ตอนที่ 159 หาน อันหนิง, ตอนที่ 160 เดี๋ยวให้คนในทีมมาเป็น ‘หมาเฝ้าพุ่มไม้’ ให้

ตอนที่ 159 หาน อันหนิง

ไม่นานนัก เจียงเฉิง ก็พุ่งผ่านเส้นชัยไปเป็นคันแรก

บรื๊นนนน...

รถซูเปอร์คาร์คันอื่นๆ ทยอยตามเข้าเส้นชัยมาติดๆ

เสียงเครื่องยนต์ที่คำรามกึกก้องขณะเข้าเส้นชัย ปลุกเร้าอารมณ์ของผู้ชมให้พุ่งพล่านถึงขีดสุด

การได้เห็นเทคนิคการเข้าโค้งที่เฉียบคมระดับเทพ ทำให้เหล่าคนรักรถซูเปอร์คาร์ตื่นเต้นจนเก็บอาการไม่อยู่ เสียงเชียร์ดังกระหึ่มไปทั่วอัฒจันทร์

หลังจากนำรถเข้าจอดเรียบร้อย นักแข่งทุกคนก็ก้าวลงจากรถ

ฉีหยวน วิ่งเหยาะๆ เข้ามาหา เจียงเฉิง ด้วยความตื่นเต้น แล้วกระโดดกอดคอเขาแน่น

“สุดยอดไปเลยว่ะพี่เจียง! ไม่นึกเลยว่าพี่จะขับรถได้เทพขนาดนี้! พี่คือไอดอลของผมเลย!”

ฉีหยวน ไม่มีความรู้สึกเสียใจที่แพ้เลยสักนิด ตรงกันข้าม เขากลับรู้สึกตื่นเต้นดีใจที่ได้เจอคนเก่งจริงและยิ่งรู้สึกว่าตัวเองโชคดีที่เข้ากับ เจียงเฉิง ได้ดี

ผู้เข้าแข่งขันอีก 4 คนที่ตามหลังมา ก็เดินเข้ามาแสดงความยินดีด้วยรอยยิ้มชื่นชม

หนึ่งในนั้นคือเด็กสาวผมสีแดงกุหลาบที่เดินตรงเข้ามาหา เจียงเฉิง เป็นคนแรก เธอใช้สายตาสำรวจเขาตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างพิจารณา

“สวัสดี... ฉันชื่อหาน อันหนิง เทคนิคการขับรถของนายนี่เท่ระเบิดไปเลย... ขอเป็นเพื่อนด้วยคนสิ”

เจียงเฉิง มองดูเด็กสาวเจ้าของเสียงใสแจ๋ว แม้เขาจะไม่ค่อยชอบสีผมที่ฉูดฉาดของเธอนัก แต่ต้องยอมรับว่าเครื่องหน้าของเธอนั้นประณีตงดงามจริงๆ

เขายื่นมือไปจับตอบตามมารยาท: “เจียงเฉิงครับ”

วินาทีที่สัมผัสมือ... เจียงเฉิง เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจ

มือของเธอเล็กและนุ่มนิ่มเนียนละเอียดอย่างไม่น่าเชื่อ ไม่มีร่องรอยของความด้านสักนิด

ไม่น่าเชื่อว่ามือเล็กๆ ที่ดูบอบบางคู่นี้ จะควบคุมพวงมาลัยรถแข่งได้อย่างดุดันและแม่นยำขนาดนั้น

ทั้งจังหวะการเข้าเกียร์และการควบคุมรถ... ถือว่าเร้าใจมาก

เพียงแต่ว่า... มือน้องเขาเล็กไปหน่อย

ถ้าจะให้ ‘ใช้งาน’ กับ ‘เกียร์กระปุก’ ของเขา... สงสัยต้องใช้พร้อมกันสองมือถึงจะเอาอยู่

หาน อันหนิง เห็น เจียงเฉิง จ้องมองมือของเธอด้วยสายตาครุ่นคิด ก็ยิ้มมุมปากอย่างรู้ทัน

“พี่ชายจ้องมือหนูขนาดนี้... หรือว่าเป็นพวก ‘คลั่งมือ’ คะ? ...เห็นมือหนูเล็กๆ แบบนี้ แต่หนู ‘ขับ’ นิ่งมากนะ แถมยังมี ‘ท่วงท่า’ หลากหลายด้วย... แลกวีแชทกันไว้ไหมคะ? เผื่อวันหลังจะได้นัดมา ‘แลกเปลี่ยนเทคนิคการขับขี่’ กัน?”

คำพูดสองแง่สองง่ามของ หาน อันหนิง ทำให้ชายหนุ่มที่เดินตามหลังเธอมาอีก 3-4 คน เปลี่ยนสีหน้าทันที พวกเขามอง เจียงเฉิง ด้วยสายตาที่เป็นศัตรูอย่างเห็นได้ชัด

เจียงเฉิง เปิดใช้งานสกิลสัมผัสใจ และมองทะลุเห็นธาตุแท้ของ หาน อันหนิง ทันที... ยัยนี่มัน ‘ราชินีทะเล (เจ้าแม่บ่อปลา)’ ตัวแม่เลยนี่หว่า

ผู้ชายที่เดินตามต้อยๆ พวกนั้น ก็คือ ‘ปลา’ ที่เธอเลี้ยงไว้ในบ่อเพื่อเช็กเรตติ้ง

เจียงเฉิง ยิ้มมุมปาก ส่ายหน้าปฏิเสธ: “เอาไว้โอกาสหน้าค่อยหาเวลามา ‘แลกเปลี่ยนความลึกตื้น’ กันดีกว่าครับ... แต่วันนี้ผมพาแฟนมาด้วย คงไม่สะดวกให้วีแชท”

พูดจบ เจียงเฉิง ก็เดินผละออกไปหา เฉียว อินอิน ทันที

เขาไม่สนใจ ‘ราชินีทะเล’ แบบนี้ และยิ่งไม่สนใจที่จะลงไปเป็น ‘ปลา’ ในบ่อของใคร

ฉีหยวน ที่เดินตามมาติดๆ ได้ยินบทสนทนาเมื่อครู่ ก็ทำหน้าทึ่ง: “พี่เจียง... พี่แม่งสุดยอดจริงๆ ‘เดินผ่านดงดอกไม้ แต่ไม่ยอมให้ใบไม้ติดตัว (เจ้าชู้แต่ไม่ผูกพัน)’ ...ไม่นึกเลยว่าพี่จะซื่อสัตย์รักเดียวใจเดียวกับ ‘ซ้อ (พี่สะใภ้)’ ขนาดนี้”

ได้ยิน ฉีหยวน เรียก เฉียว อินอิน ว่าซ้อ เจียงเฉิง ก็รีบศอกเข้าที่เอวเพื่อนเบาๆ แล้วกระซิบเตือน: “คำว่า ‘ซ้อ’ นี่อย่าเที่ยวไปเรียกซี้ซั้วนะเว้ย... โดยเฉพาะต่อหน้าสาวๆ ของฉัน... ขืนนายแบ่งแยกแบบนั้น นายคงได้มี ‘ซ้อ’ เต็มบ้านไปหมด”

“เชี่ย... พี่แม่งหมายความว่าไง?” ฉีหยวน ตาโต

“ทุกคนคือแฟน... เข้าใจตรงกันนะ? วันหลังห้ามเรียกมั่ว” เจียงเฉิง ตอบอย่างหน้าตาเฉยและเปิดเผย

ฉีหยวน ประมวลผลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะร้องอ๋อ: “โธ่เอ๊ย... อุตส่าห์หลงชื่นชมว่าพี่เป็นคนดี ที่แท้พี่ก็ประเภทเดียวกับพี่หวังนี่หว่า! ...งั้นถามจริง หาน อันหนิง สวยระดับนางฟ้า แถมเป็นคุณหนูไฮโซจอมหยิ่งที่ใครๆ ก็อยากจีบ เธออุตส่าห์ขอวีแชทพี่เอง ทำไมพี่ถึงปฏิเสธวะ?”

เจียงเฉิง ขี้เกียจจะอธิบายเรื่องสกิลอ่านใจ เลยตอบปัดๆ ไปว่า: “ไม่ใช่สเปกว่ะ”

เมื่อ เจียงเฉิง เดินจากไป รอยยิ้มบนใบหน้าของ หาน อันหนิง ก็ชะงักค้างไปชั่วขณะ

แต่ไม่นาน เธอก็แสยะยิ้มที่มุมปาก มองตามแผ่นหลังของเขาด้วยสายตาที่มีความหมายลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิม

พวกผู้ชายหางแถวที่เรียกปุ๊บมาปั๊บแบบพวกข้างหลังเนี่ย... น่าเบื่อจะตาย

ผู้ชายที่ ‘ไม่กินเบ็ด’ แบบ เจียงเฉิง ต่างหาก... ที่น่าสนใจและท้าทายที่สุด!

ชายหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างหลังเห็น หาน อันหนิง มองตาม เจียงเฉิง ตาไม่กะพริบ ก็เริ่มไม่พอใจ: “อันหนิง... เลิกมองมันเถอะ ไอ้หมอนั่นขับดีเพราะรถมันแรงต่างหาก ลองเอารถ 918 คันนั้นมาให้เธอขับสิ เธอต้องขับได้ดีกว่ามันแน่ๆ”

…………………………………

ตอนที่ 160 เดี๋ยวให้คนในทีมมาเป็น ‘หมาเฝ้าพุ่มไม้’ ให้

“ใช่ๆ อันหนิง... ฝีมือมันก็ส่วนหนึ่ง แต่ความต่างชั้นของรถก็มีผลเยอะนะ” ผู้ชายอีกคนรีบผสมโรงสนับสนุนเพื่อน

พวกเขายังคงบ่นงึมงำด้วยความไม่ยอมรับความจริง

“พวกนายพล่ามพอรึยัง?” หาน อันหนิง หันขวับมาตวาดเสียงแข็ง

“ถ้างั้นทำไมพวกนายไม่ไปซื้อ 918 มาขับบ้างล่ะ? อีกอย่าง ฝีมือของ ฉีหยวน แย่กว่าฉันตรงไหน? เขาก็ขับ 918 เหมือนกัน แต่ก็ยังโดนทิ้งห่างไม่เห็นฝุ่น... ลองให้พวกนายไปขับดูสิ จะดริฟต์เข้าโค้งแบบนั้นได้ไหม?”

“การยอมรับในความเก่งกาจของคนอื่น คือพื้นฐานของการใช้ชีวิตในสังคมให้รอดนะยะ... ไม่อย่างนั้น เส้นทางชีวิตของพวกนายจะมีแต่ตีบตันลงเรื่อยๆ จำไว้!”

พูดจบ หาน อันหนิง ก็สะบัดหน้าเดินหนีไปอย่างหัวเสีย

เดิมทีเธอก็รำคาญพวกผู้ชายที่คอยเดินตามต้อยๆ เป็นหมาหวงก้างพวกนี้อยู่แล้ว ยิ่งมาเห็นความใจแคบขี้อิจฉาแบบนี้ ยิ่งทำให้เธอหงุดหงิดเข้าไปใหญ่

หลังจาก หาน อันหนิง เดินจากไป ทิ้งให้กลุ่มชายหนุ่มยืนอ้าปากค้าง พูดไม่ออกบอกไม่ถูก

สีหน้าของพวกเขาเปลี่ยนเป็นความละอายใจเล็กน้อย

พวกเขารู้ดีว่าที่ หาน อันหนิง พูดมามันถูกต้องทุกอย่าง ลำพังแค่ปัญญาจะซื้อ 918 พวกเขาก็เทียบ เจียงเฉิง ไม่ติดแล้ว

ยิ่งเรื่องฝีมือการดริฟต์เข้าโค้ง... ยิ่งไม่ต้องพูดถึง

จริงๆ แล้วพวกเขาไม่ใช่ลูกเศรษฐีไร้สมองอะไรหรอก เมื่อกี้แค่โดนความอิจฉาครอบงำจนหน้ามืดตามัวไปชั่วขณะ

พอโดนด่าเรียกสติ ทุกคนก็เริ่มใจเย็นลง ปรับสีหน้าให้กลับมายิ้มแย้ม แล้วเดินกลับไปรวมกลุ่มที่จุดนัดพบเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

เมื่อ เจียงเฉิง เดินกลับมาที่อัฒจันทร์ เฉียว อินอิน ก็รีบวิ่งเหยาะๆ เข้ามาหา แล้วกระโดดกอดเขาแน่นด้วยความตื่นเต้น

“ที่รักขา! คุณเก่งที่สุดเลย! รู้ไหมเมื่อกี้ตอนดูคุณแข่ง เค้าตื่นเต้นจนแทบคลั่งเลยนะ!” เธอกระซิบเสียงกระเส่า

เจียงเฉิง ก้มลงหอมแก้มแดงระเรื่อของเธอ แล้วกระซิบถามข้างหูเบาๆ: “ตื่นเต้นเหรอ? ...แล้ว ‘น้องสาว’ คุณยังโอเคดีอยู่ไหม? ‘น้ำท่วม’ หรือยัง?”

ได้ยินคำถามทะลึ่งๆ ของ เจียงเฉิง หน้าของ เฉียว อินอิน ก็แดงแปร๊ดลามไปจนถึงใบหู เธอครางฮือในลำคอเบาๆ แล้วรีบผละออกจากอ้อมกอดเขาเพื่อไปสงบสติอารมณ์และจัดการตัวเอง

ไม่แปลกที่ เจียงเฉิง จะถามแบบนี้ เพราะ เฉียว อินอิน เป็นผู้หญิงประเภท ‘เครื่องดื่มอัดลม’

เปรียบเสมือนโค้กหรือสไปรท์... แค่เขย่าแรงๆ นิดหน่อย แล้วเปิดฝา... ฟองก็จะพุ่งกระฉูดออกมาทันที!

นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ เจียงเฉิง ได้เจอผู้หญิงที่มีปฏิกิริยาไวต่อความรู้สึกขนาดนี้

และด้วยเหตุนี้ เจียงเฉิง จึงมีความอดทนต่อความงอแงของเธอสูงมาก... เพราะความสนุกแบบนี้ หาจากผู้หญิงคนอื่นไม่ได้ง่ายๆ

หวัง ชงชง เดินเข้ามาแปะมือกับ เจียงเฉิง: “ฝีมือไม่เลวเลยนี่หว่า... เสียดายฉันไม่อินเรื่องซิ่งรถเท่าไหร่... ว่าแต่นายเล่นเกมไหม?”

“เกมเหรอ? หมายถึงเกมที่พี่สตรีมด่าชาวบ้านน่ะเหรอ? ประโยคเด็ดนั่นไง... ‘หลิน เกิงซิน! (ดารา) แม่งมึงเอ๊ย! แค่ตั้งปืนยิงยังทำไม่เป็นรึไงวะ!’ ...เกมนั้นใช่ป่ะ?” เจียงเฉิง แซวขำๆ

เป็นที่รู้กันดีว่า หวัง ชงชง บ้าเกม PUBG (กินไก่) และ League of Legends (LoL) เข้าเส้น

ถึงขนาดตั้งทีม E-Sports ของตัวเองขึ้นมา และทีมนั้นจะคว้าแชมป์โลกได้ในปี 2018

ในปีนั้น เจียงเฉิง ก็อดหลับอดนอนดูถ่ายทอดสดตอนพวกเขาคว้าแชมป์เหมือนกัน แต่ตัวเขาเองเล่นเกมพวกนี้ไม่เก่งเท่าไหร่

และในคลิปไวรัล หวัง ชงชง มักจะเล่นเกมกับดารา แต่พอเพื่อนร่วมทีมเล่นกาก พี่แกก็ด่ากราดไม่ไว้หน้าอินทร์หน้าพรหม ด่าถึงบรรพบุรุษ

โดนแซวเรื่องนี้ หวัง ชงชง ก็ไม่โกรธ หัวเราะร่า: “ไม่ใช่เกมนั้นเว้ย! อีกอย่างฉันจะไปกล้าด่านายได้ไง? นายเล่นเก่งกว่าพวกนั้นเยอะ... มั้ง?”

“เกมคอมผมไม่ค่อยถนัดครับ ส่วนใหญ่เล่นเกมมือถือ... เวลาเล่นผมชอบจ้างสตรีมเมอร์สาวๆ มาช่วยเป็น ‘หมาเฝ้าพุ่มไม้’ คอยซัพพอร์ตให้น่ะครับ” เจียงเฉิง ตอบตามตรง

“อ๋อ... เรื่องเล็ก! ไว้ว่างๆ มาเล่นด้วยกัน เดี๋ยวฉันสั่งให้เด็กๆ ในทีม E-Sports ของฉัน มาเป็น ‘หมา’ คอยเฝ้าพุ่มไม้ให้นายเอง รับรองว่ายิงมันส์สะใจแน่นอน” หวัง ชงชง เสนออย่างป๋า

“โฮ่... จัดไปครับ! จะว่าไป ผมค่อนข้างเชียร์ทีมของพี่อยู่นะ ดูมีอนาคต” เจียงเฉิง พูดหยอด

หวัง ชงชง ทำหน้าแปลกใจ: “นายรู้จักทีมของฉันด้วย?”

“ก็พอรู้บ้างครับ ถึงผมจะเล่นกาก แต่ก็ติดตามข่าวสารวงการนี้อยู่บ้าง”

พอเจอคนคอเดียวกัน หวัง ชงชง ก็ตาเป็นประกาย รีบชวนคุยอย่างตื่นเต้น: “แล้วนายคิดว่าทีมฉันเป็นไงบ้าง? พูดตรงๆ นะ กระแสตอบรับจากภายนอกมีทั้งชมทั้งด่า ถึงฉันจะไม่ค่อยแคร์ แต่ตอนนี้เหมือนทีมกำลังเจอทางตัน... นักแข่งในประเทศฝีมือก็งั้นๆ ส่วนตัวเทพๆ จากต่างประเทศก็ดึงตัวยากชิบหาย”

แฟนๆ E-Sports ย่อมรู้ดีว่าสถานการณ์ของทีม IG (Invictus Gaming) ในปี 2016 นั้นลุ่มๆ ดอนๆ แค่ไหน:

LPL Spring 2016: เข้ารอบเพลย์ออฟ แต่โดนทีม Snake ตบยับ 0:3 ตกรอบ 8 ทีม

LPL Summer 2016: เปลี่ยนตัวผู้เล่นเลนล่าง (ADC) วุ่นวายไปหมด กว่าจะถูไถเข้ารอบเพลย์ออฟได้... ก็ไปโดนทีม IM ตบ 0:3 ตกรอบแรกไปอีก

แม้จะคว้าแชมป์ NEST 2016 มาได้ด้วยการชนะ LGD 2:0 แต่ก็ยังห่างไกลจากคำว่า ‘ระดับโลก’ อยู่มากโข…