บทที่ 19 คนดีต้องได้รับผลดี!
"รับ."
[ได้รับทั้งหมดแล้ว]
หลินอี้ขมวดคิ้วแน่น.
เปิดดูความทรงจำโดยตรง.
หลังจากดูเสร็จ เขาถอนหายใจยาว.
ชีวิตในลัทธิไฟศักดิ์สิทธิ์ เขาเห็นได้ชัดเจน.
นี่คือกบฏที่นิสัยดีเกินไป.
สิ่งที่ทำทั้งหมด เพื่อประชาชน.
สุดท้ายก้มหน้าพูดพึมพำ.
"ไม่คิดว่าจะเดาผิด!"
มีแค่เทพมนุษย์คนเดียว แม้จะเก่งแค่ไหน ก็ไม่สามารถเดินทางข้ามเมืองต่างๆ ไปฆ่าทุกคนได้.
การคาดการณ์แรกเริ่มผิดพลาด คนร้ายไม่ใช่ลัทธิไฟศักดิ์สิทธิ์.
แล้วจะเป็นใคร?
"เฮ้อ กบฏแบบนี้ ดูยังไงก็ไม่เหมือนคนที่จะฆ่าคนบริสุทธิ์."
ต้องบอกว่านี่คือกลุ่มคนที่มีอุดมการณ์ เสียสละเพื่อความยุติธรรม ทำตามคำขวัญที่ว่า กำจัดความชั่วเพื่อความสว่าง.
ระหว่างความเป็นและความตายมีความกลัวใหญ่ แต่พวกเขาไม่กลัวความตาย ห่วงใยประชาชน.
สิ่งที่ทำทั้งหมดถูกต้อง.
หลินอี้แม้จะไม่เข้าใจ แต่เลือกที่จะเคารพ.
โลกนี้พังทลาย ต้องมีคนซ่อมแซม.
มีความสามารถก็ช่วยเถอะ ตอนนี้เขายิ่งแข็งแกร่ง ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองไม่มีพลัง.
แต่สุดท้ายคนที่มาฆ่าเขาคือใคร?
ดูเหมือนกับในจำลอง เงาดำในเมืองหลวงคือกลุ่มเดียวกัน.
ทำไมถึงแข็งแกร่งขนาดนี้?
ตามความทรงจำ ตอนนั้นเขาใช้พลังทั้งหมด!
พลังระดับฮวาหยวนเต็มที่ ฟันครั้งเดียว แม้แต่กำแพงเมืองก็จะถูกฟันเป็นรอยใหญ่.
ไม่ต่างจากกระสุนปืนใหญ่.
แต่เงาดำนั้น ไม่มีแม้แต่การตอบสนอง กลับฟันเขาได้.
ตอนนั้นเขางงงวยทันที และรู้สึกเวียนหัว.
แต่เขาคือปรมาจารย์ใหญ่นะ!
ทันทีที่มีการดำรงอยู่ของวิญญาณ จะเวียนหัวได้ยังไง?
หรือว่าคนเหล่านี้คือเซียน?
หรือคำสาปตายภายในห้าปีเบื้องหลังก็เป็นเซียน?
คิดถึงฉากจำลองครั้งนั้น เซียนตระกูลไป่ก็ฆ่าเขาเหมือนฆ่าไก่.
ถ้าเงาดำเหล่านี้เป็นเซียน ก็เป็นปัญหาใหญ่จริงๆ!
หลินอี้นั่งอยู่ที่นั่น ยิ่งคิดยิ่งสับสน สุดท้ายก็ยอมแพ้.
ความกลัวทั้งหมดเกิดจากพลังไม่พอ.
ตอนนี้สามารถเพิ่มพลังได้สองทาง.
ทางแรก ฝึกฝนถึงจุดสูงสุดของเทพมนุษย์.
ทางที่สอง ค้นหาสำนักลับ สำรวจความลับของผู้ฝึกเซียน หาวิธีฝึกเซียน.
อย่างอื่นไม่ต้องคิด คิดไปก็เพิ่มความกังวลเสียเปล่าๆ
เขารู้สึกถึงพลังของตัวเอง ระดับฮวาหยวนสูงสุด แข็งแกร่งมากขึ้น ทะเลพลังเต็มเปี่ยม.
และภาพจิตวิญญาณก็เป็นภาพจริง วาดได้เหมือนจริง แกะสลักฉากทำลายล้างโลกด้วยฟ้าร้องแปดทิศ.
"นี่คือกุญแจสู่การทะลวงสู่ระดับเสินโหยว?"
หลินอี้นั่งขัดสมาธิ หยิบยาสงบจิต ดื่มรวดเดียว ตามวิธีฝึกฝน.
เสินโหยวสำเร็จ วิญญาณออกจากร่าง มองเห็นตัวเอง ห่างจากร่างสามฟุต ความลึกลับต่างๆ ไม่สามารถบรรยายได้.
ระดับเสินโหยวสำเร็จ สามารถสำรวจสิ่งต่างๆ ในรัศมีสามลี้ นี่คือวิธีของเซียน.
แตกต่างจากที่ซ่อนของกองกำลังเจิ้นอู่ ลัทธิไฟศักดิ์สิทธิ์ให้วิธีฝึกฝนโดยตรง ไม่มีการขาดตกบกพร่อง.
การทะลวงสู่ระดับเสินโหยว วิธี ความเสี่ยง และที่ต้องทำหลังจากสำเร็จ ถูกอธิบายอย่างละเอียด.
ในด้านนี้ ลัทธิไฟศักดิ์สิทธิ์ใจกว้างมาก.
หลังจากฝึกฝนทั้งคืน หลินอี้ไม่ได้รับผลอะไรมากนัก ดูเหมือนว่าจะทะลวงสู่ระดับเสินโหยวไม่ได้ในเร็วๆ นี้.
ออกไปเดินเล่นดีกว่า.
ไปข้างนอกถึงจะกระตุ้นภารกิจได้ ถ้าอยู่บ้านก็ได้แต่รอสิบวัน.
เพิ่งเปิดประตูก็เห็นคนยืนอยู่.
"มาหาข้า?" หลินอี้มองคนที่มาอย่างงงงวย.
คนนี้เขาเคยเจอจริงๆ คนที่ดื่มเต้าหู้ใส่น้ำตาล.
มาหาเขาทำไม?
ไม่รู้จักกันใช่ไหม!
ใครจะรู้ว่าคนนั้นคุกเข่าลงทันที "วีรบุรุษ ขอร้องช่วยข้าด้วย!"
เห็นการคำนับนี้ หลินอี้ขมวดคิ้วรีบหลบ นี่จะทำอะไร?
"หยุด! อย่าเพิ่งคุกเข่า บอกเรื่องราวมาก่อน นอกจากนั้นเราก็ยังไม่คุ้นเคยกันสักหน่อย!"
"ขอวีรบุรุษช่วยสามีข้าด้วย!" คนๆ นี้ร้องไห้ทันที.
เมื่อพูดคำนี้ หัวก็มีเครื่องหมายอัศเจรีย์.
ซี้ด!
"นี่ก็มีภารกิจได้?"
เขาคิดในใจ เครื่องหมายอัศเจรีย์กลายเป็นตัวอักษร.
[ภารกิจจำลอง]
[คำอธิบายภารกิจ: ทำตามคำขอของภรรยา ช่วยชีวิตสามีเธอ.]
[ติงปั๋วยางสอบตกกลับมา ถูกหยานจื่ออู่จับไป ช่วยเขาออกมา. (0/1)]
[รางวัลภารกิจ: โอกาสจำลองหนึ่งครั้ง]
[บทลงโทษภารกิจ: ไม่มี]
[เวลาภารกิจ: สิบวัน]
???
นี่ก็เป็นหญิงปลอมเป็นชายอีก?
ดีๆๆ เล่นแบบนี้ใช่ไหม?
ไม่ใช่!
ติงปั๋วยาง?
ไม่ใช่คนที่เขาช่วยเมื่อวานในการจำลองเหรอ?
"ดูเหมือนว่า คนดีต้องได้รับผลดีนะ!"
ไม่คิดว่าจะเป็นนักปราชญ์ ไม่แปลกใจที่ดูอ่อนแอ.
"ลุกขึ้นก่อน สามีเธอไม่เป็นไร ตามข้ามา!"
พูดจบหลินอี้ก็เดินไปข้างหน้าโดยไม่หันกลับ.
มาถึงกลุ่มหมาป่า.
นึกภาพคนสองคนเป็นคู่รักที่รักกันและร่วมทุกข์ร่วมสุขกัน.
หลินอี้รู้สึกไม่เข้าใจ เรื่องความรักเขาไม่เข้าใจจริงๆ!
สิ่งที่ทำให้เขาไม่เข้าใจที่สุดคือ ทำไมหัวหน้ากลุ่มแอบมองเขาตลอด.
แอบมองอะไร?
หรือว่าข้าหล่อขึ้นอีก?
คนหล่อจริงๆ ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็ไม่สามารถปิดบังเสน่ห์ได้.
อะไรคือคู่รักที่รักกัน มันไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการ.
หลินอี้ตอนนี้มีเพียงความคิดเดียว คือกำจัดผู้บงการเบื้องหลังทั้งหมด!
กลับบ้านแล้วก็เริ่มจำลองทันที.
[เริ่มจำลอง]
[เจ้าตามเบาะแสครั้งก่อน เข้าใจว่ากลุ่มกบฏไม่ใช่คนที่ทำให้ท่านตายในห้าปี เจ้าคาดว่าน่าจะเป็นฝีมือเซียน แต่ตอนนี้คิดเรื่องนี้นั้นยังไกลเกินไป.]
[เจ้าตั้งใจจะเพิ่มพลังตัวเองก่อน.]
[และการเพิ่มพลังตัวเอง กองกำลังเจิ้นอู่คือทางเลือกที่ดีที่สุด ครั้งนี้กลับไปกองกำลังเจิ้นอู่ รอให้ฝึกฝนทะลวงสู่ระดับเสินโหยวแล้วรายงานดูว่าจะได้รับความลับการเลื่อนขั้นเป็นเทพมนุษย์ได้ไหม.]
[เนื่องจากการฝึกสู่ระดับเสินโหยวนั้นขาดหายไป การฝึกสู่ระดับเทพมนุษย์ก็ต้องขาดหายไปเช่นกัน.]
[ขีดจำกัดของกองกำลังเจิ้นอู่สูงกว่า เจ้าต้องลองไปก่อน เพราะพวกเขามีวิธีฝึกตรงสู่ระดับเทพมนุษย์จริงๆ แค่ไม่ได้ให้เทคนิคเจ้าเท่านั้น.]
[สิบวันต่อมา เจ้าออกจากบ้านอย่างยิ่งใหญ่ ช่วงนี้รอบๆ ไม่มีสิ่งผิดปกติ รวมถึงติงปั๋วยาง เจ้าพอใจมาก.]
[วันที่ยี่สิบ เจ้าใช้พลังภายในเดินทางไปถึงเมืองใหญ่ พลังยิ่งแข็งแกร่ง วิ่งยิ่งเร็ว!]
[เดือนที่สอง การแข่งขันดาบเริ่ม เจ้าใช้ชื่อปลอม หยางกั๋ว รูปลักษณ์ธรรมดาของนักสู้ระดับสาม เข้าร่วม.]
[สิบวันต่อมา เจ้าเข้าร่วมกองกำลังเจิ้นอู่ พวกเขายินดีต้อนรับเจ้ามาก.]
[เดือนที่สาม เจ้าฝึกฝน และติดตามข้อมูลสองอย่าง หนึ่งคือคุณชายสามตระกูลหวัง หนึ่งคือองครักษ์เหว่ยเมิ่งหลาง.]
[เหว่ยเมิ่งหลางคนนี้ คือคนที่เคยลาออกจากกองกำลังเจิ้นอู่.]
[เจ้าพบว่าเขามีลักษณะพิเศษมาก ระดับปรมาจารย์ช่วงปลาย เงียบขรึม และฝึกฝนวิชา "แปดทิศส่องโลก" แน่นอนว่าเป็นเป้าหมายที่เหมาะสมในการแทนที่ ตอนนี้รอให้เขาออกไปทำงานคนเดียว.]
[เดือนที่ห้า คุณชายสามตระกูลหวังออกไปข้างนอก เจ้าซุ่มโจมตีเขา และฆ่าผู้คุ้มกันในลาน.]
[ทำเสร็จแล้วเจ้าหันหลังกลับ ถ้าฆ่าคุณชายสามตระกูลหวังก็มีประโยชน์แค่การระบายอารมณ์ แต่ไม่อยากเจอคนพวกนั้นจับเข้าคุก เจ้าจึงไม่ฆ่าเขา]
[แล้วทำไมต้องไปตีพวกเขา แค่เลี่ยงไปก็ได้?]
[เดือนที่เจ็ด การฝึกฝนของเจ้ามีความก้าวหน้า.]
[หลังจากการมองและจินตนาการหลายครั้ง เจ้าเปิดโลกในภาพจิตวิญญาณได้ ในชั่วพริบตานั้นฟ้าร้องแปดทิศลงมา เจ้าเผชิญหน้ากับพลังฟ้า.]
[พลังภายในของเจ้าไหลเวียนเอง ตามเส้นทางลึกลับ เจ้าเห็นวิญญาณของตนเองครั้งแรก.]
[ที่ตั้งของจุดกำเนิดหัวใจฟ้า ภายในมีคนเล็กๆ ถือฟ้าร้อง เหมือนเทพลงมาจากสวรรค์!]
"เจ็ดเดือนก็ทะลวงสู่ระดับเสินโหยว ข้าเป็นอัจฉริยะจริงๆ!"
หลินอี้รู้สึกดีใจในใจ จริงๆ แล้วคนที่พยายามและมีพรสวรรค์อย่างเขา ยากที่จะไม่สำเร็จ!
(จบตอน)