ตอนที่ 50 ดำเนินการตามแผน

สองสาวที่กำลังเต้นเมามัน จู่ๆ ก็โดนตีสะโพกเข้าให้แบบไม่ทันตั้งตัว ต่างก็สะดุ้งโหยงร้อง ‘ว้าย!’ ออกมาด้วยความตกใจ

ใบหน้าของพวกเธอแดงก่ำ เตรียมจะหันกลับมาวีนแตกเต็มที่

แต่พอหันมาเห็นว่าเป็น เจียงเฉิง สีหน้าเกรี้ยวกราดเมื่อครู่ก็เปลี่ยนเป็นยิ้มแย้มผสมออดอ้อนทันควัน: “อ๊าย~ คุณชายเจียงอ่า... ตกใจหมดเลยค่ะ”

“นั่นสิคะ นึกว่าใครที่ไหน... ที่แท้ก็คุณชายนี่เอง ร้ายกาจจริงๆ นะคะ~”

ก็แน่นอน… ถ้าคนที่ตีตูดพวกเธอเมื่อกี้เป็นไอ้ขี้แพ้สักคน มันจะเรียกว่า ‘การลวนลาม’ แต่พอคนที่ทำเป็นหนุ่มหล่อพ่อรวยอย่าง เจียงเฉิง มันกลับกลายเป็น ‘รสนิยม’ ขึ้นมาทันที

ถูกต้อง... นี่แหละคือความจริงของโลกใบนี้!

เจียงเฉิง ตบที่ว่างข้างตัว แล้วพูดกับพวกเธอว่า: “เลิกเต้นได้แล้ว มานั่งดื่มเป็นเพื่อนผมหน่อย”

เซียวฉิง เห็น เจียงเฉิง เอ่ยชวนกะทันหัน ก็เหลือบตามอง เฉียว อินอิน ที่นั่งหน้าซีดเผือดอยู่ข้างๆ แวบหนึ่ง

เมื่อเห็นสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกของ เฉียว อินอิน เซียวฉิง ก็เข้าใจสถานการณ์ทะลุปรุโปร่งทันที

ฮ่าๆๆ... ยัยนี่ต้องไปทำอะไรให้ คุณชายเจียง ไม่พอใจแน่ๆ

ไม่อย่างนั้นเขาจะหันมาเรียกฉันทำไมล่ะ?

ต้องเข้าใจก่อนนะว่า… เศรษฐีระดับ คุณชายเจียง ไม่ใช่พวกรุ่นสองเกรดต่ำทั่วไป

อยู่ต่อหน้าเขา อย่าได้คิดจะ ‘วางมาด’ เด็ดขาด ไม่งั้น… จุดจบก็จะเป็นแบบยัยเฉียว อินอิน นี่แหละ!

ก็ออกมาหาเงินเหมือนกัน จะมาทำตัวเป็นแม่พระผู้ทรงศีล (สร้างซุ้มประตูสรรเสริญพรหมจรรย์) ไปเพื่ออะไร?

เซียวฉิง หัวไวมาก เธอไม่เล่นตัวแม้แต่น้อย รีบลากเพื่อนซี้มานั่งประกบซ้ายขวาของ เจียงเฉิง แทบทันที

เทียบกับความสงวนตัวของ เฉียว อินอิน แล้ว เซียวฉิง ดู ‘ใจถึง’ กว่าเยอะ

ตอนนี้เธอทำหน้าภูมิใจสุดขีด ริมฝีปากแดงสดเผยอน้อยๆ ร่างกายอิงแอบแนบชิดกับท่อนแขนของ เจียงเฉิง

เธอรู้จักใช้ข้อได้เปรียบของรูปร่างตัวเองเป็นอย่างดี โดยการเบียด ‘ส่วนนั้น’ ให้แนบชิดจนกลายเป็น ‘ระยะติดลบ’ กับ เจียงเฉิง

เนื่องจากเมื่อกี้เต้นแรงไปหน่อย เซียวฉิง จึงปล่อยผมที่เกล้าไว้ลงมา

ใบหน้าที่แต่งแต้มมาอย่างประณีต บวกกับผมลอนคลื่นที่แผ่สยายอยู่กลางหลัง และ ‘ความกลมกลึง’ ที่หน้าอกหน้าใจ... ทำให้ทั่วทั้งร่างของเธอแผ่กลิ่นอายของความยั่วยวนออกมาอย่างเต็มพิกัด

“คุณชายเจียงคะ... เมื่อกี้หนูเต้นเป็นไงบ้าง?”

เจียงเฉิง พยักหน้า: “เด็ดมาก... ‘น้องชาย’ ผมนี่ลุกขึ้นปรบมือให้เลย”

“จริงเหรอคะ? หนูยังไม่เคยเห็นน้องชายของคุณชายเลย... คุณชายเจียงหล่อขนาดนี้ ‘น้องชาย’ ก็ต้องตัวใหญ่และดุดันมากแน่ๆ เลยใช่ไหมคะ?”

“แน่นอนสิ... งั้นเดี๋ยวขากลับ แนะนำให้รู้จักกันหน่อยไหมล่ะ?”

“ดีค่ะ~ แค่คิดหนูก็ตื่นเต้นจนตัวสั่นไปหมดแล้วเนี่ย~”

“คุณชายเจียงคะ หนูชื่อสวี่เนี่ยนนะคะ... เมื่อกี้คุณชายตีหนูแรงจัง แต่... สบายตัวดีค่ะ หนูชอบมากเลยน้า~ หนูก็อยากรู้จักน้องชายของคุณชายเหมือนกัน” สาวหน้าหวานอีกคนที่นั่งอยู่อีกข้าง รีบแทรกตัวเข้ามาพูดด้วยเสียงสองออดอ้อนทันที

แม้หุ่นของเธอจะไม่ระเบิดระเบ้อเท่า เซียวฉิง แต่จุดเด่นของเธอคือ ‘เสียงเด็ก’ ที่หวานใส

โดยเฉพาะเวลาร้องครางตอนกลางคืน... รับรองว่าผู้ชายร้อยทั้งร้อยไปไม่เป็น

เจียงเฉิง มองใบหน้าจิ้มลิ้มใสซื่อที่มีแก้มป่องหน่อยๆ ของ สวี่เนี่ยน แล้วอดไม่ได้ที่จะยื่นมือไปบีบแก้ม

แต่พอมือเกือบจะถึงแก้ม ก็สังเกตเห็นว่ารองพื้นหนาไปหน่อย... เขาชะงักไปสองวินาที แล้วเปลี่ยนทิศทางวาดมือไปตบที่บั้นท้ายของเธอแทน

เพี้ยะ! เสียงดังฟังชัด

“เป็นไง? งั้นเดี๋ยวผมช่วยทำให้ ‘รู้สึกดี’ เพิ่มอีกหน่อยนะ”

เซียวฉิง เห็นเพื่อนโดนจัดหนัก ก็รีบเกาะแขน เจียงเฉิง พร้อมเขย่าเบาๆ: “คุณชายอ่า... ลำเอียงนี่นา หนูเองก็อยากโดนตีบ้าง!”

พูดจบ เธอก็ขยับ ‘อ่างล้างหน้าทรงกลม’ สองใบ เข้ามาหา เจียงเฉิง อย่างจงใจแนบชิด

เพี้ยะ! เพี้ยะ! เจียงเฉิง จัดให้ตามคำขอ

เจียงเฉิง หัวเราะพลางส่ายหน้า: “อะไรกันเนี่ย พวกคุณเล่นมายากลเหรอ? ทำไมก้นถึงมางอกอยู่ที่หน้าอกได้ล่ะเนี่ย?”

“คนบ้า... นี่ ‘หมี (นม)’ ต่างหากเล่า!”

“เหรอ? ผมไม่เชื่อหรอก จะไปมีหมีที่ไหนตัวใหญ่ขนาดนี้... ถ้าไม่ได้ ‘ลอง’ กับมือ ผมไม่เชื่อเด็ดขาด”

“โธ่~ คุณชายเจียงเนี่ย... ร้ายจริงๆ เลย นี่ของแท้แม่ให้มาแน่นอนค่ะ ถ้าได้ลองแล้วจะรู้”

“อืม…ลองยังไงดีล่ะ? แบบนี้... หรือแบบนี้?”

เจียงเฉิง นั่งอยู่ท่ามกลางวงล้อมของสองสาว พลางส่ายหน้าในใจ... ที่ใดมีผู้หญิง ที่นั่นมีสงครามจริงๆ

คำว่า ‘เพื่อนสาวพลาสติก’ มันมีที่มาแบบนี้นี่เอง (Plastic Sisters, เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหด)

ส่วนสาวๆ คนอื่น แม้จะอยากเข้ามาแจมกับ เจียงเฉิง ใจจะขาด แต่พอเห็น เซียวฉิง กับสวี่เนี่ยน ประกบติดขนาดนั้น พวกเธอก็รู้ตัวดีว่าสู้ไม่ได้

ในบรรดาพวกเธอ สองคนนี้ถือว่าเกรดดีที่สุดแล้ว ขืนดันทุรังเข้าไปแย่งตอนนี้ก็มีแต่จะหน้าแตก

พวกเธอเลยหันไปรุมเอาใจ วังเจิ้งและเฉินฮ่าว แทน อย่างน้อยๆ แชมเปญชุดมังกรยักษ์ 2 ชุด ก็ไม่ใช่สิ่งที่หากินได้ทุกวัน ต้องกอบโกยให้คุ้ม

บรรยากาศเริ่มเร่าร้อนขึ้นเรื่อยๆ ท่ามกลางเสียงหยอกล้อและเสียงหัวเราะของ เจียงเฉิง กับสองสาว

เฉียว อินอิน ที่นั่งเป็นหัวหลักหัวตออยู่ข้างๆ มองดู เจียงเฉิง เซียวฉิง และสวี่เนี่ยน นัวเนียกันอย่างสนุกสนาน ราวกับพวกเพลย์บอยเจ้าสำราญ

ที่น่าแปลกคือ เฉียว อินอิน ไม่ได้รู้สึกรังเกียจภาพตรงหน้า

แต่กลับรู้สึก ‘อิจฉาริษยา’ อย่างรุนแรงแทน…

เหมือนของที่เป็นของเธอ จู่ๆ ถูก เซียวฉิง กับสวี่เนี่ยน แย่งไปดื้อๆ... มันเป็นความรู้สึกจุกอกที่อธิบายไม่ถูก

“คุณชายเจียงคะ... ปกติคุณชายชอบทำอะไรเหรอคะ?” เซียวฉิง ถามเสียงหวาน

“ไม่ได้ทำอะไรหรอกครับ ก็แค่ฆ่าเวลาไปวันๆ กินๆ นอนๆ ผลาญสมบัติเก่า... อ้อ แล้วก็ว่างๆ ก็รับจ๊อบ ‘ซ่อมท่อ’ บ้าง”

“หาา? คุณชายซ่อมท่อระบายน้ำเป็นด้วยเหรอคะ?”

“แน่นอนสิครับ... ผมเชี่ยวชาญมากเลยนะ โดยเฉพาะท่อที่ตันมานานๆ เนี่ย... ‘แทง’ ทีเดียว โล่งตลอดสาย”

“อ๊ายยย คุณชายเจียง! ทะลึ่งจังเลยอะ... แล้วมีงานอดิเรกอื่นอีกไหมคะ? เข้ายิมเหรอ? หุ่นคุณชายดีมากเลย เหมือนจะมีซิกแพ็กด้วย”

“เปล่าครับ เวลาว่างผมชอบอยู่บ้านดูหนัง... โดยเฉพาะ ‘หนังการ์ตูนญี่ปุ่น’ แบบที่เด็กดูไม่ได้น่ะ!”

“จริงเหรอคะ? หนูก็ยังไม่เคยดูเลย... ว่างๆ~ พวกเราขอไป ‘ดู’ ด้วย…ได้ไหมคะ?”

.........................................

.............................

เซียวฉิงและสวี่เนี่ยน ซบลงที่อกซ้ายขวาของ เจียงเฉิง หัวเราะคิกคักกันอย่างขวยเขิน

“ได้สิ... งั้นเราสามคนไปดูด้วยกันเลยดีไหม? คนเยอะๆ คึกคักดี ออกจะน่าดู”

“แหม… พูดแบบนี้ คืนนี้ตั้งใจจะมาผ่อนคลายเฉยๆ แท้ๆ ไม่คิดเลยว่าจะได้เจอคนถูกใจ... แบบนี้เรียกว่าพรมลิขิตไหมคะ~?”

“อื้ม... แล้วที่ว่าผ่อนคลายนี่... ผ่อนคลายแบบ ‘ในร่ม’ รึเปล่า?”

“คุณชายเจียงอ่า... เกลียดคนรู้ทัน! จะในร่มหรือกลางแจ้ง... ก็แล้วแต่คุณชายสิคะ~”

……………………………

วังเจิ้งและเฉินฮ่าว ที่นั่งฟังอยู่ข้างๆ เห็น เจียงเฉิง พูดเรื่องลามกด้วยสีหน้าจริงจัง (หน้าตาย) ขนาดนั้น ก็แทบจะสำลักเหล้าออกมาด้วยความขำ

ส่วน เฉียว อินอิน พยายามจะหาจังหวะแทรกบทสนทนาของ เจียงเฉิง หลายครั้ง แต่ เจียงเฉิง กลับทำเหมือนมองไม่เห็นเธอ

ตลอดทั้งคืน เธอโดน เจียงเฉิง เมินใส่จนกลายเป็นอากาศธาตุ ทำเอาเธอต้องกัดริมฝีปากแน่นด้วยความอัดอั้นตันใจ

เธอไม่เข้าใจจริงๆ... ก็แค่พูดว่า ‘ฉันไม่ใช่ผู้หญิงใจง่าย’ ประโยคเดียว มันผิดตรงไหน?

ถึงเธอจะไม่ใจง่าย แต่ถ้า เจียงเฉิง เป็นคนเอ่ยปากขอ... เธอก็พร้อมจะ ‘พิจารณา’ เป็นพิเศษอยู่แล้ว

คืนนี้ที่เธอตามมา ก็เพราะเตรียมใจมาแล้วระดับหนึ่งไม่ใช่เหรอ?

ตอนนี้ เฉียว อินอิน รู้สึกหดหู่ใจสุดขีด

เธอรู้ว่าเธอควรจะทำตัวอย่างไร ต้องอ้อน ต้องเอาใจ… แต่เธอทำไม่เป็น... แค่นั้นเอง

ทำไมเขาถึงไม่ให้เวลาฉันปรับตัวบ้างเลยนะ?

[เฉียว อินอิน: ค่าความเป็นมิตร +5!]

เจียงเฉิง เหลือบมองค่าความเป็นมิตรของ เฉียว อินอิน ที่พุ่งขึ้นมาแตะ 90 แต้ม แล้วก็แอบยิ้มมุมปาก

90 แต้ม... นี่คือขีดจำกัดของความสัมพันธ์ที่พร้อมจะ ‘เฮฮาปาร์ตี้’ กันได้แล้ว

แผนการของเขา... ได้ผลเป๊ะตามคาด