กวาดล้างบริเวณฐาร

"ติ๊ง!"

"มีสัญญาณสิ่งมีชีวิตจำนวน4ตัวอยู่ใกล้ฐาน และกำลังมุ่งหน้าเข้ามาใกล้เรื่อยๆ"

ในห้วงแห่งจิตสำนึก เสียงของผู้ช่วยดังขึ้น

บนเตียงที่นุ่มสบาย หลินเฟิงลืมตาขึ้น เขารีบวิ่งไปที่ห้องบัญชาการทันที จากชั้น 4ไปชั้น2ใช้เวลาเพียงครู่เดียว

หลังจากมาถึงห้องบัญชาการ ภาพโฮโลแกรมฉายภาพของสัตว์ที่ดุร้ายสี่ตัวโดยมีงูยักษ์สามตัวที่กำลังมุ่งมาทางฐานด้วยความเร็ว และเสือยักษ์หนึ่งตัวที่ค่อยๆเดินมาทางฐาน!

ยามค่ำคืนแม้ไม่มีแสง แต่มันไม่อาจรอดพ้นสายตาของไดมอร์โฟดอนไปได้!

มองไปที่พลังงานของฐานการผลิต มันขึ้นมาเป็น 1439 เขาสั่งฐานให้ผลิตไข่ออกมา 11 ฟองทันที

"พลังงานฐาน -1100 หน่วย"

จากนั้นหลินเฟิงตัดสินใจฟัก แรปเตอร์ 5 ตัว ไดโลโฟซอรัส 4 ตัว และไดมอร์โฟดอน 2 ตัว!

"พลังงานฐาน -290 หน่วย"

"พลังงานฐานคงเหลือ 49 หน่วย"

ทันทีที่หลินเฟิงเห็นสัตว์ร้ายกำลังมุ่งมาที่ฐาน เขาไม่ลังเลที่จะเพิ่มจำนวนไดโนเสาร์ของเขา เวลาฟักตัวของไดโนเสาร์ที่ไวที่สุดคือ10นาที ถ้าวัดจากความเร็วของงูยักษ์ หลินเฟิงเกรงว่างูยักษ์จะมาถึงก่อนที่ไข่ไดโนเสาร์จะฟัก...

......

......

หลังพุ่มไม้หนาที่บดบังแนวสายตา แต่สัญชาตญาณของงูเหลือมยักษ์คิดว่ามีศัตรูที่อันตรายหลบอยู่เบื้องหลังพุ่มไม้!

ฟ่อ!

ฟ่อ!

ในขณะที่งูยักษ์ทั้งสามส่งเสียงขู่ เสียงแปลกๆดังมาจากด้านหลังพุ่มไม้

ฟิ้ว~~

เงาสีดำหลายสายพุ่งออกมาเหมือนกับลูกธนู!

งูยักษ์ทั้งสามตัวรู้ถึงสัญญาณอันตราย แล้วรีบเคลื่อนไหวหลบ อย่างไรก็ตามรูปร่างของพวกมันนั้นใหญ่เกินไป หนึ่งในพวกมันไม่สามารถหลบพ้นได้

พริบตาที่พิษกัดกร่อนโดนตัวงูยักษ์ ผิวหนัวของมันเริ่มแตกและละลาย พิษยังคงเจาะเนื้อของมันอย่างต่อเนื่อง เลือดพุ่งกระฉูดออกมาเหมือนกับน้ำพุ

มันส่งเสียงร้องออกมาอย่างเจ็บปวดและทรมาร อย่างไรก็ตามมันยังมีชีวิตอยู่ จะเห็นได้ชัดว่าพลังชีวิตของมันมากขนาดใหน

เกือบจะในเวลาเดียวกันพุ่มไม้ก็สั้นไหว เงาสีดำหลายร่างโผล่พรวดออกมา และวิ่งตรงไปที่งูยักษ์อย่างรวดเร็ว ดวงตาของแรปเตอร์ที่หิวโหยเปล่งประกายด้วยแสงอันโหดร้าย กรงเล็บอันแหลมคมของพวกมันโจมตีออกไปอย่างรวดเร็ว!

เมื่อเห็นกรงเล็บที่แสนอันตรายกำลังจะพุ่งมาถึง งูยักษ์ขยับหลบอย่างรวดเร็ว ร่างที่ไม่มีกระดูกของพวกมันขยับหลบออกไปอย่างพริ้วไหว และใช้หางฟาดสวนกลับ!

แต่แรปเตอร์เองก็เป็นที่รู้จักกันดีในเรื่องของความเร็ว แร็ปเตอร์กระโดดอย่างรวดเร็วและสูง ทำให้หลบหางที่ฟาดมาของงูยักษ์ได้

แรปเตอร์เจ็ดตัวกระจายตัวออกโอบล้อมงูยักษ์สามตัวเอาไว้ ก่อนที่จะเปิดฉากโจมตีอีกครั้ง ถึงนักรบไดโนเสาร์จะได้เปรียบด้านจำนวน แต่การฆ่างูยักษ์สามตัวพร้อมกันก็ยังไม่ง่าย

พลังชีวิตของงูยักษ์มหาศาลมาก กรงเล็บของพวกแรปเตอร์โจมตีงูยักษ์จนเป็นแผลลึกหลายแห่ง เลือดไหลลงมากอง ทำให้บริเวณที่ต่อสู้ปรากฏแอ่งเลือดขนาดใหญ่ ถึงจะเป็นอย่างนั้นพวกมันก็ยังไม่ตายและฟาดหางไปที่แรปเตอร์อย่างต่อเนื่อง

แต่มีงูยักษ์หนึ่งตัวที่โดนพิษกัดกร่อน และพิษร้ายนี้ยังคงกัดร่างกายของมันลึกขึ้นเรื่อย ๆ พิษค่อยๆกัดเซาะเนื้อและเลือดจนร่างของมันแหว่งและขาดออกจากกัน งูบิดร่างกายของมันอย่างเจ็บปวดก่อนที่จะแน่นิ่งไป

เมื่อพวกมันหนึ่งตัวสิ้นลม งูยักษ์ที่เหลืออีกสองไม่สามารถต้านทานการโจมตีแรปเตอร์ไว้ได้อีก และถูกฆ่าอย่างโหดร้าย!

แรปเตอร์เจ็ดตัวและไดโลโฟซอรัสสามตัวใช้กรงเล็บอันทรงพลังของพวกมันฉีกร่างของงูยักษ์และกลืนลงไป

ผู้ล่าทั้งสิบมีกรงเล็บและฟันอันแหลมคม มันสามารถกลืนเนื้อชิ้นใหญ่ๆได้ โดยแทบไม่จำเป็นต้องเคี้ยว

ผ่านไปแค่ครู่เดียว งูยักษ์ที่มีความยาว10กว่าเมตรถูกกลืนหายไป!

นักรบไดโนเสาร์สามารถเอาชนะงูยักษ์ได้ตามความคาดหมาย แต่ยังเหลือเสือยักษ์อยู่ หลินเฟิงยังไม่อาจวางใจได้

ไม่ทันให้ไดโนเสาร์กินร่างของงูยักษ์อีก2ตัวที่เหลือ เขาสั่งพวกมันให้กลับมาที่ฐานทันที

โฮรกกก!

ไดโนเสาร์ 10 ตัว เลียริมฝีปากของพวกมันแล้วเริ่มวิ่งเข้าไปในพุ่มไม้และหายไป

.....

.....

เสือยักษ์ยังคงเดินเข้ามาใกล้ฐานเรื่อยๆ ขนหนาปกคลุมร่างของมัน ดวงตาส่องประกายดุร้าย มีเขี้ยวขนาดใหญ่สองซี่โคงงอ และเป็นประกายอันตราย! ไม่ต้องสงสัยถึงความแหลมคมของมันเลย

เสือยักษ์ตัวนี้มีความตื่นตัวมากกว่างูยักษ์อย่างแน่นอน มันมีกลิ่นอายที่เป็นอันตรายแผ่ออกมาตลอดเวลา!

นักรบไดโนเสาร์แบ่งกำลังโอบล้อมก่อนที่จะเข้าใกล้มันอย่างเงียบเชียบ ขณะที่หลินเฟิงกำลังสั่งให้โจมตี --เสือยักษ์คำรามเสียงดังก่อนที่จะกระโจนด้วยความเร็วสูง เข้าโจมตีแรปเตอร์ตัวหนึ่ง!

" เฮ้!! จมูกของเสือตัวนี้จะดีเกินไปแล้ว!เพียงแค่ลมพัดผ่านร่างไดโนเสาร์ไปมันก็รู้แล้ว? " ในห้องบัญชาการ หลินเฟิงยังคงนั่งอยู่ในเบาะนั่งนุ่ม ตอนแรกหลินเฟิงมั่นใจในแผนการของเขา แต่พริบตาต่อมาแผนของเขาก็พังไม่เป็นท่า

"เนื่องจากการลอบโจมตีไม่สำเร็จแล้ว!งั้นโจมตีมันเข้าไปตรงๆเลย ฉันไม่เชื่อว่านักรบไดโนเสาร์ 10 ตัวจะไม่สามารถฆ่าเสือตัวใหญ่นี้ได้!!" ใบหน้าของหลินเฟิงสงบ ตอนนี้มีไข่ไดโนเสาร์11ฟอง กำลังจะฟักออกมาในอีกไม่กี่นาที หลินเฟิงจึงไม่กลัวที่จะเล่นหนักใส่มัน!

น้ำเสียงของหลินเฟิงเย็นชาและออกคำสั่ง " นักรบไดโนเสาร์ ฆ่าแมวยักษ์ตัวนี้! แม้ว่าจะได้รับความเสียหายก็ตาม!"

โฮรกกก!

นักรบไดโนเสาร์คำรามออกมาและพุ่งตัวเข้าใส่เสือยักษ์

แรปเตอร์ที่อยู่ใกล้เสือยักษ์ที่สุดคำราม ก่อนที่จะใช้กรงเล็บโจมตีที่ร่างของเสือ แต่ก่อนที่กรงเล็บจะเข้าถึงร่างของมัน เสือยักษ์ขยับหลบอย่างรวดเร็วก่อนที่จะอ้าปากใหญ่ๆของมันกัดเข้าที่คอของแรปเตอร์!

ตุบ!

หัวของแรปเตอร์ตกลงสู่พื้น เลือดพุ่งกระฉูดออกมาจากร่างของแรปเตอร์จำนวนมาก

นี้นับเป็นการตายครั้งแรกของนักรบไดโนเสาร์

โฮรกก!

อย่างไรก็ตามนักรบไดโนเสาร์พวกนี้ไม่รู้จักความกลัว ความตายของสหายเป็นเพียงแค่การสร้างโอกาศสำหรับโจมตี แร็พเตอร์ตัวถัดไปกระโดดขึ้น และใช้กรงเล็บโจมตีที่คอของเสือยักษ์ทันที

หากเสือโดนกรงเล็บนี้ มีโอกาศสูงมากที่คอของมันจะหลุดทันที! แต่ความเร็วของเสือยักษ์น่าตกตะลึง มันบิดตัวและคอของมันหลบ หลังจากนั้นใช้ฝ่าเท้าตบไปที่แร็พเตอร์ด้วยความเร็วที่ไม่สามารถจินตนาการได้

ปัง!

ร่างของแร็พเตอร์ถูกกรงเล็บแทงเข้าไป เลือดไหลไม่หยุด เสือยักษ์ไม่หยุดและอ้าปากของมันเพื่อกัดแร็พเตอร์

ฟิ้ว~~

จังหวะนั้นเอง เสียงที่แหวกอากาศเต็มไปด้วยความอันตรายก็ดังขึ้น ไดโลโฟซอรัสสามตัวพ่นพิษกัดกร่อนออกมาโจมตี!

เมื่อรู้สึกถึงอันตราย เสือยักษ์รีบขยับเพื่อหลบหลีก ชั่วขณะนั้นเอง ความเจ็บปวดพลันเกิดขึ้นที่ขา กรงเล็บของมันที่ใช้โจมตีแร็พเตอร์กลับดึกไม่ออก!

แร็พเตอร์ตัวนั้นใช้ปากกัดเข้าที่ขาของเสืออย่างแรง สร้างความเจ็บปวดแก่เสือยักษ์ มันสบัดขาด้วยพลังมหาศาลจนเนื้อของมันหลุดไปกับฟันของแร็พเตอร์

มันไม่สนใจแร็พเตอร์อีก และรีบขยับตัวหนีพิษกัดกร่อนทันที แต่ก็ดูเหมือนว่าจะสายไปแล้ว พิษกัดกร่อนพุ่งมาด้วยความเร็วและโดนเข้าที่หัว ลำตัวและขาของเสือ

โฮรกก!

เสือยักษ์กรีดร้องออกมาอย่างเจ็บปวด หนังศรีษะของมันถูกละลายอย่างรวดเร็ว และมีพิษกัดกร่อนส่วนหนึ่งไหลเข้าไปตาขวาของมัน

ฟิ้ว~~

การโจมตีของพิษยังไม่หยุดแค่นั้น ไดโลโฟซอรัสสามตัวขยายแผงคอของมัน ผิวหนังรอบคอของมันสั่นไหวรอบหนึ่ง ปากที่แหลมยาวเปิดออกเพื่อพ่นพิษ! พิษนั้นเป็นเหมือนลูกศรสีดำและความเร็วนั้นเร็วมาก มันพุ่งไปยังเสือยักษ์!

ขาข้างหนึ่งของเสือถูกพิษกัดกร่อน ทำให้ความเร็วของมันตกลง แต่มันยังคงเร็วพอที่จะหลบพิษ! ไดโลโฟซอรัสยังคงพ่นพิษออกไปอย่างต่อเนื่อง ทำให้เสือยักษ์ต้องคอยหลบการโจมตีที่เข้ามา

พัฟ!

พิษที่ถูกยิงและตกลงสู่พื้นดิน พืชผักเหี่ยวเฉาทันทีและแม้แต่ดินก็ถูกกัดเซาะจนเกิดหลุม

ภายในหนึ่งวันไดโลโฟซอรัสสามารถพ่นพิษได้แค่ 5 ครั้งเท่านั้น หลังจากที่พ่นพิษออกไปจนหมด แร็พเตอร์สองตัวเข้าโจมตีเสือจากด้านซ้ายและขวาทันที

เหมือนสายลมกระโชก! พริบตาเดียวแร็พเตอร์ทั้งสองก็เข้าประชิดร่างของเสือยักษ์ ดวงตาข้างขวาของมันได้รับบาดเจ็บ วิสัยทัศน์ของเสือยักษ์ได้รับผลกระทบอย่างเห็นได้ชัด มันหันหัวไปโจมตีแร็พเตอร์ทางด้านซ้าย! ภายในการโจมตีเพียงครั้งเดียวของมัน ร่างของแร็พเตอร์ขาดครึ่ง!

ตอนนั้นเองแร็พเตอร์จากทางด้านขวาก็โจมตีใส่มัน

"เยี่ยม! จบเท่านี้แหละ!" ที่ห้องบัญชาการ หลินเฟิงคิดว่าเสือยักษ์คงถูกจัดการภายใต้กรงเล็บนี้แล้ว

แต่!

ถึงแม้ดวงตาของเสือยักษ์มองไม่เห็น แต่หูของมันได้ยินทุกอย่าง ตั้งแต่ที่มีแร็พเตอร์สองตัวเข้ามาใกล้! และเหมือนรู้ว่าหลินเฟิงมีแผนการยังไง! เสือตัวนี้! มันเตรียมที่จะหลบกรงเล็บของแร็พเตอร์ทางด้านขวา

แต่!

แต่เสือยักษ์ก็ยังคำนวนความเร็วของแร็พเตอร์พลาดไป แค่ช่วงเวลาหนึ่งที่เสือหันไปจัดการกับศัตรูทางด้านซ้าย กรงเล็บก็เข้าไปถึงตัวมันแล้ว

ฉึก!

แผลลึกเป็นรอยกรงเล็บปรากฏขึ้นที่คอของมันควบคู่กับความเจ็บปวดอย่างรุนแรง และในที่สุดก็เกิดความกลัวขึ้นภายในดวงตาของมัน มันตัดสินใจกระโจนหนีทันที!

แรปเตอร์หนึ่งตัวโผล่ออกมาขว้างเบื้องหน้ามัน

โฮรกกก

เสือยักษ์คำราม มันไม่มีความกล้าหาญที่จะต่อสู้อีก สุดท้ายมันวิ่งหลบออกไปอีกทางหนึ่ง พุ่งเข้าไปในพุ่มไม้และหนีไปในป่า

ก่อนที่ไดโนเสาร์ที่เหลือจะตามเสือยักษ์ไป หลินเฟิงรีบพูดขึ้น

"หยุด! ไม่ต้องไล่ล่า ! ให้ไดมอร์โฟดอนบินตามมันจากบนฟ้า เสือยักษ์ไม่สามารถหลบหนีการติดตามของไดมอร์โฟดอนได้ ด้วยอาการบาดเจ็บของมัน ไม่มีทางที่จะมีชีวิตรอดไปได้ ถ้าเราตามไปฆ่ามัน มันจะกลายเป็นการเพิ่มจำนวนผู้เสียชีวิตโดยไม่จำเป็น!"

____________________________________