บทที่ 8 ความลับของการสังหาร BOSS ในพริบตา!

"ขโมยของรางวัลแล้วหนี คิดว่าเราหาไม่เจอใช่ไหม?"

นักล่าในทีมก้าวออกมา ชี้ไปที่หลี่ฉางชิงแล้วด่า

"อยากได้ประสบการณ์คนเดียวแล้วยังจะเอากล่องสมบัติอีก คิดว่าเป็นคุณชายตระกูลหลี่หรือไง?"

"แม้แต่หลี่ห้าวอวี่ ก็ไม่กล้าทำตัวหยิ่งผยองต่อหน้าพี่หวังของเราแบบนี้!"

เขามั่นใจว่าหลี่ฉางชิงไม่กล้าทำให้ตระกูลหวังโกรธ

ขโมยของคุณแล้วจะทำไม?

พวกเขาไม่ได้ทำแบบนี้เป็นครั้งแรก

สามคนยืนขวางหน้า แสดงท่าทีว่าจะไม่ให้ไปถ้าไม่ยอมส่งกล่องสมบัติ

หลี่ฉางชิงถอนหายใจ

คนพวกนี้ไม่เหมือนกับผู้ได้รับอาชีพของสมาคมเหยี่ยวดำ

ลูกหลานตระกูลใหญ่ มักจะมีไอเท็มป้องกันชีวิตติดตัว

ถ้าไม่ฆ่าให้ตาย จะมีปัญหาตามมาไม่รู้จบ

แต่ตอนนี้สถานการณ์นี้

ไม่ลงมือไม่ได้แล้ว

ปีศาจภูเขาก้าวไปข้างหน้า บรรยากาศในที่เกิดเหตุทันทีตึงเครียด

ไม่ว่าจะเป็นสัตว์อัญเชิญนี้จะสังหารนายพลก็อบลินในพริบตาหรือไม่

พลังวิญญาณที่พันรอบตัว

และเสียงโหยหวนของวิญญาณร้ายที่น่าสยดสยอง

ความหนาวเย็นที่น่ากลัว ทำให้หลายคนรู้สึกหวาดกลัว

"เดี๋ยวก่อน!"

สวีเสี่ยวหว่านรีบขวางหน้าหวังรุ่ยซิ่นและคนอื่นๆ

"พวกคุณไม่สัญญากับฉันว่าจะพูดคุยกันดีๆ หรอ?"

หวังรุ่ยซิ่นจ้องมองปีศาจภูเขา กัดฟันพูดว่า "ทิ้งกล่องสมบัติไว้ คุณไปได้ สิ่งที่เกิดขึ้นวันนี้ ฉันจะไม่ถือสา"

"ก็แค่กล่องสมบัติเอง ทำไมต้องรีบขนาดนั้น" หลี่ฉางชิงยิ้ม

เดินไปข้างปีศาจภูเขา หยิบกล่องสมบัติสองกล่องออกจากเสื้อคลุมสีเทา โยนขึ้นในอากาศ

หลายคนตาเบิกกว้างทันที

"นั่นคือ..."

"นายพลก็อบลิน และ BOSS สุดท้าย โครงกระดูกปีศาจในถ้ำ" หลี่ฉางชิงพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย "ทำไม อยากได้ไหม?"

ในเมื่อจะลงมือ

เขาก็ต้องยืนอยู่บนจุดสูงสุดของศีลธรรม

การปล้นของรางวัลของคนอื่นในป่า

ตามกฎหมายของสหพันธรัฐ...

แม้ว่าเขาจะฆ่าคนพวกนี้ ก็ไม่มีใครกล้าพูดอะไร!

"กล่องสมบัติของ BOSS สุดท้าย? ทำไมถึงอยู่ในมือคุณ?" หวังรุ่ยซิ่นหายใจแรง จ้องมองกล่องสมบัติสองกล่องอย่างแน่นหนา อยากจะครอบครองมัน!

กล่องสมบัติของรางวัลหนึ่งกล่องไม่ถึงกับทำให้ลูกหลานตระกูลหวังแสดงท่าทางเช่นนี้

แต่กล่องสมบัติที่ได้มาด้วยตัวเองหนึ่งกล่อง เพียงพอที่จะพิสูจน์ความสามารถของตนเองต่อครอบครัว เพื่อให้ได้รับทรัพยากร!

หวังรุ่ยซิ่นถามว่า "คุณเป็นอาชีพ E คุณฆ่า BOSS สุดท้ายได้อย่างไร?"

นี่คือดันเจี้ยนใหม่!

พวกเขาถูกนายพลก็อบลินไล่ฟัน หลี่ฉางชิงเป็นผู้ควบคุมวิญญาณ จะฆ่า BOSS สุดท้ายคนเดียวได้อย่างไร!?

เขาไม่เชื่อ และไม่กล้าเชื่อ!

"ใช้ม้วนคาถาขั้นสูงแบบใช้ครั้งเดียว? หรือ...พบความลับในการสังหาร BOSS คนเดียว?"

คิดถึงตรงนี้ หวังรุ่ยซิ่นมีแสงสว่างร้อนแรงในดวงตา

ผู้ได้รับอาชีพสามารถเข้าดันเจี้ยนได้วันละครั้ง

ถ้าได้ความลับในการสังหาร BOSS คนเดียว ผลประโยชน์ที่ได้รับมาเป็นเวลานาน...

ในเมื่อเป็นเช่นนี้

วันนี้ไม่ว่าจะพูดอะไร ก็ต้องเอาความลับนี้มาให้ได้!

หวังรุ่ยซิ่นมีแววตาโลภ ส่งสัญญาณให้เพื่อนร่วมทีมอีกสองคน

นักล่าและนักรบอีกคนเข้าใจความหมายของหวังรุ่ยซิ่นทันที มุ่งหน้าไปล้อมหลี่ฉางชิง

"หวังรุ่ยซิ่น!" สวีเสี่ยวหว่านตะโกนเสียงดัง

เธอรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง

ความลับในการสังหาร BOSS คนเดียวมีอยู่จริง

BOSS พิเศษบางตัว ถ้ารู้เรื่องราวเบื้องหลังของมัน ใช้ไอเท็มที่ตรงกันก็สามารถเอาชนะได้โดยไม่บาดเจ็บ

แต่โอกาสน้อยมาก และนี่ก็เป็นดันเจี้ยนใหม่ สมาคมเหยี่ยวดำก็ไม่รู้เรื่องราวเบื้องหลัง หลี่ฉางชิงรู้ได้อย่างไร?

เธอเชื่อมากกว่า ว่าหลี่ฉางชิงมีม้วนคาถาขั้นสูงแบบใช้ครั้งเดียว

ถ้ายังมีอีกล่ะ?

เธอไม่กล้าเสี่ยงชีวิตตัวเอง!

อีกอย่าง

กล่องสมบัติในมือหลี่ฉางชิง กับของซูซีหนิงต่างกันตรงไหน?

สุดท้ายก็เป็นของพวกเขาไม่ใช่หรือ?

"พี่ซีหนิง พูดอะไรหน่อยสิ!" สวีเสี่ยวหว่านเกือบจะบ้าคลั่ง

ตอนนี้ถ้าลงมือกับหลี่ฉางชิง ผลลัพธ์ที่ดีที่สุดก็คือได้กล่องสมบัติสองกล่อง

ถ้าให้ซูซีหนิง

บางทีอาจจะได้ม้วนคาถาขั้นสูงทั้งหมด!

ซูซีหนิงยังคงเงียบ มองหลี่ฉางชิงด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป

เธอรู้สึกว่าหลี่ฉางชิงเปลี่ยนไป แต่บอกไม่ได้ว่าเปลี่ยนตรงไหน!

และ

สิ่งที่ทำให้เธอสนใจที่สุดคือ

ฝ่ายตรงข้ามไม่เคยมองเธอแม้แต่น้อย!

ถ้าเป็นเมื่อก่อน

แค่เธออยู่ที่ไหน

สายตาของหลี่ฉางชิงก็จะอยู่ที่เธอเท่านั้น ไม่สนใจคนอื่น!

เมื่อได้ยินสวีเสี่ยวหว่านเรียกชื่อเธอ ซูซีหนิงก็ได้สติ

"หวังรุ่ยซิ่น ให้ฉันคุยกับเขาหน่อย"

"คุยอะไร? อย่าคิดว่ากล่องสมบัติเป็นของคุณคนเดียว!" หวังรุ่ยซิ่นจ้องกลับมา

ซูซีหนิงหน้าตาดีจริง

และยังตื่นรู้ในอาชีพ S

พูดว่าเป็นหญิงสาวที่โดดเด่นก็ไม่เกินไป

แต่แล้วไง?

ยังไม่ใช่คู่หมั้นของหลี่ห้าวอวี่ แล้วเกี่ยวอะไรกับเขา?

"ถ้าฉันไม่ได้กล่องสมบัติ ฉันจะซื้อให้คุณหนึ่งกล่องได้ไหม?" ซูซีหนิงหน้าตาไม่ค่อยดี

หลี่ฉางชิงจะไม่พูดกับเธอด้วยน้ำเสียงแบบนี้

"ฉันสนใจกล่องสมบัติหรือ?"

"เฮ้เฮ้ ถ้าจะลงมือก็ลงมือเลย" หลี่ฉางชิงขัดจังหวะอย่างไม่อดทน "ฉันไม่มีเวลามาเสียเวลากับพวกคุณที่นี่"

"คุณ!" หวังรุ่ยซิ่นจะยกโล่พุ่งเข้ามาทันที

สวีเสี่ยวหว่านรีบขวางไว้

หลี่ฉางชิงดูสงบ มีความมั่นใจ เธอยิ่งมั่นใจว่าหมอนี่ต้องมีไอเท็มใช้ครั้งเดียว!

พวกเขามีไอเท็มป้องกันชีวิตจริง

แต่ราคาแพงมาก ใช้ครั้งเดียวแล้ว ครอบครัวอาจจะไม่ให้ชิ้นที่สอง

ไม่มีความจำเป็นต้องทำให้ถึงขั้นนี้!

ซูซีหนิงก็ไม่พอใจน้ำเสียงของหลี่ฉางชิง ขมวดคิ้วพูดเสียงเย็น "หลี่ฉางชิง!"

"คุณพูดกับฉันแบบนี้หรือ?"

เธอมองหลี่ฉางชิง คางขาวยกขึ้นเล็กน้อย

ท่าทางหยิ่งผยอง 'ถ้าคุณไม่ขอโทษ ฉันจะไม่ให้อภัยคุณอีก'

หลี่ฉางชิงหัวเราะ ในเมื่อไม่กล้าลงมือ ก็ไม่มีความจำเป็นต้องรออยู่ที่นี่

โดยไม่มีความอาลัยอาวรณ์ เขาก็หันหลังเดินจากไปทันที

ที่นี่อยู่ลึกในเขตชานเมือง ต้องผ่านทุ่งร้างเพื่อกลับไปเจียงเฉิง

"คุณไปไม่ได้!" หวังรุ่ยซิ่นตะโกนด้วยความโกรธ พร้อมด่าซูซีหนิง "นี่คือสิ่งที่คุณบอกว่าจะจัดการ? ไม่เห็นทำอะไรได้เลย!"

"ถ้าเวันนี้ด็กคนนี้หนีไปได้ ฉันจะต้องคิดบัญชีกับเธอ!"

ซูซีหนิงไม่เคยเจอความโกรธแบบนี้ ใบหน้าทันทีเย็นชา

"หวังรุ่ยซิ่น อย่าลืมว่าดันเจี้ยนนี้คุณยังต้องการฉันช่วย!"

หวังรุ่ยซิ่นตาเบิกกว้าง คำพูดถึงคอหอย แต่กลืนกลับไป "คุณต้องการทำอะไร?"

"พวกคุณกลับไปก่อน ฉันจะนำกล่องสมบัติมาให้คุณ" ซูซีหนิงพูดด้วยความมั่นใจ

แม้ว่าหลี่ฉางชิงจะไม่ให้เธอโดยตรง

เธอเชื่อว่าแค่เธอพูด หลี่ฉางชิงจะต้องยื่นให้ด้วยมือทั้งสอง!

"ใช่! ใช่!" สวีเสี่ยวหว่านรีบสนับสนุน "พวกเรากลับไปก่อน หลี่ฉางชิงให้พี่ซีหนิงจัดการ"

สวีเสี่ยวหว่านผลักหลายคนไปยังป่าที่อยู่ไกล ที่นั่นมีรถที่พวกเขาจอดไว้

หวังรุ่ยซิ่นแม้จะไม่พอใจ

แต่ตอนนี้ก็มั่นใจว่าหลี่ฉางชิงต้องมีม้วนคาถาใช้ครั้งเดียว

ม้วนคาถาที่สามารถสังหาร BOSS สุดท้ายได้

เขาไม่กล้าลงมือโดยไม่คิด

หลายคนเดินจากไป

ไม่นาน สวีเสี่ยวหว่านก็วิ่งกลับมา

ซูซีหนิงมองเธอด้วยความสงสัย

"พี่ซีหนิง..." สวีเสี่ยวหว่านหายใจแรง

การวิ่งไปมา สำหรับอาชีพสายรักษา เป็นภาระไม่น้อย

"ฟังฉันนะ"

"ฉันคิดว่าหลี่ฉางชิงน่าจะสนใจเรื่องหมั้นมาก คุณอธิบายให้เขาฟังดีๆ"

"ฉันจะต้องอธิบายอะไร?" ซูซีหนิงพูดด้วยความไม่พอใจ "ยิ่งกว่านั้น การหมั้นเป็นเรื่องของผู้ใหญ่สองบ้าน ฉันไม่อยากมีอะไรกับหลี่ห้าวอวี่!"

สวีเสี่ยวหว่านตบขา "ใช่ ถูกต้อง คุณพูดแบบนี้กับเขา!"

"พี่ซีหนิงของเราแค่ยอมอ่อนน้อม หลี่ฉางชิงก็จะกลับมาอย่างแน่นอน"

"ท้ายที่สุด นักเรียนโรงเรียนมัธยมยู่ไฉ ใครไม่รู้ว่าหลี่ฉางชิงรักซูซีหนิงของเรา?"

"เขาแค่ต้องการดึงดูดความสนใจของคุณ เราก็ทำตามเขา ให้เขาได้ลิ้มรสความหวาน!"

สวีเสี่ยวหว่านยกย่องซูซีหนิงอย่างสูง

ในสายตาของเธอ

ลูกหลานตระกูลที่ถูกทอดทิ้งให้เหลือแค่อาชีพระดับ E

คนโง่ที่คิดว่าตัวเองสูงส่ง

คนโง่สองคนควรจะอยู่ด้วยกัน

ในสายตาชื่นชมของสวีเสี่ยวหว่าน มีความอิจฉาเล็กน้อยที่ไม่แสดงออก

"คุณบอกว่าเขากำลังเล่นเกมรัก?"

ซูซีหนิงคิดอย่างละเอียด

ดูเหมือนจะใช่! ไม่งั้นจะบังเอิญขนาดนี้?

เธอเพิ่งร่วมทีมกับหวังรุ่ยซิ่นเพื่อพิชิตดันเจี้ยน หลี่ฉางชิงก็ปรากฏตัวในดันเจี้ยน

ไม่ใช่เพราะสืบข่าวของเธอแล้วตามมาเงียบๆ หรอกหรือ!

สวีเสี่ยวหว่านยังคงไม่สบายใจ เตือนเบาๆ

"พี่ซีหนิง ถ้าเราต้องการพิชิตดันเจี้ยนนี้ และโดดเด่นกว่าทีมอื่น ๆ "

"ไม่เพียงแต่อุปกรณ์ในกล่องสมบัติที่สำคัญ..."

"ม้วนคาถาใช้ครั้งเดียวในมือหลี่ฉางชิงก็มีบทบาทสำคัญ"

"คุณยืมมันมาก่อน แล้วเราค่อยหาทางชดเชยให้เขา"

(จบตอน)