บทที่ 30 พระปีศาจหัวเราะอย่างเจ้าเล่ห์! หมัดเดียวกวาดล้าง!

"ซี่ซี่——!"

เสียงแหลมคมฉีกผ่านถ้ำ

ไม่ให้เวลาผู้คนตอบสนองแม้แต่น้อย

เงาดำสองสายพุ่งเข้ามาเหมือนสายฟ้า!

"ตึง!"

เสียงกระแทกหนักระเบิดออก

โล่ของหลี่ห้าวอวี่จมลงอย่างแรง เกือบจะนั่งลงกับพื้น

【-832】

ในช่วงเวลาสั้นๆ เขาเห็นชัดว่าเงาดำคือแมงมุมหมอกพิษ!

แย่แล้ว!

หลังเข้าสู่สถานะการต่อสู้ ต้องออกจากการต่อสู้ 30 วินาทีถึงจะใช้【ม้วนกระดาษออก】ได้!

สถานการณ์ตอนนี้

ข้างหน้ามีหมาป่า ข้างหลังมีเสือ

จะหา 30 วินาทีจากที่ไหน?

คนอื่นๆ ตัวสั่นไปหมดแล้ว

มอนสเตอร์หัวหน้ากลัวมาก แมงมุมหมอกพิษสองตัวก็เป็นภัยคุกคามถึงตายเช่นกัน!

"ผู้ได้รับอาชีพระยะประชิดทั้งหมดขึ้นไปข้างหน้า จัดการแมงมุมสองตัวนี้!"

ไป๋จือนานตัดสินใจทันที ดาบหนักพุ่งไปด้วยพลังสายฟ้า ตรงไปยังแมงมุมหมอกพิษตัวหนึ่ง

ถ้าไม่มีหลี่ฉางชิง

เธอจะใช้ม้วนกระดาษเร่งความเร็วฝ่าออกจากที่นี่แน่นอน

แล้วทิ้งผู้ได้รับอาชีพคนอื่นๆ โดยใช้【ม้วนกระดาษออก】

หลี่ฉางชิงทำให้เธอเห็นความหวังเล็กน้อย

เธอตัดสินใจเสี่ยง!

ในที่นี้มีเพียงหลี่ห้าวอวี่และไป๋จือนานที่ถือ【ม้วนกระดาษออก】ระดับ A ขึ้นไป

เห็นไป๋จือนานบุกไปก่อน

ผู้ได้รับอาชีพคนอื่นๆ กัดฟันตามไป

ทักษะต่างๆ โจมตีแมงมุมอย่างบ้าคลั่ง!

อย่างไรก็ตาม

แมงมุมหมอกพิษไม่ใช่สิ่งที่จัดการได้ง่ายๆ

ตอนนี้ยิ่งมีสองตัวปรากฏพร้อมกัน!

เส้นใยแมงมุมสองสายพุ่งออกมาอย่างรวดเร็ว

ผู้ได้รับอาชีพนักฆ่าคนหนึ่งโดนทันที

กู้จิ่นเหยาพยายามตอบสนอง "ดาบดาวรุ่ง!"

ฟันเส้นใยแมงมุมออก

แต่เพราะขาดพลังต่อเนื่อง ถูกแมงมุมเตะปลิว กระแทกกับผนังหินอย่างแรง

【-947】

แมงมุมหมอกพิษสองตัวไม่มีความต้องการโจมตีอย่างจริงจัง ยืนขวางกลางอุโมงค์เหมือนเทพประตู

ในช่วงเวลานี้

แมงมุมขนาดเล็กด้านหลังได้พุ่งเข้ามาแล้ว

ผู้ได้รับอาชีพระยะไกลที่อยู่ด้านหลังไม่มีที่หลบ ถูกแมงมุมขนาดเล็กคลานเต็มตัวทันที

"อย่าตื่นเต้น รักษาตำแหน่งไว้!"

ไป๋จือนานรีบสั่งการ

"เจียงผิง หลี่ห้าวอวี่ ต้านแมงมุมหมอกพิษไว้ ผู้รักษาสองคนรักษาระดับเลือดของพวกเขา"

"คนอื่นๆ รวมพลังโจมตีทำลายกลุ่มแมงมุม!"

"คุณไป๋ แล้วบอสสุดท้ายล่ะ?" ซูซีหนิงหน้าซีด เสียงสั่นชัดเจน แสดงว่าเธอกลัวมาก

"จัดการสิ่งที่อยู่ตรงหน้าก่อน! โจมตีเร็ว!"

ทุกคนรีบจัดแถวเป็นครึ่งวงกลม

เริ่มต้านทานแมงมุมที่ไม่มีที่สิ้นสุดเหล่านี้

พวกเขาทั้งหมดเป็นผู้ได้รับอาชีพระดับ S มีพลังการต่อสู้ที่ไม่ธรรมดา

และแมงมุมขนาดเล็กก็เป็นสิ่งที่สามารถฆ่าได้ในครั้งเดียว

ในช่วงเวลาสั้นๆ กลับสามารถรักษาสถานการณ์ได้อย่างยากลำบาก!

แต่ด้านหลังกลับมีเสียงตะโกนโกรธของเจียงผิงดังขึ้น

"หลี่ห้าวอวี่ นายหมายความว่าไง?"

ตอนนี้เจียงผิง ไม่สนใจเรื่องของหลี่ห้าวอวี่อีกแล้ว

"นายเป็นแทงค์หลักระดับ SS แต่กลับต้านแมงมุมตัวเดียวไม่ได้?"

หลี่ห้าวอวี่อยู่ในสนามรบ แต่จิตใจไม่อยู่ในการต่อสู้เลย

หลายครั้งที่เขาปล่อยให้แมงมุมหมอกพิษที่เขารับผิดชอบโจมตีเจียงผิง

ในสายตาของเขา

กลุ่มคนไร้ประโยชน์นี้ไม่มีทางออกจากดันเจี้ยนนี้ได้อย่างมีชีวิต!

แค่ดึงแมงมุมไปยังกลุ่มใหญ่ แนวรบก็จะพังทลายทันที!

"หลี่ห้าวอวี่ นายเป็นผู้ได้รับอาชีพระดับ SS แต่กลับไม่ได้เท่าเจียงผิง?" ไป๋จือนานด่าด้วยเสียงเย็นชา เธอรู้ดีว่าหมอนี่คิดอะไรอยู่

"อย่าเอาคนไร้ประโยชน์แบบนี้มาเปรียบเทียบกับฉัน!" หลี่ห้าวอวี่ฉีกหน้ากากออก หัวเราะเยาะ "ไป๋จือนาน เธอก็อย่ามาว่าฉัน"

"คุณหนูใหญ่ตระกูลไป๋ ไม่มีม้วนกระดาษป้องกันตัว?"

"แกล้งทำเป็นหลอกพวกเขาก็พอ ยังจะหลอกฉันอีก?"

"ฉันแกล้งทำก็ยังดีกว่านายที่ไม่ทำอะไรเลย ตอนนี้เสี่ยงสักครั้ง อย่างน้อยก็ยังมีโอกาสรอด!"

"ฮ่าฮ่าฮ่า! โอกาสรอด? มาจากไหน?" หลี่ห้าวอวี่หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง "พวกคนไร้ประโยชน์แบบพวกเธอ คิดจะฆ่ามอนสเตอร์ระดับหัวหน้า?"

เมื่อเสียงพูดจบ

ทักษะยั่วยุของเขาหมดเวลาคูลดาวน์

ทันทีที่เขากรีดร้องใส่แมงมุมหมอกพิษสองตัว

เสียงคลื่นเสียงแหลมสะท้อนในถ้ำ

แมงมุมสองตัวตาแดงทันที พุ่งเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง

หลี่ห้าวอวี่ไม่รีบร้อน ใช้ทักษะพุ่งไปยังกลุ่มใหญ่

วินาทีถัดมา

เขามาถึงข้างหลี่ฉางชิง

"คุณไป๋บอกว่าฉันไม่ทำอะไร..." เขาหัวเราะอย่างเจ้าเล่ห์ "ที่นี่ไม่ใช่ยังมีคนไร้ประโยชน์ดูอยู่?"

"ไม่เป็นไร ฉันจะหาอะไรให้เขาทำ คุณไป๋ไม่ต้องขอบคุณฉัน!"

"ซี่ซี่ซี่!"

แมงมุมหมอกพิษสองตัวคำรามเสียงแหลม พุ่งตรงไปยังหลี่ห้าวอวี่

หลี่ห้าวอวี่หลบไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว

เปิดเผยหลี่ฉางชิงให้ตกอยู่ในระยะโจมตีของแมงมุมอย่างสมบูรณ์!

มอนสเตอร์ที่อยู่ข้างหน้าหายไป เจียงผิงเห็นแล้วถอนหายใจด้วยความโล่งอก

คิดว่าหลี่ห้าวอวี่คนนี้มีจิตสำนึก

เมื่อหันกลับมาดูสถานการณ์ชัดเจน ดวงตาก็แดงก่ำทันที: "หลี่ห้าวอวี่! นายบ้าไปแล้ว?"

เขาไม่สนใจชีวิตของคนอื่น

แต่สถานการณ์ตอนนี้

ถ้าคนอื่นตายหมด เขาเป็นแทงค์จะทำอะไรได้?

กู้จิ่นเหยากำลังฟันแมงมุมขนาดเล็กอย่างเต็มที่

ทันใดนั้นรู้สึกเย็นที่หลัง

หันกลับไปดู

แมงมุมหมอกพิษที่มีปากคมใกล้เข้ามาแล้ว!

【หนามพิษร้ายแรง】!

โดยไม่มีการป้องกัน

หลังของกู้จิ่นเหยาถูกแมงมุมกัดทะลุ

เลือดพุ่งออกมาเหมือนน้ำตก

【-2049 (โจมตีจุดอ่อน)】

"อ๊า!" เสียงร้องโหยหวนดังทั่วถ้ำ

หลี่ฉางชิงที่อยู่ข้างๆ ก็ถูกแมงมุมอีกตัวเตะปลิว

【-102】

ผู้ได้รับอาชีพที่อยู่ในที่นั้นดูแล้วใจเต้นแรง

ทุกคนไม่อยากเชื่อมองไปที่หลี่ห้าวอวี่

น้องชายของซูซีหนิง ผู้ได้รับอาชีพระดับ S ของตระกูลซู ก็อดไม่ได้ที่จะตะโกนด้วยเสียงโกรธ:

"หลี่ห้าวอวี่ นายทำอะไรอยู่!?"

"แม้ว่านายจะมีความแค้นกับหลี่ฉางชิง ก็ไม่จำเป็นต้องลงมือในเวลานี้ใช่ไหม?"

ทุกคนมองหลี่ห้าวอวี่ด้วยสายตาโกรธ

แมงมุมหมอกพิษสองตัวอยู่ใกล้มาก ทีมจะถูกกระจายทันที!

"ตายเร็วตายช้าก็เหมือนกัน!" หลี่ห้าวอวี่มีสีหน้าเย็นชา หัวเราะเยาะไม่หยุด "ยังไงก็ต้องตายด้วยมือมอนสเตอร์ ให้ฉันช่วยเร่งความเร็วให้พวกนายดีกว่า!"

เขาหยิบม้วนกระดาษที่มีแสงส่องแสงออกมา

แม้ว่าเขาจะได้รับความรักจากพ่อ ใบหน้าก็แสดงความเจ็บปวดเล็กน้อย!

ม้วนกระดาษป้องกันระดับสูง

แม้จะมีค่ามากกว่า【ม้วนกระดาษออก】!

แต่นี่คือความหวังเดียวที่เขาจะรอดชีวิต!

ม้วนกระดาษสามารถให้การป้องกัน 20 วินาที

แค่ใช้ช่วงเวลาที่แมงมุมโจมตีคนอื่นออกจากการต่อสู้

รออีก 10 วินาที เขาก็จะใช้【ม้วนกระดาษออก】หนีได้!

สิ่งที่เขาไม่รู้คือ

สิ่งที่เขาทำทั้งหมด ถูกบันทึกไว้ในหินบันทึกภาพอย่างสมบูรณ์

สำหรับหลี่ฉางชิง

มันเพียงพอแล้ว

ทุกคนสังเกตเห็นการกระทำของหลี่ห้าวอวี่

แต่แมงมุมอยู่ใกล้มาก ไม่มีเวลาสนใจเขา

"ลูกศรแสงศักดิ์สิทธิ์!" ซูซีหนิงยกไม้เท้าขึ้น ลูกศรแสงศักดิ์สิทธิ์พุ่งตรงไปยังแมงมุมหมอกพิษหน้ากู้จิ่นเหยา

แมงมุมหมอกพิษกวาดขาแมงมุมปัดลูกศรออก

บนหัวปรากฏความเสียหายที่ไม่เจ็บไม่คัน

【-293】

"จิ่นเหยา! หลบเร็ว!" ซูซีหนิงตะโกนด้วยเสียงเร่งรีบ

แมงมุมหมอกพิษที่ถูกหลี่ห้าวอวี่ยั่วยุ ปากคมพุ่งไปยังกู้จิ่นเหยา

หน้าอกของกู้จิ่นเหยาถูกทะลุ เลือดใกล้หมด

ร่างกายเสียเลือดมาก ยังมีพิษกัดกร่อน

อย่าว่าแต่หลบ เธอยังยืนขึ้นไม่ได้เลย!

มองดูปากคมที่ใกล้เข้ามา

กู้จิ่นเหยาทำได้แค่ปิดตาด้วยความสิ้นหวัง

"ปิศาจภูเขา คำสั่งห้าม·กักวิญญาณ"

เสียงใสๆ ดังขึ้นทันที

ความเจ็บปวดที่คาดหวังไม่เกิดขึ้น

กู้จิ่นเหยาค่อยๆ ลืมตาขึ้น

เห็นแมงมุมหมอกพิษข้างหน้า ถูกโซ่เหล็กสีดำจำนวนมากตรึงไว้ที่เดิม ขยับไม่ได้!

หลี่ฉางชิงกระโดดลงจากผนังหิน บิดคอที่เมื่อยล้า

"พระปีศาจ ลงมือ"

"ฟึ่บ!"

เมื่อเสียงพูดจบ

เงาดำพุ่งออกมาเหมือนภูตผี ในสายตาตกใจของทุกคน ปรากฏตัวต่อหน้าหลี่ห้าวอวี่ทันที

พระปีศาจหัวเราะอย่างเจ้าเล่ห์ ปล่อยหมัดเดียวกวาดล้างออกไป!

(จบตอน)