บทที่ 14 ไดอารี่ 1

บทที่ 14 ไดอารี่ 1
นิยามคำว่า รวย ของ เจียงหยวน นั้นเลือนรางมาก ปกติก็แค่แอบดูผ่านคลิปสั้นซึ่งจริงบ้างเท็จบ้าง แต่ไม่เคยได้สัมผัสเปรียบเทียบแบบเห็นภาพชัดเจนมาก่อน
พอได้ฟังเธอพูดแบบนี้ถึงเพิ่งตระหนักได้ว่า คนขายรถหรู บ้านเดี่ยว วิลล่า และสินค้าแบรนด์เนมมีตั้งเยอะแยะ ไอศกรีมแท่งละเกือบร้อยหรือเป็นร้อยหยวนก็ยังขาดตลาด ธุรกิจของพวกเขาเฟื่องฟูได้ แสดงว่ามีกลุ่มผู้บริโภคจำนวนมากจริง ๆ
"ความจริงนี่มัน..." เขาหาคำมาบรรยายความรู้สึกซับซ้อนของตัวเองไม่ถูก
หยางหงเย่ กินมื้อเช้าเสร็จอย่างรวดเร็ว เก็บโต๊ะจนสะอาด แล้วพูดอย่างจริงจัง "เพราะงั้นนายต้องคว้าโอกาสเกาะขาทองคำของคนใหญ่คนโตไว้ให้แน่น สร้างความสัมพันธ์อันดีกับเพื่อนที่ยินดีจะดึงนายขึ้นไป
คนหาเช้ากินค่ำระดับล่างอย่างพวกเรามีโอกาสเปลี่ยนชะตาชีวิตไม่มาก คว้าไว้ได้ก็จะยกระดับขึ้นไปอีกขั้นหนึ่ง เขายินดีแบ่งทรัพยากรในมือมาให้นายบ้าง เดี๋ยวพี่จะพยายามรวบรวมกลุ่มลูกค้าให้อีกแรง วันหน้าจะได้ส่งของป้อนให้ได้ประจำตลอดปี
ไม่ถึงกับร่ำรวยมหาศาล แต่อย่างน้อยก็มีกินมีใช้ไม่ขาดมือ พี่เองก็พลอยได้อานิสงส์จากนาย ได้ค่าคอมมิชชั่นนิดหน่อย เก็บเงินอีกสัก 2 ปี คงพอจะมองหาคอนโดเก่า ๆ จ่ายเงินดาวน์ได้บ้าง เมื่อก่อนถามนายว่าวางแผนอะไรไว้ นายก็เอาแต่มึน ๆ ใช้ชีวิตไปวัน ๆ ตอนนี้มีโอกาสดีขนาดนี้ นายต้องคิดเรื่องทิศทางการพัฒนาในวันหน้าให้ดี ๆ นะ"
"ครับ ผมจะลองคิดดูอย่างจริงจัง" เขาพยักหน้ารับคำ แล้วเริ่มขนเชอร์รี่ไปที่ลิฟต์
พอยกกล่องขึ้นรถมือสองคันเล็กของ หยางหงเย่ หมดแล้ว มองดูเธอขับรถไปทำงานส่งของขวัญอย่างมีความสุข จู่ ๆ เจียงหยวน ก็มีความคิดหนึ่งผุดขึ้นมา ถ้าบ้านในเกมพัฒนาขึ้นมาแล้ว จะเปิดบริษัทเล็ก ๆ เพื่อซัพพลายสินค้าเกรดพรีเมียมแล้วเปลี่ยนเป็นเงินสดได้ไหมนะ?
แน่นอนว่าเงื่อนไขแรกคือต้องทำภารกิจให้สำเร็จและอัปเกรดเป็นบ้าน เลเวล 1 ให้ได้ก่อน อย่างแรกคือเพื่อความปลอดภัย อย่างที่สองคือจะได้ปลดล็อกพืชผลได้มากขึ้น ต้องลองปลูกและเก็บเกี่ยวดูว่าคุณภาพจริง ๆ เป็นยังไง
พอกลับมาถึงห้องเช่า ล็อกประตูห้อง ทิ้งตัวลงนอนบนเตียง วินาทีถัดมาเขาก็มายืนอยู่ในลานบ้านที่รอการบุกเบิก
เติมเงินซื้อจอบกับบัวรดน้ำจาก ร้านค้า แล้วก้มหน้าก้มตาทำงานอย่างขะมักเขม้น
จอบสับลงไปหนึ่งที ได้ก้อนดินสี่เหลี่ยมขนาด 10x10x10 ซม. อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย เหมือนเอฟเฟกต์ในเกมปลูกผักเวอร์ชั่นพิกเซลเปี๊ยบ ถูกใจคนเป็นโรคย้ำคิดย้ำทำสุด ๆ
"ปึ้ก!"
ลานบ้านว่างเปล่าที่เห็นว่าบุกเบิกเป็นแปลงเกษตรได้ตั้งกว้าง จู่ ๆ จอบของเขาก็ไปกระทบของแข็งจนเกิดเสียงทึบ ๆ ในดินมีกล่องขนาดเท่าฝ่ามือทำจากวัสดุอะไรไม่รู้ ถูกจอบสับจนพังไปแล้ว
ภายในกล่องมีกระดาษสีเหลืองที่ขาดวิ่นม้วนอยู่แผ่นหนึ่ง
"เอ๊ะ? ไดอารี่เหรอ?!" เจียงหยวน เปิดดู พบว่าเป็นกระดาษหนังแกะที่มีตัวอักษรเขียนด้วยพู่กัน ลายเส้นหนักแน่นชัดเจน อ่านง่ายมาก
[วันที่ 5 เดือน 10 อากาศแจ่มใส]
เสียงประหลาดที่ตามสืบมาหลายวัน ในที่สุดก็ได้คำตอบ!
ที่แท้ไม่ใช่หนูมาป่วน และไม่ใช่ผีหลอกอย่างที่พวกชาวบ้านงมงายพวกนั้นพูดกัน เสียงคำรามหวีดหวิวแปลก ๆ นั่นไม่ใช่เสียงผีร้องไห้ แต่ความจริงแล้วพอตามเสียงไป ข้าก็พบ ค่ายกลเคลื่อนย้าย แห่งหนึ่งที่หลงเหลือมาจากยุคไหนก็ไม่รู้!
ฮ่าฮ่า ข้ารู้แล้วว่าบนเกาะร้างต้องมีสมบัติ แล้วก็ได้เบาะแสมาจริง ๆ ที่นี่อาจเคยเป็น ถ้ำฝึกตน ของ เซียน ท่านใดสักท่านก่อนจะทะยานขึ้นฟ้า ถึงได้ทิ้งค่ายกลเคลื่อนย้าย เอาไว้อยากรู้จริง ๆว่าจะส่งไปที่ไหนได้นะ?
ตำแหน่งที่ซ่อนก็มิดชิดใช้ได้ ใครจะไปคิดว่าหลังเถาวัลย์บนหน้าผาสูงชันหลังบ้านจะมีถ้ำอยู่!
อาจจะตั้งใจบังไว้ หรืออาจจะเป็นเพราะถูกทิ้งร้างมาหลายปี เถาวัลย์เลยห้อยลงมาบังพอดี สรุปคือข้าหาเจอแล้ว! ไว้ซ่อมแซม ค่ายกลเคลื่อนย้าย เสร็จ จะลองส่งตัวดูว่าตกลงแล้วมันไปโผล่ที่ไหน...
…………
โอ้โห นี่ทริกเกอร์เนื้อเรื่องเสริมแล้วเหรอ?
เจียงหยวน มองไปยังหน้าผาที่มีเถาวัลย์หนาทึบซึ่งทำหน้าที่เป็นฉากหลังอยู่หลัง กระท่อมฟาง ด้วยความยินดี แล้วก้มมองดูจนแน่ใจว่ากล่องไม่มีมูลค่าอะไร จึงเก็บหน้าไดอารี่หนังแกะที่ขาดวิ่นเข้า ถุงมิติ แล้วก้มหน้าก้มตาบุกเบิกแปลงเกษตรต่อไป
ข้าวต้องกินทีละคำ ภารกิจต้องทำทีละขั้น
หลังจากผ่านเหตุการณ์การจุติของแดนรกร้าง และรู้ว่ากลางคืนในเกมเต็มไปด้วยอันตรายที่อาจถึงแก่ชีวิตได้ทุกเมื่อ เขาต้องมั่นใจว่าทำภารกิจพื้นฐานเสร็จก่อนค่อยไปสำรวจ เพราะไอ้พวก ค่ายกลเคลื่อนย้าย อะไรเนี่ย ฟังดูก็รู้ว่าเกี่ยวกับเรื่อง บำเพ็ญเพียร ซึ่งโอกาสมักจะมาพร้อมกับความเสี่ยงสูงเสมอ
เพื่อความไม่ประมาทต้องสร้างบ้าน เลเวล 1 ให้เสร็จก่อน รอให้มีทางหนีทีไล่ที่ปลอดภัยแล้วค่อยไปผจญภัยก็ยังไม่สาย
ตั้งแต่ 6 โมงเช้าถึง 6 โมงเย็น มีเวลาทั้งหมด 12 ชั่วโมง โอเอ้ตรงนี้หน่อย เสียเวลาตรงนั้นนิด ช่วงเวลาปลอดภัยก็จะหมดไปอย่างรวดเร็ว หาก การจุติของแดนรกร้าง มาถึงโดยไม่มีที่ซุกหัวนอน เขาไม่คิดว่าตัวเองจะโชคดีเหมือนเมื่อคืนที่หนีรอดจากเงื้อมมือปีศาจที่แข็งแกร่งได้อย่างราบรื่นตลอดหรอก
ข่มใจที่เต้นระรัวเอาไว้ เจียงหยวน เปิดห่อเมล็ดพันธุ์
เมล็ด สตรอว์เบอร์รีรกร้างผลยักษ์ ใหญ่กว่าเมล็ดสตรอว์เบอร์รีเล็กจิ๋วในโลกความเป็นจริงเยอะเลย เขาแบ่งเมล็ดออกมาทีละเม็ดแล้วฝังลงดินตามที่ระบบแนะนำ พอกว่าจะรดน้ำเสร็จทั้งหมดก็ปาเข้าไป 11 โมงครึ่ง
ปาดเหงื่อบนหน้าผาก เขาเจียด 1 หินวิญญาณ ซื้อ ผงเกล็ดปีศาจผีเสื้อ มาลองเชิงดูสักชุด
ผงเกล็ดปีศาจผีเสื้อ มีลักษณะเป็นหยดน้ำ เล็ก ๆ เย็น ๆ เปล่งแสงสีฟ้าและม่วงสลับกัน ดูปุ๊บก็รู้ว่าไม่ใช่ของธรรมดา ประคองไว้ในฝ่ามือ เจียงหยวน สุ่มเลือกต้นไม้ผู้โชคดีมาต้นหนึ่ง เพียงบีบเบา ๆ หยดน้ำก็กลายเป็นกลุ่มผงแป้งหลากสีซึมหายลงไปในดิน
ทันใดนั้น ดินที่เพิ่งพรวนและรดน้ำใหม่ ๆ ก็มีต้นอ่อนงอกขึ้นมา เจาะทะลุพื้นดินแล้วส่ายใบไปมา เติบโตขึ้นอย่างต่อเนื่อง แตกใบกลมมนขอบหยักสีเขียวขจีออกมามากขึ้น
เหมือนกับดูคลิปเร่งความเร็วการเติบโตของพืช ใบไม้ส่ายไหวแผ่ขยายจนเป็นพุ่มใหญ่ สุดท้ายใต้ใบก็มีลูกกลมเล็ก ๆ งอกออกมา เติบโตอย่างรวดเร็วราวกับเป่าลม เปลี่ยนเป็นสีแดง และในที่สุดก็กลายเป็นสตรอว์เบอร์รีลูกโตสีแดงสดห้อยระย้าเต็มต้น
"สำเร็จ! สมกับเป็นสตรอว์เบอร์รีรกร้างผลยักษ์ จริง ๆ ขนาดใหญ่มาก!" เจียงหยวน ได้เห็นปาฏิหาริย์กับตาตัวเอง เขานอนราบกับพื้นแล้วนับดู สตรอว์เบอร์รีรกร้างผลยักษ์ ต้นผู้โชคดีนี้ออกผลมา 10 ลูกพอดีเป๊ะ แต่ละลูกใหญ่กว่าสตรอว์เบอร์รีที่ใหญ่ที่สุดที่เคยเห็นมาถึง 2 รอบ!
เขาภูมิใจในความรอบคอบและการประหยัดมัธยัสถ์ของตัวเอง
หินวิญญาณ นี่แค่คิดก็รู้แล้วว่าหายาก เป็นไปไม่ได้ที่จะมี ปีศาจหนู สมองทึบแต่กล้ามโตมาส่งหัวหนูให้รับรางวัลความสำเร็จตลอดหรอก ขนาด หัวหน้าหนูเพลิง สร้างรากฐาน แล้ว ยังต้องเที่ยวไปจับผู้ชายไปใช้งานขุดเหมืองหา แร่หินวิญญาณดิบ เลย
สำหรับ มือใหม่ตัวน้อย อย่างเขา หินวิญญาณ ยิ่งหายากเข้าไปใหญ่ เหล็กดีต้องใช้กับคมมีด จะมาใช้สิ้นเปลืองไม่ได้!
ใช้ หินวิญญาณ ก้อนเดียวก็ทำภารกิจสำเร็จ ทำให้เขารู้สึกดีใจเหมือนได้กำไร
หันกลับไปมองแปลงเกษตรขนาดใหญ่ที่ตัวเองใช้หยาดเหงื่อแลกมาทีละนิ้ว เพียงแค่รดน้ำวันละครั้ง อีก 4 วันก็จะเต็มไปด้วยสตรอว์เบอร์รีสดใหม่ลูกดก ความรู้สึกแห่งความสำเร็จเปี่ยมล้นอยู่ในใจ
แน่นอนว่า เจียงหยวน รู้ดีว่าความสำเร็จนี้มาจากกลไกการตอบสนองทันทีของเกม หว่านพืชย่อมหวังผล การเก็บเกี่ยวที่แทบไม่มีต้นทุนไม่ว่าจะมากหรือน้อยก็แลกเป็นเงินได้ แถมยังมีโอกาสสูงมากที่จะได้ผลตอบแทนเป็นตัวเงินที่ค่อนข้างสูง ต้นทุนต่ำกว่า ความเสี่ยงน้อยกว่า และได้ผลตอบแทนมากกว่าการทำเกษตรในโลกจริง ก็ย่อมรู้สึกเติมเต็มและมีความหวังเป็นธรรมดา
"หน้าตาดูดีมาก แต่ไม่รู้ว่ารสชาติจะต่างกับสตรอว์เบอร์รีลูกละ 20 หยวนในซูเปอร์มาร์เก็ตหรูมากไหม" เขาพินิจดูผลไม้ที่ออกมา ขนาดสม่ำเสมอ รูปทรงสมบูรณ์ ทั้งใหญ่ทั้งแดงดูชุ่มฉ่ำ ไม่ต้องเข้าไปใกล้ก็ได้กลิ่นหอมเข้มข้นของสตรอว์เบอร์รีแล้ว
พอเก็บเกี่ยวสตรอว์เบอร์รีใส่ลงใน ถุงมิติ ก็ได้ยินเสียงดัง "พุ่บ" เบา ๆ สตรอว์เบอร์รีรกร้างผลยักษ์ ต้นนั้นทั้งใบและก้านก็แห้งเหี่ยวกลายเป็นเถ้าธุลีละลายหายไปในดินทันที
"เชี่ย! ที่แท้ก็เก็บเกี่ยวได้แค่ครั้งเดียวเหรอเนี่ย?!" เจียงหยวน เคยเห็นแม่ปลูกสตรอว์เบอร์รีในแปลงผักเล็ก ๆ ที่บ้านเกิด มันออกผลรุ่นแล้วรุ่นเล่ากินได้ตั้งนาน เขาเลยเข้าใจไปเองว่า สตรอว์เบอร์รีรกร้างผลยักษ์ จะเก็บเกี่ยวได้หลายรุ่น นึกไม่ถึงว่าต้นหนึ่งจะออกผลแค่ครั้งเดียว
[ภารกิจที่ 3 เสร็จสิ้น รางวัลถูกจัดส่งแล้ว]
[ภารกิจที่ 4 : สร้าง บ่อน้ำ 1 แห่ง รางวัล: เหรียญทอง X3000]
เขาไม่ทันได้ดูรายละเอียดภารกิจใหม่ ก็รีบเปิด ร้านค้า ดูก่อน เมล็ดพันธุ์ที่ปลดล็อกในตอนนี้มีแค่ สตรอว์เบอร์รีรกร้างผลยักษ์ ราคาเมล็ดละ 12 เหรียญทอง
ตอนนี้ระดับบ้านยังต่ำเกินไป ไม่สามารถสร้าง ตลาดเคลื่อนที่ เพื่อวางขายของได้ สร้างตลาดเสร็จแล้วจะขายได้ราคาเท่าไหร่ก็ยังไม่แน่ชัด สู้เอาออกไปให้ หยางหงเย่ ตีราคาหาช่องทางขายแลกเป็นเงินยังจะชัวร์กว่า
ภารกิจสำเร็จ บัญชีมีเงินคงเหลือ เจียงหยวน ซื้อเมล็ดพันธุ์มาเติม 1 เมล็ด จากนั้นเดินวนรอบลานบ้านเพื่อเลือกทำเลที่เหมาะสมเตรียมสร้าง บ่อน้ำ