บทที่ 51 การหารือ

บทที่ 51 การหารือ
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น
อาสองลงมารออยู่ที่ชั้นล่างแต่เช้า
หลี่อวี่ล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ ระหว่างกินมื้อเช้าก็เล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อวานให้อาสองฟัง
เมื่อได้ยินเรื่องราว สีหน้าของอาสองก็เปลี่ยนไปมาด้วยความโกรธแค้น
"โลกนี้มันบ้าไปแล้ว ยังมีเรื่องพรรค์นี้อยู่อีกเหรอ! ฆ่าทิ้งก็สมควรแล้ว! ไอ้พวกสวะนั่นมันสมควรตาย!" อาสองสบถ
ก่อนจะถามต่อด้วยความกังวล "แล้วไอ้พี่หาวนั่นเป็นใครกัน ไม่รู้ว่าพวกมันเป็นกลุ่มแก๊งแบบไหนอีก"
หลี่อวี่ส่ายหน้า เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกัน
อาสองเหลือบไปเห็นปืนที่หลี่อวี่หยิบลงมาด้วย จึงถามขึ้น "เอาปืนลงมาทำไม?"
หลี่อวี่ตอบ "วันนี้ผมจะให้ทุกคนฝึกยิงปืนครับ ก่อนหน้านี้เรายุ่งกันตลอดไม่มีเวลา ตอนนี้พอมีเวลาว่างแล้ว เดี๋ยวผมจะสอนให้ละเอียดเลย"
อาสองขมวดคิ้ว พูดด้วยความเป็นห่วง "ปืนที่หลานหามาได้ตอนแรกกระสุนมันก็มีไม่เยอะนะ ถ้าฝึกแบบนี้ กระสุนเราจะหมดเร็วมาก!"
หลี่อวี่เองก็คิดเรื่องนี้ไว้เหมือนกัน
ทันใดนั้นเขาก็เห็นลุงใหญ่ 'หลิวเจี้ยนเหวิน' เดินออกมาจากวิลล่า หลี่อวี่นึกอะไรขึ้นมาได้
"ลุงใหญ่ครับ! ลุงใหญ่ ผมมีเรื่องอยากถามหน่อย" หลี่อวี่ตะโกนเรียก
หลิวเจี้ยนเหวินได้ยินเสียงเรียกก็เดินเข้ามาด้วยความสงสัย
"มีอะไรเหรอเสี่ยวอวี่ มีปัญหาอะไรรึเปล่า?" หลิวเจี้ยนเหวินถาม
"ลุงใหญ่ครับ ทีมตำรวจติดอาวุธของลุง น่าจะมีคลังเก็บอาวุธโดยเฉพาะใช่ไหมครับ?"
หลิวเจี้ยนเหวินครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วตอบ "ก็มีอยู่นะ ปกติเวลาพวกลุงออกปฏิบัติภารกิจจะเบิกกระสุนไปไม่เยอะ แต่จำได้ว่ามีคลังเก็บอยู่"
"ลุงรู้ไหมครับว่ามันอยู่ที่ไหน?" หลี่อวี่รีบถามทันที
หลิวเจี้ยนเหวินตอบ "รู้สิ สถานที่แบบนี้ถือเป็นความลับนะ ปกติต้องระดับหัวหน้าหน่วยขึ้นไปถึงจะรู้... ทำไม? หลานจะไปเอาปืนเหรอ?"
หลี่อวี่พยักหน้า
หลิวเจี้ยนเหวินเริ่มกังวล "ตอนที่วันสิ้นโลกเริ่มขึ้นใหม่ๆ ลุงก็เคยคิดจะไปเอาเหมือนกัน แต่คลังนั่นมันอยู่ที่ชั้นใต้ดินของตึกสำนักงาน แถวนั้นซอมบี้เยอะมาก ตอนนั้นลุงเห็นว่าซอมบี้เยอะเกินไปเลยไม่ได้ไป"
หลี่อวี่ตอบกลับ "ไม่เป็นไรครับ ตอนนี้คนของเราน่าจะพอไหว เดี๋ยวเราไปเอาด้วยกัน ลุงคิดว่าไงครับ?"
หลิวเจี้ยนเหวินมองแววตาที่มุ่งมั่นของหลี่อวี่
เมื่อคิดว่าในอนาคตอาวุธปืนเป็นสิ่งจำเป็น เขาจึงพยักหน้า
แล้วตอบตกลง
เหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้ หลี่อวี่พูดเสริมกับลุงใหญ่ว่า "ลุงใหญ่ครับ ตอนนี้เรามีปืนกลมือ Type 79 อยู่ 6 กระบอก ปืนไรเฟิลอัตโนมัติ Type 95 อีก 2 กระบอก แล้วก็ปืนพกอีก 15 กระบอก"
"กระสุนรวมๆ กันน่าจะมีประมาณ 30,000 นัด"
"ตอนนี้คนที่มีทักษะการใช้ปืนจริงๆ ก็มีแค่ ลุง ผม อาสาม หลี่เถี่ย หลี่กัง หยางเทียนหลง แล้วก็จ้าวต้าเพ่า รวมเจ็ดคน"
"ส่วนคนอื่นๆ อย่างเจ้าหางกับพ่อผม ก็แค่เคยสอนพื้นฐานนิดหน่อย ที่เหลือคือยิงไม่เป็นเลย"
"ผมเลยอยากให้ทุกคนฝึกยิงปืนไว้ เผื่อมีเหตุฉุกเฉินครับ"
หลิวเจี้ยนเหวินฟังแล้วพยักหน้าเห็นด้วย "ที่หลานพูดมาก็มีเหตุผล ได้ เอาตามนั้น แล้วจะเริ่มสอนเมื่อไหร่ล่ะ?"
หลี่อวี่เงยหน้ามองท้องฟ้า แสงแดดเจิดจ้า
วันนี้ฤกษ์ดี
เขาตอบ "เลือกวันไม่สู้ชนวัน เริ่มวันนี้เลยดีกว่าครับ อากาศกำลังดีด้วย"
หลิวเจี้ยนเหวินมองดูฟ้าฝนแล้วเห็นว่าโอเค จึงตกลง
ไม่นานนัก หลี่อวี่ก็สั่นกระดิ่งที่แขวนอยู่กลางต้นไทรโบราณ
เมื่อทุกคนได้ยินเสียงสัญญาณก็รีบมารวมตัวกัน
พอเห็นปืนกลและไรเฟิลวางเรียงรายอยู่บนพื้น ทุกคนก็มองด้วยความอยากรู้อยากเห็นว่าหลี่อวี่จะทำอะไร
หลี่อวี่สังเกตว่าคนหายไปสองคน คือสองพี่น้อง หลี่ฮ่าวหรานและหลี่ฮ่าวเสียน
จึงเอ่ยถาม "ฮ่าวหรานกับฮ่าวเสียนไปไหนครับ?"
"วันนี้สองคนนั้นเข้าเวรที่หอสังเกตการณ์" หลี่หางตอบ
หลี่อวี่คิดอยู่ครู่หนึ่งแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร สุดท้ายก็ตัดสินใจไม่เรียกทั้งสองคนกลับมา
ยังไงการฝึกยิงปืนก็ไม่ใช่เรื่องที่จะเป็นได้ในวันเดียว พรุ่งนี้ค่อยสอนพวกเขาก็ได้
"ทุกคนคงรู้นะครับว่าสถานการณ์ตอนนี้เป็นยังไง เพราะฉะนั้น วันนี้ผมจะสอนทุกคนยิงปืน!"
"เถี่ย, กัง, เทียนหลง, ต้าเพ่า, ลุงใหญ่ พวกคุณเป็นมือเก๋าที่มีประสบการณ์ ช่วยกันสอนคนอื่นๆ ด้วยนะครับ"
"ส่วนกระสุน พยายามประหยัดหน่อย ให้ฝึกยิงคนละ 5 นัด"
"ไว้เราไปเอาของจากคลังอาวุธตำรวจมาได้เมื่อไหร่ ค่อยจัดชุดใหญ่ให้ซ้อมกันอีกที"
ทุกคนเริ่มแยกย้ายกันฝึก แต่แม่ของหลี่อวี่และพวกป้าๆ อาๆ ผู้หญิง
กลัวว่าจะเปลืองกระสุน เลยโบกไม้โบกมือบอกว่าจะยกสิทธิ์ให้คนอื่นยิงแทน
หลี่อวี่พยายามเกลี้ยกล่อมแต่ก็ไม่เป็นผล สุดท้ายเลยเลิกตื๊อ รอให้ได้กระสุนมาเยอะกว่านี้ค่อยบังคับให้ฝึกใหม่
กลุ่มแม่บ้านที่ไม่อยากเปลืองกระสุนจึงอาสาเดินไปเปลี่ยนเวรที่หอสังเกตการณ์แทน
หลี่ฮ่าวเสียนและหลี่ฮ่าวหรานที่อยู่บนหอสังเกตการณ์จึงเป็นอิสระ พวกเขารีบวิ่งลงมาด้วยความตื่นเต้น
สายตาเป็นประกายมองมาที่หลี่อวี่ สำหรับลูกผู้ชายแล้ว เรื่องยิงปืนเป็นสิ่งที่น่าสนใจสุดๆ
หลี่อวี่ส่ายหน้าอย่างระอา แล้วพูดเสียงเข้ม "นี่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ นะ ระวังตัวด้วย"
พร้อมกับเริ่มสอนทักษะให้พวกเขา
จ้าวต้าเพ่าและคนอื่นๆ ที่เคยเป็นทหารมาหลายปี มีประสบการณ์ในการสอนมือใหม่เป็นอย่างดี
โดยเฉพาะหลิวเจี้ยนเหวิน สมัยอยู่ในกองร้อยตำรวจติดอาวุธ
ฝีมือการยิงปืนของเขาก็ถือเป็นระดับท็อป
ก่อนจะให้ลั่นไกจริง พวกเขาให้ทุกคนฝึกจัดท่าทางอยู่นาน เพื่อปรับท่าพื้นฐานให้ถูกต้อง
จากนั้นจึงค่อยเริ่มให้ลองยิงจริง
โชคดีที่อยู่ในฐานทัพ ถ้าขืนไปยิงข้างนอก เสียงปืนคงเรียกซอมบี้แห่กันมาในไม่กี่นาที
กำแพงหนาแน่นพวกนี้ช่วยมอบความรู้สึกปลอดภัยทางใจให้ทุกคนได้อย่างดีเยี่ยม
หลังจากสอนยิงปืนมาทั้งวัน หลี่อวี่ก็ไปหาหยางเทียนหลงและคนอื่นๆ
เพื่อปรึกษาเรื่องแผนการไปเอาอาวุธที่คลังตำรวจ ซึ่งทุกคนไม่มีใครคัดค้าน
จู่ๆ จ้าวต้าเพ่าก็ทักขึ้นมาว่า รถที่ขับกลับมาเมื่อคืนยังจอดทิ้งไว้หน้าประตู
แถมรถบรรทุกน้ำมันที่จอดขวางอยู่หน้าประตูก็ไม่รู้ว่ายังมีน้ำมันเหลืออยู่ไหม
รถบรรทุกน้ำมันคันนั้นน่าจะเป็นของพวกลูกชายเลขาธิการหมู่บ้าน
ตอนหนีคงรีบร้อน หรือโดนไล่ที่
เลยไม่มีเวลาขับออกไป
เมื่อนึกขึ้นได้ หลี่อวี่ก็มองดูท้องฟ้า แล้วชวนหยางเทียนหลงกับพรรคพวกเดินไปที่ประตูใหญ่
เขาขึ้นไปบนหอสังเกตการณ์เพื่อสำรวจนอกกำแพง
โชคดีที่มีซอมบี้อยู่แค่ไม่กี่ตัว
หลี่อวี่พาหลี่เถี่ย จ้าวต้าเพ่า และหยางเทียนหลง ออกไปข้างนอกสามคน
ส่วนสองพี่น้อง หลี่ฮ่าวเสียนและหลี่ฮ่าวหราน ก็กลับไปประจำการบนหอสังเกตการณ์
เปิดประตู
ออกไป
หลี่อวี่วิ่งไปที่รถบรรทุกน้ำมันอย่างราบรื่น
เขาเคาะถังน้ำมันดัง ก้อง ก้อง!
เสียงทึบๆ แบบนี้ไม่ใช่เสียงของถังเปล่าแน่นอน
ยังมีน้ำมัน! ฟังจากเสียงแล้วน่าจะเหลือเยอะด้วย!
หลี่อวี่ดีใจมาก ในวันสิ้นโลกแบบนี้ น้ำมันเบนซินมีความสำคัญอย่างไม่ต้องสงสัย
ไม่ว่าจะเติมรถ ปั่นไฟ หรือเอาไปจุดไฟเผา ก็ใช้ประโยชน์ได้สารพัด!
หลี่อวี่เดินไปที่ประตูคนขับ ลองดึงดู ปรากฏว่าประตูก็เปิดออกอย่างง่ายดาย
โชคดีจริงๆ สงสัยตอนหนีคงรีบจัด กุญแจรถยังเสียบคาอยู่เลย
บรื้นนน!
เครื่องยนต์รถบรรทุกน้ำมันถูกสตาร์ทติด
ซอมบี้แถวนั้นพอได้ยินเสียงเครื่องยนต์ก็ตามเสียงมาทันที
หลี่อวี่ไม่ได้กังวลมากนัก ฟ้ายังสว่าง มองเห็นได้ชัดเจน
แถมซอมบี้ก็มีจำนวนไม่มาก
เขาขับรถบรรทุกน้ำมันมุ่งหน้าเข้าประตูใหญ่อย่างใจเย็น
หยางเทียนหลงกับอีกคนก็ตามหลังมา ขับรถยนต์ที่จอดทิ้งไว้ข้างทางเมื่อวานกลับเข้าไปได้อย่างราบรื่น
มีซอมบี้ตามหลังมาสองสามตัว แต่ก็โดนหลี่ฮ่าวเสียนบนหอสังเกตการณ์สอยร่วงไป
ประตูเปิด
ประตูปิด
ทุกอย่างเรียบร้อย เมื่อลงจากรถ หลี่อวี่ก็สำรวจรถบรรทุกน้ำมันขนาดใหญ่รุ่น 'ตงฟง เทียนหลง' คันนี้อย่างละเอียด
จากการตรวจสอบ พบว่ารถคันนี้น่าจะมีน้ำมันเหลืออยู่ประมาณ 30 ลูกบาศก์เมตร
คาดว่ารถคันนี้น่าจะกำลังขนส่งน้ำมันไปที่ปั๊มก่อนเกิดเรื่อง
หลี่อวี่มองรถบรรทุกน้ำมันตรงหน้าด้วยรอยยิ้ม
ทีนี้... เราก็น่าจะไม่ขาดแคลนน้ำมันกันแล้ว!