ตระกูลเค่อ

หลังจากผสานเข้ากับยีนของแร็พเตอร์ ความเร็วของหลินเฟิงถึงขั้นเหนือมนุษ์แล้ว แม้จะเป็นอย่างนั้นเขาก็ยังไม่อาจหนีจากฝ่ามือนี้ได้!

เมื่อเห็นความเร็วของหลินเฟิง แววตาของเค่อซานฉายแววแปลกใจแวบนึง จากนั้นในตาพลันโหดเหี้ยมขึ้น ใส่กำลังมากขึ้นไปอีก

ตั้งแต่ออกฝ่ามือจนถึงตัวหลินเฟิงใช้เวลาเพียงพริบตาเดียว! ฝ่ามือที่น่ากลัวกำลังจะโจมตีถึงหน้าของหลินเฟิง! ช่วงเวลานั้นร่างกายของหลินเฟิงพลันขยับอย่างว่องไว ท่วงท่าแปลกประหลาดยากจะคาดเดา! เค่อซานคล้ายเห็นหลินเฟิงเป็นงูตัวหนึ่ง! รู้ตัวอีกทีฝ่ามือของเขาก็พลาดเป้าไปแล้ว!

หลินเฟิงที่เพิ่งหลบจากฝ่ามือมาได้ พลันได้ยินเสียงลมแหวกอากาศดังขึ้น สัญชาตญาณของเขาบอกว่าอันตราย หลินเฟิงไม่รอช้าแล้วรีบขยับหลบอย่างรวดเร็ว

ฟิ้ว!

เสียงมีดตัดอากาศเฉือนแขนซ้ายของเขา เลือดสีแดงสดไหลออกมาไม่ขาดสาย หลินเฟิงร้องว่า'เกือบไป'ในใจ ถ้าเมื่อกี้เขาไม่ขยับตัวหลบ มีหวังมีดเล่มนี้คงปักทะลุหัวใจเขาไปแล้ว! หลังจากหลบมีดได้เขาได้ยินเสียงคนอุทานว่า'เป็นไปไม่ได้'คำหนึ่งจากในหมู่ผู้อพยบ

เมื่อเห็นว่าหลินเฟิงสามารถหลบมีดเล่มนั้นได้ แววตาของเค่อซานกลายเป็นดุร้ายขึ้นกว่าเดิม เกร็งขาเตรียมพุ่งเข้าใส่หลินเฟิงอีกครั้ง จังหวะนั้นเองเสียงลมแสบแก้วหูเสียงหนึ่งดังขึ้น เพียงพริบตาร่างใหญ่ร่างหนึ่งปรากฏตัวตรงหน้าเขา เห็นเล็บที่แหลมคมมุ่งตรงมาใส่ตัวเอง ต้องเสียวสันหลังวาบ! สัญชาตญาณบอกให้วิ่งหนีทันที

แต่ความเร็วของเค่อซานจะเทียบกับแร็พเตอร์ที่เปิดใช้ทักษะการโจมตีระยะใกล้ได้ยังไง! ความจริงแล้วเค่อซานไม่ทันได้ขยับตัวเลยด้วยซ้ำ กรงเล็บของแร็พเตอร์ฉีกอากาศพุ่งเข้าไปที่คอแล้วกรีดผ่านไปเหมือนตัดเค้กนุ่มๆชิ้นหนึ่ง

ฟุบ!

ตุบ!

เสียงของร่างที่ไร้ศีรษะตกกระทบพื้น พูดไปแล้วเหมือนยาวนาน แต่นับตั้งแต่เค่อซานเปิดฉากโจมตี จนถึงตอนที่เขาถูกฆ่ามันผ่านไปเพียงอึดใจเดียวเท่านั้น!

ผู้คนในหมู่บ้านเห็นเพียงเงารูปคนหลายเงาขยับไหวอย่างรวดเร็ว ผ่านไปอึกใจเดียวเงาพวกนั้นค่อยปรากฏชัดเจน! เค่อซานกลับโดนตัดคอสิ้นลมหายใจ หัวและร่างกายแยกออกจากกัน คนธรรมดาพวกนี้หน้าซีดไร้สีทันที จากนั้นเสียงกรีดร้องดังออกมาจากกลุ่มคน

หลังจากรอดมาได้ หลินเฟิงยังใจเต้นไม่หาย เขาหันไปมองในหมู่ผู้อพยบก่อนออกคำสั่งเสียงเย็นเยียบ"จับมันมา!"

โฮรกกกก!

ไดโนเสาร์ทั้งหมดคำราม ก่อนจะเดินเข้าไปใกล้กับฝูงคน เสียงเท้าของพวกมันทำให้คนทั้งหมดรู้สึกเย็นจับขั้วหัวใจ ฆาตกรกำลังเดินเข้าไปใกล้พวกเขาอย่างช้าๆ

ชาวบ้านพวกนี้เป็นคนธรรมดา เมื่อไดโนเสาร์เข้าไปใกล้ พวกเข้าทำไม่ได้แม้แต่วิ่งหนี กำลังทั่วทั้งร่างพลันหายไปหมด! บางคนไม่มีแม้แต่เรี่ยวแรงจะยืนอยู่

ทันใดนั้น!

ภายในกลุ่มคน มีชายวัยกลางคนแยกตัวออกจากกลุ่ม และเริ่มวิ่งหนีออกไป ความเร็วของเขาเทียบเค่อซานไม่ได้ แต่ก็ยังถือว่าเร็วกว่าคนธรรมดามากมายนัก

แร็พเตอร์ตัวหนึ่งคำรามแล้ววิ่งตามเขาไป ด้วยความเร็วของแร็พเตอร์ ชายวัยกลางคนถูกตามแร็พเตอร์ตามหลังมาติดๆ ขณะที่มันใกล้จะถึงตัวเขา ชายวัยกลางคนหมุนตัวกลับและปามีดสั้นออกไป!

ฟิ้ว!

มีดนี้ทั้งรวดเร็วและแม่นยำ พุ่งผ่านอากาศไปที่อกของแร็พเตอร์! ประกอบกับแร็พเตอร์ที่วิ่งมาด้วยความเร็ว มีดโดนเข้าที่หน้าอกแร็พเตอร์อย่างจัง

เคร้ง!

เสียงคล้ายเหล็กกระทบกันดังออกมา ทันทีที่มีดโดนเข้าที่หน้าอกของแร็พเตอร์ มันไม่สามารถแทงเข้าไปในตัวแร็พเตอร์ได้และกระเด็นออกไป!

"เป็นไปไม่ได้!"ชายวัยกลางคนอุทาน แววตาของเขาปรากฏความไม่เชื่อขึ้น อาศัยช่วงเวลาที่เขาตกตะลึง เพียงแวบเดียวแร็พเตอร์ก็ได้เข้ามาประชิดเขาเรียบร้อยแล้ว มันอ้าปากขึ้นเตรียมพร้อมจะจัดการกับเหยื่อ!

เห็นฟันที่น่าสยดสยองของแร็พเตอร์ ความกลัวเข้าครอบคุมสมองในทันที เขาร้องเสียงดังโวยวายออกมา"ยอมแพ้! ฉันยอมแล้ว อย่านะ"

ไม่มีความปราณีในสายตาของแร็พเตอร์เช่นเคย! มันกัดไปที่แขนและลากชายวัยกลางคนกลับไปทั้งอย่างนั้น! แร็พเตอร์ไม่ได้กัดให้แขนเขาขาด แต่ด้วยความเจ็บปวดทำให้เขาดิ้น เคี้ยวที่ฟังอยู่เจาะลึกเข้าไปอีก จนชายวัยกลางคนต้องร้องโหยหวนไปตลอดทาง!

มาถึงเบื้องหน้าหลินเฟิงแล้ว แร็พเตอร์ยังคงกัดไม่ปล่อย หลินเฟิงมองชายวัยกลางคนด้วยสายตาที่พร้อมฆ่าคน ก่อนจะถามเสียงเย็นออกไป"พวกแกเป็นใคร? ทำไมถึงต้องการจะฆ่าฉัน!"

"ผมชื่อเค่ออู่ เค่อซานกับผมเป็นหน่วยช่วยเหลือคนบริเวณนี้ หมู่บ้านนี้เป็นเขตที่พวกผมรับผิดชอบอยู่ เมื่อวานเดินทางมาถึงตอนเย็นเลยคิดว่าจะพักที่นี้สักคืนค่อยกลับ หลังจากนั้นค่อยได้ยินเรื่องของคุณจากเด็กหนุ่ม บอกว่าคุณเป็นคนชั่วร้าย ขอให้พวกผมช่วยจัดการคุณ!" ชายวัยกลางคนมองหลินเฟิงด้วยความกลัว เขาไม่กล้าไม่ตอบ

เมื่อได้ฟัง ดวงตาของหลินเฟิงฉายแววความต้องการฆ่ามากขึ้นไปอีก ถามว่าเขาเชื่อที่เค่ออู่พูดใหม? แน่นอนว่าเขาไม่เชื่อ! บนโลกนี้อาจมีคนดีอยู่เยอะก็จริง แต่ไม่ใช่คนเบื้องหน้าของเขาแน่นอน!

เหตุผลที่พวกมันอยากจะฆ่าเขานั้น คงเป็นเพราะความโลภที่อยากจะครอบครองไดโนเสาร์ของเขา แต่ตอนนี้หลินเฟิงยังฆ่าเค่ออู่ไม่ได้ เขายังมีเรื่องที่สงสัยอยู่ เค่ออู่บอกว่าเขากับเค่อซานรับผิดชอบช่วยชีวิตผู้คนบริเวณนี้ นี้แสดงว่านอกจากพวกเขาแล้วยังมีคนอื่นอีก

คนพวกนี้ออกมาช่วยเหลือผู้คนได้ รัฐบาลจัดการกับพวกสัตว์ร้ายได้แล้วหรอ? ยังไม่แน่ว่าคนพวกนี้จะเป็นฝ่ายของรัฐบาลด้วยซ้ำ พวกมันไม่มีเครื่องแบบหรือท่าทางที่คล้ายเลย"ใครเป็นคนสั่งแกมา! แล้วมีจุดประสงค์อะไรกันแน่?"

"พ- พวกเราเป็นคนของตระกูลเค่อ เป็นหนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่ของจังหวัดเจียงซี ในสี่ตระกูลใหญ่ทั้งหมด พวกเราจัดอยู่ในอันดับหนึ่ง! หัวหน้าตระกูลเค่อของเราเป็นคนที่ทนเห็นคนอื่นเดือดร้อนไม่ได้ ต้องลงมือช่วยเหลือทุกที ด้วยความใจดีของท่าน จึงสั่งให้พวกเราออกมาช่วยเหลือผู้คนข้างนอก "เค่ออู่พูดออกมาพร้อมกัดฟันยิ้ม ทำหน้าตาน่าสงสารพลางโอ้อวดว่าตนเองเป็นคนของสี่ตระกูลใหญ่ หวังให้หลินเฟิงเกรงกลัว

ดวงตาของหลินเฟิงยังเรียบนิ่ง แต่ในสมองคิดไปไกลแล้ว ผ่านไปสักพักเหมือนตัดสินใจบางอย่างได้ แววตาสะท้อนความเย็นชาออกมา ขณะกำลังจะพูดพลันมีเสียงดังออกมาจากกลุ่มผู้อพยบ

"ไม่จริง!แกโกหก ตั้งแต่พวกเราตามแกมา ยังไม่มีอาหารตกถึงท้องแม้แต่คำเดียว พวกแกทั้งยึดข้าวของ บังคับพวกเราสารพัด เมื่อวานเดินทางมาถึงหมู่บ้าน พวกแกสองคนจัดการยึดอาหารในบ้านแต่ละหลังไปจนหมด ไม่เหลือให้พวกเรากินสักคำ!"

หลินเฟิงมองไปที่ชายคนนั้นทันที เขาพูดออกมารวดเดียวแบบไม่พักหายใจเลย เหมือนมีความแค้นบางอย่างที่อัดอั้นไว้แล้วปล่อยมันออกมารวดเดียว

เค่ออู่สีหน้าเคร่งเครียดทันที เขาพยายามเก็บจิตสังหาร แล้วพูดออกไป "เข้าใจผิดแล้ว! อาหารเป็นสิ่งสำคัญ ท่านหัวหน้าตระกูลเป็นคนสั่งให้เก็บเอาไว้ก่อน เรื่องนี้ฉันไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจ"

"อ่าว! แล้วใหนนายบอกว่าหัวหน้าตระกูลเค่อเป็นคนที่เห็นคนเดือดร้อนต้องช่วยเหลือไม่ใช่หรือไง? ทำไมต้องสั่งให้ยึดอาหารด้วย" หลินเฟิงพูดขึ้น เรื่องนี้แค่มองก็รู้ว่าอะไรอยู่ในกอไผ่แล้ว!

ได้ยินคำของหลินเฟิง ชายผู้อพยบพูดต่อทันที ตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดงด้วยความโกธร "อย่าคิดว่าฉันไม่ได้ยินพวกแกสองคนพูดกันนะ! ผู้ชายจะถูกใช้เป็นแรงงาน ส่วนผู้หญิงก็เอาไปเป็นนางบำเรอ เมื่อคืนฉันได้ยินเต็มสองหูนี้"

ชายคนนี้เหมือนมีความแค้นที่ฝังลึกกับเค่ออู่ หลินเฟิงมองไปที่เขา ข้างตัวเขาเป็นผู้หญิงหน้าตาดูดีแต่เสื้อผ้าของเธอขาดวิ่น ผมเผ้ากระเสอะกระเสิงยืนอยู่! ไม่ต้องถามก็รู้แล้วว่าทำไมชายคนนี้ถึงแค้นเค่ออู่มากนัก บางที ภรรยาของเขาคงโดนพวกมันข่มขืน! หลินเฟิงกำหมัดแน่นก่อนถอนหายใจออกมา มีเพียงความแข็งแกร่งเท่านั้นที่ทำให้อยู่รอดในโลกที่โหดร้ายใบนี้ได้

เค่ออู่หน้าซีดเป็นไก่ต้ม รีบพูดแก้ต่างออกมา"ไม่จริง แกใส่ร้ายฉัน..อ้ากกก"

ไม่รอให้เค่ออู่พูดจบ แร็พเตอร์ฉีดแขนของเขาออกและกลืนลงท้องไป เลือดไหลออกมาเหมือนสายน้ำ ระหว่างที่เค่ออู่ร้องด้วยความเจ็บ หลินเฟิงถามเสียงเย็นขึ้น"ตอบฉันมา สถานการณ์ภายในเมืองเป็นยังไง? แล้วมีคนที่วิวัฒนาการแล้วอยู่กี่คน! คราวนี้ถ้าโกหกอีกแกตายแน่!"

เค่ออู่ไม่กล้าโกหกอีก แล้วรีบตอบคำถามพร้อมขอร้อง"อย่าฆ่าฉัน ฉันพูดแล้ว... ภายในเมืองถูกสัตว์ร้ายยึดไปเกือบครึ่ง ทำให้สี่อำนาจใหญ่เริ่มแย่งชิงทั้งอาหารทั้งพื้นที่ หัวหน้าตระกูลเค่อมีคำสั่งพวกเราให้รวบรวมทั้งคนทั้งอาหารกลับไป ส่วนเรื่องวิวัฒนาการ ฉันไม่รู้จริงๆ ขอร้องละ อย่าฆ่าฉัน ....ฉันสามารถแนะนำนายให้หัวหน้าตระกูลได้นะ ด้วยพลังในมือนายฉันรับรองว่านายจะได้อยู่อย่างสุขสบาย ไม่ต้องกังวลเรื่องอาหารและผู้หญิง นายจะได้ทุกอย่าง...."

____________________________________