บทที่ 240 อาจารย์ผู้สอนระดับต้นแสดงพลัง อาหารเช้ารักใส่ใจ!
เย่ชิงหยาตาเบิกกว้าง!
รู้สึกเพียงว่าริมฝีปากของตัวเองอุ่น ถูกเฉินหยางกัดเบา ๆ จูบอย่างเร่าร้อน
ชั่วขณะต่อมา เธอจึงค่อย ๆ รู้สึกตัว มือทั้งสองโอบรอบคอของเฉินหยาง เริ่มให้ความร่วมมือ
นานพอสมควร ริมฝีปากแยกออก
ทั้งสองมองตากันอย่างลึกซึ้ง มุมปากยิ้มขึ้นเล็กน้อย
"ที่รัก คุณนี่แย่จริง!"
"บอกว่าจะสอนเทคนิคการตอบคำถาม สุดท้ายกลับหาวิธีเอาเปรียบฉัน"
เย่ชิงหยาอดไม่ได้ที่จะมองเฉินหยางด้วยสายตาขาว กล่าวอย่างอ่อนหวาน
"ใครให้คุณสวยขนาดนี้ หลังอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า เสน่ห์ของคุณก็เพิ่มขึ้นหลายเท่า"
"ชั่วขณะหนึ่ง ทำให้ฉันอดใจไม่ไหว"
เฉินหยางยิ้มมุมปาก กล่าวอย่างล้อเล่น
"เหตุผลบิดเบือน! ชัดเจนว่าคุณทำตัวแย่ แล้วยังโยนเหตุผลมาที่ฉัน"
เย่ชิงหยาหันหน้าหนี แสดงท่าทางโกรธไม่อยากสนใจเขา
"พอแล้ว เมื่อกี้ฉันอดใจไม่ไหว"
"ตอนนี้ เราควรทำเรื่องสำคัญแล้ว"
"ระหว่างที่คุณอาบน้ำเมื่อกี้ ฉันได้จัดเรียงจุดความรู้และเทคนิคการตอบคำถามบางอย่าง ตอนนี้ฉันจะอธิบายให้คุณฟังทีละข้อ"
"ถ้าคุณเจอสิ่งที่ไม่เข้าใจ หรือไม่สามารถเข้าใจได้ สามารถชี้ให้เห็นได้ตลอดเวลา ฉันจะเน้น ช่วยคุณอธิบาย"
เฉินหยางจับมือเย่ชิงหยา กล่าวด้วยเสียงอ่อนโยน
"ดี!"
เย่ชิงหยาเห็นเฉินหยางทำหน้าจริงจัง ทันทีเปลี่ยนท่าที แสดงท่าทางจริงจังขึ้น
เธอรู้ว่าเฉินหยางเพื่อช่วยตัวเองเพิ่มโอกาสสำเร็จในการตอบคำถาม แน่นอนว่าใช้พลังงานมาก
ดังนั้น เธอไม่อยากให้เฉินหยางผิดหวัง
พร้อมกันนี้ เพื่อพิสูจน์ความสามารถของตัวเองให้เฉินหยางเห็น
เพราะเฉินหยางมีความสามารถโดดเด่น เย่ชิงหยาอยู่ข้างเขา นอกจากพื้นฐานครอบครัวและความสวยงามรูปร่างแล้ว ไม่มีสิ่งอื่นที่สามารถแสดงได้
เธอไม่อยากเป็นแค่แจกัน!
แต่ต้องการยืนข้างเฉินหยาง สามารถต่อสู้เคียงข้างกัน เติบโตไปด้วยกันในฐานะคนรักที่ใกล้ชิด
เฉินหยางดึงเก้าอี้มา ให้เย่ชิงหยานั่งข้างตัวเอง
จากนั้นเปิดโน้ตบุ๊ก เลือกวิดีโอสองคลิปจากข้างใน ใช้การตอบคำถามในนั้นเป็นตัวอย่าง เริ่มอธิบาย
"ตรวจพบว่าผู้ใช้กำลังอธิบายเทคนิคการตอบคำถาม ความชำนาญในเทคนิคการตอบคำถาม +200!"
"ทักษะอาจารย์ผู้สอนระดับต้นกำลังเริ่มต้น ความสามารถในการเข้าใจของเย่ชิงหยา +20% ความสามารถในการดูดซับและใช้งาน +20%"
เฉินหยางอธิบายอย่างละเอียด ควบคุมจังหวะได้อย่างเหมาะสม
เย่ชิงหยาฉลาดอยู่แล้ว ภายใต้การอธิบายของเฉินหยาง ความเร็วในการเข้าใจจุดความรู้เพิ่มขึ้นมาก
ในเวลาเพียงชั่วโมงครึ่ง เย่ชิงหยารู้สึกเหมือนถูกเปิดหูเปิดตา สำหรับเทคนิคการตอบคำถามและจุดความรู้ที่เกี่ยวข้อง สามารถพูดได้ว่าคุ้นเคยในใจ
ทำให้เธอมีความมั่นใจเต็มเปี่ยมสำหรับการตอบคำถามจบการศึกษาในวันพรุ่งนี้
ต่อมา เฉินหยางเพื่อตรวจสอบผลการเรียนรู้ของเย่ชิงหยา ได้ตั้งคำถามหลายข้อ
เย่ชิงหยาตอบได้อย่างราบรื่น ไม่ว่าจะเป็นแนวคิดหรือการแสดงออก แสดงได้อย่างสมบูรณ์แบบ
สำหรับเรื่องนี้ เฉินหยางพยักหน้าพอใจ
"ที่รัก คุณแสดงได้ยอดเยี่ยมมาก! ตอนนี้ฉันประกาศว่าคุณสามารถออกจากการฝึกได้แล้ว!"
เฉินหยางยิ้มเล็กน้อย กล่าว
"ที่รัก ฉันพบว่าคุณเก่งมาก! จุดความรู้ที่ซับซ้อนขนาดนั้น แต่คุณสามารถใช้ภาษาที่เข้าใจง่าย ทำให้ฉันเข้าใจได้อย่างรวดเร็ว และนำไปใช้ได้"
"ด้วยพื้นฐานความรู้ที่คุณสะสมไว้ บวกกับวิธีการสอนที่เป็นเอกลักษณ์เช่นนี้ ถ้าไปสอนชั้นเรียนเร่งรัดสอบเข้ามหาวิทยาลัย อาจจะสามารถสอนนักเรียนที่สอบเข้ามหาวิทยาลัยชิงเป่ยเยี่ยนจิงได้"
เย่ชิงหยามองเฉินหยางด้วยสายตาชื่นชมและรักใคร่
ยิ่งรู้จักลึกซึ้ง เธอยิ่งพบว่าเฉินหยางมีความสามารถยอดเยี่ยม ลึกซึ้งยากจะวัด
เหมือนกับว่า ไม่มีอะไรที่เขาไม่สามารถทำได้
แม้ว่าในขณะนี้จะไม่สามารถทำได้ แต่ตราบใดที่เฉินหยางยอมใช้เวลาในการศึกษาและเรียนรู้ เขาสามารถใช้เวลาสั้นที่สุดในการเข้าใจความรู้ที่ไม่คุ้นเคยและไม่คุ้นเคย แล้วเปลี่ยนเป็นความสามารถของตัวเอง
ความสามารถในการเรียนรู้ที่น่ากลัวเช่นนี้ แทบจะหาได้ยากในโลก
ถ้าไม่เห็นด้วยตาตัวเอง เย่ชิงหยาก็ไม่กล้าเชื่อ
"อาจจะนะ!"
"แต่ฉันไม่มีเวลาและพลังงานขนาดนั้น"
เฉินหยางยักไหล่ จากนั้นกอดเย่ชิงหยาเข้ามาในอ้อมแขน
เนื่องจากเย่ชิงหยาต้องไปโรงเรียนเพื่อเข้าร่วมการตอบคำถามในวันพรุ่งนี้ เฉินหยางจึงให้เธอเข้านอนเร็วเพื่อพักผ่อน
เย่ชิงหยาตอบรับด้วยความยินดี
คืนหนึ่งไม่มีคำพูด
เช้าวันรุ่งขึ้น เจ็ดโมง
เฉินหยางตื่นขึ้นอย่างสบายใจ
แต่พบว่าเย่ชิงหยาที่เคยนอนข้างตัวเองหายไป
เขาลุกขึ้นทันที เปิดประตูห้องน้ำ แต่ไม่เห็นเธอ
จากนั้น เฉินหยางลงไปชั้นล่างมาที่ห้องโถง สุดท้ายเดินไปที่ห้องครัว
เห็นเย่ชิงหยายืนอยู่หน้าครัว สวมผ้ากันเปื้อน กำลังยุ่งอยู่กับการทำอาหารเช้า
ส่วนป้าหลี่ก็มองดูอยู่ข้าง ๆ ให้คำแนะนำทางทฤษฎี
เมื่อเห็นเช่นนั้น
เฉินหยางไม่รบกวน แต่หันกลับไปที่ห้องน้ำในห้องนอนใหญ่เพื่อทำความสะอาด
จากนั้นเปลี่ยนเป็นชุดลำลองที่ดูเหมือนนักเรียน
เพราะเขาต้องไปกับเย่ชิงหยากลับไปโรงเรียนเพื่อเข้าร่วมการตอบคำถามในตอนเช้า การแต่งตัวต้องเหมาะสมกับสถานะนักเรียนของเขา
หนึ่งในสี่ของชั่วโมงต่อมา
เฉินหยางมาถึงหน้าประตูห้องครัว
"ที่รัก คุณตื่นแล้วเหรอ?"
"ฉันให้ป้าหลี่สอนฉันทำอาหารเช้า นี่คือผลงานของฉัน คุณต้องลองชิมดูนะ"
เย่ชิงหยาเห็นเฉินหยางปรากฏตัว ใบหน้าทันทีแสดงรอยยิ้มสดใส เสียงอ่อนโยนและไพเราะกล่าว
"ดี"
เฉินหยางยิ้มตอบรับ
สิบนาทีต่อมา
เฉินหยางและเย่ชิงหยานั่งอยู่ที่โต๊ะอาหาร
บนจานมีแซนด์วิชหนึ่งชิ้น พร้อมกับจานสปาเก็ตตี้ มีไข่ดาวและแฮม
และนมร้อนหนึ่งแก้ว
"ที่รัก ลองชิมรสชาติเร็ว ๆ"
เย่ชิงหยามองเฉินหยางด้วยสายตาคาดหวัง กล่าว
"อืม" เฉินหยางพยักหน้า
จากนั้น ภายใต้การจ้องมองของเย่ชิงหยา หยิบแซนด์วิชขึ้นมากิน
รสชาติ กลับดีอย่างไม่คาดคิด
"อร่อยมาก"
เฉินหยางตอบกลับทันที
"จริงเหรอ? ฉันก็ลองดูบ้าง"
พูดจบ เย่ชิงหยาก็กัดแซนด์วิชคำหนึ่ง
"อืม รสชาติก็ใช้ได้จริง ๆ"
"แม้จะไม่อร่อยเท่าที่คุณทำ แต่ก็พอกินได้ เป็นการเริ่มต้นที่ดี"
เฉินหยางยิ้มเล็กน้อย ให้คุณค่าทางอารมณ์อย่างทันท่วงที
"ครั้งแรกที่ลองทำ ก็สามารถทำรสชาติแบบนี้ได้ ถ้าฝึกอีกสองสามครั้ง รสชาติก็ต้องดีขึ้นแน่นอน"
"ที่รัก ดูเหมือนว่าคุณมีพรสวรรค์ด้านการทำอาหารอยู่บ้าง"
"เพียงแต่ก่อนหน้านี้ไม่ได้เรียนรู้เอง จึงไม่สามารถประสบความสำเร็จ"
เย่ชิงหยาตาเบิกกว้าง
"เป็นอย่างนั้นเหรอ?"
เฉินหยางพยักหน้า ตอบเบา ๆ ว่า:
"แน่นอน ถ้ามีเวลาว่างในวันหยุดสุดสัปดาห์ ฉันจะสอนคุณทำอาหารเช้าง่าย ๆ แต่รสชาติดี"
"แบบนี้ถ้าคุณอยากกินในภายหลัง ก็สามารถลองทำได้"
เย่ชิงหยาได้ยินเช่นนั้น ทันทีที่ยิ้มสดใส
"ดี!"
เจ็ดโมงสี่สิบห้านาที
เฉินหยางและเย่ชิงหยาออกจากประตูบ้าน นั่งรถตู้ที่หลินหยวนขับ แล้วมุ่งหน้าไปยังมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้
ทางโล่ง ใช้เวลาเดินทางเกือบสี่สิบนาที
สุดท้าย รถตู้มาถึงใกล้หอประชุมของโรงเรียน
วันนี้สถานที่ตอบคำถามจบการศึกษาของวิทยาลัยภาษาต่างประเทศ ถูกจัดขึ้นที่นี่
และในขณะนี้
นักศึกษาวิชาเอกภาษาต่างประเทศจำนวนมาก ได้ต่อแถวที่ประตูด้านข้างของหอประชุม
สถานที่คึกคักมาก บรรยากาศยิ่งใหญ่
สำหรับเรื่องนี้ ยังดึงดูดสายตาของนักศึกษาวิชาอื่น ๆ จำนวนมาก
เพราะวิทยาลัยภาษาต่างประเทศมีชื่อเสียงว่ามีสาวสวยมาก และหน้าตาดีเป็นพิเศษ
นักศึกษาวิชาอื่น ๆ จำนวนมาก มักจะพยายามจีบนักศึกษาหญิงของวิทยาลัยภาษาต่างประเทศ
ดังนั้น มีหลายคนเหมือนเฉินหยาง ที่มาพาแฟนสาวเข้าร่วมการตอบคำถามจบการศึกษาโดยเฉพาะ
(จบตอน)