สุดยอดมากน้องชาย

“คุณฮงหมายความว่าคุณไม่สามารถขายหัวใจของนางฟ้านี้ให้ฉันได้ เพราะคุณต้องการเก็บมันเอาไว้ดึงดูดลูกค้าเพื่อทำยอดขายให้โดดเด่นที่สุดในการแข่งขันภายในครอบครัวใช่หรือเปล่า?”

“คุณฟางเข้าใจในสิ่งที่ผมต้องการจะสื่อด้วย!” ฮงหยางพยักหน้า

“แล้วถ้าคุณฮงสามารถมั่นใจได้ว่าตัวเองสามารถเอาชนะทายาทคนอื่นๆได้แล้วล่ะ คุณจะเต็มใจขายสร้อยคอเส้นนี้ให้ผมหรือเปล่า”

“คุณฟางหมายความว่ายังไง” ฮงหยางประหลาดใจ

“ฉันหมายความว่าฉันยินดีที่จะซื้อเครื่องประดับทั้งหมดในร้านของคุณ!”

“ซื้อทั้งหมดอย่างงั้นหรอ?” ฮงหยางตกตะลึง เพราะเครื่องประดับทั้งหมดในร้านนี้มีราคาเทียบเท่ากับหัวใจของนางฟ้าสิบรายการ มันไม่คุ้มค่าเลยที่เขาจะต้องสูญเสียเงินขนาดนั้นเพื่อสร้อยเพียงเส้นเดียว

“ใช่ ซื้อทั้งหมดเลย! ผมได้หัวใจของนางฟ้า ส่วนคุณก็ได้ยอดขายถล่มทลาย เราต่างก็ล้วนแต่ได้ผลประโยชน์ ว่ายังไงล่ะผู้จัดการฮง?"

ถ้าฟางจือหยูสามารถซื้อเครื่องประดับในร้านทั้งหมดได้จริงๆ แม้ว่าพี่น้องอีกห้าคนของเขาจะนำยอดขายมารวมกันก็คงจะไม่สามารถเทียบเท่ากับเขาได้ และเขาก็จะได้เป็นทายาทรุ่นต่อไป!

“คุณฟาง นี่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆนะ คุณต้องรู้ว่าในร้านของเรามีเครื่องประดับหลายร้อยชิ้นที่มีมูลค่าหลายล้านดอลลาร์ ไหนจะสินค้าชิ้นเล็กๆจำนวนนับไม่ถ้วนอีก นี่ไม่ใช่จำนวนเงินน้อยๆเลย”

“ฉันดูเหมือนกำลังเล่นอยู่หรือไง” ฟางจือหยูพูดด้วยรอยยิ้ม “วันนี้เป็นวันทานาบาตะและเป็นวันแรกที่ฉันกับแฟนตกลงคบหากัน ฉันอยากจะมอบสิ่งนี้เป็นของขวัญให้กับเธอ"

“จือหยู คุณไม่ต้องทำถึงขนาดนี้ก็ได้” ผู้หญิงส่วนใหญ่ต่างก็ชอบเครื่องประดับกันทั้งนั้น กัวซินหยู่เองก็เช่นกัน เธอตกหลุมรักหัวใจของนางฟ้าตั้งแต่แรกเห็น แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเธออยากได้มันมาอยู่ในครอบครอง

“ไม่ต้องห่วง ผมจะโอนเครื่องประดับชิ้นอื่นๆไปยังร้านขายเครื่องประดับที่อยู่ภายใต้ชื่อของผมและทำการขายต่อ มันจะไม่สูญเปล่าอย่างแน่นอน!” ฟางจือหยูมีจุดประสงค์เพียงอย่างเดียว นั่นก็คือการซื้อหัวใจของนางฟ้าให้กับกัวซินหยู่

“คุณอยากจะทำอะไรก็เชิญ แต่ฉันจะไม่ยอมใส่มันแม้แต่ครั้งเดียว!” กัวซินหยู่พูดอย่างดื้อรั้น

“โอเค ถ้าไม่อยากใส่ก็โยนทิ้งลงแม่น้ำไปเลย!” ฟางจือหยูพูดติดตลก “ซินหยู่ ผมรู้ว่าเธอต้องการจะช่วยผมประหยัดเงิน แต่ด้วยสภาพการณ์เงินของผมมันไม่จำเป็นที่เราจะต้องทำเรื่องอะไรแบบนั้นเลย และผมก็อยากจะซื้อสร้อยคอเส้นนี้ให้กับเธอจริงๆ!"

กัวซินหยู่เปิดปากขึ้นและกำลังจะพูดอะไรบางอย่างออกมา แต่ฟางจือหยูได้เอานิ้วชี้มาแนบปากของเธอไว้และพูดว่า "เธอจะต้องอยู่กับผมอีกนาน ดังนั้นรีบๆทำความคุ้นชินกับมัน เข้าใจมั้ย?"

เมื่อมองเข้าไปในดวงตาของฟางจือหยู กัวซินหยู่ก็เหมือนกับถูกมนตร์สะกดและพยักหน้าออกมา

“ดีมาก!” ฟางจือหยูยิ้มและหันไปด้านข้าง “ผู้จัดการฮง คุณคำนวณราคาได้เลย ฉันจะจ่ายให้ค่าสินค้าทั้งหมดให้ในคราวเดียว!”

หลังจากที่ประโยคนี้ถูกพูดออกมา ทั้งฮงหยางและพนักงานรอบข้างที่กำลังเงี่ยหูฟังก็ตกตะลึงทันที สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นเครื่องประดับที่ทำมาจากทอง เงิน และเพชร มันไม่ใช่หมูที่ราคาเพียงแค่ 20 หยวนต่อกิโลกรัม ชายหนุ่มคนนี้รวยแค่ไหน และเขาเป็นใครกันแน่?

“ทั้งหมดของคุณฟางนี่หมายถึงที่จัดแสดงอยู่บนเคาน์เตอร์อย่างเดียว หรือหมายถึงสินค้าที่อยู่ในคลังโกดังของร้านเราด้วย?”

"ทั้งหมดเลย! ไม่ทราบว่าเท่านี้เพียงพอหรือเปล่าที่จะช่วยให้ผู้จัดการฮงชนะการแข่งขายภายในครอบครัว?"

“พอ! พอแล้ว!” ฮงหยางพยักหน้าครั้งแล้วครั้งเล่า ตามสถานการณ์ปกติ ถ้าเขาขายเครื่องประดับระดับไฮเอนด์สิบสองชิ้นได้ก็จะสามารถขึ้นมาติดท็อป 3 และถ้าขายสินค้าทั้งหมดในร้านแบบนี้ได้ก็จะเป็นอันดับหนึ่งอย่างไม่ต้องสงสัยเลย!

“ถ้างั้นคุณฮงเต็มใจที่จะขายหัวใจของนางฟ้าให้ฉันแล้วหรือยัง”

"ขาย! ผมจะรีบคำนวณและจัดของทั้งหมดให้คุณเดี๋ยวนี้" ฮงหยางเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

“ผู้จัดการ คุณจะขายสินค้าทั้งหมดจริงๆหรอคะ” พนักงานหญิงตรงเคาน์เตอร์ถาม

“จริง!” ฮงหยางพยักหน้า

ในเวลานี้ ชายหญิงคู่หนึ่งได้เดินเข้าไปในร้าน โดยนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ผู้ชายมาที่ร้านเครื่องประดับฮง เขารู้ดีว่าเครื่องประดับที่นี่มีคุณภาพสูง และรู้ว่าพนักงานของร้านนี้เอาใจใส่ต่อลูกค้าเป็นอย่างดี เมื่อมีลูกค้าเดินเข้ามา พนักงานจะเดินเข้าไปทำการทักทายอย่างรวดเร็ว

แต่ประเด็นคือตอนนี้พนักงานทุกคนต่างยืนนิ่งและไม่มีใครสังเกตเห็นถึงลูกค้ารายนี้แม้แต่คนเดียว

“อะแฮ่ม!” ชายคนนั้นส่งเสียงไอเบาๆ และเสียงนี้ก็ทำให้พนักงานหญิงที่กำลังตกตะลึงได้สติกลับมา เธอรีบเข้าไปหาเขาและพูดขอโทษทันที “ต้องขออภัยด้วยนะคะ สินค้าของเราไม่มีขายแล้ว!”

“อะไรนะ ไม่มีขายแล้วงั้นหรอ” ชายหนุ่มถามด้วยความประหลาดใจ "ทำไมล่ะ?

“ตอนนี้เครื่องประดับทั้งหมดที่โชว์อยู่ในร้านของเรา รวมถึงในคลังสินค้าได้ถูกลูกค้าท่านนี้ซื้อทั้งหมดแล้ว หากคุณต้องการซื้อ เกรงว่าคุณคงจะต้องไปที่สาขาอื่นของเราแทน”

“นี่คุณกำลังล้อเล่นอะไรอยู่?” เห็นได้ชัดว่าชายคนนั้นไม่เชื่อ

“เฮ้ พี่ชาย คุณมาซื้อเครื่องประดับอย่างงั้นหรอ” ฟางจือหยูทักทายเขา

“น้องชาย สิ่งที่พวกเขาพูดเป็นเรื่องจริงหรือเปล่า?

“จริงสิ แต่พี่ชายไม่ต้องเสียใจไปหรอก” ฟางจือหยูชี้ไปที่หัวใจของนางฟ้า “พี่ชายสามารถเลือกเครื่องประดับที่อยากได้ไปได้เลย ยกเว้นอันนั้นนะ!”

“โอ้พระเจ้า! นี่นายพูดจริงหรือเปล่า”

“จริงแท้แน่นอน!” ฟางจือหยูพูดอย่างหนักแน่น

“โอเค งั้นฉันขอตัวไปเลือกก่อน ฮ่าฮ่าฮ่า!” อันที่จริง ชายคนนั้นมีเครื่องประดับที่เล็งเอาไว้อยู่แล้ว อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้เลือกที่จะหยิบมันแล้วเดินออกจากร้านไปในทันที แต่เขาเลือกที่จะรอดูว่าชายหนุ่มคนนี้ซื้อเครื่องประดับทั้งหมดจริงหรือเปล่า ซึ่งถ้าจริงอย่างที่พูดมาล่ะก็ นี่จะต้องเป็นข่าวใหญ่อย่างแน่นอน

“ผู้จัดการ สินค้าทั้งหมดของเรามีระดับหลักล้านดอลลาร์ 105 รายการ และระดับสิบล้านดอลลาร์อีก 14 รายการ รวมเป็นเงินประมาณ 457 ล้านดอลลาร์ ส่วนสินค้าระดับล่างเกรงว่าเราจะต้องใช้เวลาในการคำนวณพักหนึ่ง"

"พักหนึ่งนี่นานแค่ไหน ฉันไม่อยากรอนาน"

“ถ้างั้นเอาเป็นว่าผมจะขายเครื่องประดับทั้งหมดในร้านรวมกับหัวใจของนางฟ้าให้คุณในราคา 700 ล้านดอลลาร์ คุณฟางคิดว่าไง?” ฮงหยางไม่รู้ว่าราคาที่แท้จริงคือเท่าไหร่ แต่แค่นี้เพียงพอแล้วที่จะทำให้เขาได้เป็นผู้สืบทอดอันดับหนึ่งของครอบครัวฮง

"ไม่มีปัญหา! บอกเลขบัญชีมาได้เลย"

หลังจากฮงหยางบอกเลขบัญชี ฟางจือหยูก็ติดต่อไปหาจ้วงหญิงทันที

แม้จะเป็นจำนวนเงิน 700 ล้านดอลลาร์ แต่จ้วงหยิงก็ไม่ได้ถามเขาสักคำเลยว่านำเงินไปจ่ายค่าอะไร เพราะงานเดียวของเธอก็คือช่วยฟางจือหยูจัดการเรื่องเงิน

ห้านาทีต่อมา โทรศัพท์มือถือของฮงหยางก็ดังขึ้น และเขาก็พบว่ามีเงินถูกโอนเข้ามา 700 ล้านดอลลาร์ในบัญชีบริษัทของเขา! ฟางจือหยูจ่ายเงิน 700 ล้านดอลลาร์ในคราวเดียว!

“น้องชาย...นายสุดยอดมาก!” เมื่อเห็นฉากนี้ ชายคนนั้นก็ยกนิ้วโป้งให้กับฟางจือหยู และแฟนของเขาก็ของดูกัวซินหยู่ด้วยสายตาแห่งความอิจฉา