คำเชิญวันเกิดของราชินี

การแข่งขันจบลงด้วยดี และซิงเกิลของเธอก็มียอดดาวน์โหลดนับล้านภายในเวลาเพียงไม่กี่วัน ซึ่งเป็นความสำเร็จที่แม้แต่นักร้องมืออาชีพหลายคนก็ยังไม่สามารถเทียบได้

ฟางจือหยูไม่ได้รับผลประโยชน์ใดๆจากการแข่งขัน แต่ได้รับผลประโยชน์จากการที่องค์กรการกุศลออกมาแถลงการณ์เรื่องการบริจาคเงินทำให้เขามีชื่อเสียงที่ดีเป็นวงกว้างและเป็นผลให้ระดับการปลดล็อกสิทธิ์ขั้นแรกเพิ่มขึ้นมากกว่า 60 เปอร์เซ็นต์

หากภารกิจการใช้จ่ายเงินเสร็จสมบูรณ์ คาดว่าระดับความสำเร็จของสิทธิ์การเข้าถึงขั้นแรกจะต้องครบ 100% อย่างแน่นอน

“ซินหยู่ เธอมีแผนที่จะทำอะไรในอนาคตอีกหรือเปล่า” ทั้งสองคนกำลังรับประทานอาหารเช้าอยู่ที่โต๊ะอาหาร

"ฉันวางแผนที่จะเรียนต่อ!" ในช่วงเวลานี้ เหล่าตัวแทนโฆษณาจำนวนมากได้ติดต่อเข้ามาหากัวซินหยู่เกี่ยวกับเรื่องงาน แต่เธอปฏิเสธพวกเขาทั้งหมดกลับไปในทันที

เพราะเธอยังคงอยากจะพัฒนาตัวเองต่อไป และยังอยากที่จะเรียนรู้อะไรอีกหลายๆอย่าง ไม่ว่าจะเรื่องหัดแต่งเพลง การสร้างทำนอง และอื่นๆอีกมากมาย ถึงแม้ว่าเธอจะมีทักษะทางดนตรีบ้างแล้วก็ตาม แต่มันก็เป็นเพียงแค่ความรู้เบื้องต้นธรรมดา และความฝันสูงสุดของเธอก็คือการได้จัดคอนเสิร์ตเดี่ยวเป็นของตัวเอง

“นายน้อย นี่คือจดหมายเชิญ!” จ้วงหยิงนำจดหมายมาให้หลังทานอาหารเสร็จ

"ใครกันที่ส่งจดหมายเชิญแบบนี้?" ฟางจือหยูรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย ต้องรู้ว่าตอนนี้โลกได้พัฒนาไปไกลแล้ว หากคุณมีเรื่องอะไร คุณสามารถติดต่อมาทางอีเมลหรือช่องทางอินเทอร์เน็ตอื่นๆได้อย่างสะดวกสบาย กล่าวคือ มันไม่มีความจำเป็นเลยที่จะต้องส่งจดหมายเชิญแบบนี้มา

“จดหมายฉบับนี้ถูกส่งมาจากประเทศอังกฤษ และคาดว่าคนที่ส่งมาน่าจะเป็นราชินีแห่งอังกฤษ ครั้งก่อนคุณเฮอร์รามพูดเอาไว้ใช่มั้ยล่ะคะว่าใกล้จะถึงวันเกิดของราชินีแล้ว ท่านน่าจะได้รับเชิญให้ไปเข้าร่วมงานของราชินี!” จ้วงหยิงพูด

“คำเชิญเข้าร่วมวันเกิดของราชินีแห่งอังกฤษ!” กัวซินหยู่ที่นั่งอยู่ด้านข้างประหลาดใจ เธอรู้เพียงแค่ว่าฟางจือหยูนั้นรวยมาก แต่เธอไม่รู้เรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเขากับใครเลย ราชินีแห่งอังกฤษเชิญเขาไปร่วมงานวันเกิดอย่างงั้นหรอ?

ฟางจือหยูเปิดจดหมายออกมา และทันใดนั้นเอง อุปกรณ์ทรงกลมที่ติดอยู่ตรงกลางก็ฉายภาพหญิงชราผมหงอกในชุดสุดหรูขึ้นกลางอากาศ

“เป็นราชินีอิซาเอลจริงๆด้วย!” กัวซินหยู่อุทาน

ราชินีอิซาเอลมีอายุมากกว่า 80 ปี แม้ว่าผมของเธอจะเป็นสีขาว แต่เธอก็ยังดูดีมาก เธอแต่งตัวเป็นทางการ สวมมงกุฏคริสตัลอันวิจิตรงดงาม และมีสร้อยคอหรูหรามากมายรายล้อมอยู่บนหน้าอกของเธอ

“เพชรพวกนี้มีราคาเท่าไหร่กันนะ?” ฟางจือหยูพึมพำในใจ

“โฮสต์ เพชรนี้มีชื่อเรียกว่าอีเทอร์นอลส์ บลู มันเป็นของขวัญวันเกิดของคุณปู่ที่มอบให้ราชินีอิซาเอลเมื่อ 50 ปีก่อน คาดว่าตอนนี้ราคาของมันคงจะมีไม่ต่ำกว่า 60 ล้านดอลลาร์!” เสี่ยวยี่พูด

“ราคาของมันสูงเกินกว่าที่ฉันคิดเอาไว้ซะอีก!”

“ไม่มีอะไรให้ต้องตกใจเลย โฮสต์ คุณมีเหมืองเพชรที่ดีหลายแห่งในแอฟริกา นอกจากการขุดได้เพชรเกรดธรรมดาในทุกๆปีแล้ว คนงานของคุณยังขุดได้เพชรขนาดใหญ่เป็นประจำ และการขอเพชรเหล่านั้นก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรสำหรับคุณ!”

“ฉันอยากเห็นเหมืองของตัวเองจังเลย!” ตาของฟางจือหยูเปล่งประกาย

“เรียนคุณฟาง วันที่ 15 ของเดือนหน้าจะเป็นวันเกิดปีที่ 90 ของฉัน ฉันจะจัดงานวันเกิดที่ทำเนียบขาว ฉันหวังว่าคุณจะมาเข้าร่วมงานในวันนั้นด้วยนะ!” ราชินีอิซาเอลพูดออกมาด้วยภาษาจีนทื่อๆ ซึ่งสามารถเห็นได้อย่างชัดเจนเลยว่าเธอใช้เวลานานมากในการบันทึกวิดีโอนี้

“นายน้อย นี่เป็นจดหมายอีกหนึ่งฉบับที่ถูกส่งมาเมื่อสองวันก่อน!” จ้วงหยิงยื่นจดหมายให้ฟางจือหยู

ในจดหมายเชิญมีตัวอักษรภาษาอังกฤษยาวเหยียด อย่างไรก็ตาม ฟางจือหยูนั้นอยู่ในระดับ CET 6 ของการสอบภาษาอังกฤษ เขาจึงสามารถอ่านได้ตั้งแต่บรรทัดแรกจนถึงบรรทัดสุดท้ายได้อย่างไม่มีปัญหาอะไร - ถึงฟางจือหยู ทายาทตระกูลโบราณของจีน

“นายน้อย ท่านวางแผนที่จะเดินทางไปร่วมงานหรือเปล่า หากท่านวางแผนที่จะไป ฉันจะได้ติดต่อกับทุกหน่วยงานให้เตรียมทุกอย่างเอาไว้”

“ราชินีอิซาเอลอุตส่าห์ส่งคำเชิญมาด้วยตัวเอง มันคงจะเสียมารยาทถ้าผมไม่ไป พี่เสี่ยวหญิง ผมจะเดินทางไปร่วมงานของราชินี!” ฟางจือหยูพูด “ซินหยู่ เธอจะไปกับผมด้วยหรือเปล่า?"

“ฉันขอผ่านดีกว่า” กัวซินหยู่ไม่เคยมีโอกาสได้พบกับคนใหญ่คนโตระดับนี้มากนัก และเธอก็ไม่เคยเรียนรู้มารยาทระดับสูงมาก่อน ที่สำคัญที่สุดคือเธออยากจะทุ่มเทเวลาให้กับความฝันของตัวเอง

“คือ…ฉันไม่รู้ว่าจะต้องทำตัวยังไงต่อหน้าราชินีน่ะ” กัวซินหยู่อย่างประหม่า

“ไม่เป็นไรหรอกน่า คนเราถ้าไม่เรียนรู้ก็ไม่มีทางเกิดการพัฒนาหรอก ดังนั้นก็ถือโอกาสนี้เรียนรู้ซะไปเลย เพราะยังไงในอนาคตก็คงจะมีเจ้าหญิงหรือเจ้าชายมาชวนผมไปร่วมงานด้วยอีกแน่นอน มันไม่สูญเปล่าหรอก” ฟางจือหยูพูดด้วยรอยยิ้ม .

“ถ้างั้นเอาไว้ครั้งหน้าดีกว่า ฉันขอเรียนรู้เกี่ยวกับมารยาทของชนชั้นสูงก่อน!” กัวซินหยู่รู้ดีว่าวันเกิดของราชินีไม่ใช่อะไรที่ธรรมดา ในวันนั้นจะต้องมีสื่อมากมายนับไม่ถ้วนมาเข้าร่วมงาน และหากเธอเผลอทำบางอย่างที่ไม่เหมาะสมลงไป ฟางจือหยูก็จะต้องอับอายไปด้วยอย่างแน่นอน

"เอาแบบนั้นก็ได้!" ฟางจือหยูไม่ได้บังคับกัวซินหยู่

“พี่เสี่ยวหยิง ช่วยตอบราชินีกลับไปที ว่าผมจะไปร่วมงาน” ฟางจือหยูพูด

“โอเคค่ะ ฉันจะจัดการให้เอง” แต่ก่อนจะจากไป จ้วงหยิงก็นึกอะไรบางอย่างได้ขึ้นมา “นายน้อย ท่านจะเตรียมของขวัญอะไรไปให้ราชินีอย่างงั้นหรอคะ?”

“ก็...” ฟางจือหยูคิดไม่ออก ” พ่อและปู่ของฉันเคยให้อะไร”

“ปู่ของท่านให้อีเทอร์นอลส์ บลู ส่วนพ่อของท่านให้รถม้ามูลค่าประมาณ 4.5 ล้านปอนด์”

“ไม่เห็นจะเข้าใจความคิดของพวกผู้ใหญ่เลย” ฟางจือหยูคิดอยู่ครู่หนึ่ง แต่สุดท้ายเขาก็คิดอะไรไม่ออก “ พี่เสี่ยวหยิง ผมวานพี่ช่วยเตรียมของขวัญที่คิดว่าดีที่สุดให้หน่อยสิ"

“ได้ค่ะ ฉันจะจัดการเรื่องนี้ให้เอง”

“โฮสต์ ฉันมีข่าวดีมาบอก!” ทันทีที่จ้วงหยิงจากไป เสียงของเสี่ยวยี่ก็ดังขึ้นมา “กัมเพิร์ต อะพอลโล วีอีของคุณได้รับการปรับแต่งเรียบร้อยแล้ว!”

“ทำไมเร็วจัง?” ฟางจือหยูแปลกใจเล็กน้อย เพราะมันเพิ่งจะผ่านไปเพียงแค่ครึ่งเดือนเท่านั้นหลังจากที่คุยเกี่ยวกับเรื่องนี้ โดยรถของเขาถูกส่งไปยังโรงงานที่ต่างประเทศ เป็นโรงงานสำหรับใช้ผลิตอาวุธ และแน่นอนว่านั่นเป็นโรงงานที่อยู่ภายใต้ชื่อของเขา

สำหรับโรงงานหลอมที่อยู่ใกล้กับโรงงานอาวุธยุทโธปกรณ์นก็เป็นของเขาด้วยเช่นกัน ดังนั้นเมื่อรวมกับการป้อนข้อมูลโดยตรงจากตัวของเสี่ยวยี่ กระบวนการทำทั้งหมดจึงเสร็จสมบูรณ์ได้อย่างรวดเร็ว

“รถถูกส่งกลับแล้ว และคาดว่าจะส่งมาถึงที่นี่ภายในสองหรือสามชั่วโมง!”

“มันเป็นยังไงบ้าง” ฟางจือหยูถาม

“รถที่ฉันเป็นคนลงมือทำจะแย่ได้ยังไงล่ะ” เสี่ยวยี่พูดอย่างหนักแน่น “ฉันได้เปลี่ยนวัสดุส่วนใหญ่ของรถเป็นโลหะผสมชนิดใหม่ทั้งหมด และฉันก็ได้ทำการดัดแปลงอะไรหลายๆอย่างในตัวรถด้วย แต่ถ้าบอกไปมันก็คงไม่เซอร์ไพรส์สิ คุณรอเห็นกับตาของตัวเองน่าจะดีกว่า!"