บทที่ 68 หลี่ฉางชิงคนนั้นไม่ใช่คนดีเลย!
"แค่นี้?"
ชงหลิงเงยหน้าขึ้นอย่างไม่แยแส มองไปที่หอกสายฟ้าที่พุ่งเข้ามา
แม้แต่ความคิดที่จะหลบหรือป้องกันก็ไม่มี ยืนอยู่ตรงนั้น รอให้หอกทะลุลงมา
"ติ๊ง!"
เสียงโลหะที่แสบหูดังขึ้น
หอกที่มีพลังสายฟ้าทะลุผ่านหัวของชงหลิง
เจาะผ่านผิวหนัง ข้างในหัวไม่มีสมอง มีเพียงเปลวไฟที่ปกคลุมด้วยกระดูกขาว
กระดูกแทงกระแทกบนกระดูกขาว แต่ไม่สามารถทะลุเข้าไปได้อีก
อาร์คไฟฟ้ากระพริบถี่ๆ ราวกับกำลังดิ้นรนครั้งสุดท้าย แต่ก็ไม่สามารถก้าวไปข้างหน้าได้อีก!
"ฮ่า!"
หอกไฟฟ้าหมดพลังงานสุดท้าย กลายเป็นเศษสายฟ้าทั่วท้องฟ้า
【-10384 (โจมตีจุดอ่อน)】
ครั้งแรกที่มีค่าความเสียหายปรากฏบนหัวของชงหลิง แถบเลือดที่ยาวเหยียดปรากฏรอยแยกเล็กน้อย
ประมาณคร่าวๆ เลือดนับล้าน!
ชั่วขณะหนึ่ง
ความรู้สึกหมดหวังเกือบจะครอบงำสามผู้มีพรสวรรค์แห่งสวรรค์
ไม่นาน
คุกสายฟ้าก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย
ชงหลิงค่อยๆ ยกแขนขวาขึ้น เล็งไปที่หน้าผากของเหยียนหมิง
เหยียนหมิงเตรียมตัวหลบในทันที
แม้จะตาย เขาก็จะไม่ยอมแพ้ต่อหน้าปีศาจ
แต่พลังเวทที่หมดไป เหมือนกับหนามแหลมที่แทงสมองของเขาอย่างไม่หยุดยั้ง ร่างกายอ่อนแอ แม้แต่จะขยับก็ทำไม่ได้
จะตายแล้วหรือ?
ไร้ประโยชน์จริงๆ...
พูดว่าคนอื่นไร้ประโยชน์ แต่ตัวเองตายเร็วกว่าทุกคน!
เหยียนหมิงไม่แสดงความกลัว ใช้แรงสุดท้ายยืนอยู่
ขณะที่หนามกำลังจะทะลุผ่านหน้าผาก
เสียงตะโกนดังมาจากที่ไกล
การโจมตีมากมายตามมาติดๆ
ชงหลิงหันกลับมาตัดการโจมตีเหล่านั้น
ใช้โอกาสนี้ เหมยซุนเฟิงกระโดดข้ามมาด้วยขาข้างเดียว พาเหยียนหมิงออกจากข้างชงหลิง
"เหยียนหมิง? เหมยซุนเฟิง?"
"ยังมี..." ผู้ได้รับอาชีพระดับ SS สี่คนที่มาถึง เห็นเงาที่ฝังอยู่ในเปลือกไม้ที่ไกล "เฉินชิงชิง?"
"เกิดอะไรขึ้น? นี่คือปีศาจสุดท้าย!?"
หลายคนมองดูสิ่งมีชีวิตที่มีรูปร่างมนุษย์ตรงหน้าอย่างไม่เชื่อ
พวกเขาเห็นอะไร?
นี่คือผู้ได้รับอาชีพระดับ SSS สามคน!
พลังที่แข็งแกร่งที่สุดของคนรุ่นใหม่ในประเทศมังกร
คนหนึ่งถูกตัดแขนขา คนหนึ่งถูกทุบลงหลุมลึก คนหนึ่งหมดพลังหน้าซีด แม้แต่หลบการโจมตีของปีศาจก็ทำไม่ได้!
"พวกไร้ประโยชน์ รีบไปให้พ้น!" เหยียนหมิงตะโกนด่า
"ไม่ต้องห่วง ไม่มีใครหนีได้" ชงหลิงยิ้มมุมปาก "ผู้ได้รับอาชีพในดันเจี้ยนนี้ไม่มีใครหนีได้"
"พอดีที่พวกเจ้ามาหาตายเอง ข้าก็ไม่ต้องไปหาพวกเจ้าออกมา ประหยัดเวลาได้มาก"
สายตาของชงหลิงกวาดผ่านผู้ได้รับอาชีพตรงหน้า
"หนึ่ง...สอง...สาม..."
ทุกครั้งที่นับ ทุกคนรู้สึกว่าหัวใจเต้นหนึ่งครั้ง
ราวกับมีสิ่งที่แหลมคมมากๆ หยุดอยู่เหนือหัวใจ
"เจ็ดคน?"
"ดันเจี้ยนนี้ ไม่ใช่ว่าผู้ได้รับอาชีพเข้าได้แปดคนหรือ?" ชงหลิงแสดงความสงสัย "ถูกพวกอื่นฆ่าไปแล้ว?"
'พวกอื่น'?
เหยียนหมิงรู้สึกเย็นวาบขึ้นมา
หรือยังมีหน่วยอัจฉริยะเผ่ากระดูกๆ อีก?
แย่แล้ว!
หรือทุกคนต้องตายที่นี่จริงๆ?
ไม่ได้!
ยังไม่ถึงเวลายอมแพ้!
ร่วมมือกัน!
ตอนนี้ผู้ได้รับอาชีพเจ็ดคนรวมตัวกัน บางทีอาจฆ่าหน่วยอัจฉริยะเผ่ากระดูกๆ ตรงหน้านี้ได้!
ไม่ต้องให้เหยียนหมิงอธิบาย
ผู้ได้รับอาชีพระดับ SS ที่อยู่ที่นี่ไม่ใช่คนโง่
แหล่งที่มาของดันเจี้ยนที่แปลกประหลาดนี้พวกเขารู้มานานแล้ว
มองแวบเดียวก็รู้ว่า สิ่งมีชีวิตที่มีรูปร่างมนุษย์ตรงหน้านี้ แน่นอนว่าเป็นปีศาจที่ถูกส่งมาเพื่อฆ่าผู้ได้รับอาชีพ!
อัศวินยืนอยู่หน้าสุดของทีมอย่างรู้ตัว
นักรบสองคนถอยหลังครึ่งก้าว
นักล่าอยู่ด้านหลังสุด
ในเวลาไม่กี่วินาทีก็เข้าใจสถานการณ์และจัดตั้งรูปแบบการต่อสู้พื้นฐาน
ผู้ได้รับอาชีพจากตระกูลชั้นนำเหล่านี้มีคุณสมบัติที่ยอดเยี่ยมเกินกว่าคนธรรมดา!
"พวกเจ้าต้านปีศาจไว้ ข้าจะหาทางรักษาเหยียนหมิงทั้งสามคน" นักล่าผู้ได้รับอาชีพพูดเบาๆ
อย่างไรก็ตาม
พูดจบ
ใบหน้าซีดของชงหลิงก็สะท้อนในดวงตาของทุกคน
"ลงมือ!" อาชีพอัศวินตะโกนออกมาอย่างตกใจ
ยกโล่ขึ้นสองมือ แสงศักดิ์สิทธิ์พุ่งพรวด!
"แกร๊ง!"
เพียงแค่การฟันครั้งเดียว โล่ระดับทองก็ปรากฏรอย
อาชีพอัศวินถูกสั่นจนมือชา แต่ไม่ถอยหลังแม้แต่ก้าวเดียว
มู่หยวนปล่อยทักษะเร่งความเร็ว ลมพัดใต้เท้า พุ่งไปข้างเหยียนหมิง หยิบยาขวดหนึ่งจากพื้นที่เก็บของยื่นไปที่ปากของเหยียนหมิง
เหยียนหมิงมองดูอย่างไม่รู้ตัว "นี่คืออะไร?"
ของเหลวสีม่วงเข้มที่เหนียวหนืด ยังมีฟองอากาศ
อะไรที่ให้เขากิน?
"เซลล์แมงมุมมีชีวิต! เป็นยาที่หลี่ฉางชิงคนนั้นทำขึ้น สามารถฟื้นฟูเลือดได้ 15% ที่สำคัญคือ สามารถกดอาการบาดเจ็บได้ชั่วคราว!"
"มีอีกไหม?" เหยียนหมิงตาเป็นประกาย
การต่อสู้กับชงหลิงไม่มีเวลาที่จะดื่มยา พวกเขาทั้งสามคนยังมีการคูลดาวน์ของยา
เขาไม่ได้รับการโจมตี
ถ้ามียาที่ฟื้นฟูได้ 15% ให้เหมยซุนเฟิงใช้จะดีกว่า
"มี! หลี่ฉางชิงคนนั้นไม่ใช่คนดีเลย! ทำไมต้องทำให้มีจำนวนจำกัด ข้าซื้อได้สามขวด พอดีให้พวกเจ้าคนละขวด"
เฉินชิงชิงอยู่ไกลเกินไป เหมยซุนเฟิงบาดเจ็บหนัก มีเพียงเหยียนหมิงที่สามารถฟื้นฟูพลังการต่อสู้ได้ในเวลาสั้นๆ มู่หยวนจึงยื่นขวดแรกไปที่ปากของเหยียนหมิง
เมื่อได้ยิน เหยียนหมิงก็ไม่พูดมาก ดื่มยาทั้งหมดในคำเดียว
แม้พลังเวทจะไม่ฟื้นฟู แต่ความเจ็บปวดในสมองก็ดีขึ้นมาก อย่างน้อยก็ไม่ต้องให้คนช่วยพยุงก็สามารถยืนขึ้นได้
"เหมยซุนเฟิง เจ้าก็ดื่มขวดหนึ่ง"
มู่หยวนวิ่งไปข้างเฉินชิงชิง ยื่นยาให้กับเธอ
ขณะนั้นเอง
"โครม!" เสียงดังสนั่น
โล่ของอัศวินแตกเป็นเสี่ยงๆ!
การโจมตีของชงหลิงไม่หยุดยั้ง กระดูกแทงทะลุออกมา
นักรบสองคนที่อยู่ข้างๆ พยายามช่วยแบ่งเบาภาระ แต่ถูกชงหลิงเตะปลิว ความแตกต่างของความเร็ว ทำให้พวกเขาใช้ทักษะได้ยาก
"ปุ๊ด!"
กระดูกแทงทะลุผ่านไหล่ของอาชีพอัศวิน เลือดพุ่งออกมา
【-7482 (โจมตีจุดอ่อน)】
ถ้าไม่ใช่เพราะขยับออกไปหนึ่งก้าวในช่วงเวลาสำคัญ การแทงนี้จะพุ่งไปที่คอของเขา!
ขณะนี้ชงหลิงหมดความสนใจในการเล่นสนุก คิดเพียงแค่จะฆ่าผู้ได้รับอาชีพตรงหน้าให้เร็วที่สุด ลงมืออย่างไม่ปรานี
กระดูกถูกดึงออกมา วินาทีถัดมาก็แทงออกไปอีกครั้ง
"ปุ๊ด!"
"ปุ๊ด!"
"ปุ๊ด!"
อาชีพอัศวินไม่มีความสามารถในการตอบโต้ ร่างกายปรากฏรูเลือดมากมายในเวลาอันสั้น
"แกร๊ง!"
การแทงที่พุ่งไปที่หน้าผากถูกป้องกันด้วยเคียวใหญ่
"โอ้? ยังมีแรงยืนขึ้นอีกหรือ?" ชงหลิงพูดเยาะเย้ย
การเตะเมื่อครู่ไม่เบา คาดไม่ถึงว่ามนุษย์คนนี้ยังมีแรงตอบโต้
ท้องของเฉินชิงชิงยังคงมีเลือดไหล แต่เธอไม่สนใจความเจ็บปวด ถ้าไม่ลงมือ ทุกคนจะต้องตายที่นี่!
"หวงเฉวียน..."
อย่างไรก็ตาม
พูดยังไม่จบ
เงาผ่านหน้าไป
"ปุ๊ด!"
【-3942】
กระดูกขาวแทงทะลุแขนของเธอ มือไม่มีแรง เคียวหลุดจากมือ
"ปุ๊ด!"
【-2645】
แขนอีกข้างก็ถูกแทงทะลุ
"การปกป้องของบิอัน!"
"ปุ๊ด!"
【-0 (-3984)】
กำปั้นของชงหลิงต่อเนื่องสร้างกระดูกแทงสี่อัน แทงเฉินชิงชิงติดกับพื้น
เธอมองดูปีศาจตรงหน้าด้วยความหวาดกลัว
ตอนนี้เพิ่งรู้ตัว
ถ้าฝ่ายตรงข้ามใช้ความสามารถจริงๆ...
เธอไม่มีแม้แต่สิทธิ์ที่จะต่อสู้กับมัน
"งั้น...ต่อไป ควรแทงที่ไหน?"
สายตาของชงหลิงไหลเวียนบนร่างของเฉินชิงชิง
สุดท้าย หยุดที่ตำแหน่งคอ
(จบตอน)