บทที่ 40 ทฤษฎีของผู้เฒ่าเซียนหนานจี๋

ว่ากันตามหลักการแล้ว เขากำลังแสดงละครในสวรรค์ เพื่อให้ซุนหงอคงเดินตามกระบวนการ

แต่ก็หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะเกิดข้อผิดพลาดระหว่างนั้น

เช่นถ้าซุนหงอคงฆ่าผิดคน ฆ่าขุนนางสำคัญของสวรรค์จะทำอย่างไร?

หรือถ้าซุนหงอคงทำลายสิ่งก่อสร้างบางแห่งจะทำอย่างไร?

เขื่อนที่ขวางแม่น้ำสวรรค์ และไข่มุกที่อยู่ในทะเลทั้งสี่ รวมถึงนกสามขาที่ถูกขังในดวงอาทิตย์ ฯลฯ

เพียงแค่สิ่งใดสิ่งหนึ่งเกิดข้อผิดพลาด ก็จะนำภัยพิบัติมาสู่สามโลก

และจักรพรรดิหยกในฐานะผู้ปกครองสามโลก

หากมีภัยพิบัติเกิดขึ้นในที่ใดที่หนึ่งในสามโลก

แม้ว่าเขาจะไม่ต้องการเกี่ยวข้องกับกรรม แต่ไฟแห่งกรรมก็จะตกลงมาที่ตัวเขาเอง ซึ่งเป็นเรื่องที่น่ากลัวมาก

ดังนั้น การส่งแม่ทัพเทียนเผิงออกไปก็เป็นเรื่องที่จำเป็นมาก

หากเกิดสถานการณ์ฉุกเฉิน ก็ให้แม่ทัพเทียนเผิงออกมาหยุดยั้ง หากยังเกิดข้อผิดพลาด ก็ให้ลงโทษแม่ทัพเทียนเผิง

แต่เพื่อไม่ให้กระบวนการทั้งหมดนี้ได้รับผลกระทบ เขายังต้องซ่อนตัวอยู่ในที่มืด

มองดูเจ้าแม่กวนอิมจากไป จักรพรรดิหยกมองไปข้างหน้า สีหน้าไร้ความรู้สึก

แผนการทั้งหมดนี้ได้ถูกวางไว้อย่างรอบคอบแล้ว รอเพียงซุนหงอคงเข้ามา

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหน จักรพรรดิหยกถึงได้สติกลับมา

ข้างๆ ผู้เฒ่าเซียนหนานจี๋ที่มีเนื้องอกใหญ่บนหัวก้มตัวคำนับกล่าวว่า "ฝ่าบาท ก่อนที่ซุนหงอคงจะก่อความวุ่นวายในสวรรค์ ข้ายังมีแผนการหนึ่งที่สามารถทดสอบแม่ทัพเทียนเผิงได้"

"แผนการอะไร พูดมาเร็วๆ"

จักรพรรดิหยกมองไปที่ผู้เฒ่าเซียนหนานจี๋

ผู้เฒ่าเซียนหนานจี๋คนนี้ แท้จริงแล้วคือจักรพรรดิหนานจี๋ฉางเซิง เขาและจักรพรรดิกัวเฉินทั้งสองคนเป็นคนสนิทของจักรพรรดิหยก

เมื่อปีที่แล้วเพื่อแย่งชิงอำนาจการควบคุมสวรรค์กลับมาจากจื่อเวย ทั้งสองคนนี้ช่วยเขาอย่างมาก

ในขณะนี้ ผู้เฒ่าเซียนหนานจี๋ก็รู้แผนการของจักรพรรดิหยก ที่บีบให้เทียนเผิงลงไปโลกมนุษย์เพื่อรับกรรม และเขาก็สนับสนุนอย่างมาก

ผู้เฒ่าเซียนหนานจี๋กล่าวว่า "ข้าเคยได้ยินว่า เซียนหญิงฉางเอ๋อแห่งตำหนักจันทรามีความสัมพันธ์เก่ากับแม่ทัพเทียนเผิง และเคยไปที่คฤหาสน์เทียนเผิง"

"แล้วจะทำอย่างไร?" จักรพรรดิหยกไม่เข้าใจ

"ข้ารู้สึกว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาไม่ธรรมดา แม่ทัพเทียนเผิงที่ไม่สนใจเจ็ดเซียนหญิง อาจเป็นเพราะในใจมีฉางเอ๋อ"

"ตามความเห็นของข้า ควรส่งฉางเอ๋อไปที่ดาวเทียนเผิงเพื่อยั่วยวนเทียนเผิง เทียนเผิงอาจจะติดกับ"

"โอ้?" จักรพรรดิหยกตระหนัก

ถ้าเรื่องนี้สามารถจัดการได้ง่ายๆ เขาก็ไม่ต้องเหนื่อยกับเรื่องของเทียนเผิงแล้ว

ส่วนการลงไปโลกมนุษย์เพื่อดูแลซุนหงอคง...

เขามีแม่ทัพมากมาย ใครไปก็เหมือนกัน

"งั้นเรื่องนี้ก็รบกวนผู้เฒ่าเซียนแล้ว" จักรพรรดิหยกมองไปที่ผู้เฒ่าเซียนหนานจี๋ต่อไปว่า "ไปที่ดาวเทียนเผิง ต้องระวังสถานการณ์ที่นั่น ข้าสงสัยว่ามีค่ายกลลึกลับช่วยแม่ทัพเทียนเผิงถ่วงเวลา"

ก่อนหน้านี้มีหลี่จิ้งและไท่ไป๋จินซิงที่ติดกับที่นั่น จักรพรรดิหยกก็ไม่โง่ เขาสงสัยมานานแล้ว

"ตามพระบัญชา"

ผู้เฒ่าเซียนหนานจี๋ยิ้มเล็กน้อย แล้วก็ถอยออกไป

แต่พูดถึงหลินเซียนที่กำลังฝึกฝนอย่างสงบที่ดาวเทียนเผิง ผู้เฒ่าเซียนหนานจี๋ก็ปรากฏตัวที่ตำหนักจันทรา

ใต้ต้นไม้เทพจันทร์ อู๋กังก็ยังคงฟันต้นไม้อย่างเต็มที่

ผู้เฒ่าเซียนหนานจี๋ไม่สนใจเขา รออย่างเงียบๆ ให้กระต่ายหยกเข้าไปแจ้ง

ไม่นานนัก ฉางเอ๋อก็เดินออกมาอย่างสง่างาม

"เซียนหญิงขอต้อนรับผู้เฒ่าเซียน" ฉางเอ๋อก้มตัวคำนับผู้เฒ่าเซียนหนานจี๋

ผู้เฒ่าเซียนหนานจี๋มองฉางเอ๋อ แววตาแวววาวเล็กน้อย ถามว่า "เซียนหญิงช่วงนี้เป็นอะไรไป ทำไมหน้าตาถึงดูซูบเซียวเช่นนี้?"

ตั้งแต่ครั้งที่แล้วที่ถูกหลินเซียนปฏิเสธ ฉางเอ๋อก็ไม่ค่อยสบายใจ หน้าตาก็ซูบเซียวลงบ้าง

"ไม่มี...ไม่มีอะไร" ฉางเอ๋อก้มหน้าตอบ

ผู้เฒ่าเซียนหนานจี๋ยิ้มเย็นๆ "กลัวว่าจะเป็นเพราะแม่ทัพเทียนเผิงใช่ไหม?"

ได้ยินเช่นนี้ ฉางเอ๋อก็ตกใจทันที

รีบแก้ตัวว่า "ผู้เฒ่าเซียนพูดเล่นแล้ว หนี่ฉางกับเทียนเผิงไม่มีความเกี่ยวข้องกัน จะเป็นเพราะเขาได้อย่างไร"

ฉางเอ๋อก็ไม่โง่

เรื่องแบบนี้ เป็นเรื่องที่ฝ่าฝืนกฎสวรรค์ เธอจะยอมรับได้อย่างไร

ยิ่งไปกว่านั้น ผู้เฒ่าเซียนหนานจี๋เป็นคนสนิทของจักรพรรดิหยก

ผู้เฒ่าเซียนหนานจี๋ยิ้มเล็กน้อย ไม่ได้ถามต่อ

เข้าไปในตำหนักจันทรา

ทั้งสองฝ่ายพูดคุยกันเล็กน้อย ผู้เฒ่าเซียนหนานจี๋จึงกล่าวว่า "ในเมื่อเจ้าไม่มีความเกี่ยวข้องกับเทียนเผิง ก็แสดงว่าเทียนเผิงมีใจให้เจ้า เจ้าก็ไม่ควรพลาดโอกาส ช่วยข้าสักครั้ง ไปยั่วยวนแม่ทัพเทียนเผิง ถ้าเทียนเผิงทำผิดกฎสวรรค์ งานของข้าก็เสร็จสิ้น"

"เป็นไปไม่ได้"

ฉางเอ๋อลุกขึ้นทันที

เธอรู้จุดประสงค์ของผู้เฒ่าเซียนหนานจี๋ที่มาที่นี่

และเธอจะไปทำร้ายเทียนเผิงได้อย่างไร

ผู้เฒ่าเซียนหนานจี๋ก็โง่จริงๆ ที่บอกความจริงกับฉางเอ๋อ ฉางเอ๋อก็ยิ่งไม่ช่วยเขา

ใครจะรู้ ผู้เฒ่าเซียนหนานจี๋หน้าตาเย็นชา "เซียนหญิงอย่าทำตัวไม่รู้ดีรู้ชั่ว ข้ามาตามพระบัญชาของจักรพรรดิหยกมาคุยกับเจ้า ถ้าเจ้าไม่ทำตาม ก็ถือว่าขัดพระบัญชา เจ้าคิดให้ดีถึงผลที่จะตามมา"

ฉางเอ๋อก็ยิ้มเย็นๆ "พูดถึงขัดพระบัญชา นั่นก็เป็นเจ้าที่ปลอมพระบัญชา ข้าไม่เคยได้รับพระบัญชาจากจักรพรรดิหยก"

"อีกอย่าง พระบัญชาของจักรพรรดิหยกให้เจ้าไปทำร้ายแม่ทัพเทียนเผิง ถ้าเรื่องนี้แพร่กระจายในสวรรค์ ทั้งทางอารมณ์และเหตุผลก็ไม่สมเหตุสมผล ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าเป็นพระบัญชาของจักรพรรดิหยก"

"นี่..." หน้าตาของผู้เฒ่าเซียนหนานจี๋ก็หม่นหมองลงทันที

เรื่องแบบนี้ ไม่โปร่งใส ถ้าแพร่ออกไปจริงๆ ตัวเองอับอายเรื่องเล็ก แต่ความน่าเชื่อถือของจักรพรรดิหยกจะหายไป

ตอนนั้น จักรพรรดิหยกจะจัดการสวรรค์ได้ยาก

จักรพรรดิหยกที่กลายเป็นผู้ปกครองสามโลกได้ เพราะอาศัยพลังและความน่าเชื่อถือ

ถ้าไม่มีความน่าเชื่อถือ ไม่มีใครยอมฟังจักรพรรดิหยก สวรรค์ทั้งหมดก็จะวุ่นวาย

"ฉางเอ๋อ คำพูดแบบนี้ ขอให้เจ้าคิดให้ดีก่อนพูด"

ฉางเอ๋อยิ้มเย็นๆ "ข้าคิดอย่างชัดเจนแล้ว สิ่งที่ตัวเองไม่ต้องการก็อย่าทำกับคนอื่น หลักการนี้ผู้เฒ่าเซียนคงเข้าใจใช่ไหม?"

"เจ้า..." ผู้เฒ่าเซียนหนานจี๋โกรธขึ้นมาทันที

ไม่คิดว่า ฉางเอ๋อจะยืนอยู่ข้างผู้รับกรรม แต่ไม่ยอมร่วมมือกับตัวเอง

"เจ้าจะเสียใจ"

สุดท้าย ผู้เฒ่าเซียนหนานจี๋ก็จากไปอย่างไม่พอใจ

หลังจากผู้เฒ่าเซียนหนานจี๋จากไป ฉางเอ๋อก็เงยหน้ามองไปทางแม่น้ำสวรรค์ แต่กลับยิ้มออกมา

"ดูเหมือนว่า พี่เทียนเผิงไม่ให้ข้าไปหาเขาเป็นเรื่องที่ถูกต้อง สวรรค์นี้เพื่อให้เขาลงไปโลกมนุษย์รับกรรม ทำได้ทุกอย่างจริงๆ"

"อืม ไม่ออกไป ไม่สร้างปัญหาให้พี่เทียนเผิง ข้ารอให้พี่เทียนเผิงมาหาข้า"

ในความลึกลับ เธอและหลินเซียนได้บรรลุข้อตกลงบางอย่าง

ในความว่างเปล่า

ผู้เฒ่าเซียนหนานจี๋ยกมือขึ้นตบหน้าตัวเอง

ตอนนี้ไม่มีฉางเอ๋อ แผนการของเขาก็ล้มเหลว

ตอนแรกเขายังมั่นใจในหน้าจักรพรรดิหยก ว่าเรื่องนี้ต้องสำเร็จ

แต่ไม่คิดว่า ขั้นแรกที่ฉางเอ๋อก็เกิดข้อผิดพลาด

"พูดมากจริงๆ โอ้อวดอะไรนักหนา" ผู้เฒ่าเซียนหนานจี๋ตบหน้าตัวเองอีกครั้ง

เขาบินอย่างรวดเร็วในความว่างเปล่า เมื่อแผนการนี้ใช้ไม่ได้ เขายังมีแผนการอื่น

หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็มาถึงเหนือดาวเทียนเผิง

"ข้าจะแปลงเป็นฉางเอ๋อ เทียนเผิงคงไม่รู้"

ผู้เฒ่าเซียนหนานจี๋มองลงไปข้างล่าง แล้วแปลงร่างเป็นฉางเอ๋อ

ข้างล่าง

หลินเซียนก็รู้สึกงงงวย

"ผู้เฒ่านี่จะทำอะไร แปลงเป็นฉางเอ๋อ นี่จะมายั่วยวนข้าหรือ?"

ในขณะเดียวกัน เสียงของระบบก็ดังขึ้น

หลินเซียนก็เริ่มพิจารณา ว่าจะล้อเล่นกับผู้เฒ่าเซียนหนานจี๋ดีไหม

(จบตอน)