นี่มันคือความสุขระดับจักรพรรดิชัดๆ!

คุณลุงคีบปลาย่างรสเปรี้ยวหวานขึ้นมาตะเกียบหนึ่ง เนื้อปลานั้นถูกน้ำซอสมะเขือเทศที่ข้นคลั่กเคลือบไว้จนมิด ทันทีที่เข้าปาก สิ่งแรกที่สัมผัสได้คือรสเปรี้ยวๆ หวานๆ ที่กระโดดโลดเต้นอยู่บนปลายลิ้น มีรสสัมผัสที่น่าอัศจรรย์ทั้งหยาบๆ, ร่วนๆ, และนุ่มละมุน

พอกัดไปถึงเนื้อปลา เนื้อแน่นแต่นุ่ม หวานฉ่ำ เต็มไปด้วยความสดใหม่จากเนื้อปลาแท้ๆ ความเปรี้ยวหวานของมะเขือเทศผสมเข้ากับความเค็มหอมของเนื้อปลา กลมกล่อมอย่างลงตัว จนเกิดรสที่มีมิติ ซับซ้อน และมีกลิ่นหอมของปลาติดปลายลิ้น

รสเปรี้ยวหวานนี้ยิ่งกระตุ้นความอยากอาหาร ไม่กลบรสปลา กลับยิ่งชูให้รสปลาชัดขึ้นกว่าเดิม

คุณลุงกินไปคำหนึ่ง ก็หยุดพักทีหนึ่ง หรี่ตาลงค่อยๆ ลิ้มรสความยอดเยี่ยมในนั้น อื้ม... อร่อย… อร่อย… สมบูรณ์แบบจริงๆ!

ในตอนนั้น เฮ่อรุ่ย ที่ตำแหน่งตกปลาข้างๆ ก็สูบบุหรี่ไปจนถึงก้นแล้ว เขาสูดเข้าไปเฮือกสุดท้าย โยนก้นบุหรี่ลงบนพื้น แล้วใช้เท้าขยี้ให้ดับ ปรับสภาพจิตใจเรียบร้อย ก็เกี่ยวเหยื่ออีกครั้ง แล้วเหวี่ยงคันเบ็ดออกไป

ฟิ้ว... เบ็ดพร้อมเหยื่อตกลงไปในน้ำ กระเพื่อมเป็นวงเล็กๆ บนผิวน้ำ

หลายนาทีต่อมา คุณลุงยังคงกำลังละเลียดรสชาติของเนื้อปลาอยู่ เสียงสายเบ็ดแหวกอากาศดังหวือๆ ก็ดังมาจากไม่ไกล เขาเผลอเอียงศีรษะไปมอง ก็พลันตะลึงงันไปเลย

หือ??? ในตอนนี้ อากาศราวกับแข็งตัวไปเลย

อะไรกัน นี่ไอ้หนูนั่นได้ปลาอีกแล้วเหรอ? จากลักษณะทุ่นแบบนั้น... ตัวใหญ่แน่ๆ!

เมื่อกี้ไอ้หนูอย่างแกหลายชั่วโมงยังไม่ได้สักตัว ตอนนี้สักพักเดียวกลับได้ปลาใหญ่มาสองตัวติด พูดออกไปใครบ้างจะเชื่อ!

คุณลุง ‘แปะ’ วางตะเกียบลง แล้วลุกขึ้นยืนทันที

เฮ่อรุ่ย ใช้สองมือจับคันเบ็ดไว้แน่น ร่างกายเอนไปข้างหลังเล็กน้อย ใบหน้าทั้งตึงเครียดและตื่นเต้น ครั้งนี้ ส่วนโค้งของคันเบ็ดโอเวอร์ยิ่งกว่าครั้งที่แล้ว พอควบคุมปลาได้บ้างแล้ว เฮ่อรุ่ย ก็อุ้มคันเบ็ดถอยหลัง ทันใดนั้นปลาก็ออกแรงอีกครั้ง

“โว้ยยย!” ทั้งร่างของเขาก็พลันถูกดึงไปข้างหน้า

เสียงแหวกอากาศดังหวือๆ คันเบ็ดทั้งคันโค้งงอราวกับคันธนูขนาดใหญ่ ปลายคันแทบจะสัมผัสน้ำแล้ว ทั้งคันยังคงสั่นขึ้นลงตามแรงของปลา

ในตอนนั้น เพื่อนนักตกปลาหน้าใหม่สองสามคนที่เพิ่งมาถึงเมื่อครู่ ก็ถูกความเคลื่อนไหวทางฝั่งของ เฮ่อรุ่ย ดึงดูดอีกครั้ง หลายคนอดไม่ได้ที่จะวิ่งเข้าไปดู

“เฮ้ย เพิ่งผ่านมาไม่กี่นาที หมอนี่ได้ปลาอีกแล้วเหรอ! ดวงดีจัดเลยวันนี้!”

“ดูจากแรงดึงแล้ว น่าจะตัวใหญ่พอตัวเลยนะ!”

“ค่อยๆ หน่อย! ถอยช้าๆ ระวังหลุดอีก ไม่งั้นเสียดายแย่!”

“ใช่ๆ อย่าประมาทล่ะ!”

“......”

มีคนชี้แนะ บวกกับครั้งนี้มีประสบการณ์จากปลาที่หนีไปก่อนหน้านี้แล้ว เฮ่อรุ่ย ก็ดูจะสุขุมขึ้นมาก ค่อยๆ เขาก็เริ่มเป็นฝ่ายได้เปรียบ ควบคุมปลาไว้ได้ เมื่อแรงของปลาค่อยๆ อ่อนลง ไม่นานทั้งตัวปลาก็โผล่พ้นน้ำ!

ปลาตัวนั้นส่องประกายสีเงินขาวอยู่ใต้แสงแดด หางก็ตบน้ำไม่หยุด

“ช้อนไปเลย!” เฮ่อรุ่ย ตะโกนเสียงดัง

คุณลุงได้ยินเสียงก็เข้าไปช่วยอีกครั้ง

“คลายสายหน่อย! เอาล่ะ ได้แล้ว!” เขาสองมือจับสวิง แขนออกแรงอย่างแรง ยกปลาขึ้นฝั่ง

ในตอนนี้ บรรยากาศโดยรอบระเบิดขึ้นทันที

“สุดยอด! ในที่สุดก็ได้ขึ้นมาซะที!”

หน้าอกของ เฮ่อรุ่ย กระเพื่อมไหวอย่างรุนแรง หอบหายใจหนักๆ ทั้งตัวตื่นเต้นสุดขีด

“เอ๊ะ... กลิ่นอะไรหอมจัง?” ในตอนนั้น นักตกปลาคนหนึ่งที่สวมหมวกกันแดดปีกกว้าง พลางจ้องมองปลาใหญ่ที่เพิ่งจะตกขึ้นมา พลางก็เผลอสูดจมูกฟุดฟิด

กลิ่นนั้น... เปรี้ยวอมหวานปนกลิ่นไหม้นิดๆ กับความหอมของเครื่องเทศ ชวนให้นึกถึงเนื้อปลานุ่มๆ ฉ่ำซอส กลิ่นนั้นลอยอบอวลจนคนที่ได้กลิ่นรู้สึกหิวขึ้นมาทันที

อีกหลายคนได้ฟัง ก็พากันสูดดมตาม

“ใช่เลย! หอมจริงๆ!”

กลิ่นหอมนี้ทำให้สีหน้าของพวกเขาเปลี่ยนไป ท้องกระตุกสองที หนอนตะกละข้างในในตอนนี้ก็อาละวาดขึ้นมาโดยสิ้นเชิง สายตากวาดมองไปรอบๆ สุดท้ายพวกเขาก็จับจ้องไปที่ปลาย่างข้างๆ ตำแหน่งตกปลาของคุณลุง

ภายใต้เปลวไฟสีน้ำเงินของเตาแอลกอฮอล์ที่เลียอยู่ เนื้อปลาที่สดนุ่มนอนอยู่ในถาด ถูกน้ำมะเขือเทศที่ข้นคลั่กเคลือบไว้ เมื่ออุณหภูมิสูงขึ้น หนังปลาก็เริ่มส่งเสียงฉ่าๆ ฟองน้ำมันเล็กๆ ผุดขึ้นมาจากหนังปลา ส่งกลิ่นหอมไหม้ที่ยั่วยวน น้ำมะเขือเทศก็ไม่สงบนิ่งเช่นกัน เดือดปุดๆ เป็นฟอง น้ำซอสที่ข้นคลั่กพลิกตัวไม่หยุด บางครั้งก็กระเด็นออกมาสองสามหยด ตกลงที่ขอบถาด กลายเป็นควันจางๆ ในทันที

เชี่ย!!! กินปลาย่างที่หอมตลบอบอวลขนาดนี้ไปพลาง ตกปลาอย่างสบายอารมณ์ไปพลาง บ้าเอ๊ย นี่มันคือความสุขระดับจักรพรรดิชัดๆ ต้องยกให้คนแก่จริงๆ ที่รู้จักเล่น รู้จักมีความสุข!

ปกติเวลาพวกเขามาตกปลา กินอะไรกันบ้าง? โดยพื้นฐานแล้วก็ไม่ใช่บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ก็เป็นข้าวกล่อง บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปน่ะเหรอ กินมากๆ ก็เหมือนกับเคี้ยวยางรัดของที่ไม่มีรสชาติ ไม่มีความเหนียวหนึบเลยแม้แต่น้อย ก็แค่เพื่อความสะดวกเท่านั้น

ส่วนข้าวกล่องน่ะเหรอ จริงอยู่ที่ปริมาณเยอะอิ่มท้อง แต่กับข้าวก็วนไปวนมาอยู่ไม่กี่อย่าง เนื้อกินเข้าไปก็ไม่มีรสชาติอะไร ใบผักก็ถูกต้มจนเละไม่น่าดู ไม่มีรสสัมผัสอะไรให้พูดถึงเลย

แล้วดูของคนอื่นสิ… น้ำมะเขือเทศเปรี้ยวๆ หวานๆ ภายใต้การระเหยของไอร้อนยิ่งดูสดใสขึ้น เนื้อปลาก็เพราะน้ำซอสที่เดือดพล่านจึงสั่นไหวเบาๆ เนื้อสัมผัสที่สดนุ่มนั้นก็แทบจะทะลักออกมา!

ความแตกต่างนี้… ไม่ต้องเทียบยังเจ็บปวดเลย!

“ซู้ดดดด~”

“คุณลุงครับ ปลาย่างนี่ซื้อที่ไหนเหรอครับ กลิ่นนี่โคตรสุดยอดเลย!” นักตกปลาที่สวมหมวกอดความตื่นเต้นในใจไม่ไหว เอ่ยปากถามขึ้น

คุณลุงถือสวิง หันกลับมา บนใบหน้าเจือไปด้วยความสบายๆ

“อ๋อ… ปลาย่างนี่เหรอ ซื้อจากทางร้านอาหารตรงนั้นน่ะ มีหนุ่มคนหนึ่งตั้งแผงขายอยู่หน้าร้าน”

หา??? หน้าประตูร้านอาหาร? ที่นั่นตั้งร้านได้ด้วยเหรอ? ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่แหล่งตกปลานำเข้าของดีมีระดับมาด้วย!

………………………….

อีกด้านหนึ่ง “หนัวหนัว ไปกันเถอะ ได้เวลาไปกินข้าวแล้วนะลูก” หน้าสระน้ำ

แผ่นหลังเล็กๆ ของ หนัวหนัว ดูสง่างามยิ่งนัก เธอยืนแยกขาสองข้าง รวบรวมลมปราณไว้ที่จุดตันเถียน เตรียมพร้อมออกท่า สองมือขาวนุ่มคู่นั้นกุมคันเบ็ดไว้แน่น ขมวดหน้าออกแรงดึงไปข้างหลัง ส่งเสียงตะคอกที่เจือไปด้วยความน่ารักแหลมใสว่า:

“ปลามา—”

ซูเฉิน ได้ฟังจนมุมปากกระตุก ให้ตายสิ... ยัยเด็กคนนี้!...

ไม่แปลกใจเลยที่เขาว่ากันว่านักตกปลาเป็นกลุ่มคนที่น่าทึ่งอย่างแท้จริง ไม่กลัวความลำบาก ไม่กลัวความเหนื่อย ไม่กลัวไกล ไม่กลัวลมพัดแดดส่อง เอาชนะความยากลำบากในการไปทำงาน, หลีกเลี่ยงราชาปีศาจที่บ้าน (ภรรยา) ความมุ่งมั่นของกลุ่มคนเหล่านี้มีแต่การเดินทัพทางไกลของกองทัพแดง(1)ในตำราเรียนเท่านั้นที่พอจะเทียบได้

พูดตามตรง ก่อนหน้านี้เขาไม่เชื่อหรอก แต่ตอนนี้ ไม่เชื่อก็คงจะไม่ได้แล้ว! ลูกสาวตัวแค่นี้ของตัวเอง ก็ติดงอมแงมขนาดนี้แล้ว!

“อ๊ะ?” ดวงตากลมโตของ หนัวหนัว จ้องเขม็งไปที่คันเบ็ดที่สั่นอยู่ในมือ ปากเล็กๆ อ้าออกเล็กน้อย เมื่อคันเบ็ดสั่นแรงขึ้นเรื่อยๆ แสงในดวงตาของเจ้าตัวเล็กก็ยิ่งสว่างขึ้นเรื่อยๆ

“อ๊าาาาา! ปลามาแล้ววว! ปลาของหนูววว!”

“โอ้ย! ปลาหนูมาแล้ว!”

ซูเฉิน: !!!

ซูเฉินถึงกับเบิกตาโพลง ตกได้อีกแล้วเหรอ? ลูกสาวข้าสุดยอดจริงๆ!

เขารีบใช้มือข้างหนึ่งประคองเจ้าตัวเล็กที่โยกไปเยกมาไว้ อีกข้างช่วยเธอยกคันเบ็ด

“ช้าๆ หน่อยลูก ยืนให้มั่นนะ ระวังตกลงไปในบ่อนะ!”

ในตอนนั้น พนักงานสองคนก็กรูกันเข้ามา คนหนึ่งคอยแนะนำอย่างจริงจังอยู่ข้างๆ อีกคนก็ตะโกนให้กำลังใจ

ไม่นาน ปลาตะเพียนตัวหนึ่งก็ถูกเหวี่ยงขึ้นมาบนพื้นหญ้า มันบิดตัวอย่างยั่วยวน ดิ้นกระแด่วๆ อยู่ไม่ไกลจากเท้าของ หนัวหนัว

………………………………

(1)[การเดินทัพทางไกลของกองทัพแดง (红军长征) – เป็นเหตุการณ์การเดินทัพครั้งประวัติศาสตร์ของพรรคคอมมิวนิสต์จีนในช่วงสงครามกลางเมือง ซึ่งเต็มไปด้วยความยากลำบากอย่างแสนสาหัส ในที่นี้จึงถูกนำมาใช้เปรียบเทียบอย่างติดตลกถึงความทุ่มเทและความพยายามอย่างไม่ย่อท้อของเหล่านักตกปลา]