ตอนที่ 45 วัดกันที่ความ ‘แข็ง’

ถ้าไม่ใช่เพราะระบบมีภารกิจ เจียงเฉิง คงไม่มานั่งเสียเวลาอยู่ตรงนี้หรอก

เขาพิมพ์ข้อความสั้นๆ: “เริ่มได้เลย รีบๆ หน่อย”

เมื่อได้รับไฟเขียว เฉียว อินอิน ก็ยิ้มแก้มปริ พยักหน้ารับทันที: “จัดไปค่ะลูกพี่!”

เธอรู้ดีว่าคนประเภทที่กดส่งซูเปอร์ร็อกเก็ตแบบไม่คิดหน้าคิดหลังแบบนี้ คือ ‘ป๋าตัวจริง’ ดีไม่ดีรอบสองนี้เธอก็คงจะผ่านฉลุยอีกเหมือนเดิม

ไม่นานการ PK รอบที่สองก็เริ่มขึ้น คู่ต่อสู้ของ เฉียว อินอิน ในรอบนี้ยังคงเป็นสตรีมเมอร์สาว

ปรากฏภาพโลลิตัวน้อยในชุดคอสเพลย์เซเลอร์มูนแสนน่ารัก

เธอทักทายด้วยเสียง ‘บีบ’ (เสียงสอง) หวานเจี๊ยบจนมดขึ้น: “สวัสดีค่ะพี่สาว หนูชื่อ ‘เสี่ยวเถียน (น้องหวาน)’ นะคะ ดีใจจังเลยที่ได้ PK กับพี่... แหม... พี่ชายอันดับหนึ่งของพี่สาวนี่ดุจริงๆ เลยนะคะ ซูเปอร์ร็อกเก็ต 20 ลูก! ทำเอาพวกหนูอิจฉาตาร้อนผ่าวกันไปทั้งห้องเลยค่ะ”

ยังไม่ทันที่ เฉียว อินอิน จะได้ตอบโต้ น้องเสี่ยวเถียน ก็รุกต่อทันที: “พี่ [เสาหลักค้ำสมุทร] ขา... สวัสดีค่ะ หนูชื่อเสี่ยวเถียนนะคะ ซูเปอร์ร็อกเก็ตของพี่เมื่อกี้ มันพุ่งมาปักกลางใจหนูเลยค่ะ... ว่างๆ แวะมาหาหนูที่ห้องบ้างนะค้า หนูมีความสามารถพิเศษเพียบเลยนะ ทั้งร้อง ทั้งเต้น ทั้งเอนเตอร์เทน คุยเล่น หรือจะ ‘เป่าขลุ่ย’ หนูทำเป็นหมดเลยน้า รับรองพี่ชายต้องประทับใจแน่นอนค่ะ”

เฉียว อินอิน เห็น เสี่ยวเถียน ประกาศศักดาแย่งป๋าเปย์กันซึ่งๆ หน้า ก็แอบเบะปากด้วยความหมั่นไส้

แต่ก็นั่นแหละ จะไปว่าอะไรเขาได้?

อย่างไรซะทุกคนก็เป็นสตรีมเมอร์เหมือนกัน พี่เสาหลักค้ำสมุทรอยากจะไปดูห้องไหนมันก็สิทธิ์ของเขา

อีกอย่าง อาชีพนี้มันอยู่ได้ด้วยเงินเปย์ การแย่งลูกค้ากันมันก็เรื่องปกติ

ยุคนี้สมัยนี้ เหล่าป๋าๆ เสี่ยๆ ตัวจริงหายากยิ่งกว่าทองคำ

เฉียว อินอิน หัวเราะแห้งๆ สองที แล้วพูดตัดบท: “สวัสดีจ้ะเสี่ยวเถียน... เรามาเริ่มกันเลยไหม?”

“อ้าว... พี่สาวคะ ไม่โชว์ความสามารถเรียกน้ำย่อยกันก่อนเหรอคะ?”

“ไม่ล่ะจ้ะ พี่ร้องเพลงเพี้ยน เต้นก็ไม่เป็น ความสามารถพิเศษอย่างเดียวที่พอจะโชว์ได้ ก็คือทำตามคำขอของพี่เสาหลัก... ปิดบิวตี้โหมด ค่ะ”

พอ เฉียว อินอิน พูดประโยคนี้จบ เสี่ยวเถียน ฝั่งตรงข้ามก็หน้าถอดสีไปทันที …ถึงกับค้างไปสามวินาทีเต็ม

เชี่ย... ป๋าคนนี้มีรสนิยมแบบนี้ด้วยเหรอ? สตรีมเมอร์สมัยนี้ร้อยทั้งร้อยถ้าปิดบิวตี้โหมดก็คือ ‘ตายหยังเขียด’ กันทั้งนั้น

เสี่ยวเถียน ไม่กล้าพูดมากอีกต่อไป เพราะถ้าต้องวัดกันที่หน้าสด... หน้าตาของเธอคงห่างชั้นกับ เฉียว อินอิน อยู่ราวๆ หนึ่งแสนแปดหมื่นลี้

เธอตอบกลับเสียงแข็งๆ ว่า: “งะ…งั้นก็ได้ค่ะ เริ่มกันเลย”

[555+ น้องหวานกลัวแล้วจ้า เฮียเขาแม่งโคตรเทพ คิดวิธีนี้มาฆ่ากันชัดๆ]

[ผมก็อยากเห็นน้องหวานปิดบิวตี้โหมดนะ เทียบกับสตรีมเมอร์เราแล้ว น้องหวานเปิดฟิลเตอร์หนาไปหน่อย]

[เชี่ยเอ๊ย... เมื่อก่อนทำไมไม่เคยเห็นสตรีมเมอร์งานดีพรีเมียมขนาดนี้วะ หุ่นก็แซ่บ หน้าก็เป๊ะ]

[คิดว่าเฮียป๋า ‘เสาหลักค้ำสมุทร’ เขาโง่เหรอครับ? จ่ายเงินทั้งทีก็ต้องหาของแทร่สิครับ]

[……]

เสี่ยวเถียน อ่านคอมเมนต์แล้วหน้าชาจนเกือบจะยิ้มไม่ออก แต่ก็ต้องฝืนยิ้มหวานอ้อนวอนป๋าอันดับหนึ่งของตัวเอง: “พี่ [ดอกไม้ดอกเดียว] ขา... PK เริ่มแล้วนะคะ อย่าปล่อยให้น้องหวานโดนรังแกนะค้าา~”

ป๋า ‘ดอกไม้ดอกเดียว (อี้จือฮัว, 一枝花)’ รู้ดีอยู่แล้วว่าฝั่งตรงข้าม น้องเฉียว มีป๋ากระเป๋าหนักคอยหนุนหลังอยู่

เมื่อกี้เห็น เจียงเฉิง ฟาดไป 50,000 หยวนในรอบแรก เขาคิดว่ารอบนี้ เจียงเฉิง คงไม่บ้าพลังขนาดนั้นแล้วมั้ง

แถมเมื่อกี้ เสี่ยวเถียน เพิ่งแอบส่งข้อความส่วนตัวมาบอกว่า …วันอาทิตย์นี้เธอว่างไปเดตที่โรงแรมกับเขาได้

คิดได้ดังนั้น อี้จือฮัว จึงกดส่งเครื่องบิน 5 ลำ บวกกับของขวัญจุกจิกอื่นๆ รวมมูลค่าประมาณ 1,000 หยวน

เจียงเฉิง เห็นฝั่งตรงข้ามเริ่มขยับ เขาก็ไม่รอช้า... กดส่งซูเปอร์ร็อกเก็ต 5 ลูกรวด บดขยี้อย่างไร้ความปรานี

ทันทีที่จรวด 5 ลูกทะยานขึ้นฟ้า ไฟในการต่อสู้ของ ป๋าอี้จือฮัว ก็มอดดับสนิท

ไอ้เชี่ย... เปิดมาก็ล่อไปหมื่นกว่าหยวน นี่แค่รอบแรกเองนะเว้ย!

ขืนตามไป ไม่รู้จะชนะรึเปล่า ต่อให้ชนะ ก็ต้องเจ็บตัวไม่ต่ำกว่าห้าหมื่นหยวนแน่ๆ

เงินห้าหมื่น เอาไปลงอ่างหรือเข้าเลานจ์หรูๆ ได้สบายตัวกว่าเยอะ จะเอามาทิ้งตรงนี้ทำไม?

หลังจาก เจียงเฉิง ปาไป 5 ลูก อี้จือฮัว ก็ประกาศยอมแพ้ บอกให้ เสี่ยวเถียน ทำใจ

เสี่ยวเถียน แม้จะเสียใจ แต่ก็ไม่กล้าบังคับ เพราะอย่างไรเขาก็เป็นป๋าอันดับหนึ่ง ต้องถนอมน้ำใจกันไว้

และแน่นอน... รอบที่สอง เจียงเฉิง ชนะใสๆ

ในรอบต่อๆ มา เนื่องจากบารมีซูเปอร์ร็อกเก็ตของ เจียงเฉิง ที่ยิงรัวราวกับปืนกล ทำให้ไม่มีป๋าคนไหนกล้าเสนอหน้ามาลองของ

ยุคนี้สมัยนี้ ป๋าโง่ๆ ที่ยอมทุ่มไม่อั้นมีแต่ในนิยายเท่านั้นแหละ ชีวิตจริงคนเขามีสติและยับยั้งชั่งใจกันทั้งนั้น

ไม่มีใครอยากเอาเงินเก็บครึ่งชีวิตมาละลายเล่นกับสงครามกิลด์ไร้สาระหรอก ยกเว้น เจียงเฉิง ที่มีระบบผลิตเงินและมีภารกิจบังคับ

ส่วนป๋าของสตรีมเมอร์ตัวเล็กๆ คนอื่น ปกติเปย์แค่หมื่นเดียวก็ได้แอ้มสาวแล้ว ทำไมวันนี้ต้องมาเปย์เป็นแสนเพื่อเอาชนะด้วยล่ะ?

ไฟเขียวผ่านตลอด จนกระทั่งมาถึงรอบชิงชนะเลิศ

คราวนี้คู่ต่อสู้คือ [ไดเสี่ยวเม่ย (戴小妹)] สตรีมเมอร์ตัวแม่ระดับท็อปของโต่วอวี๋

ไดเสี่ยวเม่ย กำลังอยู่ในช่วงขาขึ้นสุดขีด และป๋าอันดับหนึ่งของเธอก็เป็นเศรษฐีตัวจริงเสียงจริงที่มีบารมีคับฟ้า

เมื่อเห็น เฉียว อินอิน รับคำท้า ไดเสี่ยวเม่ย ก็เปิดฉากทักทายอย่างเป็นกันเอง: “สวัสดีค่ะพี่สาวเฉียว หนูชื่อไดเสี่ยวเม่ยนะคะ ยินดีมากเลยที่ได้มาเจอกันในรอบสุดท้าย จะเริ่มเลยหรือจะโชว์ความสามารถก่อนดีคะ?”

เฉียว อินอิน ยังคงตอบกลับด้วยน้ำเสียงแห้งแล้งเหมือนเดิม: “สวัสดีจ้ะน้องสาว พี่ร้องไม่เป็น เต้นไม่ได้ ไม่มีความสามารถอะไรเลย งั้นเราเริ่มกันเลยไหม?”

ไดเสี่ยวเม่ย ชะงักไปเล็กน้อย บริษัทของเธอไปสืบประวัติ เฉียว อินอิน มาแล้วว่าเป็นใคร

สตรีมเมอร์ตัวเล็กๆ ที่จู่ๆ ก็มี ‘เสี่ยป่า’ (เสี่ยขาจร) โผล่มาช่วยดันจนเข้าถึงรอบชิง แถมเปย์ไปแล้วเกือบ 800,000 หยวน

ไดเสี่ยวเม่ย พลางยิ้มหวาน: “ได้เลยค่ะ งั้นถ้างั้น... เดี๋ยวหนูขอเต้นโชว์ให้ป๋าๆ ของหนูดูเป็นขวัญตาหน่อยนะคะ พี่ชายฝั่งตรงข้ามก็ดูได้นะคะ ไม่หวง”

หลังจาก ไดเสี่ยวเม่ย เต้นจบ เจียงเฉิง ก็พิมพ์ข้อความลงไปทันที: “เต้นเก่งมาก ผมชอบ... ดูเพลินจนอยากจะย้ายไปอยู่ฝั่งน้องไดเสี่ยวเม่ยเลยแฮะ”

สิ้นข้อความ เจียงเฉิง ชาวเน็ตก็ฮากันครืน

[ไดเสี่ยวเม่ยทั้งสวยทั้งเก่ง สมแล้วที่เป็นตัวท็อป]

[น้องเฉียวมีดีแค่หน้าตา นอกนั้นทำอะไรไม่เป็นเลย เข้ามาถึงรอบชิงได้นี่ถือว่าดวงล้วนๆ]

[แค่สตรีมเมอร์ตัวเล็กๆ ความสามารถศูนย์ พี่เสาหลักค้ำสมุทร คงแค่เห่อของใหม่เฉยๆ มั้ง]

[……]

เฉียว อินอิน เริ่มลนลาน: “ฮือออ... พี่เสาหลักขา... พี่จะทิ้งหนูไปจริงๆ เหรอ? อีกนิดเดียวเราก็จะจูงมือกัน ‘ขึ้นสวรรค์(1)’ อยู่แล้วนะคะ~~~”

เจียงเฉิง พิมพ์ตอบกลับอย่างเจ็บแสบ: “พูดเป็นเล่น... ดูสิว่าน้องไดเสี่ยวเม่ยเขาเรียกป๋าเขาว่าอะไร ส่วนคุณเรียกผมแค่ ‘พี่ใหญ่’ จะให้พา ‘ขึ้นสวรรค์’? ...ถ้าคุณหมายถึง ‘กีฬาในร่มแบบหลายคน(2)’ ผมอาจจะลองพิจารณาดูใหม่ก็ได้นะ”

[เชี่ยยย... เฮียแม่งโคตรปั่น!!]

[เปย์ไปแปดแสนกว่า จะขอเล่นกีฬาในร่มสักแมตช์ก็ไม่ถือว่าเกินไปหรอกมั้ง ฮ่าๆๆ]

[ถามหน่อย... สตรีมเมอร์หน้าซีดยังตอนนี้??]

เฉียว อินอิน เข้าใจความหมายแฝงของ เจียงเฉิง ในทันที เธอไม่มัวมานั่งอายแล้ว รีบตะโกนเรียกเขาว่า ‘ป๋า’ ทันที

“ป๋าขา!! ช่วยหนูรอบสุดท้ายหน่อยนะค้าาา!! จบไลฟ์เมื่อไหร่หนูจะรีบไปสมัครเรียนเต้นเลย ป๋าอยากดูท่าไหนบอกมาได้เลย หนูจัดให้!”

[คำเตือนด้วยความหวังดีถึงพี่เสาหลักค้ำสมุทร: ป๋าฝั่งไดเสี่ยวเม่ยของจริงนะครับ เลเวล 100+ ตั้ง 3 คนแน่ะ]

[ถึงพี่เสาหลักฯ จะ ‘แข็ง’ (เปย์หนัก) แค่ไหน แต่ไม่รู้ว่าจะแข็งสู้ 3 เทพฝั่งนู้นไหวรึเปล่า]

[งานนี้... ต้องวัดกันที่ความ ‘แข็ง’ (ของเงิน) ล้วนๆ แล้วล่ะนะ ฮ่าๆๆ.....]

…………………………………

(1)[ขึ้นสวรรค์ / ขึ้นแรงก์ (上王者) – เฉียว อินอิน หมายถึงชนะเลิศการแข่ง แต่ เจียงเฉิง กลับแกล้งตีความไปในทาง 18+]

(2)[กีฬาในร่มแบบหลายคน (多人運動) – เป็นมีมดังที่มาจากข่าวฉาวของดาราหนุ่มชื่อดัง ‘หลัว จื้อเสียง (罗志祥)’ ที่ชอบนัดสาวๆ มาทำกิจกรรมทางเพศแบบหมู่คณะ ชาวเน็ตเลยเรียกกิจกรรมนี้ว่า ‘กีฬาหลายคน’]

ตอนก่อน

จบบทที่ ตอนที่ 45 วัดกันที่ความ ‘แข็ง’

ตอนถัดไป