วิวัฒนาการขั้น 1

ผลกระทบระหว่างการผสานยีนของหมาป่าและงูค่อนข้างน้อย ระหว่างมองไปที่ยีนของหมาป่าที่เหลืออยู่ หลินเฟิงถามออกไป "ถ้าฉันดื่มยีนหมาป่าเข้าไปอีกอัน มันจะมีผลกระทบอะไรใหม?"

เสียงเรียบๆดังขึ้น "สำหรับการดื่มยีนแบบเดียวกันครั้งที่สอง จะทำให้ประสิทธิภาพของการปรับยีนในร่างกายลดลง ผลของมันจะลดลงกว่าครั้งแรกหลายเท่า!"

"อย่างนี้เอง"หลินเฟิงเคยคิดว่าถ้าเขาผสานยีนของแร็พเตอร์อีกสักหลายอัน เขาคงจะวิ่งเท่าความเร็วเสียงแล้ว แค่คิดมันก็โกงแล้วจริงๆ เขาถอดหายใจผิดหวัง

กลางดึกวิ่งวุ่นไม่ได้พักทั้งคืน ใช้ความคิดหาวิธีจัดการสัตว์ร้ายจนถึงเช้ายังไม่หยุดคิด ทั้งตึงเครียดทั้งกดดันตอนนี้ค่อยผ่อนคลายได้ เมื่อนึกถึงเนื้อของเสือยักษ์ความรู้สึกหิวยิ่งเพิ่มพูน ขยับตัวเดินขึ้นไปชั้น 3 ทันที พึ่งจะก้าวเท้าเข้าไปในห้องครัวก็มีเสียงดังมาจากด้านหลัง

"เฟิงเอ๋อ ตื่นแล้วหรอลูก ทำไมถึงเหงื่อออกเต็มตัวขนาดนั้น!" แม่ของเขาพูดขึ้น ทันทีที่หลินซู่เห็นเหงื่อบนตัวของหลินเฟิงเธอพูดขึ้นด้วยความตกใจ

"เช้านี้อากาศดีมาก ผมเลยไปออกกำลังยามเช้ามานะ" หลินเฟิงฝืนยิ้มไม่รู้จะอธิบายยังไง จะให้บอกว่าเหงื่อออกมาจากการที่เขาผสานยีนเข้ากับสัตว์ร้ายหรอ? นั้นจะทำให้แม่ของเขาเป็นห่วงขึ้นมากกว่าเดิม โลกที่เพิ่งจะเปลี่ยนแปลงไปยังไม่อาจเปลี่ยนแนวคิดเดิมของผู้คนได้ เรื่องนี้ยังไม่ต้องบอกออกไปจะดีกว่า!

"ลูกออกไปข้างนอกมารึเปล่า บอกแม่มา"หลินซู่มองเข้าไปในตาของเขาและถามอย่างแน่วแน่

คราวนี้หลินเฟิงยิ้มไม่ออก เขาออกจากหอคอยจริงๆ แต่มันก็แค่ช่วงที่เขาออกไปทดสอบกำลังหลังผสานยีนแร็พเตอร์แค่ไม่กี่นาที หลินเฟิงบอกตัวเองว่าช่วงนั้นไม่นับ! "ผมไม่ได้ออกจากหอคอยเลย แม่ไม่ต้องห่วงหรอก บริเวณฐานไม่มีสัตว์ร้าย ถึงออกไปข้างนอกก็ปลอดภัย"

หลินซู่มองหลินเฟิงอย่างสงสัยแวบนึงก่อนที่จะยิ้มอย่างอ่อนโยน "ออกกำลังกายมาเหนื่อยๆ ลูกคงหิวแล้ว เดี๋ยวแม่ทำอาหารให้ทาน ไปอาบน้ำให้สบายตัวก่อนแล้วค่อยออกมากินข้าว"

พูดจบหลินซู่ก็พลักหลังเขาทีหนึ่ง หลินเฟิงยิ้มออกมาก่อนบอกเรื่องเนื้อที่เขาเตรียมเอาไว้ในตู้เย็น เขาไม่ได้บอกที่มาของเนื้อ แค่บอกให้ใช้เนื้อส่วนนี้ทำอาหาร พูดจบเขาเดินไปอาบน้ำทันที

ภายในห้องอาบน้ำ อ่างอาบน้ำขนาดใหญ่ ไอน้ำคล้ายหมอกยังพวยพุ่งออกมาจากน้ำอุ่น ร่างของผู้ชายร่างหนึ่งกำลังแช่น้ำอยู่ หลินเฟิงหลับตาเคลิ้มเกือบจะหลับไป ฐานการผลิตสามารถผลิตน้ำออกมาใช้เองได้โดยแลกกับพลังงานฐาน เครื่องที่หลินเฟิงคิดว่าเป็นเครื่องกรองน้ำแท้จริงแล้วมันใช้ผลิตน้ำดื่มนั้นเอง ทั้งไฟฟ้าหรือแก๊สต่างๆภายในหอคอยไม่ได้มาฟรีๆแต่แลกกับพลังงานฐานทั้งสิ้น

ผ่านไปได้สักพักเขาลุกขึ้นจากน้ำ จัดการเช็ดตัวให้แห้งก่อนสวมเสื้อผ้า เสือผ้าของเขามีแค่สามชุดเท่านั้นที่เตรียมใส่กระเป๋ามา ทันใดนั้นเขาก็นึกได้ว่าคนที่อยู่ในหอคอยไม่มีเสื้อผ้าไว้ใส่เปลี่ยนกันเลย ยังดีที่เครื่องซักผ้าของหอคอย พอซักแล้วปั่นแห้งเสร็จมันไม่ชื่นและใส่ต่อได้ทันที แต่หลินเฟิงไม่คิดจะปล่อยไว้แบบนี้ ปัจจัย4เป็นสิ่งที่มนุษย์อย่างเราขาดไม่ได้ เขาไม่คิดจะให้พ่อแม่ใส่เสือผ้าตัวเดิมซ้ำๆ

ในเมื่อมีพลังอยู่ในมือ ถ้าไม่ใช้มันเพื่อสิ่งที่อยากได้แล้วจะมีพลังไปเพื่ออะไรล่ะ? หลินเฟิงสวมใส่เสื้อผ้าเสร็จก่อนจะเดินไปทีห้องทานอาหาร

พอเดินไปถึงห้องอาหาร ก่อนเห็นทุกคนอยู่ในห้องก่อนแล้ว พ่อกับแม่ของหยูชิงเฟย ชื่อหยูเหล่ยและหยูหวังลี่ ทั้งสองกำลังช่วยยกกับข้าวที่ทำเสร็จแล้วมาวางบนโต๊ะ

ทันทีที่หลินเฟิงเข้ามาในห้อง แม่ของเขาก็พูดขึ้น "เฟิงเอ๋อรีบมานั่ง เดียวกับข้าวที่ทำไว้จะเย็นชะก่อน"

ตามคำของหลินซู่ เขารีบเดินเข้าไปนั่งที่เก้าอี้ เมื่อให้หลินเฟิงนั่งที่แล้วหลินซู่เริ่มจากตักข้าวก่อน เมื่อเห็นว่าหลินซู่กำลังจะตักข้าว หยูชิงเฟยรีบลุกพร้อมกับพูดขึ้น "ให้หนูทำดีกว่าคะ ป้าหลินไปนั่งรอดีกว่านะคะ"

หลินซู่ยิ้มก่อนจะตอบกลับ "งั้นฝากหนูจัดการทีนะ"

หยูชิงเฟยยิ้มตอบก่อนที่จะเริ่มตักข้าวให้กับทุกคน จนมาถึงหลินเฟิง เธอถามอย่างสุภาพ "คุณกินเยอะแค่ใหน?"

"ผมกินไม่เยอะหรอก"หลินเฟิงอดไม่ได้และยิ้มออกมา มีสาวสวยมาบริการอย่างนี้มันช่างสุขใจจริงๆ เขาคิดในใจ

ตามที่หลินเฟิงบอก หยูชิงเฟยไม่ได้ตักข้าวให้เขามากนัก แต่มันเป็นตามความต้องการของหลินเฟิง มือนี้เขาไม่ได้คิดจะมากินข้าวแต่จะมากินเนื้อต่างหาก!

หลินเฟิงมองอาหารหลากหลายเมนูเบื้องหน้า กลิ่นหอมของเนื้อลอยมาเตะจมูก เขาเริ่มตักเนื้อเข้าปากทันที เนื้อพวกนี้อร่อยมาก ทั้งนุ่ม ทั้งหวาน พอกลืนเนื้อลงไปความอบอุ่นพลันไหลไปทั่วร่าง เซลลทั่วร่างเหมือนถูกกระตุ้น สร้างความสุขสบายให้แก่หลินเฟิงจนต้องพ่นลมหายใจออกมา

เมื่อเห็นหลินเฟิงเริ่มกิน คนอื่นๆไม่รอช้าแล้วตักอาหารเข้าปาก กินเข้าไปคำแรกสภาพของแต่ละคนแทบจะเหมือนกัน ทุกคนตกตะลึกไปกับรสชาติแล้วพากันพูดออกมา

"อร่อยมาก เนื้อนุ่มมากเลย"

"อร่อยจริงๆ พอกลืนเข้าไปแล้วมันอุ่นไปทั่วทั้งตัวเลย รู้สึกกะปรี้กะเปร่าขึ้นมาเลย!"

"ทั้งที่กลืนลงไปแล้วมันยังละมุนอยู่ในปากอยู่เลย"

หยูชิงเฟยเองก็เคยกินเนื้อที่คุณภาพสูงจากภัตรคารระดับ 5 ดาวมาบ้างแล้ว แม้จะไม่ถึง 10 ครั้งแต่ก็มากกว่า 5 ครั้งแน่ แต่เนื้อพวกนั้นเทียบกับเนื้อที่เธอกำลังกินอยู่ตอนนี้ไม่ติดเลย นี้มันใช่เนื้อธรรมดาที่นำมาจากร้านสะดวกซื้อจริงหรอ? เธอไม่เชื่อแน่! หยูชิงเฟยมองเนื้อก่อนที่จะเงยหน้าไปมองหลินเฟิง

หลินเซียวที่กลืนเนื้อลงไปถามขึ้นมา "ลูกเฟิง มันเป็นเนื้ออะไร ทำไมถึงอร่อยขนาดนี้"

ฟังคำถามของพ่อเขาและเห็นสายตาสงสัยของทุกคน หลินเฟิงเริ่มพูดในทันที "มันเป็นเนื้อเสือกูเนื้องู!"

"ลูกหมายถึงเนื้อพวกนี้มันมาจากสัตว์ร้ายข้างนอก?"หลินเซียวถามอย่างต่อเนื่อง

หลินเฟิงยิ้มก่อนบอกออกไป "ใช่แล้ว เนื้อพวกนี้มาจากสัตว์ร้ายพวกนั้นแหละ ความจริงแล้วเนื้อพวกนี้มีประโยชน์ช่วยบำรุงและเสริมสร้างกำลังชั้นดี เมื่อวานมีเสือและงูสองสามตัวเข้ามาใกล้ฐาน ผมก็เลยจัดการมัน! พอได้รู้ว่าเนื้อมันมีรสชาติดีแถมยังเป็นประโยชน์ต่อร่างกาย ก็เลยจัดการชำแหละก่อนจะนำมาเก็บไว้!"

ภายใต้คำพูดของเขา การต่อสู้ที่หนักหน่วงเมื่อวานกลายเป็นว่าเรื่องที่จัดการงูกับเสือตัวใหญ่ เหมือนกับเขาออกไปฆ่ากระต่ายตัวเล็กๆมาชะอย่างนั้น

หลินเซียวผงกศีรษะก่อนเริ่มกินต่อไป ครอบครัวในหมู่บ้านนี้ส่วนใหญ่ทั้งทำนาทั้งล่าสัตว์ เรื่องกินเนื้อกบเนื้องูยึดถือเป็นเรื่องธรรมดา

พอจบเรื่องหลินเฟิงกินเนื้องูสลับกับเนื้อเสือแล้วเปรียบเทียบในใจ มันต่างกันตั้งแต่รสชาติไปถึงพลังงานที่ได้รับ กินเนื้องูไปสิบคำไม่เท่ากับการกินเนื้อเสือแค่ครึ่งคำ หลังจากกินเนื้อเข้าไปจำนวนหนึ่ง หลินเฟิงรู้สึกถึงพลังงานที่สะสมอยู่ภายใน เขารู้สึกถึงพละกำลังที่มากขึ้นไปอีก!

.....

.....

ทันทีที่หลินเฟิงกินอาหารเสร็จ เสียงของผู้ช่วยก็ดังในหัวของเขา

"ดิ้ง!"

"แร็พเตอร์ 5 ตัวบรรลุเงื่อนไขสะสมพลังงานถึงเกณฑ์ที่กำหนด ผู้ปกครองจะอนุญาตให้วิวัฒนาการหรือไม่?"

หลินเฟิงไม่ต้องคิดให้เสียเวลา นี้เป็นคำที่เขารอคอยมาตลอด ไดโนเสาร์ของเขาจะวิวัฒนาการแล้ว!! เขาระงับความตื่นเต้นในใจและพูด "ฉันอนุญาต"

ไม่พูดเปล่า หลินเฟิงรีบวิ่งลงไปชั้นล่างอย่างรวดเร็ว

แร็พเตอร์ 5 ตัวเหมือนจมลงสู่นิทรา แร็พเตอร์พวกนี้เป็นชุดแรกๆที่เขาฟักพวกมันและเป็น 5 ตัวนี้ที่ได้กินเนื้อเสือยักษ์ลงไป! ร่างกายของพวกมันนอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น หลินเฟิงสังเกตุถึงลมหายใจที่ถี่ขึ้นของมัน ขนาดร่างกายของพวกมันค่อยๆขยายขึ้นมาทีละหน่อย

มันเหมือนการเร่งการเจริญเติบโต!

ไม่ต้องให้หลินเฟิงรอนาน เพียงห้านาทีแร็พเตอร์ทั้ง 5 พลันลืมตาขึ้นมา ประกายความดุร้ายของพวกมันน่ากลัวยิ่งกว่าเดิม บรรยากาศรอบตัวของมันเปลี่ยนไปอย่างมหาศาล แค่เห็นแววตาของมันก็สร้างความเย็นวาบไปทั่วทั้งตัวแล้ว

แร็พเตอร์ทั้ง 5 ค่อยๆลุกขึ้น ร่างกายของมันกำยำขึ้นกว่าเดิม ตอนนี้มันสูงถึง 2.5 เมตร หลินเฟิงมองเห็นเหมือนกำแพงสูงใหญ่มาตั้งเบื้องหน้า! แร็ปเตอร์มีแววตาที่ดุร้าย คอของมันเชิดขึ้นอย่างเย่อหยิ่ง แต่ทันทีที่มันมองเห็นหลินเฟิง ไดโนเสาร์พวกนี้ก้มหัวของมันลงต่ำแววตาไม่ปรากฏความดุร้ายอีกต่อไป แต่แทนด้วยแววตาคล้ายสุนัขที่เห็นเจ้านาย!

ขณะที่หลินเฟิงกำลังมองสำรวจแร็พเตอร์อยู่นั้น เสียงของผู้ช่วยก็ดังขึ้นอีกครั้ง

"ดิ้ง!"

"แร็พเตอร์ทั้ง 5 ตัวที่วิวัฒนาการขั้น1สำเร็จ ได้รับทักษะ : การโจมตีระยะใกล้"

"ทักษะการโจมตีระยะใกล้นี้ เลือกเป้าหมายในระยะ10เมตร ความเร็วของไดโนเสาร์เพิ่มขึ้น3เท่าเป็นระยะเวลา 5 วินาที"

____________________________________