บิวตี้โลชั่น

หลังจากที่หลินฟานและชูหยุนเยว่มอบความอบอุ่นให้กันแล้ว พวกเขาก็เดินทางมาที่ร้านอาหารจูเหอด้วยกัน


และเนื่องจากเพิ่งผ่านวันปีใหม่ไปได้ไม่นาน ในร้านจึงยังมีโคมสีแดงติดอยู่


ควบคู่ไปกับสะพานขนาดเล็กที่มีสายน้ำไหลผ่าน กระเบื้องสีเขียวกับอิฐสีแดง ทำให้ทั่วทั้งร้านเต็มไปด้วยกลิ่นอายของความโบราณ


จากนั้น ทั้งสองก็ได้สั่งอาหารและพูดคุยกันอยู่ซักพัก


ซึ่งต่อมา โทรศัพท์มือถือของหลินฟานก็สั่นเล็กน้อย


12:00!


ซองแดงปรากฏขึ้น!


【ติ๊ง! ยินดีด้วย คุณได้รับเงิน 2 หยวน 】


【ติ๊ง! ยินดีด้วย คุณได้รับเงิน 1,000 หยวน 】


…………


【ติ๊ง! ยินดีด้วย คุณได้รับ บริษัทรักษาความปลอดภัยเฟยหลง 】


【ติ๊ง! ยินดีด้วย คุณได้รับเงิน 19,999 หยวน 】


…………



หลังจากที่หลินฟานได้เปิดซองแดงจนครบ อาหารอันโอชะต่างๆก็ถูกนำมาเสิร์ฟทีละจาน


ทั้งคู่พอใจกับอาหารมื้อนี้อย่างมาก


จากนั้น ชูหยุนเยว่ก็ได้กลับไปที่บริษัทเพื่อจัดการกับเรื่องโลชั่นของเธอต่อ


ส่วนหลินฟานก็ได้มายังปานหลงวิลล่า


"ติ๊ง!"


แต่ในขณะที่หลินฟานกำลังเดินเข้าไปข้างในวิลล่านั้น โทรศัพท์มือถือที่อยู่ในกระเป๋าของเขาก็ดังขึ้นมา


“ใช่คุณหลินหรือเปล่าครับ” เสียงที่ไม่คุ้นเคยดังขึ้นผ่านทางโทรศัพท์


"ใช่ ฉันเอง" หลินฟานพูด


“คุณหลิน สวัสดีครับ ฉันชื่อหวางเซิงหลี่ เป็นผู้จัดการทั่วไปของบริษัทรักษาความปลอดภัยเฟยหลง คุณสามารถมาที่บริษัทเฟยหลงเพื่อออกคำสั่งและแนะนำงานได้ตลอดเวลา...” หวังเซิงหลี่กล่าวอย่างเคารพ


บริษัทรักษาความปลอดภัยเฟยหลง?


นี่มันบริษัทที่เขาเพิ่งได้รับจากการเปิดซองแดงเมื่อกี้ใช่หรือไม่


แนะนำงาน?


ดวงตาของหลินฟานขยับเล็กน้อยและพูดว่า "ที่บริษัทเฟยหลงพอจะมีรถบรรทุกอยู่หรือเปล่า"


"มีครับ บริษัทของเรามีรถบรรทุกหลายประเภทเลย!" หวังเซิงหลี่กล่าว


หลินฟานกล่าวต่อ "งั้น ให้ใครก็ได้ขับรถบรรทุกสองคันมาที่ปานหลงวิลล่าในเมืองเป่ยหน่อยสิ คุณรู้จักใช่มั้ย"


“รู้ รู้ครับ! คุณหลินวางใจได้เลย ฉันจะรีบส่งคนไปที่ปานหลงวิลล่าเดี๋ยวนี้!” เสียงที่เปล่งออกมาของหวังเซิงหลี่นั้นทรงพลังอย่างยิ่ง


ซึ่งหลังจากที่หลินฟานกดวางสายโทรศัพท์ เขาก็ได้ไปซื้อถังพลาสติกขนาดใหญ่มาจำนวนมาก


จากนั้น เขาก็ใช้เงินมูลค่า 50 ล้านหยวนเพื่อซื้อบิวตี้โลชั่น 5,000 ลิตรจากระบบ ซึ่งต่อมา เขาก็ทำการเทโลชั่นทั้งหมดลงไปในถังพลาสติก


และหลังจากนั้นไม่นาน หลินฟานก็เริ่มมองเห็นรถบรรทุกสองคันจากระยะไกล


จากนั้น ชายที่มีใบหน้าเป็นเอกลักษณ์ก็เดินเข้ามาหาหลินฟานอย่างรวดเร็วและกล่าวด้วยความเคารพ: "สวัสดีครับ คุณหลิน! ฉันชื่อหวังเซิงหลี่ เป็นคนที่คุยโทรศัพท์กับคุณ"


“คุณหวัง สวัสดี” หลินฟานกล่าว


หวังเซิงหลี่รีบพูด “ไม่ต้องสุภาพกับฉันก็ได้ คุณหลินเรียกฉันว่าเสี่ยวหวางเถอะ”


อายุของหวังเซิงหลี่น่าจะมากกว่า 40 ปี


ให้เขาเรียกว่าเสี่ยวหวาง?


หลินฟานไม่สามารถเรียกได้จริงๆ


“ฉันขอเรียกคุณว่าพี่หวางนะ” หลินฟานพูด


“อย่าเลย มันไม่คู่ควรกับคนอย่างฉันหรอก” หวังเซิงหลี่ส่ายหัวซ้ำแล้วซ้ำเล่า ถึงเขาจะรู้สึกดีใจ แต่เขาก็รู้สึกหวาดกลัวเช่นกัน


ท้ายที่สุด หลินฟานก็ได้ตัดสินใจเรียกชื่อเต็มๆของเขาแทน และหวังเซิงหลี่ก็ไม่ได้คัดค้านอะไร


"หวังเซิงหลี่ คุณช่วยส่งโซลูชันเหล่านี้ไปยังบริษัทฮัวจือดีที่อยู่ในอาคารเฟยหยางให้หน่อยสิ คุณรู้จักใช่มั้ย" หลินฟานกล่าว


“คุณหลิน ไม่ต้องเป็นห่วง ไม่มีที่ใดในเจียงเป่ยที่ฉันไม่รู้จัก! รับรอง ฉันจะทำภารกิจที่คุณมอบหมายให้สำเร็จ!” หวังเซิงหลี่ตบหน้าอกของเขา


และด้วยความช่วยเหลือจากเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหลายคน บิวตี้โลชั่นขนาด 5,000 ลิตรจึงถูกบรรจุขึ้นไปในรถบรรทุกได้อย่างรวดเร็ว



……………..


ในขณะนี้ โทรศัพท์มือถือของหลินฟานได้สั่นเล็กน้อย


และคนที่ส่งข้อความเข้ามาก็คือแฟนของเขา ฉินหยู่ซวน


ซึ่งปกติ หลินฟานจะติดต่อกับฉินหยู่ซวนทางวีแชทเกือบทุกคืน


แต่อย่างไรก็ตาม ทั้งสองคนไม่เคยส่งข้อความหากันในตอนกลางวันเลย


ฉินหยู่ซวน : หลินฟาน ฉันอยากเจอนายจังเลย


หลินฟาน: ได้สิ วันนี้ฉันไม่มีอะไรทำพอดี แล้วเราก็ไม่ได้เจอกันนานแล้วด้วย


ฉินหยู่ซวน: นายจะมาหาฉันจริงๆนะ!


เห็นได้ชัดว่า... ฉินหยู่ซวนกำลังมีความสุขอย่างมาก


ซึ่งในตอนนี้ หลินฟานก็ได้กดซื้อตั๋วชั้นเฟิร์สคลาสเรียบร้อยแล้ว


จากนั้นเขาก็ขับลัมโบร์กินี่และตรงไปที่สนามบินอย่างรวดเร็ว


และเมื่อเขามาถึงยังสนามบิน โทรศัพท์มือถือของหลินฟานก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง


“โอ้พระเจ้า! หลินฟาน คุณส่งบิวตี้โลชั่นมาเยอะมากๆเลย!” ทันทีที่กดรับสาย เสียงอันตื่นเต้นของชูหยุนเยว่ก็ดังขึ้นมาทันที


หลินฟานกล่าวว่า "เพียงพอหรือเปล่า"


ชูหยุนเยว่ตะโกนตอบทันที: “พอสิ! มันมากเกินไปด้วยซ้ำ! เราเพิ่งทำการวิเคราะห์บิวตี้โลชั่นและพบว่ามันมีประสิทธิภาพและมีเอฟเฟกต์ที่ส่งเสริมความงามมากกว่าพันเท่าของผลิตภัณฑ์ความงามที่มีทั้งหมดในโลก!”


“มากกว่าพันเท่า! รู้ไหม? พระเจ้า! ฉันแทบไม่เชื่อสายตาของตัวเองเลย!”


"กล่าวคือ ต่อให้เอาบิวตี้โลชั่นอันนี้ไปเจือจาง 100 เท่า แต่ผลลัพธ์ของมันก็ยังดีกว่าผลิตภัณฑ์เพิ่มความงามในท้องตลาดอย่างมาก!"


"โลชั่นของเราจะต้องฮิตในทันทีอย่างแน่นอน!"


เมื่อชูหยุนเยว่พูดถึงเรื่องนี้ น้ำเสียงของเธอก็สูงขึ้น และเธอก็อดไม่ได้ที่จะกรีดร้องออกมาด้วยความตื่นเต้น


หลินฟานกล่าวว่า "ถ้าโลชั่นใกล้หมดก็แจ้งให้ฉันทราบได้เลยนะ เดี๋ยวฉันจะส่งไปให้คุณใหม่"


หลังจากที่ทั้งสองคุยกันอีกสองสามคำ หลินฟานก็กดวางสาย


จากนั้นหลินฟานก็ทำการตรวจสอบทรัพย์สินของตัวเองก่อนจะเดินไปขึ้นเครื่องบินจากทางเดินวีไอพี


เจียงเป่ยอยู่ห่างจากเมืองชางไห่เพียงหนึ่งชั่วโมงเท่านั้น


และหลินฟานก็กำลังนอนอยู่บนที่นั่งอันกว้างขวางของชั้นเฟิร์สคลาส เขาหลับสบายอย่างมาก





ซึ่งเมื่อหลินฟานมาถึง เขาก็เดินออกมาที่หน้าสนามบินและทำการเรียกรถแท็กซี่


หลินฟานมาถึงมหาวิทยาลัยชางไห่ตอน 4 โมงเย็น


หลินฟานหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาแล้วส่งข้อความไปหาฉินหยู่ซวน


แต่ดูเหมือนว่าตอนนี้ฉินหยู่ซวนจะไม่ว่าง


เธอจึงไม่ได้ตอบกลับมา


หลินฟานก็ได้ไม่สนใจอะไร


ครั้งล่าสุดที่เขามายังมหาวิทยาลัยชางไห่เพื่อฉลองวันเกิดให้ฉินหยู่ซวน เขานั่งเฮลิคอปเตอร์มา และอยู่แค่ตรงสนามเด็กเล่นเท่านั้น เขายังไม่เคยเข้าไปในมหาวิทยาลัยแห่งนี้เลย


ซึ่งเมื่อเขาเห็น.


อาคารส่วนใหญ่ของมหาวิทยาลัยเจียงเป่ยจะค่อนข้างสูงและทันสมัย


แต่อาคารของมหาวิทยาลัยชางไห่จะให้ความรู้สึกถึงความเป็นประวัติศาสตร์ของมนุษย์


หลินฟานเดินดูไปเรื่อยๆ และกว่าที่เขาจะรู้สึกตัว เขาก็เดินมาถึงห้องเรียนที่มีนักศึกษานั่งอยู่เต็มห้อง


สิ่งนี้...


ทำให้หลินฟานอดไม่ได้ที่จะนึกถึงชั้นเรียนของหูเทียน


เป็นไปได้ไหมว่าอาจารย์ในชั้นเรียนนี้ที่หาวิทยาลัยชางไห่จะเป็นผู้หญิงที่สวยเหมือน กับอาจารย์หูเทียน?


เดี๋ยวก่อน... วันนี้มันวันสุดสัปดาห์ไม่ใช่หรอ?


ทำไมถึงมีเรียนกันนะ?


หลินฟานเดินเข้าไปในห้องเรียนด้วยความสงสัยและนั่งในตำแหน่งที่เหลืออยู่ตรงมุมห้อง


“กริ๊ง!”


หลังจากที่เสียงกริ่งดังขึ้น ทั้งห้องเรียนก็เงียบลงในทันที


ในความคาดหวังของหลินฟานและนักศึกษาหลายคน ศาสตราจารย์หญิงผมสั้น อายุประมาณ 40 ปี ก็เดินเข้ามาอย่างช้าๆ พร้อมกับหนังสือเรียน


หลินฟานอดไม่ได้ที่จะแสดงความสงสัยออกมาบนใบหน้าของเขา


หน้าตาธรรมดามาก


เข้ามาแล้วจะออกไปก็ไม่ได้ด้วยสิ


นอกจากนี้ หลินฟานก็ยังไม่รู้ว่าจะไปอยู่ที่ไหน


ดังนั้น เขาจึงตัดสินใจนั่งอยู่ในห้องเรียนนี้ต่อไป


ศาสตราจารย์หญิงไม่ได้สนใจหลินฟาน เธอเริ่มต้นหลักสูตรการสอนของเธอ

ตอนก่อน

จบบทที่ บิวตี้โลชั่น

ตอนถัดไป