บทที่ 76 รอบที่หนึ่งสิ้นสุดลง

แน่นอนว่าไม่ใช่แค่เย่หลิงและฮั่วเซียนเอ๋อเท่านั้น นักเรียนคนอื่นๆ ที่ยังอยู่ในเขตลับก็ได้รับการแจ้งเตือนเช่นกัน

"เอาล่ะ การทดสอบสิ้นสุดลงแล้ว ต่อไปคือการทดสอบในขั้นที่สองในวันพรุ่งนี้"

เมื่อรู้ว่าตัวเองผ่านการทดสอบในขั้นแรกแล้ว ฮั่วเซียนเอ๋อก็ยืดตัวอย่างเกียจคร้าน

"เย่หลิง ขอบคุณมากสำหรับครั้งนี้ ไม่อย่างนั้นฉันอาจจะไม่สามารถผ่านการทดสอบครั้งนี้ได้"

แม้จะไม่ชอบพฤติกรรมตรงไปตรงมาของเย่หลิง แต่ฮั่วเซียนเอ๋อก็ยังขอบคุณเย่หลิงที่ช่วยเธอ

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เย่หลิงก็ส่ายหัวเล็กน้อย

"เรื่องนี้ไม่ต้องขอบคุณฉัน ช่วยเธอเพียงเพื่อคะแนนสหพันธ์ รับเงินคนอื่นเพื่อแก้ปัญหาให้คนอื่น ฉันเข้าใจหลักการนี้"

เมื่อฮั่วเซียนเอ๋อทำข้อตกลงกับเขา เย่หลิงก็จะปกป้องเธออย่างดีและช่วยเธอผ่านการทดสอบในขั้นแรก

ตอนนี้เรื่องราวได้สำเร็จแล้ว ก็หมายความว่าคะแนนสหพันธ์หนึ่งแสนห้าพันของเขามีที่มาแล้ว

หนึ่งแสนห้าพันคะแนนสหพันธ์ สำหรับเย่หลิงแล้ว ไม่ใช่จำนวนเล็กน้อยเลย

ฮั่วเซียนเอ๋อที่อารมณ์ดีอยู่แล้ว เมื่อได้ยินคำนี้ ใบหน้าก็แข็งทื่อทันที

"ผู้ชายซื่อบื้อ!"

ดวงตาสวยจ้องมองเย่หลิงอย่างแรง ฮั่วเซียนเอ๋อกัดฟันแน่นและด่าภายในใจ

ในช่วงเวลานี้ เย่หลิงกลับคิดถึงแต่คะแนนสหพันธ์ ไม่เข้าใจความรู้สึกเลย

"ฮึ! ไม่ต้องห่วง ฉันฮั่วเซียนเอ๋อไม่เคยเสียใจในสิ่งที่สัญญาไว้ พรุ่งนี้ฉันจะให้เธอ"

ฮั่วเซียนเอ๋อสะบัดผมสวยและหันหลังเดินจากไป

ขณะนี้ ฮั่วเซียนเอ๋อไม่อยากอยู่ที่นี่เลย

เธอกลัวว่าถ้าอยู่ต่อไป อาจจะผ่านการทดสอบในขั้นแรก แต่จะถูกเย่หลิงทำให้โกรธตาย

ไม่เห็น ไม่คิด

จากนั้น ฮั่วเซียนเอ๋อกดปุ่มส่งฉุกเฉินบนข้อมือและหายตัวไปจากที่เดิม

มองดูเงาของฮั่วเซียนเอ๋อที่หายไป เย่หลิงเผยสีหน้าที่ไม่มีทางเลือก

จริงๆ แล้ว ผู้หญิงเปลี่ยนใจเร็วกว่าพลิกหนังสือ

มีคำพูดที่ดีว่า อย่าคาดเดาความคิดของผู้หญิง

เพราะแม้จะคาดเดาก็ไม่สามารถรู้ได้ว่าเธอคิดอะไรอยู่

หันกลับมา มองเขตลับที่อยู่ข้างหลังด้วยความคิดถึง

ถ้ามีเวลา เย่หลิงอยากอยู่ที่นี่นานกว่านี้จริงๆ

แค่ให้เวลาอีกนิด เย่หลิงก็สามารถยกระดับได้อีกขั้น และยังสามารถได้รับวัสดุเพิ่มเติม

แต่เสียดายที่เมื่อถึงเวลาการทดสอบ คนในต้องออกจากเขตลับโดยเร็ว

"เฮ้อ! เสียดายจริงๆ"

ส่ายหัว เย่หลิงเต็มไปด้วยความเสียดาย

จากนั้นก็กดปุ่มส่งฉุกเฉินบนข้อมือ

ช่องทางหนึ่งปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันต่อหน้าเย่หลิง เย่หลิงเข้าสู่ช่องทางนั้น

เดินไปไม่นาน แสงสว่างปรากฏที่ปลายทางของช่องทาง

เมื่อออกมาจากช่องทาง เย่หลิงก็กลับมาที่ลานกว้างแล้ว

ขณะนี้ นักเรียนจำนวนมากได้กลับมาที่ลานกว้างจากเขตลับแล้ว

พวกเขาได้ผ่านประสบการณ์ชีวิตและความตายจริงๆ อยากออกจากเขตลับให้เร็วที่สุด

และเมื่อเทียบกับเย่หลิง นักเรียนส่วนใหญ่มีสภาพเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง

แม้แต่นักเรียนบางคนไม่เพียงแต่เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง แต่ยังมีบาดแผลบางอย่างบนร่างกาย บางคนที่รุนแรงยังมีเลือดไหลไม่หยุด

ชัดเจนว่าการทดสอบเขตลับครั้งนี้ไม่ง่ายอย่างที่เห็น

แม้ว่าเย่หลิงจะผ่านการทดสอบนี้ได้อย่างง่ายดาย แต่สำหรับนักเรียนส่วนใหญ่ ความยากลำบากนั้นมากมาย

แม้แต่คนที่เคยเป็นดาวเด่นของชั้นเรียน เมื่อเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรในเขตลับ ก็อาจจะถูกคัดออกโดยไม่ระวัง

เช่น หลิวอู่ แม้จะไม่ติดอันดับอัจฉริยะของทั้งปี แต่ก็ยังอยู่ในระดับสูง

แค่โชคดีนิดหน่อยก็ยังสามารถผ่านการทดสอบได้

แต่เสียดายที่โชคของหลิวอู่ไม่ดีจริงๆ ถูกคัดออกอย่างน่าสงสาร

แน่นอนว่าในกลุ่มนักเรียนที่ดูเหมือนจะมีบางคนที่โชคดี

ความสามารถอาจจะไม่แข็งแกร่งมาก แต่โชคดีที่ไม่เจอสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งมาก

ดังนั้นจึงรอดพ้นจากอันตรายและผ่านการทดสอบในขั้นแรกได้สำเร็จ

แต่นักเรียนแบบนี้มีน้อยมาก

ตอนนี้นักเรียนที่เหลืออยู่ส่วนใหญ่มีความสามารถอยู่ในระดับกลางถึงสูง

สำหรับนักเรียนที่อยู่ในระดับกลางถึงต่ำ มีน้อยมาก

ความสามารถต่ำเกินไป แม้จะเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรระดับต่ำ ก็ไม่มีทางต้านทานได้

ดังนั้นนักเรียนที่มีความสามารถต่ำ ส่วนใหญ่จะไม่รอดพ้นจากการถูกคัดออก

การทดสอบในขั้นแรกไม่เพียงแต่ทดสอบความสามารถ แต่ยังทดสอบความสามารถในด้านต่างๆ เช่น การเอาตัวรอดในป่า และการตอบสนองต่อวิกฤต เป็นต้น

ขณะนี้ บนหน้าจอในลานกว้าง ข้อมูลการทดสอบปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน

ข้อมูลการทดสอบในขั้นแรก:

จำนวนผู้ผ่าน: 82 คน

จำนวนผู้ถูกคัดออก: 403 คน

จำนวนผู้เสียชีวิต: 75 คน

เมื่อทุกคนเห็นตัวเลขนี้ ทุกคนก็เงียบ

อัตราการคัดออกสูงเกินไป คัดออกไปกว่า 400 คน

ไม่เพียงเท่านั้น ยังไม่ได้นับรวมผู้เสียชีวิต 75 คน

และจำนวนผู้ที่สามารถผ่านการทดสอบได้มีเพียง 82 คนเท่านั้น

สามารถจินตนาการได้ว่าความยากลำบากของการทดสอบนี้มากแค่ไหน

(จบตอน)