บทที่ 56 สองเรื่อง! ตัดขาดความสัมพันธ์! ทำลายตระกูลหลี่!
"บอกมา! คุณกับตระกูลหยุนมีความสัมพันธ์อะไรกันแน่?"
"คุณหมายความว่าอย่างไร?"
"มีสูตรปรุงยาแล้วทำไมไม่ให้ลุงใหญ่?!"
หยู่ถงเพิ่งเดินเข้ามาในลานบ้าน เห็นหลี่ฉางชิงนั่งดื่มชาอย่างสบายใจ ก็โกรธจนทนไม่ไหว ชี้หน้าเขาแล้วถามด้วยความโกรธ
หลี่ฉางชิงไม่มีความรู้สึกใดๆ ในใจ แม้แต่จะหัวเราะ
"คุณเดินทางมาไกลขนาดนี้ เพียงเพื่อเรื่องนี้?"
"คุณคิดว่าเป็นเรื่องเล็ก?"
หยู่ถงหายใจลึกๆ หลายครั้ง
กดความเกลียดชังในใจ มองไปรอบๆ เพื่อยืนยันว่าไม่มีคนรับใช้ตระกูลหยุนอยู่ แล้วพูดด้วยสีหน้าไม่ดี
"หลี่ฉางชิง คุณเกินไปแล้ว!"
"คุณเคยคิดว่าเราเป็นครอบครัวไหม!"
"คุณรู้ไหมว่าสูตรปรุงยานั้นสำคัญกับตระกูลหลี่แค่ไหน คุณไม่เพียงไม่ให้ แต่ยังตั้งตัวเองเป็นอิสระสร้างสมาคมการค้า นี่ไม่ใช่การต่อต้านตระกูลหลี่หรือ?"
"คุณรู้ไหมว่าลุงใหญ่เครียดจนผมขาวในช่วงนี้ เขาเป็นพ่อของคุณ!"
"ครอบครัว พ่อ?" เสียงเย็นชาเกิดขึ้นทันที ไป๋จือนานเดินออกมาจากวิลล่าอย่างรวดเร็ว
"ตอนที่หลี่หยางแย่งการ์ดอาชีพฉัน ทำไมเขาไม่คิดว่าเขาเป็นพ่อ?"
"ตอนที่หลี่ห้าวอวี่พยายามฆ่าหลี่ฉางชิงในดันเจี้ยน ทำไมไม่บอกว่าเขาเป็นครอบครัว?"
"ตอนที่พวกคุณบิดเบือนความจริงต่อหน้าผู้คนเพื่อแย่งกล่องสมบัติแห่งสวรรค์ ทำไมไม่พูดถึงความสัมพันธ์ครอบครัว?"
เธอก้าวไปข้างหน้า ชี้จมูกหยู่ถงแล้วด่าว่า: "หยู่ถง อย่าลืม!"
"ตอนที่หลี่ห้าวอวี่พยายามฆ่าทุกคน คุณก็อยู่ในนั้น!"
หยุนจิ้งเหยาไม่เข้าใจรายละเอียดจึงไม่ยุ่ง แต่ไป๋จือนานเห็นตระกูลหลี่ปฏิบัติต่อหลี่ฉางชิงอย่างไร!
"คุณ...คุณ!" หยู่ถงพูดไม่ออก หน้าแดงเถียงกลับ "ไป๋จือนาน นี่เป็นเรื่องครอบครัวของเรา คุณเป็นคนนอกจะมายุ่งได้ยังไง?"
เธอหันไปตะโกนใส่หลี่ฉางชิงด้วยเสียงแหลม: "หลี่ฉางชิง คุณมีตาหรือเปล่า คุณไม่เห็นว่าเธอดุฉัน?"
"ถ้าคุณยังเป็นแบบนี้ เชื่อไหมว่าฉันจะไม่สนใจคุณอีก!"
หลี่ฉางชิงมองเธอ ความทรงจำเดิมลอยขึ้นในสมอง
ร่างเดิมต้องการเข้าร่วมครอบครัว หาความรักจากพ่อ
ต่อพี่น้องในตระกูล รักใคร่เอ็นดูมาก เรียกได้ว่าเชื่อฟังทุกอย่าง
ลูกหลานตระกูลหลี่เรียนที่โรงเรียนมัธยมชิงซู่
ถ้าได้ยินว่าใครถูกแกล้งที่โรงเรียน
พี่ชายอัจฉริยะคนแรกนี้จะช่วยพวกเขาทันที
นักเรียนโรงเรียนมัธยมชิงซู่ก็ให้เกียรติเขา
นี่ทำให้พี่น้องเหล่านี้เคยชินกับการเอาแต่ใจ
ในใจลึกๆ ดูถูกพี่ชายที่ทุ่มเทให้พวกเขา!
ในทางกลับกัน หลี่ห้าวอวี่ อาศัยความรักของพ่อ ทำตัวอันธพาลในตระกูล ตีด่าพี่น้อง แย่งของที่ต้องการ
คนเหล่านี้กลับรีบเข้าหา คิดว่าหลี่ห้าวอวี่คือทายาทที่แท้จริงของตระกูลหลี่
พูดตรงๆ ก็คือไร้ค่า!
"ถ้าป่วยก็ไปรักษา อย่ามาทำบ้าๆ ที่นี่ ฉันไม่สนใจเสียเวลาคุณ"
หลี่ฉางชิงพูดเบาๆ แล้วลุกขึ้นจะไป
หยู่ถงเห็นท่าทีไม่แยแสของหลี่ฉางชิง ก็อึ้งไป
ก่อนที่จะตื่นอาชีพ
หลี่ฉางชิงต่อหน้าเธอ ต่อหน้าหลี่หยาง ต่อหน้าทุกคนในตระกูลหลี่ แทบจะเชื่อฟังทุกอย่าง!
แม้แต่ตัวเองจะคอยกดดันหลี่ฉางชิง หลี่ฉางชิงก็ยังเรียก 'น้องสาว' อยู่
ตอนนี้กลับด่าว่าเธอป่วย?
อย่างไรก็ตาม
เธอไม่รู้ว่า
ร่างเดิมพยายามเอาใจเพื่อแค่ให้เข้าร่วมในตระกูลหลี่
ร่างเดิมไม่มีความรู้สึกพิเศษอะไร
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงหลี่ฉางชิงในตอนนี้ ที่ไม่มีความสัมพันธ์แม้แต่น้อย!
"หลี่ฉางชิง คุณคนเนรคุณ!"
"ตระกูลหลี่ให้กำเนิดและเลี้ยงดูคุณสิบแปดปี ให้ทุกอย่างแก่คุณ!"
"ตอนนี้คุณไม่เพียงไม่รู้จักบุญคุณ แต่ยังจะทำร้ายตระกูลหลี่! จิตสำนึกของคุณถูกหมากินหรือ?"
หยู่ถงเห็นหลี่ฉางชิงกำลังจะไป ก็ร้องออกมาโดยไม่รู้ตัว
"เนรคุณ?"
"ฉันจำได้ว่าฉันบอกแล้ว การ์ดอาชีพระดับ SS ถือเป็นการชดใช้บุญคุณการเกิด"
"ส่วนบุญคุณการเลี้ยงดู? ฉันไม่เคยรู้สึก จึงไม่ต้องชดใช้"
หลี่ฉางชิงหยุดเดิน ค่อยๆ หันกลับมา เดินไปหาหยู่ถงทีละก้าว
"คุณ...คุณจะทำอะไร?"
หยู่ถงตาเบิกกว้าง เธอรู้ดีถึงความสามารถของหลี่ฉางชิง
หรือว่า...เขาจะลงมือกับตัวเอง?
หยู่ถงหน้าซีด ปิดตาแน่น
"คุณบอกหลี่หยางแทนฉัน"
เสียงของหลี่ฉางชิงดังขึ้นเหนือหัวเธอ ไม่มีความอบอุ่นแม้แต่น้อย
"อีกไม่กี่วัน ฉันจะไปตระกูลหลี่"
หยู่ถงลืมตา เห็นหลี่ฉางชิงไม่ได้ลงมือ เพียงแต่จ้องเธอด้วยสายตาเย็นชา
ความกลัวในใจถูกแทนที่ด้วยความภูมิใจที่ไม่รู้ที่มา
เธอเผลอแอ่นอก ยิ้มเยาะที่มุมปาก
"ฮึ!"
ในใจลึกๆ ยังเป็นคนที่ไม่สามารถออกจากตระกูลหลี่ ต้องการเอาใจครอบครัว!
นี่คิดจะกลับไปแล้ว? ไม่ง่ายขนาดนั้น!
"อยากไปก็ไป อยากกลับก็กลับ? ไม่ง่ายขนาดนั้น!"
"ส่งสูตรปรุงยาออกมาก่อน แล้วไปคุกเข่าที่ศาลบรรพบุรุษตระกูลหลี่สามวัน บางทีฉันอาจจะเมตตาช่วยขอร้องให้!"
หลี่ฉางชิงไม่สนใจคำพูดไร้สาระของเธอ "ฉันบอกว่า 'ไป' ไม่ใช่ 'กลับ'"
"ฉันไปตระกูลหลี่ได้เพียงสองเรื่อง"
"หนึ่ง ตัดขาดความสัมพันธ์ สอง ทำลายตระกูลหลี่ของคุณ"
"บอกคนแก่หลี่หยางให้เตรียมตัวให้ดี สนุกกับเวลาสุดท้ายของตระกูลหลี่ให้เต็มที่"
หลี่ฉางชิงยิ้มเยาะ แล้วเดินออกจากประตูสวนโดยไม่หันกลับ
หยู่ถงยืนอึ้งอยู่ที่เดิม นานกว่าจะรู้สึกตัว กำลังจะถาม แต่พบว่าหลี่ฉางชิงหายไปแล้ว
"คุณพูดอะไร..."
เธอแทบไม่เชื่อหูตัวเอง
เสียงหัวเราะเบาๆ ดังขึ้นข้างหู
ไป๋จือนานกระซิบข้างหูเธอด้วยน้ำเสียงเบา "เขาบอก...จะทำลายตระกูลหลี่ของคุณ!"
"คุณ!" หยู่ถงรีบถอยหลังสองสามก้าว
"เขาไม่มีทาง! เขากล้าทำได้ยังไง!"
"เขาเป็นแค่ลูกที่ถูกทอดทิ้งของตระกูล กล้าพูดว่าจะทำลายตระกูลหลี่ได้ยังไง?"
"ใครให้ความกล้าเขา!"
"เขาต้องเข้าใจผิดอะไรบางอย่าง! ลุงใหญ่ถึงจะทำแบบนี้กับเขา แต่ในใจยังยอมรับเขาเป็นลูก ไม่งั้นจะให้ฉันมาทำไม!"
"เขาพูดคำที่ไม่เคารพแบบนี้ได้ยังไง!"
หลักๆ คือความกดดันจากหลี่ฉางชิงมันแรงเกินไป ความเย็นที่มาพร้อมกับปิศาจที่แข็งแกร่งทำให้หยู่ถงสับสน
"ใช่ ฉันยังต้องไปคุยเรื่องวัสดุกับเขา ไม่ให้ตระกูลหยุนช่วยเขาเปิดช่องทางวัสดุ!" หยู่ถงคิดได้ มองไปที่ไป๋จือนานด้วยความตกใจ
"บอกฉันเร็วๆ ว่าหลี่ฉางชิงไปไหน! ฉันต้องไปหาเขา!"
"ถึงจะบอกคุณ ด้วยความสามารถของคุณ ไปก็เท่ากับตาย" ไป๋จือนานพูดอย่างไม่สนใจ
ในเขตแดนลึกของเมืองซางหยู หยู่ถงที่มีระดับไม่ถึง 20 ในอาชีพสายรักษา จะถูกมอนสเตอร์ฆ่าตายกลางทาง!
"แต่ฉันสามารถตอบแทนหลี่ฉางชิงได้"
ไป๋จือนานนั่งลงบนเก้าอี้หวายที่หลี่ฉางชิงเคยนั่ง ยกขาขึ้นอย่างเกียจคร้าน
"ตระกูลหยุนกำลังช่วยสมาคมราชาปิศาจหาช่องทางวัสดุ ก่อนหมดวันนี้ วัสดุชุดแรกจะถูกส่งไปยังเจียงเฉิง"
"แต่เรื่องนี้ หลี่ฉางชิงไม่รู้"
"ฉันแค่พูดเล่นๆ ต่อหน้าหยุนจิ้งเหยา เขาก็ใช้ความสัมพันธ์ของตระกูลหยุนช่วยหลี่ฉางชิงเอง"
ไม่สนใจความประหลาดใจของหยู่ถง ไป๋จือนานพูดต่อทีละคำ:
"ฉันบอกคุณเรื่องนี้ แค่อยากให้คุณรู้"
"หลี่ฉางชิงในตอนนี้ ถ้าต้องการทำลายตระกูลหลี่จริงๆ"
"ไม่ต้องลงมือเอง แค่แสดงเจตนาออกมา ก็มีตระกูลมากมายรีบช่วยเขากำจัดตระกูลหลี่!"
"ตุบ" หยู่ถงขาอ่อน ทรุดลงนั่งกับพื้น
ใช่...
ฝั่งหนึ่งเป็นตระกูลเล็กที่ไม่มีความสำคัญ ฝั่งหนึ่งเป็นศิษย์ของนายพลแห่งชาติ
ใครๆ ก็รู้ว่าจะเลือกอะไร!
สิ่งที่พวกเขาพึ่งพา ไม่มีอะไรมากไปกว่าความคิดที่หลี่ฉางชิงยังมีต่อครอบครัว!
ไป๋จือนานลุกขึ้น เดินไปหาหยู่ถง ลูบหัวเธอเหมือนลูบสุนัข
"ถ้าฉันเป็นคุณ ฉันจะรีบออกจากตระกูลหลี่"
"ตระกูลหลี่ กำลังจะจบจริงๆ"
(จบตอน)