ระบบ
“ไม่มีครอบครัวไหนในโลกนี้ที่จะร่ำรวยไปกว่าครอบครัวของเราแล้ว” ประโยคนี้วนเวียนอยู่ในหัวของฟางจือหยู และยังทำให้เขานึกถึงคำพูดประโยคหนึ่งของเศรษฐีผู้มีชื่อเสียงทางอินเทอร์เน็ต
“ฉันไม่เคยดูฐานะของใครก่อนตัดสินใจคบเป็นเพื่อน เพราะยังไงก็คงจะไม่มีใครที่รวยไปกว่าฉันอยู่แล้ว”
อย่างไรก็ตาม คำพูดของฟางฮุยและเฉาหลานนั้นดูยิ่งใหญ่กว่าอย่างมาก และสิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจมากที่สุดก็คือการที่บอกว่าชุมชนระแวกนี้เป็นทรัพย์สินของครอบครัวเขาทั้งหมด
ทำไมเขาถึงไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อนเลยล่ะ?
หากนั่นเป็นเรื่องจริงล่ะก็ รถปอร์เช่คาเยนน์ที่พ่อขับมารับเขาก็ต้องเป็นของพ่อด้วยใช่มั้ย และบัตรสีดำที่มีเงินเหลือใช้ไปตลอดชีวิตนั่นก็ต้องเป็นของจริงด้วยใช่หรือเปล่า?
“ลูกอย่าเอาเรื่องนี้ไปบอกกับใครล่ะ” ฟางฮุยพูด
“ถ้าหากวันหนึ่งลูกเบื่อที่จะอยู่บนโลกแล้ว ลูกสามารถมาหาพ่อกับแม่ได้เลยนะ อย่าลืมพาลูกสะใภ้มาด้วยล่ะ” เฉาหลานยิ้มและพูดต่อ “พ่อกับแม่คงจะต้องไปแล้ว ต่อจากนี้ไปลูกจะต้องดูแลตัวเอง และลูกจะต้องรีบเข้าถึงสิทธิการใช้ให้เร็วที่สุด เมื่อถึงตอนนั้น ลูกจะสามารถบินออกจากโลกและเดินทางมาหาพ่อกับแม่ได้อย่างง่ายดาย!"
ในขณะที่ฟางจือหยูกำลังสับสนเกี่ยวกับคำว่า "เข้าถึงสิทธิ" และ "บินออกจากโลก" ฟางฮุยก็หยิบเข็มขึ้นมาและเสียบเข้าไปในแขนของเขาทันที
หลังจากที่ของเหลวไหลก็เข้าสู่ร่างกายของฟางจือหยู มันทำให้ตัวของเขาสั่นไปหมด จากนั้นเขาก็เริ่มรู้สึกปวดหัวและหมดสติไปในที่สุด
“คุณแน่ใจนะว่าจะอยู่ห่างจากลูกได้?” ฟางฮุยอุ้มฟางจือหยูขึ้นไปบนเตียงและนำผ้าห่มมาคลุมร่างกายของเขาเอาไว้
“ฉันจะไปทนความคิดถึงที่ต้องห่างใกลจากลูกได้ยังไง” เฉาหลานตาเปียกโชกและพูดต่อ “แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดตอนนี้คือพ่อแม่ของเราและคนอื่นๆที่หายตัวไป ฉันเชื่อว่าจือหยูสามารถใช้ชีวิตคนเดียวได้ เขาจะต้องควบคุมพลังและสามารถติดต่อมาหาพวกเราภายในสองสามปีได้อย่างแน่นอน”
“ขอบคุณนะที่อยู่เคียงข้างผมมาตลอด!” ฟางฮุยปาดน้ำตาบนใบหน้าของเฉาหลานและพูดต่อ “งั้นเราไปกันเลยมั้ย?”
“อื้ม!”
เมื่อทั้งสองคนเดินมาถึงที่ระเบียง พลังงานสีขาวก็ไหลออกมาจากร่างกายและปกคลุมกายหยาบของพวกเขาเอาไว้
จากนั้นทั้งสองก็ลอยขึ้นไปในอากาศและหายวับไปในท้องฟ้ายามค่ำคืน
ในขณะที่ฟางจือหยูกำลังนอนหลับอยู่บนเตียง จิตใจของเขาก็ได้ไปปรากฏอยู่ในสถานที่ที่เต็มไปด้วยตัวอักษร และเสียงของมนุษย์ก็ดังก้องอยู่ในหูของเขาตลอดเวลา
"ระบบเริ่มตรวจจับสถานการณ์ของโฮสต์..."
“สภาพร่างกายปกติ เริ่มทำการผูกมัด…”
"การผูกมัดเสร็จสมบูรณ์ เริ่มสร้างพันธสัญญา..."
“เริ่มปลดล็อคความมั่งคั่งทั้งหมดที่มีตามคำสั่งของโฮสต์รุ่นก่อน ...”
"เริ่มสร้างภารกิจ..."
"ติ๊ง... ทุกอย่างเสร็จสมบูรณ์ ระบบถูกแทนที่โดยโฮสต์คนปัจจุบัน!"
“ฟึบ!” ฟางจือหยูตื่นจากความฝัน ทำไมพ่อกับแม่ถึงได้บอกว่าเราเป็นมหาเศรษฐี แล้วทำไมพวกเขาถึงบอกว่าตัวเองเป็นตัวตนที่มีพลังวิเศษและกำลังจะบินออกไปนอกโลกเพื่อตามหาคุณปู่...
“เดี๋ยวนะ ทำไมฉันถึงมานอนอยู่บนเตียงได้ล่ะ พ่อกับแม่ของฉันอยู่ที่ไหน?” เขามองดูนาฬิกาและพบว่าตอนนี้เป็นเวลาสิบโมงครึ่ง ถึงแม้ว่าวันนี้จะเป็นวันหยุดก็ตาม แต่ปกติแล้วแม่จะมาปลุกเขาตอนเก้าโมงเช้าตลอด
“โฮสต์มองหาต่อไปก็ไม่เจอใครอยู่ดี เพราะโฮสต์รุ่นก่อนได้ออกจากโลกไปตามหาโฮสต์รุ่นที่ 98 แล้ว!” จู่ๆเสียงที่ได้ยินในความฝันก็ดังขึ้นในใจของเขา
“นาย นาย นาย... นายเป็นใคร! ออกมาเดี๋ยวนี้เลยนะ! นายอยู่ที่ไหน!” ฟางจือหยูกระโดดขึ้นยืนบนเตียงและมองไปรอบๆ แต่สุดท้ายแล้วเขาก็ไม่พบร่องรอยของใครเลย
“ฉันอยู่ในร่างกายของโฮสต์ และฉันจะออกไปจากร่างกายของโฮสต์ได้ก็ต่อเมื่อสิทธิการใช้ของโฮสต์ไปถึงระดับสูงสุดหรือมีความสามารถเทียบเคียงกับโฮสต์รุ่นก่อนๆ!”
“เดี๋ยวนะ นายเป็นมรดกสืบทอดของครอบครัวที่พ่อแม่ของฉันพูดถึงอย่างงั้นหรอ?” ฟางจือหยูนึกถึงเรื่องเมื่อคืนและพูดออกมา
“ใช่แล้ว ฉันรับใช้ครอบครัวฟางของโฮสต์มานับพันปี และโฮสต์ก็ถือเป็นรุ่นที่ 100”
“นี่มันอะไรกัน!” ฟางจือหยูตกตะลึงและไม่รู้จะพูดอะไรออกมา
มรดกตกทอดของครอบครัวอื่นเป็นสมบัติล้ำค่า แต่มรดกตกทอดของครอบครัวเราคือระบบอย่างงั้นหรอ?
“นายเป็นตัวอะไร มีตัวตนการเป็นอยู่แบบไหน?”
"ฉันคือระบบอัจฉริยะอเนกประสงค์ที่มีฟังก์ชันต่างๆ เช่น การดำเนินงาน การลงทุน การฝึกฝน การสอบถาม และอื่นๆอีกมากมาย แต่ปัจจุบันโฮสต์นั้นเป็นคนที่มีทรัพย์สินมากที่สุดในโลกอยู่แล้ว ดังนั้นฉันจึงคิดว่าโฮสต์คงจะไม่มีโอกาสได้ใช้ฟังก์ชั่นเหล่านี้ "
“แล้วฟังกฺ์ชั่นการฝึกฝนนั่นล่ะคืออะไร ฉันหวังว่านายคงจะไม่บอกว่าพ่อกับแม่ของฉันฝึกวิชาเหนือมนุษย์อะไรทำนองนั้นหรอกนะ…”
“ใช่แล้ว ฟังก์ชั่นการฝึกฝนของฉันก็คือการฝึกฝนวิชาเหนือมนุษย์อะไรทำนองนั้นอย่างที่คุณพูดมานั่นแหละ แต่การที่คุณจะสามารถเข้าถึงฟังก์ชั่นการฝึกฝนได้นั้นจำเป็นจะต้องเข้าถึงสิทธิการใช้ระดับหนึ่งให้ได้ซะก่อน”
“สิทธิการใช้ระดับหนึ่งคืออะไร?” ฟางจือหยูถามอีกครั้ง
“มันเป็นเงื่อนไขสำหรับการใช้งานฟังก์ชั่นของฉัน ตอนนี้คุณเพิ่งปลดล็อคฟังก์ชั่นพื้นฐานบางอย่างไป โฮสต์รุ่นที่ 99 กลัวว่าคุณจะเบื่อที่ต้องอยู่บนโลกคนเดียว ดังนั้นเขาจึงกำหนดภารกิจบางอย่างให้คุณทำ และเมื่อคุณทำภารกิจที่เกี่ยวข้องทั้งหมดเสร็จ สิทธิการใช้ของคุณก็จะได้รับการอัพเกรด "
"ซึ่งหลังจากที่สิทธิของคุณอัพเกรดขึ้นมาแล้ว คุณก็จะสามารถพัฒนาศักยภาพของร่างกายได้ และถ้าคุณแข็งแกร่งเพียงพอ คุณก็จะสามารถออกจากโลกไปค้นหาคนรุ่นก่อนๆได้"
“พ่อฉันทิ้งภารกิจอะไรเอาไว้”
“ใช้เงิน” เสียงพูดอันไร้อารมณ์ของระบบดังขึ้น “ความคิดของโฮสต์รุ่นก่อนช่างน่าสนใจจริงๆ!”
“ให้ใช้เงินนี่หมายความว่ายังไง และพ่อของฉันเป็นคนแบบไหนกันถึงได้ทิ้งภารกิจแบบนี้เอาไว้ให้” ฟางจือหยูพูดต่อ “แล้วนายมีชื่อหรือเปล่า?”
"ไม่มี โฮสต์สามารถตั้งชื่อของฉันได้ตามความชอบของคุณเลย"
“ถ้าอย่างนั้นฉันจะเรียกนายว่าเสี่ยวยี่!” ฟางจือหยูพูด
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะพระเจ้าเห็นว่าอดีตของเขาน่าสมเพชเกินไปหรือเปล่า ตอนนี้เขาถึงได้รับสิ่งที่เรียกว่าระบบเหมือนในนิยายมา
นี่คือสิ่งที่จะเปลี่ยนชีวิตของเขาให้ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า และมันก็คงจะเสียเปล่าถ้าหากว่าเขาไม่ยอมใช้มัน
เจียงหยวนทิ้งเขาไปเพราะเขายังไม่รวยพอ แต่ในตอนนี้มันไม่ใช่อย่างนั้นอีกต่อไปแล้ว
ด้วยทรัพย์สมบัติของบรรพบุรุษที่สั่งสมกันมาทั้งหมด เรื่องแย่ๆแบบในอดีตจะต้องไม่เกิดขึ้นกับฉันอีกอย่างแน่นอน
“ฉันสามารถเปิดภารกิจแรกให้โฮสต์ทำได้เลย ไม่ทราบว่าโฮสต์พร้อมที่จะทำภารกิจเลยหรือเปล่า”
"มาเลย ฉันพร้อมแล้ว!"
"ภารกิจแรกคือการทำให้ทุกคนรู้ว่าคุณเป็นมหาเศรษฐี! ระบบจะประเมินระดับความสำเร็จโดยอัตโนมัติ หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจ คุณจะปลดล็อกสิทธิ์ในระดับแรก เวลาจำกัดสำหรับการทำภารกิจนี้อยู่ที่หนึ่งปี!"