บทที่ 150 วิวัฒนาการเสร็จสมบูรณ์ ซอมบี้ตาเทา
“โอเค ขอโทษครับ อาจารย์หลี่ แต่เนื่องจากนี่คือการวิวัฒนาการ ผมก็ไม่สามารถควบคุมได้ครับ”
ไม่ใช่ว่าเย่หลิงไม่อยากควบคุม แต่การวิวัฒนาการแบบนี้ มันไม่สามารถควบคุมได้เลย
เมื่อเริ่มวิวัฒนาการแล้วจะหยุด กลางทางไม่ได้
การหยุดกระบวนการวิวัฒนาการอย่างไม่ระมัดระวัง อาจทำให้พลังงานวิวัฒนาการย้อนกลับ ทำให้สัตว์เลี้ยงวิญญาณบ้าคลั่งทันที
ถ้าเบาอาจได้รับบาดเจ็บหนัก ถ้าหนักอาจถึงตายได้
ดังนั้น โดยทั่วไปก่อนวิวัฒนาการ ผู้ใช้วิญญาณจะเลือกสถานที่ที่ค่อนข้างเงียบสงบ
แต่เย่หลิงเพียงเพราะอารมณ์ตื่นเต้น จึงช่วยเซวี่ยโยววิวัฒนาการทันที
ผลลัพธ์ที่ไม่คาดคิดคือเกิดเสียงดัง ทำให้หลี่เยว่ไห่และหงซิ่วทั้งสองคนรู้สึกได้
โชคดีที่บนเรือเหาะนี้ ทุกคนเป็นคนของสถาบันจูเชวี่ย จะไม่ทำร้ายเขา
ถ้านี่อยู่ในป่ารกร้าง อาจเจอคนที่มีเจตนาร้าย จะโจมตีอย่างกะทันหัน
สัตว์เลี้ยงวิญญาณที่กำลังวิวัฒนาการ แทบไม่มีพลังต่อสู้ใดๆ
ถ้าในเวลานี้ถูกโจมตีอย่างกะทันหัน เป็นเรื่องที่อันตรายมาก
“โอเค ถ้าอย่างนั้น คุณก็อยู่กับสัตว์เลี้ยงวิญญาณของคุณต่อไป ไม่มีอะไรแล้ว เราจะกลับก่อน ดูแลตัวเองให้พักผ่อนเร็วๆ”
ก่อนจะไป หงซิ่วก็ยังเตือนเป็นพิเศษ
จากนั้น หงซิ่วและหลี่เยว่ไห่ก็ออกจากที่นี่ กลับไปที่ห้องของตัวเอง
เมื่อแน่ใจว่าทั้งสองคนไปแล้ว เย่หลิงจึงปิดประตูห้อง
มองลูกบอลเลือดที่ลอยอยู่กลางอากาศในห้อง เย่หลิงส่ายหัวอย่างหมดหนทาง
เมื่อกี้เพราะตื่นเต้น จึงลืมเรื่องนี้ นี่ก็เป็นการเตือนและบทเรียนให้เย่หลิง
ถ้าต้องวิวัฒนาการอีกครั้ง ต้องเลือกสถานที่ที่เงียบสงบกว่านี้
“วิวัฒนาการเร็วๆ วิวัฒนาการเร็วๆ”
เห็นลูกบอลเลือดที่เลือดพลุ่งพล่านไม่หยุด เย่หลิงพูดซ้ำๆ รู้สึกเหมือนวันเวลาผ่านไปช้า
ครั้งแรกที่วิวัฒนาการ ไม่ได้ใช้เวลานานขนาดนี้ ครั้งนี้วิวัฒนาการ ใช้เวลานานกว่าครั้งแรกมาก
ผ่านไปอีกสักพัก ดูเหมือนวิวัฒนาการของเซวี่ยโยวจะมาถึงจุดสิ้นสุด
ชั้นเลือดที่ลดลงเรื่อยๆ แต่ไม่ได้กระจายออกไปในอากาศ แต่ค่อยๆ ถูกเซวี่ยโยวภายในดูดซับ
ค่อยๆ เย่หลิงก็เริ่มเห็นร่างของเซวี่ยโยว
สักครู่ต่อมา เลือดที่ห่อหุ้มเซวี่ยโยวก็สลายไป เซวี่ยโยวปรากฏตัวต่อหน้าเย่หลิง
ชุดเลือดที่เป็นเอกลักษณ์ไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไร รูปร่างก็เหมือนเดิม
แต่เมื่อเซวี่ยโยวลืมตา ความแตกต่างก็ปรากฏชัด
ตอนนี้เซวี่ยโยว ดวงตาไม่ใช่สีขาวเหมือนก่อน แต่กลายเป็นสีเทาแล้ว
ใช่แล้ว ตอนนี้เซวี่ยโยวกลายเป็นซอมบี้ตาเทา ไม่ใช่ซอมบี้ตาขาวในขั้นก่อนหน้าแล้ว
ร่างกายค่อยๆ ลดลงจากกลางอากาศ เซวี่ยโยวตกลงบนพื้นเบาๆ
หันหัว ดวงตาคู่หนึ่งมองเย่หลิงอย่างอยากรู้อยากเห็น
“เจ้า...นาย”
ริมฝีปากแดงเปิดเบาๆ เสียงที่ว่างเปล่าดังขึ้นในห้อง
ทำให้เย่หลิงที่เดิมดีใจมาก ตกใจอีกครั้ง
เขาไม่คิดเลยว่าเซวี่ยโยวที่วิวัฒนาการเสร็จแล้ว จะสามารถพูดได้
ก่อนหน้านี้ก็เคยคิดว่าเซวี่ยโยวจะพูดได้ในภายหลัง แต่ไม่คิดว่าจะมาเร็วขนาดนี้
และคำพูดก็ชัดเจนมาก เสียงฟังดูไพเราะมาก
“เซวี่ยโยว”
มองเซวี่ยโยวตรงหน้า เย่หลิงเรียกอย่างระมัดระวัง
ได้ยินเสียงเรียก เซวี่ยโยวพยักหน้า ตอบ
“อืม”
จริงๆ แล้ว ทุกอย่างเป็นเรื่องจริง เซวี่ยโยวได้เรียนรู้ความสามารถในการพูดแล้ว
เมื่อเรียนรู้ความสามารถในการพูด ก็หมายความว่าเซวี่ยโยวมีสติปัญญามากขึ้นกว่าเดิม
มาถึงหน้าเซวี่ยโยว เย่หลิงยื่นมือแตะหัวเซวี่ยโยวเบาๆ สองครั้ง
และใบหน้าที่ควรจะเย็นชาเดิมของเซวี่ยโยว กลับแสดงออกถึงความเพลิดเพลิน
ถ้าเป็นเซวี่ยโยวก่อนหน้านี้ ทำไม่ได้เลย
การวิวัฒนาการไม่เพียงแต่ทำให้เซวี่ยโยวพูดได้ แต่ยังทำให้ความรู้สึกของเซวี่ยโยวหลากหลายขึ้น
“เซวี่ยโยว คุณอยากจะกลับไปในตราสัตว์เลี้ยงวิญญาณไหม?”
เนื่องจากตอนนี้เซวี่ยโยวสามารถแสดงความคิดและความรู้สึกได้ชัดเจน เย่หลิงจึงไม่คิดจะเก็บเซวี่ยโยวกลับไปในตราสัตว์เลี้ยงวิญญาณแบบเดิม
ในตราสัตว์เลี้ยงวิญญาณ สัตว์เลี้ยงวิญญาณสามารถอยู่ในพื้นที่ที่เหมาะสมได้เท่านั้น ไม่มีอะไรอยู่ข้างใน
สำหรับสัตว์เลี้ยงวิญญาณแล้ว มันน่าเบื่อมาก ไม่มีอะไรทำ
ดังนั้นสัตว์เลี้ยงวิญญาณส่วนใหญ่ ถ้าอยู่ในตราสัตว์เลี้ยงวิญญาณ จะเลือกนอนหลับ รอคำสั่งจากเจ้าของ
ในขณะเดียวกัน ในพื้นที่ภายในตราสัตว์เลี้ยงวิญญาณ สัตว์เลี้ยงวิญญาณสามารถฟื้นฟูพลังและบาดแผลของตัวเองได้อย่างรวดเร็ว
แต่เซวี่ยโยวไม่จำเป็นต้องฟื้นฟูพลังและบาดแผล
มีพลังไม่จำกัด พร้อมกับการฟื้นฟูอย่างรวดเร็ว เซวี่ยโยวไม่มีปัญหาการฟื้นฟูพลังและบาดแผล
สำหรับการนอนหลับ ซอมบี้ไม่มีคำว่านอนหลับ ซอมบี้ที่มีพลังไม่จำกัด ไม่จำเป็นต้องนอน
เมื่อพูดถึงตราสัตว์เลี้ยงวิญญาณ เซวี่ยโยวนึกถึงพื้นที่ที่น่าเบื่อนั้น ส่ายหัวอย่างแรง
“ไม่เอา”
ปฏิเสธอย่างไม่ลังเล เมื่อเทียบกับตราสัตว์เลี้ยงวิญญาณ เซวี่ยโยวชอบอยู่ข้างนอกมากกว่า"
(จบตอน)