ทั้งหมดเป็นของฉัน?

ผู้สัมภาษณ์คนใหม่ไม่ได้ถามคำถามส่วนตัวหรือถามคำถามเกี่ยวกับวิชาชีพใดๆเลย เขาถามเพียงคำถามแปลกๆคำถามเดียว นั่นก็คือ : คุณจะเอาเงิน 5 แสนล้านดอลลาร์ไปทำอะไร

ซึ่งก็มีเพียงแค่ช่วงเวลานี้เท่านั้นที่เหล่านักศึกษาตระหนักได้ว่าความยากจนจำกัดจินตนาการของตัวเอง พวกเขารู้สึกว่างเปล่า และตอบไปตามความต้องการของมนุษย์ธรรมดาอย่างการซื้อบ้านหรือซื้อรถสปอร์ต

อย่างไรก็ตาม มีผู้เข้าสัมภาษณ์สองสามคนที่มีความคิดแตกต่างออกไปจากหมู่คนธรรมดา และพวกเขาได้ให้แรงบันดาลใจมากมายแก่ฟางจือหยู

ในไม่ช้า จินซือหมิงก็เข้ามาพร้อมกับกลุ่มเพื่อนร่วมสาขาที่มีอยู่เพียงแค่ 7 คน โดยแต่ละคนมีตำแหน่งแชมป์ระดับจังหวัดอย่างน้อยหนึ่งตำแหน่ง เป็นผู้เล่นหลักห้าคนและตัวสำรองสองคน พวกเขาคือจุดเริ่มต้นของทีมที่จะได้เป็นแชมป์ในอนาคต

แน่นอนว่าฟางจือหยูไม่ได้รับเข้าทำงานในทันที เขาได้ขอให้ผู้เล่นมืออาชีพสองสามคนผ่านหวังฉงมาช่วยทดสอบความสามารถทางวิชาชีพของจินซือหมิงและคนอื่นๆด้วยวิธีการต่างๆ เช่น วัดฝีมือ แบบแผน และการตัดสินใจ

หลังจากการทดสอบจบลง ฟางจือหยูก็ได้มอบหมายงานทั้งหมดให้เฉิงไคและเพื่อนๆของเขาเป็นคนจัดการ

“พี่เสี่ยวหยิง ถ้าผมอยากจะซื้อเกาะสักสองสามเกาะผมควรจะต้องติดต่อไปหาใคร?” ฟางจือหยู วางแผนที่จะเริ่มดำเนินการใช้จ่ายเงินของตัวเอง

“ทำไมจู่ๆนายน้อยถึงถามเรื่องนี้ เขาเบื่อที่จะอยู่ในเจียงหนานแล้วอย่างงั้นหรอ?” จ้วงหยิงไม่รู้ว่าฟางจือหยูมีภารกิจแปลกๆ

“หลายประเทศทั่วโลกขายเกาะส่วนตัว เช่น อิตาลี ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน และประเทศไทย หากนายน้อยสนใจ ฉันจะช่วยจัดการให้เอง "

“งั้นเดี๋ยวผมของดูรายละเอียดของเกาะก่อน!” ฟางจือหยูเปิดแผนที่โลกและไล่ดูเกาะที่น่าสนใจ

“นี่ไม่เลวเลย!” ฟางจือหยูพบเกาะแห่งหนึ่งในหมู่เกาะใกล้เฟรนช์โปลินีเซีย เกาะนี้มีพื้นที่ประมาณ 100 ตารางไมล์ มีหาดทรายและป่าไม้ เป็นสถานที่ที่สวยงามอย่างแท้จริง

“พี่เสี่ยวหยิง ผมอยากจะซื้อเกาะเฟรนช์โปลินีเซีย!” ฟางจือหยูพูด

“โอ้ เกาะของทางประเทศฝรั่งเศสงั้นหรอ นายน้อยนี่ตาถึงจริงๆ ฉันจะติดต่อกับพวกเขาให้ทันที!” สิ้นสุดคำพูด จ้วงหยิงก็หยิบแท็บเล็ตออกมา จากนั้นประมาณ 10 นาที ใบหน้าของคนฝรั่งเศสก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ

"สวัสดี ฉันชื่อโมเนต์ เป็นผู้อำนวยการฝ่ายขายของอลิซกรุ๊ป คุณต้องการซื้อเกาะส่วนตัวที่พัฒนาโดยบริษัทของเราในหมู่เกาะเฟรนช์โปลินีเซียใช่หรือเปล่า" แม้ว่าชาวฝรั่งเศสคนนี้จะดูอ้วนท้วน แต่เสียงของเขานั้นไพเราะราวกับว่าเป็นหนุ่มหล่อรูปงาม

“ใช่ ฉันตกหลุมรักเกาะนี้!” ฟางจือหยูส่งข้อมูลเกาะที่เขาต้องการไปให้อีกฝ่าย

ซึ่งใบหน้าของโมเนต์ก็เปลี่ยนไปหลังจากเห็นข้อมูลนี้ “ขออภัยครับ เกาะนี้ถูกขายให้กับมหาเศรษฐีชาวจีนไปแล้วเมื่อสองปีก่อน! คุณมีเกาะอื่นที่สนใจหรือเปล่า?”

“ขายไปแล้วหรอ?” ฟางจือหยูรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย “น่าเสียดายจัง”

อย่างไรก็ตาม เกาะนั้นเป็นเพียงตัวเลือกแรก เขายังมีเกาะอื่นๆอีกมากมายที่สนใจ

“แล้วเกาะนี้ล่ะ?” ฟางจือหยูส่งข้อมูลเกาะอื่นไป

“ต้องขอโทษด้วยครับ...เกาะนี้เองก็ถูกซื้อไปพร้อมกับเกาะที่แล้วเมื่อสองปีก่อนเหมือนกัน”

“ว่าไงนะ เกาะนี้ก็ถูกซื้อไปแล้วอย่างงั้นหรอ” ฟางจือหยูเริ่มรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา

“แล้วเกาะนี้ล่ะ?”

"ต้องขอโทษด้วย เกาะนี้เองก็ถูกชาวจีนคนเดิมซื้อไปเหมือนกัน"

“งั้นเกาะนี้ล่ะ?”

“เกาะนี้เองก็เหมือนกันครับ”

“นี่คุณมีเกาะให้ฉันซื้ออยู่จริงๆใช่หรือเปล่า” ในที่สุดฟางจือหยูก็ทนไม่ไหว

“ต้องขอโทษด้วยนะครับคุณลูกค้า ชาวจีนคนนั้นได้ซื้อเกาะของเราไป 72 เกาะในคราวเดียวตั้งแต่เมื่อสองปีที่แล้ว ตอนนี้เราเหลือเพียงแค่เกาะที่อยู่ริมๆเท่านั้น ไม่ทราบว่าคุณสนใจหรือเปล่า?”

“ซื้อ 72 เกาะในคราวเดียว!” ฟางจือหยูตะลึงงัน ในโลกนี้มีคนที่สามารถซื้อ 72 เกาะในคราวเดียวได้อยู่ด้วยอย่างงั้นหรอ?

“คุณช่วยบอกฉันหน่อยจะได้มั้ยว่าชาวจีนคนนั้นเป็นใคร?” ฟางจือหยู่สนใจในตัวมหาเศรษฐีที่ซื้อเกาะทั้ง 72 เกาะ

“ต้องขอโทษด้วย ฉันไม่สามารถบอกคุณได้จริงๆ เราจำเป็นต้องเก็บข้อมูลของผู้ซื้อทุกคนไว้เป็นความลับ” โมเนต์พูด

“โฮสต์ คุณคิดว่าในโลกนี้มีใครบ้างล่ะที่ร่ำรวยถึงขั้นซื้อเกาะส่วนตัวจำนวนมากได้?” เสี่ยววยี่แทรกขึ้นมา

“อย่าบอกนะว่า…” ใบหน้าของฟางจือหยูเปลี่ยนไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง “คุณโมเนต์ มหาเศรษฐีชาวจีนที่ซื้อเกาะเหล่านี้ไปคือชายที่มีชื่อว่าฟางฮุยใช่หรือเปล่า”

"นี่...คุณรู้ได้ยังไง!" โมเนต์ประหลาดใจ

หลังจากทำการซื้อขาย เขาเคยไปหาข้อมูลของฟางฮุยมาก่อน แต่เขาไม่พบว่ามีชื่อของฟางฮุยติดอยู่ในรายชื่อบุคคลที่ร่ำรวยที่สุดของประเทศจีนเลย อย่างไรก็ตาม ราคาของเกาะทั้ง 72 เกาะที่เขาซื้อไปนั้นเกิน 1 หมื่นล้านดอลลาร์ และเงินจำนวนนี้เพียงอย่างเดียวก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้เขาอยู่ในสิบอันดับแรกของประเทศจีน เขารู้สึกคาใจเกี่ยวกับเรื่องนี้และสงสัยในตัวตนของอีกฝ่ายมาโดยตลอด

“เขา...เขาเป็นพ่อของฉันเอง...” ฟางจือหยูพูดตะกุกตะกัก

“ถ้างั้น…คุณก็คือคุณฟางจือหยูใช่หรือเปล่า” โมเนต์ถาม เมื่อ 6 เดือนที่แล้ว มหาเศรษฐีฟางฮุยได้โอนกรรมสิทธิ์ครอบครองเกาะทั้งหมดไปยังชื่อลูกชายของตัวเอง

“ใช่ ฉันเอง…” ฟางจือหยูพยักหน้าเหมือนร่างไร้วิญญาณ เขาต้องการใช้จ่ายเงิน เลยคิดที่จะซื้อเกาะสองสามเกาะ แต่กลับกลายเป็นว่าเขาเป็นเจ้าของเกาะที่อยากซื้อทั้งหมด

“เยี่ยม เราอยากจะคุยกับคุณอยู่พอดีเลย ตอนนี้ใบรับรองกรรมสิทธิ์ครอบครองทั้งหมดของเกาะของคุณได้รับการโอนเรียบร้อยแล้ว เราจะส่งใบรับรองไปให้คุณโดยเร็วที่สุด!” โมเนต์พูดด้วยรอยยิ้ม

“คุณโมเนต์ คุณรู้จักประเทศอื่นที่ขายเกาะส่วนตัวบ้างหรือเปล่า” ฟางจือหยูถามต่อ แม้เกาะที่ประเทศฝรั่งเศสจะถูกซื้อไปหมดแล้วก็ตาม แต่ประเทศอื่นน่าจะต้องมีเกาะให้เขาซื้ออยู่บ้างใช่มั้ย?

“ไม่ต้องเสียเวลาุไปถามเขาหรอกโฮสต์” เสี่ยวยี่ขัดจังหวะ

จากนั้นแผนที่โลกก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตาของฟางจือหยู โดยในแผนที่โลกเต็มไปด้วยจุดสีแดงเล็กๆทุกทวีป ทุกมหาสมุทร แม้แต่แอนตาร์กติกาและมหาสมุทรอาร์กติกก็ไม่เว้น

“สถานที่ที่ทำเครื่องหมายด้วยจุดสีแดงคือเกาะส่วนตัวของครอบครัวฟาง ถ้าคุณอยากจะซื้อเกาะจริงๆ เกรงว่ามันคงจะเหลือแต่เกาะธรรมดาที่ไม่มีความสวยงามอยู่เลย!”