ประสิทธิภาพการป้องกันแรงกระแทก
“ฉันขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งใจ!” เจ้าหญิงอลิตรีบดีดตัวออกมาด้วยความเขินอาย
“รู้สึกดีจังเลย” เธอแอบคิดในใจ แม้ภายนอกของฟางจือหยูจะดูผอม แต่การที่ได้แนบชิดกับเขาเมื่อกี้ทำให้เธอรู้สึกได้ถึงมวลกล้ามเนื้อที่แข็งแกร่ง
“ถ้าเจ้าหญิงยังคงมองฉันด้วยสายตาแบบนี้ต่อไปล่ะก็มีหวังเก็บความรู้สึกเขินอายไม่อยู่แน่ๆ” ฟางจือหยูไม่รู้ว่าเจ้าหญิงอลิตกำลังคิดอะไร แต่เขาก็พอจะคาดเดาได้จากการดูท่าทางและสีหน้าของเธอ นี่เขากลายเป็นนักพิฆาตสาวไปตั้งแตต่เมื่อไหร่กัน?
“โฮสต์ ดูเหมือนว่าฉันจะเคยเห็นฉากนี้ที่ไหนสักแห่งมาก่อน!” เสี่ยวยี่พูดต่อ “นึกออกแล้ว ในตอนนั้น ตอนที่ปู่ของคุณเดินทางมายังอังกฤษเมื่อ 70 กว่าปีก่อน ราชินีอิซาเอลแห่งอังกฤษก็มองดูปู่ของคุณด้วยสายตาแบบนี้เช่นเดียวกัน”
“นั่นคงจะเป็นเพราะตระกูลฟางของเรายิ่งใหญ่น่ะสิ!” ฟางจือหยูพูด
“ไม่ มันเป็นเพราะฉันต่างหาก!” เสี่ยวยี่ตะโกน “ถ้าไม่มีฉันล่ะก็ ครอบครัวของคุณก็คงไม่สามารถมายืนอยู่ในจุดนี้ได้!”
“จริงอยู่ที่ทั้งหมดเป็นเพราะนาย!” ฟางจือหยูพูด “แต่ถ้าไม่ได้ตระกูลของฉันนายเองก็คงจะไม่สามารถมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ไม่ใช่หรือไง”
“นี่…” เสี่ยวยี่พูดไม่ออก เพราะสิ่งที่ฟางจือหยุพูดออกมาทั้งคือเรื่องจริง ตลอดเวลาที่ผ่านมา เขาไม่เคบพบสายเลือดไหนเลยที่ตัวเองจะใช้เป็นพาหะได้นอกจากตระกูลฟาง
ในเวลานี้ เจ้าหญิงอลิตได้หลุดออกมาจากภวังค์ เธอจัดเสื้อผ้าและผมที่ยุ่งเหยิงของเธอ แล้วส่งต่างหูเพชรคู่หนึ่งให้กับบอดี้การ์ดที่อยู่ข้างกาย “คุณฟาง ฉันต้องขอขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือเมื่อกี้นี้อย่างสุดซึ้ง ฉันเป็นตัวแทนของคุณย่า ราชินีอิซาเอล ยินดีต้อนรับคุณสู่อังกฤษ”
“เป็นเกียรติของฉันอย่างยิ่งเลยที่ได้รับการต้อนรับจากเจ้าหญิงเป็นการส่วนตัวเช่นนี้!” ฟางจือหยูพูดอย่างสุภาพ “ว่าแต่ฉันสามารถเข้าพักที่ไหนได้บ้างอย่างงั้นหรอ?”
เดิมทีฟางจือหยูวางแผนที่จะให้จ้วงหยิงจัดการจองโรงแรมในบริเวณใกล้เคียง แต่ดูเหมือนว่าองค์ราชินีจะจะจัดเตรียมที่พักเอาไว้ให้เขาเรียบร้อยแล้ว
“คุณยายของฉันบอกว่าให้พาคุณฟางไปพักที่ทำเนียบขาว เราได้ทำความสะอาดห้องของคุณเป็นอย่างดี และคุณก็สามารถเข้าเช็กอินได้เลย!”
"ให้ฉันเข้าพักในทำเนียบขาว?" ทำเนียบขาวเป็นที่ประทับของราชวงศ์ และยังเป็นสถานที่จัดประชุมใหญ่ของอังกฤษอีกด้วย ไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่าราชินีจะให้เขาไปอาศัยอยู่ในที่สูงส่งแบบนั้น
“โฮสต์ มีสิ่งหนึ่งที่คุณยังไม่รู้ ในตอนที่ทำเนียบขาวถูกสร้างขึ้น เงินทุกหยวนล้วนแต่มาจากบรรพบุรุษของคุณ!”
“อะไรนะ?” ฟางจือหยูไม่รู้มาก่อนว่ามีประวัติเช่นนี้
“ในอดีต บรรพบุรุษของคุณเคยมาเข้าเยี่ยมราชวงศ์และได้อาศัยอยู่ในบ้านของดยุคแห่งบัคกิ้งแฮม แต่เหมือนว่าทั้งสองจะไม่ค่อยกินเส้นกัน…”
“บรรพบุรุษของฉันจึงสร้างทำเนียบขาวขึ้นมาเพื่อความสบายใจของตัวเองอย่างงั้นหรอ?” ฟางจือหยูไม่อยากจะเชื่อ
“ใช่ ว่าแต่ทำไมถึงถามแบบนี้ล่ะ มีเกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า?” เจ้าหญิงอลิตอดไม่ได้ที่จะรู้สึกแปลกใจ เพราะทุกครั้งที่พ่อ แม่ ปู่ และคนอื่นๆในตระกูลฟางมาเยี่ยมราชินี พวกเขามักจะมาเข้าพักที่ทำเนียบขาวกันเป็นประจำ
“ไม่มีอะไรหรอก เราไปกันเลยเถอะ”
“โอเค ตอนนี้รถน่าจะรอคุณอยู่ที่ด้านหน้าของสนามบินแล้ว!” เจ้าหญิงอลิตพูด
“ต้องขอขอบคุณเจ้าหญิงอย่างมากที่เตรียมการมาเพื่อฉันเป็นอย่างดี แต่ฉันเป็นพวกไม่ชินเวลานั่งรถของคนอื่นเท่าไหร่น่ะ เลยทำการเปลี่ยนห้องเก็บสัมภาระของเครื่องบินส่วนตัวเป็นโรงรถและนำรถมาเอง”
“จริงหรอ งั้นฉันขอดูรถของคุณฟางได้หรือเปล่า” ในความคิดของเจ้าหญิงอลิต รถของฟางจือหยูจะต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน
"ได้อยู่แล้ว!"
ไม่นานหลังจากนั้น รถของฟางจือหยูก็ถูกย้ายออกจากห้องด้านล่างของเครื่องบินด้วยฝีมือของเจ้าหน้าที่ และรถสปอร์ตสีดำที่แสนจะสวยงามก็ทำให้เจ้าหญิงอลิตเผลออุทานออกมา
"รถคันนี้สวยมาก!" เจ้าหญิงอลิตไม่สามารถละสายตาจากกัมเพิร์ต อะพอลโล่วีอีได้เลย "ฉันขอนั่งรถคันนี้ไปกับคุณด้วยจะได้หรือเปล่า?"
“ผู้หญิงคนนี้จะตีซี้เกินไปแล้ว!” ฟางจือหยูพูดอย่างลับๆในใจ
“นายน้อย นี่ถือว่าเป็นของหายากสำหรับเจ้าหญิงที่จะมีนิสัยเช่นนี้ ท่านแค่นั่งไปกับนางเฉยๆก็พอค่ะ!” จ้วงหยิงพูด “เดี๋ยวกูยี่กับฉันจะไปนั่งรถที่ราชินีจัดไว้ให้เอง”
“ก็ได้!” ในฐานะที่เป็นแขกรับเชิญของงาน เขาจะต้องไม่ทำตัวให้เจ้าบ้านเสียหน้าเพื่อรักษาเกียรติของตัวเอง อีกอย่างนี่ก็เป็นแค่การนั่งรถสปอร์ตด้วยกันเพียงเท่านั้น สุดท้ายใจของเขาก็ยังมีแค่กัวซินหยู่เพียงผู้เดียวอยู่ดี
“เปิดประตู!” ฟางจือหยูได้เปลี่ยนคำสั่งเปิดประตูแล้ว
“มันสั่งการด้วยเสียงอย่างงั้นหรอ?” เจ้าหญิงอลิตสงสัย เธอมีพี่น้องหลายคนที่สะสมรถสปอร์ต แต่เธอไม่เคยเห็นรถที่สวยและล้ำสมัยขนาดนี้มาก่อนเลย “รถคันนี้คงจะแพงน่าดูเลยใช่มั้ย”
“ถ้านับราคารถเพียงอย่างเดียวก็ถือว่าไม่เท่าไหร่” ฟางจือหยูพูด “แต่ถ้ารวมราคาที่ฉันทำการดัดแปลงก็ประมาณ 2 พันล้านดอลลาร์!”
“2 พันล้านดอลลาร์?” เจ้าหญิงอลิตตกตะลึง นี่รถยนต์หรือว่าเครื่องบินทิ้งระเบิด ทำไมมันถึงได้แพงขนาดนี้ เขาใช้เงินฟุ่มเฟือยเกินไปหรือเปล่า?
ต้องรู้ว่าเหล่าคนรวยมากมายที่มาขอเจ้าหญิงอลิตแต่งงานนั้นมีทรัพย์สินสุทธิส่วนตัวอยู่ราวๆ 2 พันล้านดอลลาร์ ซึ่งฟางจือหยูก็นำเงินที่เทียบเท่ากับทรัพย์สินของพวกเขามาแต่งรถของตัวเอง สิ่งนี้บ่งบอกได้อย่างชัดเจนว่าความมั่งคั่งของเขาไม่ใช่ระดับธรรมดา ไม่น่าแปลกใจเลยว่าทำไมคุณยายของเธอถึงได้จริงจังกับชายหนุ่มคนนี้มากนัก
“ไปที่ทำเนียบขาว!” ฟางจือหยุเปิดโหมดขับอัตโนมัติ จากนั้นก็เอนเบาะและหลับตาลง
พฤติกรรมที่ผ่อนคลายและประมาทเช่นนี้ทำให้เจ้าหญิงอลิตรู้สึกไม่ค่อยสบายใจ แม้ปัจจุบันจะมีเทคโนโลยีการขับขี่อัตโนมัติที่ใช้ได้จริงก็ตาม ถ้ามันก็ยังมีความเสี่ยงที่จะเกิดอุบัติเหตุอยู่ดี
“คุณฟาง มันจะไม่เป็นอะไรหรอ?”
"ไม่ต้องกังวลหรอก รถของฉันชนได้แม้กระทั่งอุกกาบาต!" ฟางจือหยูรู้ดีว่าผลิตภัณฑ์ของเสี่ยวยี่เป็นผลิตภัณฑ์คุณภาพสูง " เจ้าหญิงอลิต จากที่นี่ไปถึงทำเนียบขาวเหมือนว่าจะต้องใช้เวลาเกือบสองชั่วโมง ดังนั้นฉันจึงจะขอตัวนอนก่อน เจ้าหญิงเองอยากจะนอนด้วยกันหรือเปล่าล่ะ”
คำพูดที่คลุมเครือของฟางจือหยูทำให้ราชินีอลิตหน้าแดงในทันที
“ย่อมได้!” เจ้าหญิงสลิตเป็นคนหยิ่งในศักดิ์ศรีและภาคภูมิใจในตัวเอง แม้ว่าจิตใจของเธอจะอ่อนไหว แต่เธอจะไม่ยอมแพ้หรือถอยให้ใครเด็ดขาด
ในตอนที่เข้ามาในรถ เธอมองเห็นรูปของผู้หญิงตรงเบาะนั่งข้างคนขับ โดยรูปนี้เป็นรูปของกัวซินหยู่ที่ฟางจือหยูได้นำมาติดเอาไว้ ในฐานะสมาชิกคนหนึ่งของราชวงศ์ชนชั้นสูง เธอจึงได้รับการศึกษาอย่างดีและสามารถอ่านพูดภาษาจีนได้ และเธอก็อยากรู้ว่า "กัวซินหยู่" คนนี้คือใคร
เจ้าหญิงอลิตเอนเบาะแล้วหลับตาลง ซึ่งเธอก็แทบจะไม่รู้สึกถึงการกระแทกหรือแรงการสั่นสะเทือนในระหว่างเดินทางเลย มันราวกับว่าเธอกำลังนอนอยู่บนทะเลสาบอันเงียบสงบ
“เป็นยังไงบ้าง เจ้าหญิง รถของฉันนอนสบายดีหรือเปล่า?” ฟางจือหยูถามทั้งที่หลับตา
“กล้ามากที่คิดจะลองดีกับเจ้าหญิงแห่งราชวงศ์อังกฤษ!” ปากของอลิตแสดงรอยยิ้มชั่วร้ายออกมา จากนั้นเธอก็ค่อยๆเอนตัวเข้าไปใกล้หูของฟางจือหยูและพูดเบาๆ “สบายมาก แต่ฉันยังไม่รู้เลยว่าประสิทธิภาพการป้องกันแรงกระแทกของรถคันนี้เป็นยังไง”
เสียงเล็กๆที่ไหลผ่านเข้าหูทำให้ฟางจือหยูขนลุกและดีดตัวขึ้นมาจากการนอนในทันที