ประเมินราคา

วันรุ่งขึ้น เช้าตรู่

หลินเฟยกำลังกินไข่และดื่มนมพร้อมกับดูรายงานข่าวทางทีวี

“ตามข่าวล่าสุดที่ได้รับมา หน่วยปฏิบัติการพิเศษได้เดินทางมาถึงที่เกิดเหตุในเวลา 03:00 นาฬิกาของวันนี้ และเข้าสนับสนุนเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นอย่างรวดเร็ว พวกเขาทำการขับไล่กลุ่มสัตว์กลายพันธุ์ทั้งหมดได้ในเวลา 7:10 นาฬิกา

หน่วยปฏิบัติการพิเศษและเจ้าหน้าที่จัดการสัตว์กลายพันธุ์ไปทั้งหมด 335 ตัว ประกอบไปด้วยระดับสาม 10 ตัว ,ระดับสอง 90 ตัว และ ระดับหนึ่ง 235 ตัว “นักข่าวรายงาน

จากนั้นก็มีการแพร่ภาพวิดีโอในที่เกิดเหตุทางโทรทัศน์ให้ทุกคนได้ชม โดยแสดงให้เห็นเมืองที่ถูกทำลาย กำแพงที่พังยับเยินจากการถูกระดมยิงด้วยปืนใหญ่ และซากศพของสัตว์กลายพันธุ์ที่นอนกองจนมีขนาดเท่ากับภูเขา

“ถึงแม้ว่าจะเอาชนะสัตว์กลายพันธุ์มาได้ก็จริง แต่ทางฝั่งมนุษย์ก็สูญเสียไปมากเช่นกัน” หลินเฟยคิดในใจ "ว่าแต่ทำไมสัตว์กลายพันธุ์ถึงได้จู่โจมเมืองเล็กๆแห่งนี้ล่ะ ถ้าคิดจะทำสงครามกับมนุษย์ทำไมถึงไม่เข้าไปในตัวเมือง? มันจะต้องมีเบื้องหลังบางอย่างซ่อนอยู่อย่างแน่นอน"

หลินเฟยปิดทีวีและกลับมาเปลี่ยนชุดที่ห้องนอน

จากนั้นเขาก็เดินออกจากบ้านและเดินตรงไปยังถนนหน้าชุมชน โบกรถแท็กซี่ที่ขับผ่าน และบอกกับคนขับว่าไปที่สำนักงานดูแลพลังเหนือธรรมชาติ

เนื่องจากวันนี้มีรถไม่มากนัก หลินเฟยจึงใช้เวลาเพียงแค่สามสิบนาทีในการเดินทางมายังสำนักงานดูแลพลังเหนือธรรมชาติหลงเฉิง

ที่ตั้งของสำนักงานดูแลพลังเหนือธรรมชาติหลงเฉิงอยู่ทางตะวันออกของชุมชนที่หลินเฟยอาศัยอยู่ โดยสถานที่แห่งนี้ครอบคลุมพื้นที่ 60,000 ตารางเมตร ซึ่งในพื้นต่างก็รายล้อมไปด้วยอาคารสูงและมีหน่วยงานต่างๆเปิดให้บริการอยู่มากมาย

หลินเฟยเดินมาที่สำนักงานประเมินและจัดซื้อวัสดุไซโอนิกส์ตามคำบอกของเจ้าหน้าที่ และตรงหน้าประตูก็มีป้ายติดเอาไว้ว่า: จ่ายค่าธรรมเนียมในการประเมิน 100 หยวน

“ทำไมคนถึงมาที่นี่เยอะขนาดนี้กันนะ” หลินเฟยมองไปยังฝูงชนที่อยู่เบื้องหน้าและพึมพำเบาๆ

จากนั้นเขาที่ถือถึงใส่แร่สีดำก็เดินเข้าไปต่อแถวโดยอยู่ข้างหลังของชายชราที่มีผมสีขาว

ชายชราเหลือบมองถุงพลาสติกในมือของหลินเฟยและพูดว่า "หนุ่มน้อย นายเองก็มาที่นี่เพื่อประเมินราคาอย่างงั้นหรอ?"

หลินเฟยพูดว่า "ใช่ครับคุณตา ผมมาที่นี่เพื่อประเมินราคา ถ้าราคาดี ผมจะขายให้กับเจ้าหน้าที่ทันทีเลย…แล้วคุณตาล่ะมาทำอะไร?"

ชายชรายิ้มและพูดว่า “ฉันก็เหมือนกับนายนั่นแหละหนุ่มน้อย เมื่อเดือนที่แล้วตอนที่ฉันกำลังกำจัดวัชพืชในแปลงผัก ฉันได้ไปขุดเจอหินแปลกๆเข้า และฉันก็รู้สึกว่าหินก้อนนี้ไม่ใช่หินธรรมดาทั่วไป”

“ทำไมถึงคิดว่ามันไม่ใช่หินธรรมดาล่ะ” ชายวัยกลางคนที่อยู่ข้างหน้าของชายชราถามหลังจากที่ได้ยินเรื่องที่เขาพูดออกมา

“ในอดีต ฉันมักจะกำจัดวัชพืชในแปลงผักทุกๆครึ่งเดือน แต่อยู่มาวันหนึ่ง วัชพืชเก็ติบโตเร็วขึ้นอย่างน่าประหลาดใจ มันทำให้ฉันต้องทำการกำจัดวัชพืชทุกๆ 5 วัน และพอฉันบังเอิญไปขุดหินนี้ออกมา วัชพืชในทุ่งผักก็ไม่เคยเติบโตอย่างรวดเร็วอีกเลย” ชายชราพูด

“มันแปลกจริงๆด้วย” หลินเฟยพูด

แถวค่อยๆขยับไปข้างหน้าอย่างช้าๆ โดยบุคคลที่รับผิดชอบในการประเมินมูลค่าก็คือเจ้าหน้าที่ที่มีความสามารถในการรับรู้ มีบางคนค้นพบเบญจมาศกลายพันธุ์ ซึ่งสามารถแพร่กระจายพลังไซโอนิกส์ได้ในระยะ 1 เมตร ถึงแม้ว่าพลังงานจะไม่สูงมากนัก แต่ดอกไม้นี้ก็ถูกประเมินและขอซื้อในราคา 100,000 หยวน

ไม่นานก็ถึงคราวของชายชราผมขาวที่อยู่ข้างหน้าของหน้าของหลินเฟย ชายชรายื่นหินสีฟ้าขนาดเท่ากำปั้นให้กับผู้ประเมิน ซึ่งผู้ประเมินก็ใช้พลังพิเศษของตนเองกับหินสีฟ้าในทันที และทันใดนั้นเอง ใบหน้าของเขาก็ปรากฏความประหลาดใจออกมา

“เหมือนว่าหินของคุณจะเป็นวัสดุเหนือธรรมชาติ ชื่อของวัสดุนี้ก็คือหินพลังงาน มันสามารถดูดซับพลังไซโอนิกส์ที่ลอยอยู่ในอากาศได้ 6 เดือน และเมื่อพลังไซโอนิกส์ในหินถึงจุดอิ่มตัว มันก็จะปล่อยพลังไซโอนิกส์ที่สะสมออกมาเป็นเวลา 3 วัน” ผู้ประเมินพูดต่อว่า: “หินพลังงานก้อนนี้มีราคา 300,000 หยวน คุณอยากจะขายให้กับทางเราหรือเปล่า”

เมื่อชายชราได้ยินว่าหินก้อนนี้มีมูลค่าถึง 300,000 หยวน ร่างกายของเขาก็สั่นไปทั้งหมดทันที เขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าหินที่บังเอิญไปขุดเจอในแปลงผักจะมีราคามหาศาลขนาดนี้

"ขาย!" ชายชราตอบอย่างรวดเร็ว

“คนต่อไป” ผู้ประเมินตะโกน

“ในที่สุดก็ถึงคิวของฉันแล้วสักที ขอดูหน่อยเถอะว่าแร่สีดำนี้จะมีราคาอยู่ที่เท่าไหร่” หลินเฟยคิดในใจพร้อมกับหยิบแร่สีดำออกมาจากถุงและส่งให้ผู้ประเมิน

“นี่มันแร่เหล็กไซโอนิกส์! คุณบังเอิญไปเจอมันอย่างงั้นหรอ ช่างเป็นชายหนุ่มที่โชคดีจริงๆเลย! คุณรู้มั้ยว่าอาวุธที่หลอมจากแร่เหล็กไซโอนิกส์จะสามารถหลอมรวมกับพลังไซโอนิกส์ที่เราปล่อยออกไปได้เป็นอย่างดี และมันเป็นอาวุธที่เจ้าหน้าที่ทุกคนต่างใช้และอยากได้มาไว้ในครอบครอง

แร่ของคุณมีน้ำหนัก 10 กิโลกรัม ราคาซื้อของเราคือ 100,000 หยวนต่อกิโลกรัม เท่ากับว่ามูลค่าของแร่ก้อนนี้ก็คือ 1 ล้าหยวน คุณต้องการขายมันให้กับทางเราหรือเปล่า? "ผู้ประมาณถาม

“อะไรกัน! แร่สีดำนี้มีราคา 100,000 หยวนต่อกิโลกรัมเลยอย่างงั้นหรอ หมายความว่าุถ้าฉันที่ครอบครองแร่สีดำอยู่ 500 กิโลกรัมทำการขายทั้งหมด…ก็จะได้รับเงินประมาณ 50 ล้านหยวน” หลินเฟยคิดในใจ

จากนั้นหลินเฟยก็รีบตอบผู้ประเมินด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความสุข “ขายครับ”

หลังจากดำเนินการบางอย่าง โทรศัพท์มือถือของหลินเฟยก็ได้มีข้อความแจ้งเตือนว่ามีเงินเข้าบัญชี 1 ล้านหยวน และเมื่อเห็นเช่นนี้แล้ว หลินเฟยก็เดินออกมาจากสำนักงานดูแลพลังเหนือธรรมชาติด้วยความปิติยินดี

ในขณะนั้นเอง รถสีดำคันหนึ่งก็ขับผ่านเขาไปอย่างรวดเร็ว

“นั่นมันเธอนี่หน่า” คนที่ขับรถผ่านไปเมื่อกี้ก็คือเซี่ยหยู่หลง ผู้อำนวยการสำนักงานดูแลพลังเหนือธรรมชาติ

“ฉันควรกลับไปทักทายเธอดีหรือเปล่านะ...” จู่ๆความคิดนี้ก็ปรากฏขึ้นมา แต่เขาก็ได้ปฏิเสธทิ้งทันที

11.00 นาฬิกา หลินเฟยเดินทางกลับมาถึงบ้าน เขาทอดสเต็กสามชิ้นเป็นอาหารมื้อกลางวัน

หลังจากรับประทานอาหารเสร็จ เขาก็ทำการเปลี่ยนเป็นชุดคนขุดเหมืองที่ได้ซื้อมาทางออนไลน์เมื่อคืนนี้

"กดสั่งไปเมื่อคืน และของก็มาส่งในตอนเช้า การช้อปออนไลน์ในสมัยนี้นี่ดีจริงๆเลย!" หลินเฟยพูด

หลังจากเปลี่ยนชุดเรียบร้อยแล้ว หลินเฟยก็เทเลพอร์ตไปยังหน้าทางเข้าเหมือง

"โฮ่ง!" เมื่อหมาป่าสีขาวเห็นหลินเฟย มันก็ส่งเสียงเห่าที่เต็มไปด้วยความคิดถึงออกมา

ซึ่งนอกเหนือจากการออกไปล่าแพะตัวเล็กเพื่อทานเป็นอาหารค่ำแล้ว หมาป่าสีขาวก็ไม่ได้ออกไปไหนเลย มันยืนเฝ้าอยู่หน้าถ้ำและคอยกันสัตว์อื่นๆออกไปอยู่ตลอดเวลา

“เหมือนว่าแกจะเฝ้าถ้ำเอาไว้ตามที่ฉันสั่งสินะเจ้าหมา” หลินเฟยยิ้มและพูดกับหมาป่าสีขาว

"โฮ่ง!" หมาป่าขาวมองหลินเฟยที่สวมชุดสีน้ำเงินเข้ม สวมหมวก และสวมรองเท้ายาว “ทำไมวันนี้เจ้านายแต่งตัวแปลกจังเลย” หมาป่าสีขาวคิดในใจ

“ฉันจะเข้าไปขุดเหมืองต่อ ฝากดูหน้าทางเข้าด้วย อย่าให้คนอื่นเข้ามาใกล้เด็ดขาดล่ะ” หลินเฟยหยิบพลั่วออกมาจากมิติว่างเปล่าและพูดกับหมาป่าสีขาว