บทที่ 255 พาภรรยาไปช้อปปิ้ง ใช้เงินอย่างฟุ่มเฟือย!

"สิ่งที่คุณพูดก็มีเหตุผล!"

"ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม เมื่อเราได้รับค่าตอบแทนสูงจากคุณเฉิน เราก็ต้องรับผิดชอบหน้าที่ของเรา"

"ปัญหาด้านความปลอดภัย ไม่สามารถปล่อยให้มีข้อผิดพลาดได้"

หยางลี่มีสีหน้าจริงจัง พูดกับหลงอู่และหานหู่

"ครับ หัวหน้าหยาง!"

หลงอู่และหานหู่พยักหน้าอย่างหนักแน่น

เฉินหยางไม่รู้เรื่องนี้เลย

เขากำลังเพลิดเพลินกับความสุขที่ทักษะของเขาเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง และความสามารถของเขาเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

ผ่านไปอีกหนึ่งในสี่ของชั่วโมง

เฉินหยางจึงหยุดการกระทำ เช็ดเหงื่อบนหน้าผากและร่างกาย

กลับไปที่วิลล่า ป้าหลี่ได้เตรียมอาหารเช้าไว้แล้ว

เย่ชิงหยาสวมชุดกระโปรงยาวสีเบจที่ค่อนข้างหลวม ผมยาวสีดำถูกมัดขึ้นเป็นหางม้าสูง เพิ่มเสน่ห์ให้เธอ

"ที่รัก คุณกลับมาจากการออกกำลังกายเช้าแล้วเหรอ?"

เมื่อเห็นเฉินหยาง เย่ชิงหยาก็เดินเข้ามาถามด้วยรอยยิ้ม

"อืม! วิ่งเบาๆ แล้วก็ฝึกศิลปะการต่อสู้นิดหน่อย"

"เหงื่อออกเยอะ กลิ่นแรงมาก"

"ฉันจะไปอาบน้ำก่อน แล้วก็เปลี่ยนชุด ถ้าคุณหิวก็ทานอาหารเช้าก่อนได้ ไม่ต้องรอฉัน"

เฉินหยางยิ้มเล็กน้อย พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

"โอเค"

เย่ชิงหยาพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง

ในท้องของเธอมีลูกแฝดที่ต้องการสารอาหาร แม้ว่าเธอจะไม่กินเอง แต่ก็ต้องคิดถึงพวกเขา

ดังนั้นเธอจึงตอบตกลงโดยไม่ลังเล

ประมาณครึ่งชั่วโมง

เฉินหยางเดินลงมาจากชั้นสอง มาที่ห้องอาหาร

ขณะนั้น เย่ชิงหยาได้ทานอาหารเช้าเสร็จแล้ว แต่เธอไม่ได้ไปไหน รอเฉินหยางมาถึง

ขณะที่เฉินหยางทานอาหารเช้า เธอนั่งอยู่ข้างๆ แม้จะไม่ได้ทำอะไร แต่การมองเขาก็ทำให้เธอรู้สึกมีความสุข

"ที่รัก วันนี้วันเสาร์! อย่าลืมนะ คุณสัญญาว่าจะพาฉันกลับไปบ้านพ่อแม่"

ขณะนั้น เย่ชิงหยาพูดขึ้น

"อืม ฉันไม่ลืม"

"เดี๋ยวเราออกไปเดินเล่นกัน แล้วก็ซื้อของขวัญให้พ่อแม่"

"ครั้งที่แล้วก่อนที่พ่อฉันจะไป ลุงเย่ยังฝากพี่ชายคุณส่งบุหรี่และเหล้าชั้นดีมาให้ ฉันจำได้ดี ตอนนี้ควรหาทางตอบแทน"

เฉินหยางยิ้มเบาๆ มองตาเย่ชิงหยา พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

"ดีเลย!"

เมื่อได้ยินว่าเฉินหยางจะพาเธอไปช้อปปิ้ง เย่ชิงหยาก็ยิ้มอย่างมีความสุขและตอบตกลงทันที

เวลาเก้าโมงเช้า

ศูนย์การค้าว่านเซิ่ง

ขบวนรถหรูมาถึงที่จอดรถใต้ดิน ประตูรถเปิดออก เฉินหยางและเย่ชิงหยาลงจากรถ

เมื่อยืนอยู่ ทั้งสองจับมือกัน เดินเคียงข้างไปยังลิฟต์

หยางลี่และพี่น้องสองคนตามหลัง

ลิฟต์ตรงไปยังชั้นสอง มาถึงร้านแบรนด์หรูต่างๆ

ก่อนหน้านี้ เฉินหยางยืนอยู่หน้าร้านก็ยังไม่กล้าเข้าไป

แต่ตอนนี้ เฉินหยางมีทรัพย์สินมากมาย

ไม่ต้องพูดถึงเสื้อผ้าหรูหราเหล่านี้ แม้แต่ทั้งร้าน ถ้าเย่ชิงหยาชอบ เฉินหยางก็จะซื้อให้เธอโดยไม่ลังเล

ทั้งสองเดินชมรอบๆ เฉินหยางซื้อเสื้อผ้าและรองเท้าใหม่ให้เย่ชิงหยา

จากนั้นก็ไปยังชั้นอื่นๆ

ผลิตภัณฑ์ดูแลผิวระดับสูง ครีมนวดผม โลชั่นบำรุงผิว มาสก์หน้า พาเลตต์แต่งหน้า ดินสอเขียนคิ้ว...

สิ่งที่เย่ชิงหยามองนานเกินห้าวินาที เฉินหยางก็จะให้พนักงานขายหยิบขึ้นมาให้ทันที

ในเวลาเพียงหนึ่งชั่วโมง เฉินหยางก็ใช้เงินอย่างฟุ่มเฟือย

เย่ชิงหยาเริ่มรู้สึกเสียดายที่เฉินหยางใช้เงิน แต่เฉินหยางบอกเธอว่าเขาลงทุนในหุ้นอเมริกาและได้กำไรอีกครั้ง

ไม่ต้องพูดถึงการซื้อของขวัญเหล่านี้ แม้ว่าราคาจะแพงจริงๆ แต่ถ้าเย่ชิงหยาชอบ เฉินหยางก็จะซื้อให้เธอโดยไม่ลังเล

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เย่ชิงหยารู้สึกอบอุ่นใจและซาบซึ้ง

หลังจากนั้น

เฉินหยางพาเย่ชิงหยาไปที่ห้างสรรพสินค้าและร้านค้าอื่นๆ ซื้อคันเบ็ดคาร์บอนไฟเบอร์ให้เย่เจิ้งฮวา สองกล่องและเหล้าสองกล่อง

ซื้อชุดกี่เพ้าทำมือด้วยการปักซูให้เวินเจี๋ย และผลิตภัณฑ์ดูแลผิวและเครื่องนวด

จนกระทั่งท้ายรถเต็มไปหมด จึงขับรถกลับไปที่ตระกูลเย่

ตระกูลเย่

ในห้องโถง

เฉินหยางให้หยางลี่และคนอื่นๆ ช่วยย้ายของขวัญเข้าไป

เสียงนี้ทำให้เย่เจิ้งฮวาและเวินเจี๋ยสนใจ

"เฉินหยาง ทำไมคุณถึงซื้อของขวัญมากมายขนาดนี้?"

"ที่บ้านมีทุกอย่าง ไม่จำเป็นต้องเสียเงินขนาดนี้"

เย่เจิ้งฮวามองเฉินหยาง พูดด้วยสีหน้าจริงจัง

"ลุงเย่ ครั้งที่แล้วคุณให้พี่ชายเย่ส่งบุหรี่และเหล้าชั้นดีมาให้พ่อผม ผมจำได้ดี ดังนั้นผมจึงอยากส่งของขวัญกลับมาให้คุณ"

"ผมได้ยินจากชิงหยาว่าคุณชอบไปตกปลาที่อ่างเก็บน้ำ"

"เพื่อสิ่งนี้ ผมไปที่ร้านอุปกรณ์ตกปลาหลายแห่ง เลือกคันเบ็ดให้คุณ หวังว่าคุณจะได้ปลาทุกครั้งที่ตก"

เฉินหยางถือกล่องคันเบ็ด วางบนโต๊ะน้ำชา ยิ้มให้เย่เจิ้งฮวา

เมื่อได้ยิน เย่เจิ้งฮวาพยักหน้าอย่างพอใจ

"ดี คุณมีน้ำใจ"

"ป้าเวิน นี่คือผลิตภัณฑ์ดูแลผิวและมาสก์หน้า หวังว่าคุณจะดูแลตัวเองได้ดีและคงความเยาว์วัย! ส่วนในกล่องนี้คือกี่เพ้าที่ผมและชิงหยาซื้อให้คุณ!"

"ใส่ไปงานเลี้ยงครั้งหน้า คุณจะเป็นจุดเด่นของงานแน่นอน"

สักครู่ต่อมา

เฉินหยางมองไปที่เวินเจี๋ย พูดด้วยความเอาใจใส่

เวินเจี๋ยยิ้มให้เฉินหยางอย่างพอใจ

เพราะเฉินหยางไม่เพียงแต่มีความสามารถ แต่ยังมีความฉลาดทางอารมณ์สูง

การกระทำบางอย่างทำให้คนรู้สึกดี

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือเขาและลูกสาวของเธอหมั้นกันแล้ว เป็นลูกเขยที่ตระกูลเย่ยอมรับ

ด้วยสถานะนี้ เวินเจี๋ยไม่สามารถทำหน้าไม่พอใจให้เฉินหยางได้

"เฉินหยาง ในเมื่อเป็นความตั้งใจของคุณ ป้าก็จะรับไว้โดยไม่เกรงใจ"

"ลุงเย่ ป้าเวิน ทานข้าวเที่ยงที่บ้านเถอะ!"

"ผมจะให้คนไปซื้อวัตถุดิบ แล้วผมจะทำอาหารมื้อใหญ่ให้คุณ"

เฉินหยางพูดกับเย่เจิ้งฮวาและเวินเจี๋ย

จากนั้นก็สั่งหยางลี่ให้ส่งคนไปซุปเปอร์มาร์เก็ต

หยางลี่พยักหน้าและตอบตกลงทันที

ขณะนั้น

เย่เจิ้งฮวาและเวินเจี๋ยเพิ่งสังเกตว่าเฉินหยางมีบอดี้การ์ด

"พ่อ แม่ บอดี้การ์ดเหล่านี้เฉินหยางขอให้ลุงช่วยหาให้ เป็นทหารที่เกษียณจากกองทัพ ทุกคนมีความสามารถสูง"

"มีพวกเขาอยู่ ฉันและเฉินหยางจะปลอดภัย"

เย่ชิงหยามองเห็นความประหลาดใจและความอยากรู้ในสายตาของพ่อแม่

ดังนั้นเธอจึงอธิบายทันที

"เฉินหยางทำถูกแล้ว ด้วยสถานะของเขาในปัจจุบัน ควรมีบอดี้การ์ด"

"ลุงของคุณเป็นหัวหน้ากองทัพ มีทหารเก่งๆ มากมาย การหาทหารที่เกษียณไม่ใช่เรื่องยาก"

"เชื่อว่ามีการปกป้องของพวกเขา คุณจะไม่ต้องกังวลอีกต่อไป"

เย่เจิ้งฮวาได้ยินเช่นนั้น แสดงความชื่นชม

(จบตอน)