บทที่ 39 นักปรุงยาภายในตลาด
[ท่านทำหน้าไม่แสดงอารมณ์ใดๆ และบินต่อไปข้างหน้า แต่ไม่ไกลนักก็มีเสียงจากด้านหลังว่า "สหายโปรดหยุดก่อน"]
[ท่านไม่ได้ฟังคำพูดนี้ และยังคงบินด้วยดาบต่อไป แต่การบินด้วยดาบธรรมดานั้นช้ากว่าเล็กน้อย]
[ท่านถูกผู้หญิงผู้ฝึกตนไล่ตาม นางเห็นว่าเสื้อผ้าของท่านไม่มีสัญลักษณ์ใดๆ จึงถามอย่างแข็งกร้าวว่า "สหายเห็นข้าแล้ววิ่งเร็วขนาดนี้ หรือว่าทำอะไรที่ไม่ควรทำ?"]
["ข้าแค่ไม่ได้ยิน สำนักเต๋าอี้ไม่ควรจะเผด็จการขนาดนี้ใช่ไหม!" ท่านตอบอย่างเรียบง่าย]
[เห็นท่านกล้าตอบกลับ ผู้หญิงผู้ฝึกตนโกรธมาก และบอกว่าท่านต้องกลับไปที่สำนักเต๋าอี้เพื่อรับการสอบสวน]
"สำนักเต๋าอี้ข้างนอกก็เผด็จการขนาดนี้?"
แต่เมื่อคิดอีกที ดูเหมือนจะเป็นเช่นนั้น ครั้งที่แล้วก็เป็นแบบนี้ ไม่สนใจว่าพวกเขาจะเห็นด้วยหรือไม่ ดึงเข้าไปในเขตลับเพื่อให้ตาย
[ไปสำนักเต๋าอี้? ท่านแน่นอนไม่ไป]
[ท่านไม่สนใจนางอีกต่อไป และบินต่อไปข้างหน้า ในขณะนั้น เสียงของเสี่ยวไป๋ดังขึ้น]
[ดาบบินพุ่งเข้ามา ท่านหลบการโจมตีได้อย่างง่ายดาย]
[ท่านโยนยันต์สัญลักษณ์ออกมาจำนวนมาก นี่คือสิ่งที่ท่านสะสมมา]
[ผู้หญิงผู้ฝึกตนเห็นสัญลักษณ์มากมายเช่นนี้ แสดงความกลัวในดวงตา และต้องการขอความเมตตา]
[ท่านไม่ยั้งมือ สัญลักษณ์หลายสิบแผ่นทำให้ผู้หญิงผู้ฝึกตนไม่มีโอกาสต่อต้าน ตายไป]
[สำนักเต๋าอี้ใจแคบมาก ท่านกังวลว่าการใช้เวทมนตร์จะทิ้งร่องรอยไว้ ยิ่งไปกว่านั้น เวทมนตร์ส่วนใหญ่ของท่านได้มาจากสำนักเต๋าอี้]
[จึงง่ายต่อการถูกติดตาม]
[ผู้หญิงผู้ฝึกตนนี้ไม่เสียชื่อว่าเป็นผู้ฝึกตนของสำนักเต๋าอี้ ถ้าเป็นผู้ฝึกตนทั่วไป การใช้ยันต์สัญลักษณ์จะไม่เกินสิบแผ่น]
[ท่านค้นหาของที่ได้จากนาง รวมกันได้ประมาณหลายร้อยก้อนหินวิญญาณระดับต่ำ ถือว่าได้เงินคืนจากการสูยเสียยันต์สัญลักษณ์]
[ท่านพบชื่อของผู้หญิงผู้ฝึกตนนี้ว่า หยุนเยว่]
[ผู้ฝึกตนทั่วไปไม่มีความร่ำรวยเท่าท่าน การจัดการกับผู้หญิงผู้ฝึกตนนี้ยาก แต่ท่านเป็นนักปรุงยาที่ร่ำรวยและกลัวตาย]
[ท่านบินด้วยดาบอีกหลายชั่วโมง หาที่ปิดประตูฝึกฝน ตอนนี้ถนนไม่ปลอดภัยแล้ว]
[ด้วยความใจแคบของสำนักเต๋าอี้ แน่นอนว่าจะมีการตามล่าครั้งใหญ่ ท่านฆ่าปลาที่พวกเขาเลี้ยงไว้ในบ่อ]
[ท่านพบ "คัมภีร์ดาบเสวียนเยว่" ในถุงเก็บของ]
[นี่คือวิชาของนักดาบ ท่านลองฝึกฝน]
[สิบวันต่อมา ท่านเลิกฝึกฝน พรสวรรค์ในดาบต่ำ ฝึกฝนช้ามาก ไม่เหมาะกับท่าน]
[ท่านพบเวทมนตร์ที่เข้ากันได้จากในถุงเก็บของ สามารถเพิ่มความเร็วในการบินด้วยดาบ]
[หนึ่งเดือนต่อมา ท่านฝึกฝนเสร็จสิ้น และมุ่งหน้าไปยังตลาด]
[ท่านไม่ได้ใช้พลังในการฝึกฝน แต่ลงเดินช้าๆ บนพื้นดิน]
[ปีที่ห้า เดือนกุมภาพันธ์ ท่านมาถึงตลาดภูเขาต้าหมาง]
[คนที่นี่น้อยกว่าครั้งที่แล้วมาก]
[ท่านขายยาที่มีอยู่ ใช้หินวิญญาณระดับต่ำห้าร้อยก้อน ซื้อเตาปรุงยาระดับต่ำ]
[ท่านซื้อสมุนไพรเพื่อปรุงยา]
[ปีที่ห้า เดือนมีนาคม ท่านใช้ชื่อปลอมว่า หลี่เฟยหยู ตั้งแผงในตลาด รับเงินเพื่อปรุงยาให้คนอื่น]
[ตอนแรกไม่มีใครเชื่อ แต่ท่านคิดค่าบริการถูก มีคนตัดสินใจลองดู]
[มอบวัสดุสำหรับยานำพลังให้ท่าน]
[ยานี้ท่านปรุงมานับครั้งไม่ถ้วน รู้ทุกขั้นตอนอย่างละเอียด]
[ท่านนำเตาปรุงยาออกมาทันที ปรุงสมุนไพร ไม่กี่อึดใจ ยาระดับสูงก็ถูกปรุงออกมา]
[วิธีการที่สะอาดและรวดเร็วของท่าน บวกกับคุณภาพของยา ทำให้คนในที่นั้นตกตะลึง]
[คนมากมายแย่งกันส่งสมุนไพรให้ท่าน ขอให้ท่านปรุงยา]
[หนึ่งเดือนผ่านไป ท่านปรุงยามากมาย และได้รับสูตรยาหลายสูตร]
[ในนั้นดีที่สุดคือยาต่ออายุ สามารถเพิ่มอายุขัยได้ห้าปี ท่านเก็บไว้บางเม็ด]
[แม้ว่ายาต่ออายุจะไม่มีประโยชน์กับท่าน แต่ถ้าใช้ให้ถูกต้อง สามารถแลกเปลี่ยนประโยชน์ได้มากมาย]
[ปีที่หก ระดับการปรุงยาของท่าน ได้รับการยอมรับจากคนในตลาด ยาที่ปรุงออกมาส่วนใหญ่เป็นระดับสูง มีน้อยที่เป็นยาขยะ]
[และค่าบริการค่อนข้างต่ำ หลายคนยินดีที่จะทำธุรกิจกับท่าน]
[มีบางคนที่ไม่หวังดี แต่ผลลัพธ์คือท่านยังไม่ทันลงมือ คนเหล่านั้นก็ถูกผู้ฝึกตนทั่วไปตัดเป็นท่อน]
[ไม่นานผู้จัดการตลาด ผู้ฝึกฝนระดับสูงสุดของการฝึกฝนพลัง พบท่านและบอกว่าถ้าเจอปัญหาอะไรที่นี่ สามารถหาพวกเขาให้ช่วยแก้ไขได้]
[ปีที่หก เดือนพฤษภาคม ท่านปรับปรุงสูตรยาที่มีอยู่ ระดับการปรุงยาของท่านสูงกว่า หยุนฮั่ว แล้ว]
[ผู้ฝึกฝนระดับสูงสุดของตลาดและท่านกลายเป็นเพื่อนสนิท เขาชื่อ ฟางเทียนหยา ท่านรู้ข้อมูลภายในมากมาย]
[ฟางเทียนหยาบอกท่านว่ายาสร้างฐานถูกควบคุมโดยสำนัก สูตรยาก็ไม่มีใครเคยเห็น]
[ความคิดในการปรุงยาสร้างฐานเองของท่านล้มเหลว]
[ท่านไม่พบหลี่เหยา ไม่รู้ว่าเขาจะมาตลาดเมื่อไหร่]
[ท่านไม่กังวล ท่านสามารถรอเขาที่นี่ได้]
[ท่านยังคงปรุงยาและฝึกฝน ความเข้าใจของนักปรุงยาคือทุกครั้งที่ปรุงเสร็จจะเก็บออกมาบางเม็ด]
[ท่านมีหินวิญญาณและยาจำนวนมากในมือ]
[ท่านไม่ยอมแพ้ เริ่มหาซื้อสูตรยาสร้างฐาน]
[ปีที่เจ็ด เดือนมีนาคม ด้วยความช่วยเหลือของหินวิญญาณและยา ระดับการฝึกฝนของท่านถึงระดับเก้าของการฝึกฝนพลัง]
[ระดับสิบถึงสิบสองของการฝึกฝนพลังคือระดับสูงสุด ระดับสิบสองคือระดับสูงสุดของการฝึกฝนพลัง]
[ในระดับเหล่านี้ สามารถลองทะลวงสร้างฐานได้ แต่เพื่อความปลอดภัย ส่วนใหญ่จะเริ่มทะลวงที่ระดับสิบสอง]
[สำหรับการทะลวงสร้างฐาน คนที่มีพรสวรรค์สูงไม่จำเป็นต้องใช้ยาสร้างฐาน แต่ท่านมีรากวิญญาณสามราก พื้นฐานไม่มั่นคง]
[ปีที่เจ็ด เดือนสิงหาคม คนจากสำนักเต๋าอี้มา พวกเขามีความหยิ่งในตัวเอง ดูถูกผู้ฝึกตนทั่วไปที่อยู่ที่นี่]
[วันนี้ท่านเหมือนทุกวัน ตั้งแผงที่นี่ แต่เจอคนรู้จัก]
[หัวขโมยหยุนฮั่วมาหาท่าน ให้สูตรยา ขอให้ท่านปรุงยาทำลายอุปสรรค]
[ท่านคิดอยู่ครู่หนึ่งและตอบตกลง ถ้าหยุนฮั่วสามารถสร้างปัญหาให้ชิงเสวียนได้ก็ดี]
[สามชุดวัสดุ ท่านปรุงยาทำลายอุปสรรคได้สิบเม็ด แล้วใส่สิ่งพิเศษลงในยา มอบให้หยุนฮั่วหกเม็ด]
[เขาดีใจมาก]
[ไม่นานก็มีพระกลุ่มหนึ่งมา นำโดยผู้สร้างฐานจากวัดหยวนเคอ]
[ฮุ่ยเจิ้งหัวโล้นนั้นได้กลิ่นและหาท่านเจอ ท่านหน้าดำและกลับไปที่ถ้ำ]
[ปีที่เจ็ด เดือนกันยายน ทั้งสองกลุ่มคนจากไป ฟางเทียนหยาบอกท่านว่า วัดหยวนเคอมาครั้งนี้เพื่อช่วยหยุนฮั่วลบข้อจำกัด]
[เพราะยาทำลายอุปสรรคระดับสูงของท่าน ผลลัพธ์ดีมาก ข้อจำกัดของหยุนฮั่วถูกลบออกทั้งหมด]
[ท่านพยักหน้าในใจ]
"หมายความว่าครั้งนั้นหยุนฮั่วล้มลงเพราะข้อจำกัดไม่ถูกลบออกทั้งหมด?"
หลินอี้ก้มหน้าคิดลึก
ไม่แปลกใจที่หยุนฮั่วไม่มีแรงต่อต้านเลย
"แค่ไม่รู้ว่าครั้งนี้จะสร้างปัญหาให้ชิงเสวียนได้ไหม"
[ปีที่แปด เดือนมกราคม นักดาบที่แต่งตัวฉูดฉาดมาที่ตลาด ชื่อของเขาคือ หลี่เหยา]
[ระดับการฝึกฝนพลังแปด คนเหมือนชื่อ ชอบอวด]
[ท่านดีใจในใจ ในที่สุดก็เจอเขา]
[ท่านมักจะเชิญเขาดื่มเหล้า ทุกครั้งเสี่ยวไป๋เมามาก]
[สามเดือนต่อมา ท่านกลายเป็นเพื่อนกัน]
[ปีที่เก้า เดือนพฤษภาคม ด้วยความช่วยเหลือของยาและหินวิญญาณ ท่านถึงระดับสิบของการฝึกฝนพลัง]
[ช่วงนี้เสี่ยวไป๋มักจะหลับยาว ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร]
[ปีที่เก้า เดือนตุลาคม ดินมังกรพลิกตัว การป้องกันตลาดถูกทำลาย]
[ท่านถือดาบออกไป หาหลี่เหยา]
[ใครก็ตามที่บุกเข้ามาในถ้ำของท่าน ถูกท่านฆ่าตาย ระดับการฝึกฝนพลังสิบ บวกกับเวทมนตร์ต่างๆ ท่านคนเดียวเหมือนเทพเจ้าแห่งสงคราม!]
[วันถัดมา แสงสีรุ้งส่องสว่าง เปิดเผยเขตลับของสำนักเซียนอวี่ฮวา!]
[หลี่เหยาบอกท่านว่าเขาต้องการเสี่ยง ท่านรอเวลานี้อยู่แล้ว จึงไปด้วยกันทันที]
(จบตอน)