บทที่ 343 ถอนกำลัง! ถอนกำลัง! ถอนกำลัง! [ฟรี]

บทที่ 343 ถอนกำลัง! ถอนกำลัง! ถอนกำลัง! [ฟรี]
ครืนนน
หยางเทียนหลงขับรถเข้ามาเทียบ แล้วรีบประคองสมาชิกที่ได้รับบาดเจ็บขึ้นรถ
ในการปะทะครั้งนี้ มีเพียงคนเดียวที่กระดูกสะบักร้าว และเหล่าปี้ที่โดนยิงที่ต้นขา อาการค่อนข้างสาหัส ส่วนคนอื่นอีกสองคนได้รับเพียงแรงกระแทกเล็กน้อย พักผ่อนสักหน่อยก็น่าจะดีขึ้น
ผู้กองหลี่เองก็ขับรถตามออกมา
ทีมของต้าเพ่าคอยยิงสกัดกั้นซอมบี้ที่ไล่ตามมาทางด้านหลัง เพื่อคุ้มกันให้หลี่กังและคนอื่นๆ ขับรถยูนิม็อกและรถคันอื่นออกมา
หลี่อวี่หยิบแผนที่ออกมาพลิกดู เพื่อศึกษาเส้นทางขากลับ
ถนนสายนี้มุ่งหน้าสู่อำเภอจิ้นเสียน ข้างหน้าคือตัวอำเภอจิ้นเสียน ส่วนข้างหลังคือเมืองชาง
จะเดินหน้าหรือถอยหลัง เดิมทีไม่น่าใช่เรื่องที่ต้องคิดมาก
แต่ทว่าท้องฟ้าเริ่มมืดครึ้มลงเรื่อยๆ การถอยกลับไปที่ขอบเมืองชางตอนนี้ หลี่อวี่เริ่มลังเลว่าจะไปจ๊ะเอ๋กับฝูงซอมบี้ที่แห่มาจากในเมืองหรือไม่
เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาจึงสั่งให้หลี่เถี่ยบังคับโดรนบินขึ้นฟ้า เพื่อไปสอดแนมสถานการณ์ทางฝั่งเมืองชาง
หยางเทียนหลงและคนอื่นๆ หลังจากพยุงคนเจ็บขึ้นรถเสร็จ ก็รีบขนอาวุธและกระสุนที่เก็บได้จากบนถนน
โยนโครมครามกองรวมกันไว้ในตู้สินค้าท้ายรถบรรทุก
เดิมทีเที่ยวนี้พวกเขาตั้งใจมาขนย้ายอุปกรณ์การแพทย์
รถบรรทุกที่ขับมาจึงยังไม่ได้บรรทุกของจนเต็ม พื้นที่ว่างที่เหลือจึงกลายเป็นที่เก็บปืนชั้นดี
เมฆดำลอยต่ำเคลื่อนตัวเข้ามาอย่างช้าๆ
หลายวันมานี้แดดออกเปรี้ยงปร้างตลอด
แดดจัดนานวัน ฝนย่อมตกหนัก เป็นสัจธรรม แต่ดันมาตกในเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้
คงได้แต่โทษว่าโชคของพวกหลี่อวี่บัดซบเกินไปหน่อย
บนถนนเกลื่อนไปด้วยศพซอมบี้ แมลงวันและยุงบินว่อนตอมซากศพ
บนพื้นถนนที่ขรุขระเต็มไปด้วยหลุมบ่อ มีฝูงมดจำนวนมหาศาลกำลังไต่ยั้วเยี้ย
มดขนไข่หนี งูเลื้อยตัดหน้า คือสัญญาณของฝนห่าใหญ่
วู่ววว
หลี่เถี่ยกระโดดขึ้นไปนั่งบนรถของหยางเทียนหลง
เขาหยิบโดรนออกมา บังคับให้มันบินขึ้นสู่ท้องฟ้า มุ่งหน้าย้อนกลับไปทางถนนที่พวกเขาเพิ่งผ่านมา
ทางฝั่งต้าเพ่ายังคงมีเสียงปืนดังขึ้นประปราย
หลี่อวี่และคนอื่นๆ รีบวิ่งเข้าไปช่วยยิงสนับสนุน จนในที่สุดก็สามารถนำรถออกมาได้อย่างปลอดภัย
แต่พอหลี่อวี่มองไปทางด้านหลังบ้านพักคนชราอี๋ฉือ เห็นซอมบี้กลุ่มใหญ่กำลังแห่ตามมา เขาก็รู้สึกปวดหัวตึบ
พวกเขาเพิ่งจะผ่านศึกหนักมาหมาดๆ
ศพคนตายกว่าร้อยศพส่งกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้ง ย่อมดึงดูดซอมบี้ให้เข้ามามากขึ้นเรื่อยๆ อย่างไม่ต้องสงสัย
ที่นี่อยู่นานไม่ได้แล้ว
ทันใดนั้น หลี่เถี่ยที่จ้องหน้าจอควบคุมอยู่ก็เบิกตากว้าง
เขาพบภาพที่น่าสะพรึงกลัว บนเส้นทางที่พวกเขาเพิ่งผ่านมา ห่างออกไปประมาณสองกิโลเมตร ถนนทั้งสายอัดแน่นไปด้วยซอมบี้
พวกมันเบียดเสียดกันเต็มพื้นที่ถนน
ราวกับกระแสน้ำสีดำทมิฬที่กำลังไหลบ่าพุ่งตรงมายังจุดที่พวกหลี่อวี่อยู่
"พี่ใหญ่! รีบมาดูนี่เร็วเข้า ทางเมืองชางมีซอมบี้มาเพียบเลย เยอะมาก เยอะโคตรๆ"
หลี่เถี่ยรีบวิทยุบอกหลี่อวี่เสียงตื่น
ตอนนั้นหลี่อวี่นั่งอยู่บนรถยูนิม็อกพอดี
เขาไม่มีเวลาลงไปดูที่รถของหยางเทียนหลง เขาชะโงกหน้ามองไปทางด้านข้าง เห็นซอมบี้จากทางบ้านพักคนชรากำลังทะลักเข้ามา
เขาตัดสินใจอย่างเด็ดขาด สั่งการผ่านวิทยุทันที "ออกจากที่นี่เดี๋ยวนี้! มุ่งหน้าไปทางเมืองใหม่จิ้นเสียน
เมื่อกี้ฉันดูแผนที่แล้ว ทางจิ้นเสียนมีทางอ้อมกลับฐานทัพเราได้"
รถของหยางเทียนหลงรั้งท้ายขบวน การเคลื่อนตัวเป็นไปอย่างทุลักทุเล
ถนนถูกแรงระเบิดจนเป็นหลุมเป็นบ่อ แถมยังมีซากรถของพวกผู้กระซิบศพจอดขวางทาง เป็นอุปสรรคต่อการเคลื่อนที่ของรถหยางเทียนหลงอย่างมาก
โชคยังดีที่รถส่วนใหญ่ของพวกผู้กระซิบศพเป็นรถออฟโรด
สมรรถนะดีก็จริง แต่ขนาดตัวรถค่อนข้างเล็ก
หยางเทียนหลงขับรถบรรทุกด้วยตัวเอง กระทืบคันเร่งพุ่งชนซากรถที่ขวางทางกระเด็นเปิดทางไป นาทีนี้ทุกวินาทีมีค่า
ในรถคันหลัง มีสมาชิกหลายคนกำลังปฐมพยาบาลคนที่เพิ่งได้รับบาดเจ็บ
ในสถานการณ์ที่ยากลำบากเช่นนี้ กระสุนที่ฝังในเนื้อ จำเป็นต้องงัดออกมาสดๆ
ใช้มีดที่ฆ่าเชื้อแล้วคว้านเนื้อเข้าไปเอากระสุนออก จากนั้นโรยผงห้ามเลือด แล้วรีบให้กินยาแก้อักเสบตามเข้าไป
รถของหยางเทียนหลงทำหน้าที่เป็นรถเบิกทาง รถคันอื่นขับตามรอยล้อไปติดๆ
ระยะทางเพียงร้อยกว่าเมตร หยางเทียนหลงต้องใช้เวลาขับฝ่าดงซากรถเกือบห้านาที
กว่าพวกเขาจะขับมาสมทบกับรถของหลี่อวี่ได้
ซอมบี้ทางฝั่งขวาของบ้านพักคนชรา ก็รุกคืบเข้ามาเหลือระยะห่างไม่ถึงร้อยเมตรแล้ว
นี่ขนาดว่าทีมของหลี่อวี่ช่วยยิงสกัดไว้ให้แล้วนะ
ถ้าไม่ได้พวกเขายิงต้านไว้ ป่านนี้ซอมบี้จากหมู่บ้านเล็กๆ หลังบ้านพักคนชราคงเข้าถึงตัวไปนานแล้ว
เหตุผลที่หลี่อวี่ยังรอ ไม่รีบชิ่งหนีไปก่อน
ก็เพราะถ้าพวกเขาหนีไปตอนนี้ พอซอมบี้จากเมืองชางมาถึง บวกกับซอมบี้จากหมู่บ้านทางขวา รถของหยางเทียนหลงจะถูกปิดล้อมทุกทิศทางทันที
ขืนตกอยู่ในวงล้อมซอมบี้จำนวนมหาศาล ลำพังกำลังคนแค่หกคนบนรถหยางเทียนหลง ยากที่จะฝ่าวงล้อมออกมาได้
ในที่สุดรถของหยางเทียนหลงก็มาถึง หลี่อวี่กดวิทยุสั่งการ "ไป!"
เปรี้ยง
ไม่ใช่เสียงเครื่องยนต์ แต่เป็นเสียงฟ้าผ่า
ท้องฟ้ามืดลงอย่างรวดเร็ว เมฆดำทะมึนลอยมาปกคลุมเหนือหัวพวกเขาราวกับผืนผ้าใบสีดำ
ใต้เงาเมฆดำ ซอมบี้ทางขวากระชั้นชิดเข้ามาเรื่อยๆ
เมื่อหันกลับไปมอง ซอมบี้กลุ่มใหญ่ห่างออกไปหนึ่งถึงสองกิโลเมตร
กำลังเคลื่อนตัวเข้ามาหาพวกเขาราวกับคลื่นสึนามิสีดำ
ที่นี่มันนรกชัดๆ
ขบวนรถเริ่มเคลื่อนตัว รถนำขบวนยังคงเป็นยูนิม็อก แต่คนขับเปลี่ยนจากหลี่เถี่ยเป็นหลี่กัง
ตอนนี้หลี่เถี่ยย้ายไปนั่งรถอีกคันเพื่อบังคับโดรนคู่กับหยางเทียนหลง
"พี่ใหญ่ ถนนข้างหน้าก็มีซอมบี้!"
คำพูดนั้นเหมือนฟ้าผ่าลงกลางวง ทำเอาขวัญกำลังใจของทุกคนสั่นคลอน
หลี่เถี่ยมองผ่านกล้องโดรน เห็นภาพโดยรอบทั้งหมด
เส้นทางมุ่งหน้าสู่อำเภอจิ้นเสียนที่พวกเขากำลังจะไป มีซอมบี้จำนวนหนึ่งยืนขวางทางอยู่
"เยอะไหม?" หลี่อวี่ถามเสียงเรียบ พยายามคุมสติให้มั่นคง
นาทีนี้ การหนีรอดต้องเลือกเส้นทางที่ดีที่สุดเท่าที่มี
"ถ้าเทียบกับทางเมืองชาง ทางจิ้นเสียนน้อยกว่าเยอะครับ"
"งั้นก็ไม่ต้องพูดมาก ลุยเลย"
หลี่อวี่ส่งสัญญาณมือให้หลี่กังเร่งเครื่องทันที
ซอมบี้จากบ้านพักคนชราทางขวา เข้ามาใกล้ในระยะ 20 เมตรแล้ว
รถเร่งความเร็วพุ่งทะยานออกไป
หลังจากขับไปได้ไม่กี่ร้อยเมตร ก็เห็นซอมบี้หลายร้อยตัวยืนขวางถนนอยู่จริงตามรายงาน
แต่... ยูนิม็อกคันนี้ผ่านการดัดแปลงมานับครั้งไม่ถ้วน พลังป้องกันของมันในตอนนี้เทียบกับเมื่อก่อนไม่ได้เลย
ยูนิม็อกเวอร์ชันอัปเกรดนี้ เฉพาะแผงกันชนหน้าก็หนาถึงห้าชั้นเข้าไปแล้ว
รอบคันหุ้มเกราะเหล็กกล้า ล้อเป็นยางกันกระสุน กระจกก็เป็นกระจกกันระเบิด
"เหล่าอี้ ขึ้นป้อมปืน"
หลี่อวี่นั่งอยู่เบาะข้างคนขับ มองฝูงซอมบี้ที่กำลังวิ่งกรูเข้ามาหาพวกเขา
เหล่าอี้ไม่รอช้า ในสถานการณ์วิกฤตเช่นนี้ ต้องลงมือทันที
เขาปีนขึ้นไปบนแท่นยิง สอดตัวเข้าไปในป้อมปืนกลหนักแบบปิดมิดชิดบนหลังคารถ
"พวกนายขับตามมาให้ติด ฉันจะเปิดทางให้เอง"
หลี่อวี่วิทยุบอกผู้กองหลี่และหยางเทียนหลงที่ขับรถตามหลังมา
"รับทราบ"
"ยิง!"
หลี่อวี่ตะโกนลั่น
นาทีนี้ไม่ต้องมานั่งเสียดายกระสุนกันแล้ว เหล่าอี้เหนี่ยวไกปืนกลหนักกราดยิงใส่ฝูงซอมบี้ข้างหน้าทันที
ซอมบี้ที่วิ่งดาหน้าเข้ามา ปะทะเข้ากับปากกระบอกปืนเต็มๆ
พวกมันล้มลงระเนระนาดเหมือนต้นข้าวสาลีที่ถูกเกี่ยว
บางตัวที่โชคดีไม่โดนกระสุน
ก็หนีไม่พ้นพลังทำลายล้างของรถยูนิม็อกที่พุ่งชนกวาดทุกอย่างเข้าไปใต้ท้องรถ
กึก กึก กึก
ล้อรถบดขยี้ร่างเหล่านั้นอย่างโหดเหี้ยม
รถบรรทุกหนักที่ตามหลังมาติดๆ
ด้วยน้ำหนักหลายสิบตัน ก็ช่วยซ้ำรอยเดิม บดขยี้จนแบนแต๊ดแต๋
ซอมบี้ที่หลุดเข้าไปใต้ท้องรถ ถูกบดจนกลายเป็นแผ่นแป้งเนื้อบด
ตึง ตึง ตึง
ยูนิม็อกพุ่งชนซอมบี้ข้างหน้าอย่างต่อเนื่อง ตัวรถสั่นสะเทือนไปซ้ายทีขวาที
เครื่องยนต์ของยูนิม็อกผ่านการโมดิฟายมาแล้ว
แรงม้าเพิ่มขึ้นจากเดิมเกือบ 50% แรงบิดมหาศาลผลักดันให้รถพุ่งไปข้างหน้าอย่างไม่หยุดยั้ง
พร้อมกับปืนกลหนักที่สาดกระสุนนำทาง ซอมบี้ข้างหน้าล้มตายเป็นใบไม้ร่วง
ซ่าาา ซ่าาา
เม็ดฝนขนาดเท่าเมล็ดถั่วเริ่มโปรยปรายลงมาจากฟากฟ้า
สายฝนยิ่งทำให้ซอมบี้คลั่งหนักกว่าเดิม
ส่วนด้านหลัง ซอมบี้จากบ้านพักคนชราก็ยังคงไล่กวดมาอย่างไม่ลดละ
ไกลออกไปทางเมืองชาง ซอมบี้นับหมื่นตัวได้เดินทางมาถึงจุดที่พวกเขาเพิ่งปะทะกับผู้กระซิบศพเมื่อครู่
ศพกว่าร้อยศพ ถูกรุมทึ้งกัดกินจนหมดในเวลาไม่นาน
กลิ่นไอของมนุษย์อย่างพวกหลี่อวี่ที่ยังหลงเหลืออยู่ บวกกับเลือดสดๆ ของพวกผู้กระซิบศพที่เปรอะเปื้อนปาก ยิ่งกระตุ้นความบ้าคลั่งของพวกมันถึงขีดสุด
หลี่เถี่ยบังคับโดรนมองภาพมุมสูง
เห็นข้างหน้ายังมีซอมบี้อีกกว่าร้อยตัวขวางทางอยู่
ห่างออกไปสองร้อยเมตรด้านหลัง มีซอมบี้จากบ้านพักคนชรานับพันตัวไล่ตามมาติดๆ
และห่างออกไปอีกสี่ร้อยเมตร ซอมบี้นับหมื่นตัวกำลังเคลื่อนพลตามมาเป็นขบวนทัพใหญ่
สถานการณ์ตอนนี้ ถูกขนาบหน้าหลัง ข้างหน้ามีซอมบี้ขวาง ข้างหลังมีซอมบี้สองกลุ่มใหญ่ไล่ล่า
วิกฤตสุดขีด!