บทที่ 16 ขยะระดับ E! กล้าหมายปองดันเจี้ยนระดับปรมาจารย์?

"ซี้ด!"

เสียงสูดลมหายใจเย็นดังขึ้น

"lv20?"

"ล้อเล่นอะไรกัน?"

"เขาเป็นผู้ได้รับอาชีพที่ตื่นขึ้นเมื่อปีที่แล้วหรือ?"

"แน่นอนว่าเป็นไปไม่ได้, หลี่ฉางชิง, บุตรชายคนโตของตระกูลหลี่, พวกคุณน่าจะรู้จัก" ไป๋จือนานพูดอย่างไม่ใส่ใจ

ตอนนี้เธอแค่หวังว่าจะเริ่มการบุกดันเจี้ยนเร็วๆ

"หลี่ฉางชิง?"

เจียงผิง ผู้ได้รับอาชีพระดับ S ที่รีบมาจากเมืองซางหยู แสดงความสงสัยทันที รู้สึกว่าชื่อนี้คุ้นๆ

"ฮึ" หญิงสาวสายการรักษาหัวเราะเยาะ "ไม่แปลกใจเลยที่เป็นบุตรที่ถูกทอดทิ้งของตระกูลหลี่ แม้แต่ยอดฝีมือของเมืองซางหยูก็เคยได้ยินชื่อของคุณ"

ผมเปียคู่ ใบหน้าไข่ห่าน ดูน่ารักน่าเอ็นดู แต่คำพูดกลับเย็นชาและแหลมคม

"ผู้ได้รับอาชีพระดับ E แต่กลับถึงระดับที่ผู้ได้รับอาชีพระดับ S ยังไม่อาจเทียบได้ ใครจะรู้ว่าเขามาได้อย่างไร?"

ระดับนั้นสำคัญมาก

การสวมใส่อุปกรณ์ต้องการระดับ

การเข้าใจทักษะต้องการระดับ

คุณสมบัติพื้นฐานต้องการระดับ

หญิงสาวสายการรักษา เจิ้งเค่อเค่อ มองหลี่ฉางชิงหลายครั้ง "ไม่มีอุปกรณ์ที่เหมาะสมสักชิ้น และยังเป็นผู้ได้รับอาชีพระดับ E ระดับสูงไปก็มีประโยชน์อะไร?"

เมื่อได้ยินคำนี้ หลายคนก็สงบลงทันที

"ผู้ได้รับอาชีพระดับ E ไม่สามารถเลื่อนระดับได้เร็วขนาดนี้"

"โอ้ ใช่แล้ว! มีข่าวลือว่าคุณมีหนี้สินมหาศาล เงินเหล่านี้คือการจ้างคนให้พาคุณฝึกระดับหรือ?"

หลี่ฉางชิงกลับยิ้มเยาะ "บ้านคุณจนมากหรือ? ทำไมระดับถึงต่ำขนาดนี้?"

"ต้องการให้ฉันให้ข้อมูลติดต่อผู้ให้กู้เงินกับคุณไหม ให้คุณกู้เงินสักก้อน?"

"คุณหนูไป๋ต้องการการบุกดันเจี้ยน ต้องการพลังการต่อสู้ทันที คุณจะสนใจว่าระดับของฉันมาจากไหนทำไม?"

"หรือว่า..." หลี่ฉางชิงยืดเสียง "คุณจงใจลดพลังการต่อสู้ ไม่ต้องการให้คุณหนูไป๋ได้รับรางวัลสุดท้าย?"

"คุณพูดจาไร้สาระ!" คนนั้นหน้าแดงทันที รีบมองไปที่ไป๋จือนาน "คุณหนูไป๋ อย่าฟังเขาพูดไร้สาระ!"

"การเลื่อนระดับเร็วเกินไปในช่วงแรก อุปกรณ์ตามไม่ทัน ทักษะตามไม่ทัน พื้นฐานไม่มั่นคง ภารกิจเปลี่ยนอาชีพระดับร้อยจะยากมาก ดังนั้น..."

"พอแล้ว อย่าพูดไร้สาระ" ไป๋จือนานขัดจังหวะอย่างไม่อดทน

คนนี้ถูกหลี่ฉางชิงพาลากลงมาในหลุม

เขาไม่ต้องการเลื่อนระดับเร็วๆ หรือ?

ทำไม่ได้ต่างหาก!

จาก lv1 ถึง lv10 นั้นง่ายมาก

แต่จาก lv10 เป็นต้นไป

ทุกครั้งที่เลื่อนระดับ ประสบการณ์ที่ต้องการเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว!

ในเวลานี้ แม้แต่ยอดอัจฉริยะในเมืองหลัก ก็แค่ lv13 มากที่สุด lv14

แต่หลี่ฉางชิงกลับสามารถไปถึง lv20 ที่น่ากลัว

คนนี้เลื่อนระดับได้อย่างไร?

สัตว์อัญเชิญประเภทปีศาจ สามารถเกินจริงขนาดนี้ได้จริงหรือ?

ก่อนหน้านี้พวกผู้ควบคุมปีศาจ ทำไมไม่สามารถแสดงออกมาได้ขนาดนี้ในช่วงแรก?

ไป๋จือนานยิ่งรู้สึกว่าหลี่ฉางชิงไม่ธรรมดา!

หากผู้ควบคุมปีศาจสามารถเพิ่มพลังการต่อสู้ได้ด้วยการใช้ชีวิต

สหพันธ์จะต้องลงทุนมหาศาลในการซื้อสิ่งของที่เกี่ยวข้องกับชีวิต เพื่อฝึกฝนผู้ควบคุมปีศาจระดับสูง!

แต่ในความเป็นจริงกลับไม่เห็นเงาของผู้ควบคุมปีศาจเลย

อาจจะ...

หลี่ฉางชิงมี 'เอกลักษณ์' บางอย่างที่ไม่มีใครรู้!

"ทำไมคุณไม่บอกก่อนว่าระดับสูงขนาดนี้?"

"อะไร?" หลี่ฉางชิงถาม

"lv20 เปิดช่องอัญเชิญใหม่ ถ้าคุณบอกก่อน ฉันยังสามารถหาหนังสือทักษะให้คุณเพิ่มพลังการต่อสู้ได้"

หลี่ฉางชิงตาเป็นประกาย "ตลาดไป๋ยังมีหนังสือทักษะปีศาจระดับ S หรือ?"

ไป๋จือนานส่ายหัว "หนังสือทักษะระดับ S ไม่มีมากขนาดนั้น ฉันสามารถหาหนังสือระดับ A ให้คุณได้"

หนังสือทักษะระดับ S มีค่ามาก

หากเป็นอาชีพยอดนิยม หนังสือระดับ S ที่ธรรมดาที่สุดก็อาจมีราคาหลายล้าน

เธอยินดีมอบ 【รูปปั้นพระพุทธรูปชั่วร้าย·อัญเชิญ】 ให้หลี่ฉางชิง

หนึ่งคือ หลี่ฉางชิงยิ่งแข็งแกร่ง มูลค่าการใช้ยิ่งสูง การบุกดันเจี้ยนเพื่อแย่งชิงรางวัลสุดท้าย ต้องการพลังของหลี่ฉางชิง

สองคือ ไม่มีผู้ควบคุมปีศาจคนไหนกล้าทำสัญญากับปีศาจระดับ S!

มันวางอยู่ในตลาดหลายปีไม่มีใครสนใจ

แต่

ยังไงก็ตามมันก็ยังเป็นหนังสือทักษะระดับ S!

ต้องการเงื่อนไขที่เข้มงวดมากถึงจะได้มา!

สมาคมการค้าไป๋ก็ไม่มีสินค้าสำรองเล่มที่สอง

แม้ว่าจะมี เธอก็ไม่ยินดีให้ฟรี

เว้นแต่หลังจากนี้ยังมีที่ที่ต้องใช้หลี่ฉางชิง

"ระดับ A? ระดับ A ก็ดี ตอนนั้นรบกวนคุณหนูไป๋ส่งให้ฉันดู"

"ต้องใช้เงิน" ไป๋จือนานเตือน

"ฉันมีเงิน"

ไป๋จือนานมุมตากระตุก

เงินที่เด็กคนนี้มีทั้งหมด มาจากเธอทั้งนั้น!

ไม่นาน

ผู้ชมรอบๆ มากขึ้นเรื่อยๆ

ทหารที่สวมชุดอุปกรณ์พิเศษของกองทัพวิ่งมาหา "คุณหนูไป๋ ทีมของตระกูลไป๋มาครบหรือยัง?"

"อืม" ไป๋จือนานพยักหน้าเบาๆ

เมื่อได้ยิน ทหารพูดกับเครื่องสื่อสารอย่างรวดเร็ว

ฝั่งวังวนมีแสงสว่างวาบ

สองร่างเดินออกมาจากดันเจี้ยน

ดันเจี้ยนใหม่ต้องมั่นใจว่ามีผู้ได้รับอาชีพอยู่ภายใน ไม่เช่นนั้นวังวนการส่งอาจหายไปได้ทุกเมื่อ

ดันเจี้ยนใหม่ระดับสูง จะมี 'ผู้ซ่อนตัว' พิเศษ ซ่อนอยู่ภายใน รอให้เริ่มการบุกจริงๆ แล้วใช้ 【ม้วนออก】 ออกจากดันเจี้ยน

ผู้ซ่อนตัวส่วนใหญ่เป็นอาชีพนักฆ่า และทุ่มเททรัพยากรทั้งหมดให้กับทักษะล่องหน

ราคาภารกิจครั้งหนึ่งสูงมาก อย่างน้อยก็เป็นเจ็ดหลัก

เฉพาะดันเจี้ยนระดับปรมาจารย์ขึ้นไปเท่านั้นที่จะจ้างคนแบบนี้ในราคาสูง

อย่างถ้ำชื้น

สมาคมเหยี่ยวดำก็ไม่ลงทุนจ้าง

ใช้วิธีหาคนที่ไม่มีพื้นหลัง 'คนที่มีหนี้สิน' โยนเข้าดันเจี้ยน

"คุณหนูไป๋ ตอนนี้สามารถเข้าดันเจี้ยนได้แล้ว" ทหารพูดอย่างเคารพ

"ขอบคุณ" ไป๋จือนานขอบคุณ

หยิบดาบหนักสีฟ้าส่องแสงวาบออกมาจากที่ไหนสักแห่ง

ยาวประมาณหนึ่งเมตรครึ่ง กว้างกว่า 20 เซนติเมตร!

ดาบหนักลากบนพื้น ไป๋จือนานเดินไปยังวังวนดันเจี้ยน "เราเข้าดันเจี้ยนกัน"

คนที่อยู่ข้างหลังมองตากัน

จากการสนทนาของทั้งสองเมื่อครู่ พวกเขาคาดเดาว่าความสัมพันธ์ระหว่างไป๋จือนานและหลี่ฉางชิงอาจไม่ธรรมดา

ต่างพากันมองหลี่ฉางชิงด้วยความเกลียดชัง แล้วตามไป๋จือนานไปยังวังวน

หลี่ฉางชิงตามไปสุดท้าย

"หลี่ฉางชิง คุณทำอะไร?!"

เสียงถามของหลี่ห้าวอวี่ดังมาจากข้างหลัง

"การสังเกตการณ์ต้องอยู่ในตำแหน่งที่ควรอยู่! วังวนดันเจี้ยนเป็นที่ที่คุณสามารถเข้าใกล้ได้หรือ?"

หลี่ฉางชิงไม่สนใจ

คาถาเย็นเยือกปรากฏขึ้น พลังปีศาจล้อมรอบ

ทุกคนในที่นั้นถูกพลังที่น่ากลัวนี้ทำให้ตกใจ!

พระสงฆ์ปีศาจที่ยิ้มเยาะน่ากลัวลอยอยู่ในคาถา มือสองข้างประสานกัน แม้เท้าจะไม่ขยับ แต่ก็ตามหลี่ฉางชิงไปอย่างช้าๆ

"นี่คือปีศาจอะไร?!" หลี่ห้าวอวี่ตกใจ "ผู้ได้รับอาชีพสามารถอัญเชิญสิ่งที่น่ากลัวขนาดนี้ได้อย่างไร?"

"หลี่ฉางชิง ถ้าคุณยกเลิกสัญญาตอนนี้ ฉันยินดีขอร้องพ่อให้อภัยคุณครั้งนี้!"

หลี่ฉางชิงและคนอื่นๆ ยังคงเดินไปยังดันเจี้ยน ไม่มีใครสนใจเขา

ไม่เพียงแต่คนที่อยู่รอบๆ

แม้แต่ไป๋จือนาน และเพื่อนร่วมทีมคนอื่นๆ ก็ถูกปีศาจที่ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันนี้ทำให้ตกใจ

พลังปีศาจเข้มข้น ทำให้อากาศเย็นลงทันที หัวใจรู้สึกหนาวเย็นอย่างไม่มีเหตุผล!

เจียงผิงยังคงตกใจ พูดพึมพำอย่างโกรธแค้น:

"แม่งเอ๊ย! ทำสัญญากับปีศาจระดับนี้ เด็กคนนี้ไม่กลัวตายหรือ?"

"ฉันก็โง่ ที่ไปทะเลาะกับคนที่ไม่กลัวตายแบบนี้!"

ไม่กลัวคนที่ดุร้าย แต่กลัวคนที่ไม่กลัวตาย!

ในสายตาของเจียงผิงตอนนี้ หลี่ฉางชิงคือคนบ้าที่ไม่กลัวตาย!

เจิ้งเค่อเค่อที่อยู่ข้างๆ ก็หันกลับมามองเป็นระยะๆ ดวงตาเต็มไปด้วยความกลัวและความระแวง

ไป๋จือนานรู้ว่าหลี่ฉางชิงมีปีศาจที่แข็งแกร่งกว่ารูปปั้นพระพุทธรูปชั่วร้าย

เธอพยายามกดความกลัวในใจ ให้ตัวเองมองตรงไปที่พระสงฆ์ปีศาจที่เต็มไปด้วยพลังปีศาจนี้

อย่างไรก็ตาม

ความน่ากลัวของพระสงฆ์ปีศาจ เกินกว่าที่เธอจะเข้าใจ รู้แค่ว่า 'แข็งแกร่งกว่า'!

เพียงแค่มองหนึ่งครั้ง

เหมือนตกลงไปในห้องน้ำแข็ง!

เหมือนเข็มนับไม่ถ้วนแทงทะลุวิญญาณ!

ความหนาวเย็นจากกระดูกทำให้เธอไม่สามารถหยุดสั่นได้

"อย่ามอง มองมากไม่ดีต่อร่างกาย"

หลี่ฉางชิงตบไหล่ไป๋จือนานเบาๆ ดึงเธอกลับสู่ความเป็นจริง

ความเย็นของปีศาจมีอยู่จริง

เขาในฐานะราชาปีศาจไม่สนใจ แต่ไม่ได้หมายความว่าผู้ได้รับอาชีพคนอื่นๆ จะสามารถมองข้ามได้

ไป๋จือนานไม่ยอมแพ้ ต้องการเอาชนะความกลัวในใจ

แต่ไม่รู้ว่าความอยากรู้อยากเห็นฆ่าแมว

พระสงฆ์ปีศาจนี้ ถ้ามองเพียงเธอแค่มองหนึ่งครั้ง...

อย่างเบาๆ ก็ป่วยหนัก อย่างหนักก็เสียพลังชีวิต!

ไป๋จือนานสั่นสะท้าน ยากที่จะละสายตา มองหลี่ฉางชิงด้วยความโกรธ

เหมือนกำลังตำหนิในน้ำเสียงที่เหมือนกล่อมเด็ก

พูดพึมพำด้วยเสียงที่ได้ยินเพียงตัวเอง "หลี่ฉางชิง..."

"ทุกคนถูกคุณหลอก"

"คุณซ่อนอะไรไว้ลึกแค่ไหน?"

ไม่ไกล

หลี่ห้าวอวี่ยังคงด่าดังๆ "หลี่ฉางชิง ป่าหมอกไม่ใช่ดันเจี้ยนที่คุณสามารถแตะต้องได้!"

"ต่อหน้าทุกคน อย่าทำให้ตัวเองอับอายที่นี่!"

"การเข้าระดับต่ำสุด lv10 หากถูกวังวนการส่งย้อนกลับทำให้บาดเจ็บหนัก หน้าตาของตระกูลหลี่จะถูกคุณทำให้เสียหมด!"

"ตอนนั้นพ่อจะไม่ให้อภัยคุณ!"

ทุกคนรอบๆ แสดงความสนใจ

ขยะคนหนึ่ง ไม่รู้จักประมาณตน กล้าคิดจะเข้าดันเจี้ยนระดับปรมาจารย์?

lv10 เป็นอุปสรรคหนึ่ง การเลื่อนระดับต้องการประสบการณ์เพิ่มขึ้นหลายเท่า!

ผู้ได้รับอาชีพที่ต่ำกว่าระดับ S ส่วนใหญ่ติดอยู่ที่ lv9!

ทุกคนกำลังรอคอยฉากที่หลี่ฉางชิงถูกวังวนดันเจี้ยนปฏิเสธ

ทีมตระกูลไป๋เดินไปโดยไม่หยุด

"ซวูช!"

ในขณะที่ไป๋จือนานสัมผัสวังวน

ร่างทั้งห้าหายไปพร้อมกัน

(จบตอน)