คุณความรัก

วันถัดมา

⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

ถึงแม้ว่าชูหยุนเยว่จะไม่ได้นอนมาทั้งคืน

แต่เธอก็ยังไปที่บริษัทฮัวจือดีตั้งแต่เช้าตรู่เหมือนเคย

และเนื่องจากเมื่อวานนี้ได้ปล่อยข้อมูลของน้ำหอมฉ่ายหง ไปตามโรงงาน เครือข่าย และแพลตฟอร์มทีวี… ต่างๆมากมายแล้ว

วันนี้จึงต้องมีเรื่องมากมายให้เธอจัดการอย่างแน่นอน

ซึ่งในตอนนี้ หลินฟานก็กำลังมุ่งหน้าไปยังมหาวิทยาลัยเจียงเป่ย

และเมื่อหลินฟานมาถึงยังที่จอดรถ เขาก็เพ่งความสนใจไปที่ระบบเป็นสิ่งแรก

ฉันจะเปิด 5 ซองแดงสีเงินเลยดีไหมนะ?

ซองแดงสีเงิน 5 ซองนี้ ได้มาจากการที่เขาจัดงานวันเกิดให้กับคุณปู่

ซึ่งเมื่อวาน หลินฟานก็ยังไม่มีเวลาว่างที่จะเปิดเลย แต่ตอนนี้เขามีเวลาว่างแล้ว

"เปิดเลย!" หลินฟานพูดเบาๆ

【ติ๊ง! ยินดีด้วย คุณได้รับบัตรคืนเงิน 10 เท่า 】

【ติ๊ง! ยินดีด้วย คุณได้รับ 200,000 หยวนแล้ว 】

【ติ๊ง! ยินดีด้วย คุณได้รับการ์ดเพิ่มทักษะสองเท่า 】

【ติ๊ง! ยินดีด้วย คุณได้รับ 500,000 หยวน 】

【ติ๊ง! ยินดีด้วย คุณได้รับ 300,000 หยวน 】

จากนั้นหลินฟานก็พยักหน้าด้วยความรู้สึกที่ค่อนข้างพอใจ

แต่สำหรับเรื่องเงินที่ได้รับกับบัตรคืนเงินจำนวนสิบเท่านั้น เขาไม่ได้สนใจอะไรเลย

เขาสนใจแค่การ์ดเพิ่มทักษะสองเท่า เพราะมันมีประโยชน์อย่างมาก

และหลินฟานก็เคยใช้มาแล้วหลายครั้งด้วย เขาจึงรู้ถึงความสำคัญของมัน

จากนั้นหลินฟานก็ค่อยๆเดินไปที่ห้องเรียน

ซึ่งชั้นเรียนในคาบนี้เป็นชั้นเรียนของศาสตราจารย์เฒ่า และเมื่อหลินฟานได้ยินเสียงของศาสตราจารย์เฒ่าเพียงไม่กี่คำเท่านั้น เขาก็ผล็อยหลับไปอย่างทันที

...

ชูหยุนเยว่ใช้เวลานานพอสมควร กว่าจะเสร็จสิ้นการประมวลผลของงานต่างๆ

ซึ่งในตอนนี้ เธอก็กำลังรินกาแฟลงแก้ว และจากนั้นก็ทำการจิบกาแฟช้าๆ กาแฟมีความหอมกรุ่นเป็นอย่างมาก ดวงตาที่สวยงามของเธอก็มองออกไปยังทิวทัศน์ที่ห่างไกล

หลังจากนั้นไม่นาน ชูหยุนเยว่ก็หยิบโทรศัพท์มือถือของเธอออกมา พร้อมกับเลื่อนหารายชื่อที่เม็มไว้ในโทรศัพท์ของเธอ

ชูหยุนเยว่จ้องไปที่ชื่อ 'คุณความรัก'

และหลังจากที่ชูหยุนเยว่ลังเลอยู่นาน เธอก็กดไปที่ปุ่มโทรออก

ผ่านไปซักพัก อีกฝ่ายก็รับสาย

ชูหยุนเยว่พูด " หลังจากที่เธอได้บอกฉันว่ามีผู้ชายที่เธอชอบแล้ว ตั้งแต่นั้น ฉันก็ทุ่มเทพลังทั้งหมดให้กับบริษัทฮัวจือดีมาตลอดเลย"

"ฉันคิดว่า ถ้าทุ่มเทให้กับการทำงานก็จะไปถึงความฝันได้อย่างรวดเร็ว..."

"แต่ความจริงไม่ใช่อย่างนั้นเลย ระหว่างทางนั้นเต็มไปด้วยอุปสรรคที่โหดร้ายมากมาย"

“ในตอนแรก น้ำหอมเหลียนซินมีข้อผิดพลาดมากมายเกี่ยวกับกลิ่นของมัน ถึงตอนหลังมันจะถูกปรับปรุงจนดีแล้ว แต่กลับมีคนทรยศปรากฏตัวขึ้นภายในบริษัทของฉันอีก...”

จากนั้นเสียงแห่งความห่วงใยก็ดังขึ้นมาจากโทรศัพท์ว่า "หยุนเยว่ ตอนนี้เธอโอเคไหม"

ถ้าเกิดว่าหลินฟานได้ยินเสียงนี้ เขาจะต้องประหลาดใจและตะโกนออกมาว่า: อาจารย์ เทียนเถียน!

ชูหยุนเยว่ยิ้มและพูด "ไม่ต้องกังวลหรอกนะ ฉันโอเคดี ...!"

“หยุนเยว่ ตอนนี้เธออยู่ที่ไหน ฉันจะไปหาเดี๋ยวนี้” หูเทียนพูด

หูเทียนคิดว่าชูหยุนเยว่นั้นยังคงเสียใจกับเรื่องความสัมพันธ์ของพวกเธออยู่ นั่นเป็นสาเหตุที่คำพูดของเธอดูผิดปกติอย่างมาก จนหูเทียนคิดไปเองว่าชูหยุนเยว่อาจจะคิดสิ้นฆ่าตัวตาย

แต่ก็ไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจที่หูเทียนจะคิดอย่างนั้น

เพราะหูเทียนเพิ่งบอกกับชูหยุนเยว่ไปไม่นานนี้ ว่าเธอมีผู้ชายคนหนึ่งที่ชอบแล้ว ซึ่งเรื่องนี้ทำให้ชูหยุนเยว่ต้องสูญเสียความรักไป

และบริษัทของชูหยุนเยว่ก็เกิดเรื่องใหญ่ขึ้นมาอีก

อาจกล่าวได้ว่าเธอพบกับความล้มเหลวครั้งใหญ่ทั้งในเรื่องความรักและเรื่องการเป็นประธานบริษัท

เมื่อชูหยุนเยว่ได้ยินเสียงที่เต็มไปด้วยความกังวลของหูเทียน เธอก็ยิ้มออกมาก่อนจะพูดว่า "อย่ากังวลเลย ฉันยังพูดไม่จบ"

"โชคดีที่มีผู้ชายคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นมาในเวลานั้น เขาช่วยตามหาคนที่ทรยศบริษัท และยังช่วยสร้างน้ำหอมที่สามารถแซงหน้าแบรนด์ชั้นนำระดับโลกให้อีก!"

“บางที อีกไม่นาน เธออาจจะได้เห็นชื่อฮัวจือดีกลายเป็นแบรนด์น้ำหอมจีนแนวหน้าระดับนานาชาติแบรนด์แรก!”

เมื่อชูหยุนเยว่พูดถึงเรื่องนี้ เสียงของเธอก็สูงขึ้นเล็กน้อยอย่างไม่ได้ตั้งใจ

เห็นได้ชัดว่าเธอมีความสุขมากจริงๆ

และหลังจากที่เงียบไปครู่หนึ่ง เธอก็พูดว่า "คราวที่แล้ว หลังจากที่เธอบอกว่าเธอเจอผู้ชายที่ชอบ ฉันก็รู้สึกแปลกใจมากเลยนะ เพราะเราทั้งคู่ก็ต่างเกลียดผู้ชายมากเหมือนกัน"

“แต่ตอนนี้ ฉันว่าฉันเข้าใจความรู้สึกของเธอแล้วล่ะ”

ซึ่งเมื่อหูเทียนได้ยินสิ่งที่ชูหยุนเยว่พูด เธอก็มั่นใจแล้ว ว่าชูหยุนเยว่ไม่ได้เสียใจอะไร

หูเทียนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกมีความสุขอย่างจริงใจต่อชูหยุนเยว่ และพูดว่า "ดูเหมือนว่าเธอจะชอบผู้ชายคนที่ช่วยเธอค้นหาคนทรยศในบริษัท และช่วยคิดค้นน้ำหอมชั้นนำระดับโลกใช่มั้ย?"

"ใช่" ชูหยุนเยว่พูด

“ยินดีด้วยนะ ที่เธอได้พบรักครั้งใหม่แล้ว ว่าแต่ฉันเคยพบดับเขามาก่อนหรือเปล่า” หูเทียนถาม

“ไม่เคย...” ฉู่หยุนเยว่พูดต่อ“แต่เขาก็เป็นนักศึกษาในมหาวิทยาลัยเจียงเป่ยของเธอนะ!”

"จริงหรอ?" หูเทียนรู้สึกประหลาดใจทันที

เพราะถ้าเป็นไปตามคำพูดของชุหยุนเหว่ บุคคลนี้จะต้องมีความเข้าใจอย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับน้ำหอมเป็นอย่างมาก

มิเช่นนั้นจะเป็นไปไม่ได้เลย ที่จะสามารถคิดค้นน้ำหอมที่เทียบเท่ากับแบรนด์ชั้นนำระดับโลกได้

และส่วนใหญ่ผู้ที่เชี่ยวชาญด้านน้ำหอมก็มักจะมีอายุไม่ต่ำกว่า 30 ปี

นักศึกษามหาวิทยาลัยเจียงเป่ยคนนี้มีอายุเท่าไหร่กัน

“จริงสิ! ฉันก็แปลกใจเหมือนกันในตอนที่รู้ว่าเขายังเรียนอยู่ เขามีชื่อว่า หลินฟาน เธอเคยเห็นเขาหรือเปล่าล่ะ” ชูหยุนเยว่กล่าว

“ห้ะ หลินฟาน” หูเทียนตะโกน

...

เนื่องจากบ่ายวันนี้ไม่มีเรียน

ดังนั้นทันทีที่หลินฟานรับประทานอาหารกลางวันที่โรงอาหารเสร็จ เขาก็ตรงไปยังชุมชนยี่เกอทันที

"แอ๊ด!"

หลินฟานผลักประตูบ้าน 2501 และพบว่าบรรยากาศภายในบ้านดูแปลกไปจากเดิม

เขาเห็น...

หวงหลิงและฉิวจือเฉียนกำลังนั่งอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่น กับผู้หญิงและผู้ชายที่อายุประมาณ 50 - 60 ปีอยู่

หลินฟานจึงอดไม่ได้ที่จะถามออกไป "สองคนนี้คือ ... "

หวงหลิงยืนขึ้นอย่างเร่งรีบและพร้อมที่จะพูดอธิบาย

ซึ่งในขณะที่เธอกำลังอธิบายอยู่ว่าคนที่สวมเสื้อเชิ้ตลายสก๊อตมีผมสีขาว ชื่อว่าหวงยี่เผิง



เขาก็ตะโกนขึ้นมา "พวกเราคือพ่อแม่ของหวงหลิง!"

และหลังจากหยุดชั่วคราว เขาก็พูดต่อ "นายคือหลินฟานใช่หรือเปล่า"

“ใช่แล้ว ผมเอง...คุณอาและคุณป้าที่แสนดีมีอะไรหรือเปล่าครับ?” หลินฟานพูด

หวังยี่เผิงพูด "หวงหลิงเองก็โตแล้ว เธอจะมีความรักเราก็ไม่ได้ว่าอะไร แต่นายก็ควรจะมาพบเราบ้างไม่ใช่หรอ?"

หลินฟานกระพริบตาแล้วหันไปมองหวงหลิงราวกับอยากจะถามเธอว่าเกิดอะไรขึ้น

ถัดจากหวังยี่เผิง ป้าที่ชื่อหลี่หมินในชุดสีม่วงก็พูดขึ้น " ถ้าฉันไม่เห็นเงาสะท้อนจากช้อนในรูปถ่ายรูปนั้น พวกเราสองคนคงจะยังไม่รู้ว่าลูกสาวมีแฟนแล้วหรอก "

ขณะที่พูด หลี่หมินก็หยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วเปิดรูปถ่ายให้ดู

นั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่หลินฟานได้พาหวงหลิงกับฉิวจือเฉียนไปที่ร้านอาหารสตาร์ เพื่อทานอาหารเย็น และเพื่อที่จะทำภารกิจให้สำเร็จ

ซึ่งในตอนนั้น หวงหลิงรู้สึกว่าสภาพแวดล้อมกับอาหารของร้านสตาร์นั้นดีมาก เธอจึงหยิบโทรศัพท์ออกมามาถ่ายรูปมากมาย แล้วเธอก็ได้ส่งให้เพื่อนดูด้วย

และในหมู่รูปภาพที่ถ่ายพวกนั้นก็มีหลินฟานติดอยู่ด้วย

อย่างไรก็ตาม ช้อนของภาพนี้สะท้อนฉากออกมาได้ยังไง!

เมื่อหวงหลิงได้ยินคำพูดที่พ่อแม่ของเธอถามหลินฟาน หน้าของเธอก็แดงราวกับมะเขือเทศทันที

ถ้าหลินฟานกับตัวเขาเองเป็นเพียงแค่เพื่อนกัน แน่นอนว่าคงไม่มีปัญหา

แต่คำตอบคือ...ไม่ใช่!

ซึ่งหลังจากที่หลินฟานได้เห็นภาพ เขาก็เข้าใจทันที

ดังนั้นเขาจึงเปิดปากของเขาและพูดว่า "ลุงกับป้า นี่เป็นความผิดของฉันเอง ฉันควรไปที่บ้านกับหวงหลิงโดยเร็วที่สุด เพื่อไปแนะนำตัวกับพวกคุณให้รู้จัก"

เมื่อหวงหลิงได้ยินคำพูดเหล่านี้ น้ำตาของเธอก็ไหลรินออกมาทันที

หวงยี่เผิงกับหลี่หมินเองก็พยักหน้าพึงพอใจ

"ไม่เลว"