!"

"คนเยอะ ก็จะครึกครื้นขึ้น ยังไงก็อยู่ไม่กี่วัน"

เฉินซานได้ยินเช่นนี้ ก็ยิ้มอย่างมีความสุข

"ตกลง งั้นก็ฟังลูก"

"ชิงหยา ลูกไม่รังเกียจใช่ไหม?"

เฉินหยางมองไปที่เย่ชิงหยา ถาม

"ไม่รังเกียจค่ะ วิลล่าออกจะกว้าง ห้องพักแขกก็เยอะ และห้องก็มีการเก็บเสียงดี ไม่รบกวนการพักผ่อนเลยค่ะ"

เย่ชิงหยาส่ายหัว พูด

เหตุผลที่เธอยอมรับ เพราะเคยอยู่กับญาติของเฉินหยาง รู้ว่าพวกเขาเป็นคนดี

ถ้าญาติของเฉินหยางเป็นคนที่ชอบประจบสอพลอ พูดจาแหลมคมและเห็นแก่ตัว

เย่ชิงหยาจะไม่ยอมรับคำขอของเฉินหยางแน่นอน

เพราะอยู่ใต้หลังคาเดียวกัน ถ้าอยู่ด้วยกันไม่ได้ ก็จะเป็นการทรมาน

"ดีแล้ว"

ได้ยินเช่นนี้ เฉินหยางก็โล่งใจ

เขาจับมือเย่ชิงหยา และส่งสายตาขอบคุณให้เธอ

"ลูกชาย ตอนเช้าลูกอย่าเพิ่งไปบริษัทเลย"

"แม่ได้นัดคุณป้าเวินไว้ เตรียมไปดูโรงแรมจัดงานหมั้น"

"ลูกกับชิงหยาคือคู่หมั้น ลูกทั้งสองไปกับพวกเรา จะได้ให้ความคิดเห็นบ้าง"

ขณะนั้น แม่อู๋เหยียนมองไปที่เฉินหยาง พูดขึ้น

เฉินหยางคิดว่าเรื่องนี้สำคัญจริงๆ

เพราะพ่อแม่ทั้งสองฝ่ายอยู่ด้วย ต้องให้เขาและชิงหยาร่วมด้วยก็ไม่แปลก

ดังนั้น เฉินหยางพยักหน้าอย่างรวดเร็ว: "ตกลง งั้นก็เอาตามนี้ ผมกับชิงหยาจะไปดูโรงแรมกับพวกคุณ"

"ดี" อู๋เหยียนตอบอย่างมีความสุข

ไม่นาน เฉินหยางหยิบโทรศัพท์จากกระเป๋า โทรหาคนขับรถหลินหยวน ให้เขาขับรถตู้เจ็ดที่นั่งของบริษัทมา

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

คนขับรถหลินหยวนขับรถมาถึงหน้าวิลล่า

เฉินหยางและพ่อแม่ แฟนสาวเย่ชิงหยาขึ้นรถ เตรียมออกไป

โรงแรมอิมพีเรียล

เป็นโรงแรมระดับดาวในเซี่ยงไฮ้ การตกแต่งภายในหรูหราอลังการ ได้รับความนิยมจากชนชั้นสูง

เนื่องจากมีชื่อเสียงมาก พื้นที่โรงแรมกว้างขวาง

ดังนั้น หลายคนจึงจัดงานแต่งงาน งานวันเกิด งานฉลองครบรอบร้อยวันของเด็กที่นี่

เมื่อครอบครัวเฉินหยางมาถึงโรงแรม เวินเจี๋ยและเย่หมิงฮุยแม่ลูกก็มาถึงพอดี

"แม่ พี่!"

เย่ชิงหยาเห็นแม่และพี่ชาย รีบวิ่งไปทักทายด้วยความดีใจ

"คุณป้าเวิน พี่เย่"

เฉินหยางเดินไปทักทายเวินเจี๋ยและเย่หมิงฮุย

"เฉินหยาง คุณมาพอดี"

"โรงแรมที่จะจัดงานหมั้น คุณคิดว่าควรจะเลือกที่ไหนดี?"

เวินเจี๋ยยิ้มเล็กน้อย ถามเฉินหยาง

"คุณป้าเวิน ผมไม่ค่อยรู้เรื่องนี้"

"คุณมีประสบการณ์มาก ช่วยผมตัดสินใจหน่อย!"

พูดตามตรง

เฉินหยางก็ไม่แน่ใจในเรื่องนี้

เพราะบางครั้งสถานที่จัดงานหมั้นไม่จำเป็นต้องหรูหราที่สุด

เหตุผลหลักคือเย่เจิ้งฮวาเป็นบุคคลที่มีความอ่อนไหว ถ้าหรูหราเกินไป ถ้ามีคนตั้งใจเผยแพร่ออกไป อาจจะเกิดผลกระทบมาก

แต่ตระกูลเย่มีพื้นฐานแข็งแกร่ง โรงแรมระดับต่ำเกินไป ก็ไม่สามารถแสดงถึงสถานะและตำแหน่งของเขาได้

ด้วยเหตุนี้ จึงทำให้ปวดหัวมากขึ้น

ระหว่างทางมา เฉินหยางก็คิดเรื่องนี้ตลอด

สุดท้ายได้ข้อสรุปว่า ให้เวินเจี๋ยแก้ปัญหา

"คุณฉลาด รู้จักโยนปัญหาให้ฉัน"

"ก็ได้ ฉันจะไม่ทำให้คุณลำบากในเรื่องนี้"

"โรงแรมอิมพีเรียล เป็นหนึ่งในธุรกิจที่ตระกูลเวินถือหุ้น"

"เจ้าของเบื้องหลังชื่อเจิ้งเทียนฉี ร่วมงานกับตระกูลเวินมาหลายปี เป็นคนที่เชื่อถือได้"

"ดังนั้น การจัดงานหมั้นที่นี่ สามารถลดผลกระทบให้น้อยที่สุด ประหยัดปัญหาได้มาก"

เวินเจี๋ยยิ้มอย่างอ่อนโยน แล้วพูดต่อ

(จบตอน)