บทที่ 65 เสริมความแข็งแกร่งให้ฐานทัพ

บทที่ 65 เสริมความแข็งแกร่งให้ฐานทัพ
หลายคนขับรถกลับมาถึงใต้กำแพง อาสองและคนอื่นๆ ที่อยู่บนกำแพงก็มองเห็นขบวนรถของหลี่อวี่มาแต่ไกล
แม้จะรู้สึกแปลกใจที่เห็นรถ 5 คัน แต่เมื่อเห็นร่างของหลี่อวี่อยู่หน้ารถสุด พวกเขาก็รีบลงมาเปิดประตู
หลี่อวี่ก้าวลงจากรถ มองไปรอบๆ กำแพงที่ยังมีซอมบี้ ปะปนอยู่ประปราย แม้ตอนนี้จะยังไม่เป็นปัญหาใหญ่ แต่ถ้าพวกซอมบี้ เพิ่มจำนวนมากขึ้น...
วันข้างหน้า หากพวกเขาออกไปข้างนอก แล้วตอนกลับมาต้องเจอกับฝูงซอมบี้ ล้อมรอบ คงยากที่จะฝ่าเข้าไปได้
ถึงแม้ภายหลังหลี่อวี่จะตระหนักถึงปัญหานี้ และเพิ่มประตูด้านในอีกชั้นเพื่อเป็นประกันสองชั้น แต่ถ้ากลับมาแล้วเจอซอมบี้ จำนวนมาก การจะผ่านเข้าประตูกำแพงก็ยังมีความเสี่ยงสูงอยู่ดี
ปัญหานี้ต้องได้รับการแก้ไข! หลี่อวี่คิดในใจ
เขาลงไปจัดการซอมบี้ ไม่กี่ตัวที่ป้วนเปี้ยนอยู่รอบๆ จนเรียบ ประตูเปิดออก หลี่อวี่และพรรคพวกขับรถเข้าไป อาสองและคนอื่นๆ รีบปิดประตูอย่างชำนาญ แล้วค่อยเปิดประตูชั้นที่สอง
"เจ้าอวี่ ทำไมกลับมารอบนี้มีรถเพิ่มมาด้วยล่ะ?" ลุงใหญ่ถาม
"พอดีไปเจอที่โรงเรียนสอนขับรถ เป็นรถยนต์พลังงานใหม่ เสียงเบา ชาร์จไฟก็สะดวก แท่นชาร์จก็ขนกลับมาแล้ว เดี๋ยววันหลังให้หลี่หางติดตั้งให้"
"อ้อ... วันนี้ยังเจออุปกรณ์ซ่อมรถด้วย อาสี่เคยทำอู่ซ่อมรถมาก่อน น่าจะได้ใช้ประโยชน์พอดี"
ลุงใหญ่ได้ยินดังนั้นก็ยิ้มแก้มปริ แล้วเดินตามรถไปที่โกดัง
หลังจากทุกคนช่วยกันขนของลงจนหมด หลี่อวี่ก็เรียกพ่อและพวกลุงๆ อาๆ มาปรึกษาเรื่องการเสริมความแข็งแกร่งให้ฐานทัพ
"พ่อครับ พ่อทำงานด้านวิศวกรรม พ่อลองดูหน่อยว่าเราจะเสริมความแข็งแกร่งให้ฐานทัพยังไงดี ตอนนี้เวลาเราออกไปข้างนอก ต้องผ่านประตูสองบานนี้ ผมรู้สึกว่ามันยังมีความเสี่ยงอยู่"
หลี่หงหยวนฟังแล้วก็ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง
"สร้างเป็นป้อมปราการหน้าประตู ดีไหม สร้างเพิ่มออกมาจากกำแพงอีกชั้น พอลงเสาเข็มเสร็จ ก็เทปูนหล่อคอนกรีตเสริมเหล็กทับไปเลย! สะดวกแล้วก็รวดเร็ว ถ้าอยากให้แข็งแรงกว่านี้ ก็เสริมแผ่นเหล็กเข้าไปข้างใน แต่มันจะเปลืองเงินหน่อย... เอ้อ ลืมไป ตอนนี้เงินไม่มีค่าแล้วนี่หว่า"
หลี่อวี่ฟังแล้วรู้สึกว่าเป็นวิธีที่เข้าท่า จึงลองถามความเห็นคนอื่นๆ ซึ่งทุกคนก็เห็นด้วย แต่ตอนนี้ยังมีปัญหาอยู่อย่างหนึ่ง
ปูนซีเมนต์ เหล็กเส้น แล้วก็ประตูที่จะใช้ จะไปหามาจากไหน? คิดได้ดังนั้น หลี่อวี่จึงถามต่อ "พ่อรู้ไหมครับว่าแถวนี้มีโรงงานปูนซีเมนต์อยู่ที่ไหนบ้าง? แล้วก็พวกเหล็กเส้นด้วย จะไปหาได้จากไหน"
หลี่หงหยวนตอบ "บ้านเราเองก็ทำท่อคอนกรีต ก่อนวันสิ้นโลกเพิ่งสั่งปูนมา 5 ตัน แต่นั่นมันไม่พอใช้หรอก ที่ตำบลข้างๆ มีบริษัทปูนซีเมนต์ว่านเนียนชิง อยู่ ที่นั่นมีเยอะ ส่วนเหล็กเส้น... ที่ตลาดวัสดุก่อสร้างตรงทางออกไปชานเมืองทางทิศใต้ของตัวอำเภอก็มี..."
เมื่อรู้ว่าปัญหาเหล่านี้มีทางแก้ หลี่อวี่ก็โล่งใจ
ตอนนี้มีรถบรรทุกสำหรับขนของ รวมกับคันที่เพิ่งได้มาใหม่อีก รวมๆ แล้วก็มีรถบรรทุกขนาดใหญ่หลายคัน แถมที่บ้านยังมีรถโฟล์คลิฟท์ที่ซื้อมาใช้ยกท่อคอนกรีตจอดอยู่ในฐานอีกสองคัน
ทุกคนช่วยกันระดมสมองหารือกันอีกสักพัก ต่างคนต่างเสนอไอเดียเพื่ออุดช่องโหว่ของฐานทัพ
หลี่อวี่มองทุกคนที่กำลังร่วมแรงร่วมใจเพื่อความสมบูรณ์แบบของฐานทัพ ก็รู้สึกปลาบปลื้มใจเป็นอย่างมาก
เวลาล่วงเลยไปทีละน้อย อาหารเย็นพร้อมแล้ว หลี่อวี่และคนที่ทำงานหนักมาทั้งวันต่างหิวโซจนท้องกิ่ว
เมนูวันนี้: ไข่ผัดมะเขือเทศ, หมูสามชั้นรมควันผัดแครอท, ผัดผักกาดขาว, ผัดพริกมะเขือยาว และซุปสาหร่าย กับข้าวสี่อย่างกับซุปอีกหนึ่งถ้วย อาหารหม้อใหญ่ แต่รสชาติยังคงยอดเยี่ยม
แม้คนในฐานทัพจะไม่เยอะ แต่ตอนนั้นนอกจากหลี่อวี่จะกว้านซื้อข้าวเปลือกมามหาศาล เขายังตุนเนื้อรมควันไว้อีกเพียบ กินได้อีกนานโข โรงเรือนเลี้ยงสัตว์ที่สร้างไว้ตอนแรก ก็ยังมีหมู วัว แพะ เลี้ยงอยู่ วัวแพะกินหญ้า พื้นที่ป่าที่เหมาไว้ตอนแรกก็มีตั้ง 100 กว่าหมู่ ดังนั้นทุกวันนอกจากเด็กๆ จะต้องเรียนหนังสือแล้ว ยังต้องพาพวกวัวแพะออกไปกินหญ้าด้วย
นอกจากวัวเหลืองพื้นเมืองแล้ว ตอนนั้นหลี่อวี่ยังอุตส่าห์ไปซื้อวัวนมพันธุ์ดีมาจากบริษัทผลิตนมน้องวัวอารมณ์ดี ที่อำเภอข้างๆ อีกหลายตัว
ในป่าบนเขา นอกจากไม้ผลแล้ว ยังมีหญ้าขึ้นอยู่บ้าง ที่บ้านก็เหมาสระน้ำบนภูเขานั้นไว้ เหมามาหลายปีแล้ว
ตอนเด็กๆ หลี่อวี่ก็หัดว่ายน้ำในสระนี้แหละ ทุกหน้าร้อน ในสระจะมีกุ้งมังกรน้ำจืดให้ตก พอเข้าฤดูใบไม้ร่วง ระดับน้ำลดลง ก็จะลงไปล้วงปูในรูตามริมตลิ่งได้
หลังวันสิ้นโลก ปู่หลี่อวี้สือก็ยังคงรักษากิจวัตรเดิมๆ ทุกวันแกจะขึ้นเขาไปเกี่ยวหญ้ามาโยนลงสระ ปลาในสระเลยอ้วนท้วนสมบูรณ์ ต่างจากตอนใช้อาหารเม็ดเลี้ยงที่หัวโตแต่ตัวลีบ บางทีอาจต้องอาศัยความขยันของคนรุ่นเก่าถึงจะเลี้ยงปลาให้ตัวใหญ่ได้ขนาดนี้
บนเขาปลูกต้นไม้ไว้หลายพันต้น นอกจากต้นส้มสะดือที่มีอยู่เดิม กับต้นสนอายุนับสิบปี ก็ยังมีไม้ผลนานาชนิดที่หลี่อวี่นำมาปลูกเพิ่ม
หลังมื้ออาหาร หลี่อวี่เดินขึ้นเขา ระหว่างเขาเล็กลูกนั้นมีร่องน้ำเล็กๆ น้ำจากสระไหลรินลงมาเบื้องล่าง เป็นเพียงลำธารสายเล็กๆ ที่ไหลเอื่อยๆ แต่ไหลไม่ขาดสาย
หลี่อวี่ฉุกคิดขึ้นมาได้ ตอนที่ซื้อแผงโซลาร์เซลล์ เขาเคยคิดเรื่องแหล่งพลังงานอื่นเผื่อไว้ เลยซื้อชุดผลิตไฟฟ้าพลังน้ำขนาดเล็กกับเครื่องปั่นไฟดีเซลมาด้วย...
แต่พอติดตั้งโซลาร์เซลล์บนเขาแล้วพบว่า... ไฟฟ้าที่มีอยู่ตอนนี้ ใช้ยังไงก็ไม่หมด ก็เลยไม่ได้ติดตั้งพวกนั้นเพิ่ม
หลี่อวี่เดินขึ้นเขาต่อไป ข้างทางติดตั้งโคมไฟถนนพลังงานแสงอาทิตย์ไว้เป็นระยะ แสงไฟส่องให้เห็นทางเดินข้างหน้าชัดเจน เสียงน้ำไหลริน แสงไฟสีนวลตา กับป่าเขามืดทะมึนเบื้องหน้า ข้างหลังคือที่ราบ ข้างหน้าคือขุนเขา
ลมยามค่ำคืนพัดมา หลี่อวี่รู้สึกผ่อนคลายไปทั้งตัว เขาเอนตัวลงนอนบนก้อนหินใหญ่ริมทาง แดดวันนี้แรง ก้อนหินจึงยังเก็บความร้อนเอาไว้ ความอุ่นนั้นทำให้กล้ามเนื้อของหลี่อวี่ผ่อนคลายยิ่งขึ้น
ความคิดของเขาเริ่มแล่นไปไกล: เรื่องการสร้างฐาน ตอนนี้คิดได้แค่เรื่องสร้างป้อมปราการหน้าประตู กับรายละเอียดปลีกย่อยอื่นๆ ตอนนี้ในฐานมีคนไม่ถึง 40 คน แม้อาวุธจะไม่ขาดแคลน แต่ถ้าจะขยายตัว รับคนใหม่เข้ามา จะรับประกันได้ยังไงว่าพวกเขาจะไม่เข้ามายึดอำนาจ? แต่ถ้าไม่รับคนเพิ่ม ถ้าวันหนึ่งมีกลุ่มอำนาจที่แข็งแกร่งกว่ารู้ที่ตั้งของฐานแล้วบุกมาแย่งชิงจะทำยังไง?
แม้หลี่อวี่จะรู้ดีว่า ก่อนที่จะย้อนเวลากลับมา
กลุ่มผู้รอดชีวิตที่เขาเคยเจอส่วนใหญ่มีขนาดไม่ใหญ่มาก แต่ชีวิตก่อนหน้านั้นเขาต้องดิ้นรนเอาชีวิตรอดวันต่อวัน บวกกับการเดินทางที่ยากลำบาก ทำให้เขาไม่ได้ไปไหนไกลนัก
เขาส่ายหัว... เรื่องนี้เอาไว้ก่อนเถอะ ทุกปัญหาย่อมมีทางออก ถ้าเจอคนที่เหมาะสมและไว้ใจได้ ก็ไม่รังเกียจที่จะรับเข้ากลุ่ม แต่ต้องยึดความระมัดระวังเป็นหลัก เขาเห็นมาเยอะแล้ว กลุ่มที่รับคนเข้ามามั่วซั่ว จนเกิดความขัดแย้งภายใน สุดท้ายก็ฆ่ากันเอง พังพินาศทั้งสองฝ่าย
ต้องจำไว้ให้ขึ้นใจ! หลี่อวี่ย้ำเตือนตัวเองอย่างหนักแน่น