ชนะโดยไม่สูญเสีย
ในฐานหลักใบหน้าของหลินเฟิงกลับมาผ่อนคลายอีกครั้ง ตั้งแต่เริ่มสู้กับเสือยักษ์เขารู้สึกเกร็งตลอด หลินเฟิงมองไปที่หน้าจอโฮโลแกรมด้วยความรู้สึกตึงเครียด
บนพื้นดินที่เต็มไปด้วยเลือด ร่างของแร็พเตอร์สองตัวกองอยู่ที่พื้น หนึ่งในนั้นร่างกายและหัวแยกออกจากกัน และอีกร่างตัวของมันถูกฉีกขาด อวัยวะภายในกระจัดกระจายไปทั่วพื้น
"ร่างกายของแร็พเตอร์ยังแข็งแกร่งไม่พอ! ไดโนเสาร์เหล่านี้ได้กินเนื้อแมงป่อง หนูยักษ์และเนื้องู ตามความจริงร่างกายของพวกมันสมควรแข็งแกร่งกว่าไดโนเสาร์ที่พึ่งฟักออกมา แต่ในการต่อสู้กับสัตว์ที่ทรงพลังอย่างเสือยักษ์! แร็พเตอร์พวกนี้โดนจัดการอย่างง่ายดาย" หลินเฟิงได้เห็นว่าเสือมันจัดการกับไดโนเสาร์อย่างไร ทำให้เขาคิดว่าพลังของเสือตัวนี้ต่างจากสัตว์ตัวอื่นๆที่เขาจัดการไป เริ่มด้วยร่างกายที่ทรงพลังขนาดใช้เท้าตบแร็พเตอร์กระเด็นไปได้! ความเร็วที่แร็พเตอร์ตามไม่ทัน! และสติปัญญาของมัน
"หรือว่านี้จะเป็นสัตว์ที่วิวัฒนาการแล้ว? เสือตัวนี้แตกต่างจากสัตว์ธรรมดาอย่างเห็นได้ชัด" พอคิดได้เช่นนี้ หลินเฟิงต้องรีบหาทางวิวัฒนาการไดโนเสาร์รวมถึงตัวเองให้เร็วที่สุด และอัพเกรดฐานการผลิดด้วย
ถ้าสัตว์ร้ายที่วิวัฒนาการแล้วเพียงตัวเดียวเขาสามารถจัดการมันได้ แต่ถ้ามันมาเป็นฝูงละ? หลินเฟิงคิดภาพของฝูงเสือยักษ์หลายสิบตัวกำลังจะโจมตีฐาน ไดโนเสาร์ของเขาจะไม่มีทางตอบโต้ได้เลย!
ถึงจะเป็นอย่างนั้นก็ไม่อาจดูถูกนักรบไดโนเสาร์ได้ พวกมันสูญเสียแร็พเตอร์ไปแค่สองตัวแลกกับการทำให้เสือยักษ์ได้รับบาดเจ็บหนัก มันแสดงให้เห็นถึงศักยภาพในการสู้รบของไดโนเสาร์
ไดโนโฟซอรัสที่ใช้พลังงานเยอะที่สุดในการฟักตัวไม่ทำให้ผิดหวัง พิษกัดกร่อนของมันร้ายกาจจนสามารถเปลี่ยนสถานการณ์ตอนต่อสู้ได้
'ถ้าฉันมีไดโนเสาร์ที่แข็งแกร่งพอจะหยุดเสือได้ มันจะช่วยลดอัตราการสูญเสียลง! การทำสงครามง่ายๆคืออาศัยจำนวนเพื่อที่จะชนะศัตรู แต่การกดดันด้วยจำนวนจำเป็นต้องพึ่งผู้นำที่แข็งแกร่งจัดการแม่ทัพของศัตรู เพื่อลดการสูญเสียของทหาร' ขณะที่หลินเฟิงกำลังคิด แร็พเตอร์ 5 ตัวและไดมอร์โฟดอน 2 ตัวก็ฟักออกมาเรียบร้อยแล้ว
ขั้นแรกหลินเฟิงสั่งให้แรปเตอร์ไปขนร่างของงูยักษ์ที่เหลืออีก 2 ตัวมาที่ฐานและให้ไดมอร์โฟดอนคอยระวังรอบๆ
หลังจากออกคำสั่งเสร็จ หลินเฟิงมองไปที่ร่างของแร็พเตอร์ที่ตายแล้วและถามขึ้น "ผู้ช่วย ร่างของแรปเตอร์สามารถนำมาสร้างยีนได้รึเปล่า?"
"ร่างของไดโนเสาร์ที่ตายแล้วสามารถนำไปเป็นอาหารของไดโนเสาร์ตัวอื่น! หรือให้เฮเทอโรดอนย่อยสลายเพื่อเปลี่ยนเป็นพลังงานฐาน! และแน่นอนว่าร่างของแร็พเตอร์สามารถนำมาสร้างยีนได้ แต่ถ้านำไปผสมเข้ากับได้โนเสาร์จะไม่เกิดการเปลี่ยนแปลงยีนใดๆ!" ผู้ช่วยตอบกลับ
ฟังคำตอบของผู้ช่วยจบ หลินเฟิงรีบสั่งให้ไดโนเสาร์ขนร่างของแร็พเตอร์มาที่ฐานทันที เขาวางแผนที่จะสร้างยีนไดโนเสาร์แล้ว ยีนไดโนเสาร์ไม่มีผลกับไดโนเสาร์แต่ว่ามีผลกับเขา จุดเด่นที่สุดของแร็พเตอร์คือความเร็ว! ถ้าหลินเฟิงใช้ยีนไดโนเสาร์นี้ความเร็วของเขาสมควรเพิ่มขึ้นไปอีก
ใช้เวลาไม่นานแร็พเตอร์2กลุ่มกลับมาถึงฐานแทบจะพร้อมๆกัน แร็พเตอร์กลุ่มที่ 1 คือกลุ่มที่ต่อสู้กับเสือและกลุ่มที่ 2 คือที่ไปขนร่างงูยักษ์กลับมา รูปร่างของพวกมันต่างกันอย่างเห็นได้ชัด เทียบกันจากสายตากลุ่มที่ 1 ตัวใหญ่กว่ากลุ่มที่ 2 มาก
กลุ่มที่ 1 มีแร็พเตอร์หนึ่งตัวที่ได้รับบาดเจ็บจากเสือยักษ์ จนถึงตอนนี้เลือดก็ยังไหลออกมาจากแผลที่หน้าอกของมัน แผลนี้เกิดจากการโดนเสือตบเข้าที่อก แผลบาดลึกและดูน่ากลัวแต่แร็พเตอร์ตัวนี้ทั้งไม่ส่งเสียงร้องหรือแสดงอาการเจ็บปวดออกมา
นักรบไดโนเสาร์ถูกสร้างมาเพื่อทำตามคำสั่งของเจ้านายเท่านั้น เจ้านายสั่งให้เดินมันก็จะเดิน สั่งให้หลับมันก็จะหลับ ไม่ว่าจะสั่งอะไรมันจะทำตามจนถึงที่สุด!
หลังจากเห็นบาดแผลของมัน หลินเฟิงสั่งให้มันไปห้องพยาบาลทันที หลังจากนั้นเขาหันมามองร่างทั้งสี่ที่แน่นิ่งอยู่บนพื้นของห้องโถงกลาง หลินเฟิงเริ่มจากการย้ายร่างแร็พเตอร์ไปที่ห้องผลิตยีน
หลินเฟิงเดินเข้าไปใกล้เครื่องสี่เหลียมขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ตรงกลางห้อง จากนั้นกดปุ่มที่อยู่บนนั้นทีหนึ่ง ทันใดนั้น! ด้านหนึ่งของเครื่องผลิตยีนพลันเปิดออก หลินเฟิงไม่รอช้า เขานำร่างของแร็พเตอร์ใส่เข้าไปทันที
หลังจากที่นำร่างของแร็พเตอร์เข้าไปข้างใน เครื่องผลิตยีนก็ปิดลง จากนั้นหลินเฟิงได้ยินเสียงจากเครื่องผลิตยีน
"ทำการวิเคราะห์ข้อมูล"
"ระบุสายพันธ์"
....
....
ในขณะที่มันผลิตยีนไดโนเสาร์อยู่นั้น เสียงของผู้ช่วยเขาก็ดังขึ้น
"ดิ้ง!"
"จากภาพหน้าจอที่8 ไดมอร์โฟดอนส่งข้อมูลกลับมา เสือยักษ์อยู่ในสภาพที่สูญเสียความสามารถในการต่อสู้และหลบหนี เนื่องจากมันได้รับพิษทำให้มันกำลังจะตาย อย่างไรก็ตามมีฝูงหมาป่าอยู่ห่างจากเสือยักษ์ไป 200 เมตร"
จากนั้นภาพถูกส่งมาให้หลินเฟิงโดยตรง
ข้างๆก้อนหินใหญ่ เสือยักษ์กำลังงอตัวนอนอยู่ เลือดสีแดงสดยังไหลออกมาจากแผลอย่างต่อเนื่อง และปกคลุมไปทั่วบริเวณ เป็นไปได้ว่ามันจะตายจากการเสียเลือด แต่หลินเฟิงยังไม่แน่ใจนัก เสือยักษ์อาจยังไม่ตายอย่างสมบูรณ์
ภาพเปลียนไปอีกครั้ง!
ห่างออกไปไม่ถึง 200 เมตร เป็นฝูงหมาป่าจำนวน 30 ตัว เหมือนมันจะได้กลิ่นเลือดและกำลังมุ่งหน้าไปทางเสือ ร่างของเสือยักษ์สำคัญอย่างมากต่อหลินเฟิง เลือดและเนื้อของมันมีประโยชน์อย่างมหาศาล เขาไม่อยากเสียไม่แต่ส่วนเดียวของมัน
ตอนนี้หลินเฟิงฟักไข่ออกมาทั้งหมด 27 ฟอง และมีแร็พเตอร์ตายไป 2 ตัว ไดโนเสาร์ที่เหลืออยู่แบ่งเป็น แร็พเตอร์ 10 ตัว ไดโลโฟซอรัส 7 ตัว ไดมอร์โฟดอน 5 ตัว และเฮเทอโรดอน 3 ตัว
หลินเฟิงรีบสั่งแร็พเตอร์ 9 ตัวที่ไม่ได้รับบาดเจ็บให้ไปที่ตำแหน่งของเสือยักษ์ทันที! เมื่อได้รับคำสั่ง แร็พเตอร์ทั้ง9 ออกวิ่งและหายไปในป่า
....
....
โฮ่ง โฮ่ง!
ห่างจากร่างของเสือประมาณ 100 เมตร กลุ่มหมาป่าได้กลิ่นหอมของเลือด ดวงตาของพวกมันปรากฏความกระหายในอาหาร
ตึก!
ตึก!
พวกมันเร่งฝีเท้ามากยิ่งขึ้น ในป่าที่เงียบเชียบเต็มไปด้วยเสียงเท้า เดินจนมาเห็นร่างของเสือนอนแน่นิ่ง หมาป่าพวกนี้กลายเป็นบ้าคลั่งและวิ่งเข้าไปหาอาหาร พวกมันส่วนใหญ่ให้ความสนใจกับร่างของเสือจนไม่ได้ระวังศัตรูรอบข้าง มีเพียงหมาป่าไม่กี่ตัวที่ยังคงมองไปรอบๆ
30 เมตร, 20 เมตร ,10เมตร
ระยะห่างใกล้ขึ้นเรื่อยๆ แต่ก่อนหมาป่าจะเข้าถึงร่างของเสือ เสียงเบาๆดังมาจากหลังต้นไม้ใหญ่
ฟุบ!
เงาสีดำหลายร่างพุ่งออกมา เมื่อเห็นนักล่าพุ่งออกมาจากพุ่มไม้ มันก็สายเกินไปที่จะหลบหนี ภายใต้เท้าของแร็พเตอร์หมาป่าถูกกดลงกับพื้น กรงเล็บแหลมฝังเข้าไปในร่างของมันทำให้มันร้องครวญครางออกมา
แร็พเตอร์พวกนี้ไม่มีความเมตรา มันอ้าปากก่อนที่จะกัดไปที่หัวของหมาป่า จากนั้นโยนร่างที่ไร้หัวของหมาป่าทิ้ง!
เมื่อหมาป่าด้านหลังค้นพบนักล่าที่แข็งแกร่ง พวกมันรีบวิ่งหนีด้วยความเร็ว แต่มันสายไปเสียแล้ว เงาสีดำหลายร่างวิ่งมาด้วยความเร็วและปิดทางหนีของมัน!
หมาป่าไม่สามารถต่อสู้กับแร็พเตอร์ได้ ทั้งในด้านพลังและความเร็ว เสียงร้องของหมาป่าดังไม่หยุด ผ่านไปสักพักหมาป่าจำนวน 30 ตัวถูกฆ่าตาย!
แร็พเตอร์ 9 ตัว ฆ่าหมาป่าจำนวน 30 ตัว มันเป็นชนะที่ง่ายดายโดยที่ไม่สูญเสียอะไรเลย!
________________________