บทที่ 35 เปิดฉากก็โดดเด่น เย่หลิง

เห็นนักเรียนที่รับมืออย่างเยือกเย็น เมื่อเข้าไปแล้วก็เริ่มหาที่อยู่ที่เหมาะสม ตัวแทนของแต่ละสถาบันก็พยักหน้าไม่หยุด

เมื่อพวกเขาเห็นนักเรียนที่ต้องการหาคนอื่นร่วมมือในทันที ก็ส่ายหัว

แม้ว่าการทดสอบครั้งแรกจะไม่ได้ระบุชัดเจนว่าไม่สามารถร่วมมือได้

แต่ต้องเข้าใจว่า ไม่ว่าคุณจะร่วมมือหรือไม่ นักเรียนทุกคนก็เป็นคู่แข่งของตัวเอง

ในช่วงเวลาแบบนี้ไม่สามารถพึ่งพาตัวเองได้ แต่ต้องพึ่งพาคนอื่น แม้ว่าจะโชคดีผ่านการทดสอบครั้งแรก

แต่เมื่อเผชิญกับการทดสอบจัดอันดับครั้งที่สอง ก็จะไม่มีอันดับที่ดีมาก

การทดสอบครั้งแรก เพียงแค่เพื่อคัดกรองนักเรียนที่ไม่ผ่านเกณฑ์

การทดสอบที่แท้จริง มีเพียงครั้งที่สอง

แต่ก็ไม่ใช่ว่าไม่มีประโยชน์ นั่นคือเพียงแค่ผ่านการทดสอบครั้งแรก นักเรียนก็มีสิทธิ์เข้าสถาบันผู้ใช้วิญญาณ

ส่วนจะเข้าสถาบันผู้ใช้วิญญาณไหน ขึ้นอยู่กับอันดับการทดสอบครั้งที่สอง

"ยังเห็นบางคนที่ดี ในทันที ก็รู้ว่าควรหาที่อยู่ที่เหมาะสมอย่างไร"

ลู่เฟิงยิ้มเต็มหน้า ตอนนี้เขาเห็นนักเรียนที่ยังค่อนข้างผ่านเกณฑ์

อย่างน้อยก็พิสูจน์ได้ว่า ครั้งนี้เขาจะไม่กลับไปมือเปล่า

แม้ว่าทุกปีเขาจะมาที่เมืองเทียนฮุยเพื่อรับสมัคร แต่ไม่ใช่ทุกปีที่จะรับคนได้

ต้องมีอันดับการทดสอบครั้งที่สองถึงสิบอันดับแรก ซึ่งโดยทั่วไปแล้วเป็นอัจฉริยะ สถาบันที่เขาอยู่ถึงจะต้องการ

แน่นอน ถ้าไม่ใช่อัจฉริยะ สถาบันผู้ใช้วิญญาณมังกรครามก็จะไม่ต้องการ

สถาบันผู้ใช้วิญญาณชั้นนำอื่น ๆ ก็เช่นกัน

ถ้าคุณเพียงแค่เก่งกว่าคนรุ่นเดียวกันเล็กน้อย ก็ยังไม่ถึงระดับอัจฉริยะ

แม้จะเข้าสถาบันผู้ใช้วิญญาณชั้นนำ ก็จะไม่มีผลงานที่โดดเด่น

เมื่อเข้าสถาบันผู้ใช้วิญญาณแล้ว ทรัพยากรการฝึกฝนทั้งหมด จะต้องพึ่งพาครอบครัวของตัวเอง หรือการจัดสรรทรัพยากรของโรงเรียน

และถ้าต้องการได้รับการจัดสรรทรัพยากรของโรงเรียน ก็ต้องแสดงความสามารถที่เหมาะสม

ในแต่ละสถาบันผู้ใช้วิญญาณ แต่ละชั้นปีจะมีตารางอันดับ

นักเรียนที่อยู่ในอันดับต้น ๆ จะได้รับทรัพยากรมากขึ้น

และทรัพยากรที่มากขึ้นเหล่านี้มาจากไหน ไม่ต้องคิดเลย มาจากนักเรียนที่อยู่ในอันดับหลัง

ดังนั้นในแต่ละสถาบันผู้ใช้วิญญาณ ความสามารถคือการประกันที่ใหญ่ที่สุดของตัวเอง

ถ้าคุณไม่ใช่อัจฉริยะ แม้จะเข้าสถาบันผู้ใช้วิญญาณชั้นนำ ทรัพยากรการฝึกฝนที่รอคุณก็จะน้อย

อาจจะยังไม่เท่าทรัพยากรการฝึกฝนที่สถาบันผู้ใช้วิญญาณระดับสูงให้

แน่นอน ทรัพยากรการฝึกฝนเป็นเพียงด้านหนึ่ง

ยังมีผลกระทบด้านอื่น ๆ อีกมากมาย

ดังนั้น ไม่ใช่แค่มีความสามารถเล็กน้อย ก็สามารถเข้าสถาบันผู้ใช้วิญญาณชั้นนำได้

"ฉันก็สนใจเด็กผู้หญิงของตระกูลฮั่วของเรา ความสามารถดีมาก ไม่ต้องคิดเลย ฉันได้เลือกไว้แล้ว"

ฮั่วหลิงมองดูฮั่วเซียนเอ๋อบนหน้าจอ รอยยิ้มบนใบหน้าไม่หยุด

ยิ่งมองฮั่วเซียนเอ๋อ เธอก็ยิ่งพอใจ

แม้ว่าจะยังไม่ชัดเจนว่าความสามารถของฮั่วเซียนเอ๋อเป็นอย่างไร แต่ก่อนมา ฮั่วหลิงก็ได้ติดต่อกับฮั่วชิงซานแล้ว

และได้ทราบว่าตอนนี้ ความสามารถของฮั่วเซียนเอ๋ออย่างน้อยก็ถึงระดับหนึ่งขั้นเจ็ดแล้ว

ความสามารถแบบนี้ ในวัยนี้ การเข้าสถาบันผู้ใช้วิญญาณชั้นนำ ไม่มีปัญหาเลย

คนอื่นอีกสามคนได้ยินก็ยิ้มขม

พวกเขาจะทำอะไรได้ล่ะ?

เพราะยังไงฮั่วเซียนเอ๋อก็เป็นคนของตระกูลฮั่ว แน่นอนว่าจะเข้าสถาบันผู้ใช้วิญญาณเสวียนอู่ ไม่มีข้อสงสัยเลย

ขาดอัจฉริยะไปหนึ่งคน คนที่พวกเขาจะเลือกได้ก็ขาดไปหนึ่งคน

คนที่เจ็บปวดที่สุดคือหงซิ่ว เพราะสถาบันผู้ใช้วิญญาณจูเชวี่ย รับสมัครเฉพาะนักเรียนหญิง

นักเรียนหญิงที่มีพรสวรรค์แบบนี้ กลับถูกสถาบันผู้ใช้วิญญาณเสวียนอู่กำหนดไว้แล้ว หงซิ่วก็ย่อมรู้สึกหงุดหงิด

ถ้าเป็นผู้ชาย หงซิ่วอาจจะไม่มองเลย

ตอนนี้ ภาพบนหน้าจอเปลี่ยนไป ในที่สุดก็มาถึงเย่หลิง

เมื่อผู้แทนของสถาบันทั้งหมดเห็นว่าเย่หลิงถูกส่งไปยังยอดเขา ก็มีความประหลาดใจ

โดยทั่วไปแล้ว จะไม่ถูกส่งไปยังที่ที่อันตรายขนาดนี้

แม้แต่ซ่างหลิงคงก็ขมวดคิ้ว เห็นได้ชัดว่าสิ่งนี้อยู่นอกเหนือความคาดหมายของเขา

แต่โชคดีที่เย่หลิงมีความสงบเยือกเย็นมาก ในทันทีที่พบทางลงจากเขา

ซ่างหลิงคงพยักหน้าในใจ สำหรับการรับมือของเย่หลิงที่สงบเยือกเย็นกับสถานการณ์ของตัวเอง เห็นได้ชัดว่าพอใจมาก

โดยเฉพาะสิ่งที่สำคัญที่สุดคือ เย่หลิงไม่ใช่ลูกหลานของตระกูลใด

"ดูเหมือนว่าโชคของเขาไม่ดี เจอกับนกปีกเหล็กระดับหนึ่งขั้นสี่ คงจะถูกคัดออกแล้ว"

เมื่อทุกคนเห็นว่าเย่หลิงถูกนกปีกเหล็กจับตามอง ก็ส่ายหัว

เพราะพวกเขาก็สังเกตเห็นเล็กน้อยว่า เย่หลิงในชั้นเรียนเป็นคนท้ายแถว

ด้วยความสามารถแค่นี้ จะรับมือนกปีกเหล็กได้อย่างไร

ดังนั้นพวกเขาจึงมั่นใจว่า เย่หลิงไม่มีหวังแล้ว

โดยเฉพาะเมื่อพวกเขาเห็นนกปีกเหล็กพุ่งลงมาอย่างรวดเร็ว พวกเขาก็คิดว่าเย่หลิงจะกดปุ่มส่งฉุกเฉินบนข้อมือ

แต่ผลลัพธ์กลับเกินความคาดหมายของพวกเขา

สัตว์เลี้ยงวิญญาณของเย่หลิง เซวี่ยโยว เพียงแค่แสดงกรงเล็บของตัวเอง ก็ทำให้นกปีกเหล็กถอยไป

"เป็นไปได้ยังไง?!"

"ทำไมถึงถอยไปเลย?!"

"สัตว์เลี้ยงวิญญาณตัวนั้นคืออะไร?!"

……

ตัวแทนแต่ละคนต่างประหลาดใจมาก สัตว์เลี้ยงวิญญาณในมือของเย่หลิงคืออะไร

ทำไมเพียงแค่การกระทำเดียว ก็ทำให้นกปีกเหล็กถอยไปได้"

(จบตอน)