เสียงโทรศัพท์ที่น่าอาย

หลังจากตกตะลึงอยู่พักหนึ่งกับชุดสูทที่มีมูลค่าสูงถึง 500,000 ดอลลาร์ ฟางจือหยูก็ค่อยๆทำการเก็บชุดสูทเข้าตู้อย่างระมัดระวัง และปฏิญาณกับตัวเองว่าจะไม่ใส่ชุดนี้ออกไปไหนยกเว้นงานพิเศษ

หลังจากอาหารมาเสิร์ฟ ทั้งสองคนก็นั่งกินอาหารด้วยกัน ซึ่งเฮอร์รามนั้นไม่อาจจะหยุดตักอาหารเข้าปากของตัวเองได้เลย เพราะสำหรับเขาอาหารมื้อนี้ถือว่าเป็นอาหารที่อร่อยที่สุดตั้งแต่ที่เคยกินมา แม้แต่อาหารในงานเลี้ยงวันเกิดขององค์ราชินีแห่งอังกฤษเมื่อปีที่ก็ไม่อาจจะเทียบรสชาติได้แม้แต่นิดเดียว

หลังจากรับประทานอาหารเสร็จ ฟางจือหยูก็เดินไปส่งเฮอร์รามขึ้นรถ จากนั้นก็เดินกลับมาอาบน้ำ แต่งตัว และนั่งบนเก้าอี้เล่นเกมสุดหรู

“มาดูกันดีกว่าว่ามีรถอะไรที่เจ๋งๆบ้าง!” ฟางจือหยูเข้าเว็บไซต์

“เอ่อ ฉันจำได้ว่ามีรถสองคันที่โด่งดังพอๆกับอะพอลโล กัมเพิร์ต” ฟางจือหยูค้นหา

“ปากานี อูไอรา ความเร็วสูงสุดอยู่ที่ 403 กม. อัตราเร่ง 0-100 ใน 3.2 วินาที ราคามากกว่า 1 ล้านยูโร ไม่เลวเลย จดเอาไว้ดีกว่า!” ฟางจือหยูหยิบสมุดบันทึกออกมาจากลิ้นชักแล้วทำการเขียนข้อมูลลงไป

“แอสตัน มาร์ติน วาลคีรี รุ่นนี้เท่จัดๆ” แอสตัน มาร์ตินเป็นผู้นำด้านรถยนต์อันดับต้นๆ แต่เนื่องจากฟางจือหยูไม่ชอบดีไซน์ของรถแบรนด์นี้สักเท่าไหร่ ที่ผ่านมาเขาจึงไม่เคยแม้แต่จะเหลียวมอง อย่างไรก็ตาม แอสตัน มาร์ติน วาลคีรีคันนี้ได้พังทลายความอคติของเขาลงอย่างสมบูรณ์!

"รุ่นลิมิเต็ด จำกัด 150 คันทั่วโลก ราคาเริ่มต้นอยู่ที่ 2.5 ล้านยูโร ไม่เลว ต้องจดเอาไว้!"

"แม็คลาเรน 600 แอลที แม้ราคาจะค่อนข้างถูก แต่รูปลักษณ์ดีไซน์ถือว่าสวยงาม ซื้อมาไว้ใช้ขับซื้อของในเมืองน่าจะดี!"

"เดี๋ยวสิ นี่ฉันลืมบูกัตติ เวย์รอนไปได้ยังไง..."

หลังจากผ่านไปหนึ่งชั่วโมง สมุดโน้ตของฟางจือหยูก็เต็มไปด้วยรายชื่อรถสวยๆมากมาย แต่เนื่องจากในวิลล่าของเขามีที่จอดสำหรับรถเพียงแค่ 20 คันเท่านั้น ฟางจือหยูจึงต้องใช้เวลาอีกเกือบสามสิบนาทีในการคัดกรองรถให้พอกับที่จอดในวิลล่าของตัวเอง

“ในที่สุดก็เสร็จสักที!” ฟางจือหยูเขียนชื่อรถ 20 คันลงในสมุดจดของเขา

จากนั้นก็ถ่ายรูปรายชื่อรถทั้งหมดและส่งให้จ้วงอิง “พี่เสี่ยวหยิง พี่ช่วยติดต่อซื้อรถในรายชื่อพวกนี้ให้ผมหน่อย ไม่มีข้อกำหนดอะไรเป็นพิเศษ ขอแค่วัสดุที่ใช้ประกอบรถเป็นวัสดุชั้นยอดและมีสีที่ฉูดฉาดก็เพียงพอแล้ว!"

“รับทราบค่ะนายน้อย ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฉันได้เลย ฉันจะทำการติดต่อขอซื้อรถที่ท่านส่งมาให้ทันที!” จ้วงหยิงมองดูรายการโดยละเอียด และพบว่ารถทั้งหมดล้วนต่างเป็นรถซูเปอร์สปอร์ตสุดหรู

"ได้เวลาเปิดเผยเวย์ปั๋วของฉันแล้ว!" ฟางจือหยูเข้ามาดูไลฟ์ของอาจารย์ปาร์คที่กำลังเล่นเกมตามปกติ และกัวซินหยู่ที่กำลังไลฟ์กินอาหารอยู่ในร้านบางแห่งในเมืองเซี่ยงไฮ้

“กินเยอะขนาดนี้ระวังจะอ้วนเอานะ!” ฟางจือหยูพิมพ์ข้อความลงในช่องแชท

“คุณหลู่มาแล้ว!” ช่องแชทดุเดือดทันทีหลังจากที่เห็นบัญชีหลินเซินเจี้ยนหลู่

“คุณหลู่มาจริงๆด้วย?”

“คุณหลู่ ทำไมวันนี้คุณถึงไม่อยู่กับซินหยู่ล่ะ ทำไมคุณถึงปล่อยให้ซินหยู่ไปไหนมาไหนคนเดียว ถ้ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้นจะทำยังไง? ”

“คุณหลู่เปิดรับสมัครพนักงานหรือเปล่า ฉันสามารถทำได้ทุกอย่างเลย!”

......

“ขอบคุณที่เป็นห่วงนะคะคุณหลู่ แต่ว่าฉันเป็นคนประเภทที่กินเท่าไหร่น้ำหนักก็ไม่ขึ้น ดังนั้นสบายใจได้เลย!” กัวซินหยู่ตักอาหารเข้าปากหลังจากพูดจบ

"ทำไมซินหยู่ถึงไม่เคยคุยกับพวกเราด้วยน้ำเสียงแบบนี้เลยล่ะ หรือว่าทั้งสองคนจะเป็นแฟนกันแล้ว" น้ำเสียงที่ไพเราะของซินหยู่กระตุ้นความไม่พอใจของเหล่าผู้ติดตาม

"ฉันว่าต้องใช่แน่ๆ!"

"ซินหยู่ ช่วยอะไรฉันหน่อยสิ นี่คือบัญชีเวย์ปั๋วของฉัน ฉันอยากให้เธอโปรโมทบัญชีเวย์ปั๋วของฉันให้หน่อย บอกทุกคนด้วยนะว่าผู้ติดตามจะมีสิทธิ์เล่นกิจกรรมจับสลาก" ฟางจือหยูส่งข้อความไปยังแชทส่วนตัวของกัววินหยู่

“นี่คุณเพิ่งจะเริ่มเล่นเวยย์ปั๋วอย่างงั้นหรอ?” กัวซินหยู่รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย แต่ในขณะเดียวกันเธอก็รู้สึกมีความสุข “ได้เลย เรื่องแค่นี้สบายมาก!”

"หลินเซินเจี้ยนหลู่ ให้รางวัลแก่ซินหยู่ แพนด้า × 990!"

......

“คุณส่งของขวัญมาให้ฉันทำไมตั้งขนาดนี้!” ทันทีที่ฟางจือหยูส่งแพนด้า 990 ตัว กัวซินหยู่ก็รู้สึกโกรธขึ้นมาทันที

“ค่าช่วยโปรโมทไง” ฟางจือหยูตอบแบบไม่คิดอะไร

“ฟางจือหยู คุณจำไว้เลยนะว่าถ้าคราวหน้าคุณไม่ได้รับอนุญาตจากฉันก่อนห้ามกดส่งของขวัญมาให้อีกโดยเด็ดขาด!”

“โอเค ฉันสัญญาเลยว่าจะไม่ส่งของขวัญแพงๆให้อีกแล้ว!” แม้ฟางจือหยูจะรู้ว่ากัวซินหยู่กำลังโกรธ แต่ในใจของเขากลับรู้สึกมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก

กัวซินหยู่มองกล้องและพูดออกมา "ทุกคน คุณหลู่ได้ขอให้ฉันช่วยโปรโมทบัญชีเวย์ปั๋วของเขา และผู้ที่กดติดตามจะมีสิทธิ์เล่นกิจกรรมจับสลาก!”

“บัดซบ ในที่สุดคุณหลู่ก็เปิดเผยเวย์ปั๋วของตัวเองแล้ว! ติดตาม ต้องรีบกดติดตาม!”

“กิจกรรมจับสลากที่ว่านั่นต้องสุดยอดมากอย่างแน่นอน”

"ฉันไม่พลาดอยู่แล้วที่จะติดตามบัญชีเวย์ปั๋วของสามี!"

ต้องรู้ว่ามีผู้คนเข้าชมมากกว่า 2 ล้านคนในไลฟ์ของกัวซินหยู่ ซึ่งการโปรโมทแบบนี้ก็ทำให้ผู้ติดตามบัญชีเวย์ปั๋วของฟางจือหยูนั้นเพิ่มขึ้นในทันที

“ฉันขอออกไปจากไลฟ์ของเธอก่อนนะซินหยู่ ฉันต้องไปห้องอาจารย์ปาร์คและโทรหาหวังฉงเพื่อขอให้เขาช่วยโปรโมตอีก!” ฟางจือหยูส่งข้อความไปหากัวซินหยู่ จากนั้นก็เข้าไปในไลฟ์ของอาจารย์ปาร์ค

"หลินเซินเจี้ยนหลู่ ให้รางวัลแก่อาจารย์ปาร์ค แพนด้า × 990!"

......

"คุณปาร์ค ช่วยโปรโมทบัญชีเวย์ปั๋วของฉันให้หน่อยสิ!" ฟางจือหยูส่งข้อความไปในแชทส่วนตัว

“ได้เลยครับ! คุณหลู่ส่งของขวัญมาให้ผมมากขนาดนี้ ผมสัญญาเลยว่าจะบังคับผู้ติดตามทั้งหมดให้ไปกดติดตามบัญชีเวย์ปั๋วของคุณ!” หลังจากส่งข้อความกลับไป อาจารย์ปาร์คก็ทำการโปรโมตในทันที จำนวนผู้เข้าชมของเขามีมากกว่ากัวซินหยู่เท่าตัว ดังนั้นยอดผู้ติดตามของฟางจือหยูจึงเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว!

ครั้งสุดท้ายที่พวกเขาได้ทานอาหารกัน หวังฉงได้แลกเปลี่ยนข้อมูลการติดต่อกับเขาเอาไว้

ฟางจือหยูกดโทรไปหาหวังฉงอย่างไม่ลังเล แต่เสียงที่ดังเข้ามาหลังจากกดรับสายนั้นทำให้เขาเป็นอันต้องตกใจ...

“อ่า!” เสียงกระเส่าที่ไม่เหมาะสำหรับเด็ก

“เอ่อ…ฉันโทรมารบกวนหรือเปล่า” ฟางจือหยูหน้าแดงทันที คงจะมีแต่คนโง่เท่านั้นที่ไม่รู้ว่าเสียงนี้คือเสียงที่เกิดจากการทำอะไร

“ฟางจือหยู ทำไมจู่ๆคุณถึงโทรมาล่ะ ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับ 'น้องชาย' ของฉันจะทำยังไง คุณจะรักษาได้หรือเปล่า” หวังฉงพูดเสียงดัง

“โอเค เข้าใจแล้ว ฉันขอโทษ!” ฟางจือหยูขอโทษครั้งแล้วครั้งเล่า “คุณทำต่อเถอะ ฉันขอตัวก่อน ไว้จะติดต่อมาใหม่นะ!”

ฟางจือหยูรีบวางสายทันที หากมีอะไรเกิดขึ้นกับน้องชายของหวังฉงจริงๆ เขาเกรงว่าคงจะต้องใช้ยาเม็ดล้มเหลวสถานเดียว!