อุตส่าห์เก็บตัวบำเพ็ญ 300ปี พึ่งมารู้ว่าเป็นยุทธภพระดับต่ำซะงั้น
นิยาย
ค่อยๆเทพพระเอกเก่งพระเอกเทพระบบเซียนเทพเซียน
เรื่องย่อ ชุยเหิงทะลุมิติมายังอีกโลกหนึ่งพร้อมกับระบบที่ตอกย้ำว่าดินแดนแห่งนี้คือโลกเซียนเหยีย(โลกเซียน) ที่สุดแสนอันตราย ที่นี่คือโลกที่เหล่าราชันย์เทวะโบยบินอยู่บนฟากฟ้าและอสูรร้ายน่าสะพรึงกลัวครอบครองผืนปฐพี แค่เพียงอารมณ์ขุ่นมัวเหล่าผู้แข็งแกร่งก็สามารถทำลายดวงดาวได้ทั้งดวง ชุยเหิงตัวสั่นเทาด้วยความหวาดหวั่นเมื่อตระหนักถึงความน่าสะพรึงกลัวของโลกใบใหม่ โชคดีที่ระบบได้มอบเขตแดนคุ้มครองแก่เขาเป็นเวลา 300 ปี ตราบใดที่เขายังอยู่ในเขตปลอดภัยแห่งนี้จะไม่มีภยันตรายใดกล้ำกรายได้ เมื่อความปลอดภัยของตนมีหลักประกัน เขาก็เริ่มต้นการบำเพ็ญเพียรอย่างเงียบสงบตลอดสามศตวรรษ ในช่วงหลายปีที่เขาฝึกตนก็มีคนบางกลุ่มที่พลัดหลงเข้ามาในเขตแดนของเขาโดยบังเอิญ... มีชาวนาผู้หนึ่งซึ่งเคยเป็นทั้งพระและยาจก แม้กระนั้นเขายังคงมีความฝันอันยิ่งใหญ่ที่จะนำสันติสุขมาสู่แผ่นดินและช่วยเหลือผู้คนนับล้าน มีคุณชายสูงศักดิ์ที่เคยถูกขนานนามว่าเป็นอัจฉริยะในรอบล้านปี ทว่าโชคชะตากลับไม่เข้าข้าง พรสวรรค์ของเขาร่วงหล่นจนถูกผู้คนหัวเราะเยาะมานานหลายปี มีองค์หญิงสูงศักดิ์ที่ปรารถนาเพียงสิ่งเดียวคือการตามหาพี่ชายของนาง นางสามารถก้าวขึ้นสู่ความเป็นเซียนได้ทุกเมื่อ แต่กลับเลือกที่จะคงอยู่ในโลกมนุษย์เพื่อรอคอยการกลับมาของพี่ชาย มีสตรีร่างบอบบางที่ถูกโรคภัยรุมเร้าตั้งแต่เกิด แต่กลับมีเป้าหมายที่จะออกผจญภัยเพื่อช่วยเหลือคนยากจนและผู้อ่อนแอ ... ชุยเหิงได้ผูกมิตรกับคนเหล่านี้และยังได้ให้คำชี้แนะเล็กๆน้อยๆแก่พวกเขาก่อนที่จะจากไป 300 ปีต่อมา เมื่อระยะเวลาคุ้มครองสิ้นสุดลง เขาก็บรรลุถึงระดับแก่นทองคำได้สำเร็จ ถึงกระนั้นเขาก็ยังคงลังเลที่จะก้าวออกจากโลกภายนอก แต่เมื่อเขาตัดสินใจก้าวออกไปเขากลับพบว่าโลกที่เขาหวาดกลัวมาตลอด 300 ปีนั้น... เป็นเพียงโลกแห่งหวู่เสีย(ยุทธภพ) ธรรมดาๆเท่านั้นเอง!
4
2