รางวัลโนเบล?

ปรากฎว่าอาจารย์หญิงคนนี้เป็นครูสอนเศรษฐศาสตร์

เสียงของเธออ่อนหวานและน่าฟังมาก

การสอนของอาจารย์หญิงคนนี้จะเป็นการรวบรวมข้อเท็จจริงในการบรรยายและเหตุผลต่างๆมาพูด ทำให้การสอนน่าสนใจยิ่งขึ้น

หลินฟานแทบจะหยุดฟังไม่ได้เลย

หลังจากผ่านไปสักพัก หลินฟานก็ขมวดคิ้วขึ้นมา

เพราะในตอนนี้ อาจารย์หญิงกำลังใช้สูตรทางคณิตศาสตร์เพื่ออธิบายการเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจ

หลินฟานไม่ค่อยรู้เรื่องเศรษฐศาสตร์มากนัก

แต่อย่างไรก็ตาม เขามั่นใจว่าตัวเองก็เป็นหนึ่งในผู้เชี่ยวชาญทางคณิตศาสตร์

เขาบอกได้เลยว่าสูตรคณิตของศาสตราจารย์หญิงนั้นผิด

เมื่อหลินฟานฟังคำอธิบายเกี่ยวกับการคำนวณที่ผิด ความรู้สึกของเขาตอนนี้เหมือนกับกำลังกินก้อนกรวดเป็นอาหาร

ในที่สุด หลินฟานก็อดไม่ได้ เขายืนขึ้นแล้วพูด “อาจารย์ สูตรการคำนวณของคุณผิดนะครับ”

ทันทีที่คำนี้ถูกพูดออกมา ทั้งห้องเรียนก็เงียบลงทันที

ทุกคน... จ้องไปที่หลินฟานอย่างรวดเร็ว

รู้ไหมว่า คนที่ยืนอยู่หน้าห้องคือศาสตราจารย์ที่มีชื่อเสียงด้านเศรษฐศาสตร์มาก

ชื่อเสียงของเธอดังไปทั่วประเทศจีน

เธอ...ใช้สูตรผิดงั้นหรอ?

ตลกรึเปล่า?

หลังจากได้ยินคำพูดของหลินฟาน อาจารย์หญิงไม่ได้โกรธเลย เธอถามกลับว่า “นักศึกษาคิดว่าอาจารย์ใช้สูตรไหนผิด?”

"ทั้งหมดเลยครับ" หลินฟานพูดตอบกลับทันที

ในเวลานี้ อาจารย์หญิงไม่ได้สงบนิ่งเหมือนเก่าแล้ว

ผ่านไปครู่หนึ่งเธอก็พูดด้วยน้ำเสียงติดตลกๆ ว่า “บอกฉันหน่อยได้ไหมว่ามันต้องคำนวณยังไง”

เนื่องจากหลินฟานเลือกที่จะพูดว่าอาจารย์ใช้สูตรผิด แน่นอนว่าหลินฟานจะไม่ถอยกลับ

เขาเดินตรงไปที่แท่น ก่อนจะหยิบปากกาเขียนขึ้นมาและเขียนสูตรอย่างรวดเร็วตามข้อมูลที่อาจารย์หญิงอธิบายไว้ในตอนแรก

Ed=dQ/dp*p/Q=GB/CG*CG/OG……

“ขีดดด!”

ทันใดนั้น เสียงขีดเขียนก็ดังไปทั่วทั้งห้องเรียน มันเหมือนกับเสียงกลองอันหนักแน่นที่เข้าไปกระทบหัวใจของผู้คนที่ได้ยิน

ในตอนแรก อาจารย์หญิงยังคงผ่อนคลายอยู่

มันเป็นเพราะว่าเธอมั่นใจในสูตรการคำนวณที่เธอเขียนมาก

อย่างไรก็ตาม เพื่อให้สอดคล้องกับหลักการและไม่ทำลายจิตวิญญาณแห่งการเรียนรู้ของนักศึกษา ศาสตราจารย์หญิงจึงลองให้หลินฟานเขียนสูตรใหม่บนกระดานดู

แต่……

เมื่อเวลาผ่านไป ใบหน้าที่สงบนิ่งของศาสตราจารย์หญิงก็ค่อยๆเปลี่ยนไป

จากนั้นเธอก็เริ่มคิดตามอย่างจริงจังขึ้น

ในที่สุดมันก็กลายเป็นความตื่นเต้น

เพราะหลินฟานเขียนสูตรการคำนวณมากมาย

หลังจากนั้นไม่นาน ที่ว่างบนกระดานก็เหลือแค่นิดเดียว

เมื่อศาสตราจารย์หญิงเห็นแบบนั้น เธอรีบลบสูตรการคำนวณทั้งหมดที่เธอเขียนไว้อย่างไม่ลังเลเลย

ดังนั้น หลินฟานจึงคำนวณต่อไปได้

TC=TFC+TVC

FVC=TVC(Q)

…………

พื้นที่บนกระดานทั้งหมดค่อยๆถูกเขียนโดยหลินฟาน

อย่างไรก็ตาม เขายังไม่หยุดเขียน

หยุดหรอ?

ไม่ใกล้เคียงเลย!

ไม่ใช่แค่ไม่หยุด

หลินฟานกลับเขียนเร็วขึ้นไปอีก

นอกจากนี้ สูตรที่เขียนต่อมามันไม่ใช่สิ่งที่อาจารย์หญิงเขียนบนกระดานอีกแล้ว

แต่กลับมีการขยาย วิเคราะห์และการเหนี่ยวนำที่ซับซ้อนมากขึ้นเรื่อยๆ...

นี่มัน...

หัวใจของอาจารย์หญิงเต้นเร็วขึ้น

เธอมองไปยังนักศึกษาที่นั่งแถวแรกก่อนจะพูดขึ้นอย่างเร่งรีบ "ไปที่สำนักงานและขยับเอากระดานดำมาสอง... ไม่สิ เอากระดานดำเล็กๆมาสิบกระดาน!”

น้ำเสียงของศาสตราจารย์หญิงเต็มไปด้วยความกระตือรือร้น

เพราะเธอเข้าใจดีว่าหลายคนอาศัยแรงบันดาลใจในการคำนวณ!

ซึ่งสิ่งที่หลินฟานเขียนและสรุปในตอนนี้ ถ้ามันสำเร็จ... มันจะสร้างความตื่นเต้นให้กับวงการเศรษฐศาสตร์ได้อย่างแน่นอน!

แค่คิด หัวใจของอาจารย์หญิงก็อดไม่ได้ที่จะเต็นเร็วขึ้นอย่างบ้าคลั่ง

นักเรียนที่นั่งแถวแรกไม่เข้าใจสิ่งที่หลินฟานกำลังเขียนอยู่

แต่พอพวกเขาได้ยินน้ำเสียงที่กระตือรือร้นของศาสตราจารย์หญิง

พวกเขาก็รีบวิ่งไปที่สำนักงานอย่างรวดเร็ว

หลังจากนั้นไม่นาน กระดานดำเล็กๆ 10 อันก็ถูกยกมา

“ขีดดด!”

ในขณะนี้ หลินฟานได้อุทิศตัวเองให้กับการคำนวณไปหมดแล้ว

หลังจากที่ได้กระดานดำเล็กๆมาแล้ว เขาก็ยังคงเขียนต่อไปโดยไม่หยุดไม่แต่วินาทีเดียวเลย

【ติ๊ง! มุ่งมั่นเต็มที่ ! 】

“ขีดดด!”

ความเร็วในการเขียนของหลินฟานยังคงเร็วขึ้นเรื่อยๆ...

สูตรที่เขาเขียนเริ่มซับซ้อนขึ้นเรื่อยๆ

"กริ๊งงงง!"

ตอนนั้นเอง โทรศัพท์ในกระเป๋าของหลินฟานก็ดังขึ้นมาพอดี

หลินฟานอดไม่ได้ที่จะวางปากกาก่อนจะกดรับโทรศัพท์

“โอเค ผมกำลังจะไป”

หลังจากที่หลินฟานวางสายแล้ว เขาก็หันหลังแล้วเดินออกไปจากห้องเรียนทันที

เมื่อศาสตราจารย์หญิงเห็นว่าหลินฟานกำลังจะจากไป เธอก็รีบพูดอย่างกังวล "นักศึกษา เธอกำลังจะไปไหน"

เธอเห็นได้ชัดเลยว่าหลินฟานกำลังจะคำนวณสูตรสำเร็จ แต่อยู่ดีๆก็หยุดมือลง

ตอนนี้มันเหมือนกับมีมดหลายสิบตัวเดินอยู่ในใจของเธอ มันทำให้เธออึดอัดมาก

"อ่อ แฟนของผมรออยู่... ผมกำลังจะไปหาเธอ" หลินฟานพูด "ยังไงก็ตาม ผมไม่ใช่นักศึกษาของที่นี่และก็ของคุณ"

ศาสตราจารย์หญิงไม่ได้สนใจคำพูดของหลินฟานเลย เธอพูด "นักศีกษา รู้ไหมว่าตอนนี้เธอกำลังเขียนอะไรอยู่"

“ถ้าเธอทำต่อไปและถ้าผลยืนยันว่าการคำนวนเหล่านี้ถูกต้อง มันจะกลายเป็นบททฤษฎีทางเศรษฐศาสตร์ได้! หรือบางทีเธออาจจะได้รางวัลโนเบลในสาขาเศรษฐศาสตร์ได้เลยนะ!”

เมื่ออาจารย์หญิงพูดเช่นนี้ เสียงของเธอก็สูงขึ้นอย่างช่วยไม่ได้

ตื่นเต้น เธอเต็มไปด้วยความตื่นเต้น!

รางวัลโนเบลถือเป็นเกียรติที่สูงสุดสำหรับนักวิจัยด้านการศึกษาและวิทยาศาสตร์ทุกคน

แทบจะเป็นไปไม่ได้ที่รางวัลแบบนี้จะปรากฏต่อหน้าเธอ!

หลินฟานพูด "ผมรู้"

หลังจากพูดเสร็จ เขาก็เดินออกนอกห้องเรียนไป

โอกาสที่จะได้รับรางวัลโนเบล

...หายไปแล้ว?

ศาสตราจารย์หญิงไม่ได้คาดคิดว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้น

เธออึ้งไปครู่หนึ่ง

จากนั้นเธอก็รีบเดินตามไปก่อนจะตะโกน "นักศึกษา รอเดี๋ยวก่อน!"

อย่างไรก็ตาม……

ในเวลานี้ หลินฟานได้เดินไปไกลแล้ว

รางวัลโนเบล?

สำหรับหลายๆคน รางวัลนี้เป็นสิ่งที่น่าสนใจมาก

เพราะมันแสดงถึงเกียรติยศ ชื่อเสียงและเงินทอง!

แต่หลินฟานไม่ได้อยากได้เกียรติยศมากนัก

สำหรับชื่อเสียง?

เขายิ่งไม่ต้องการ

เมื่อใครก็ตามมีชื่อเสียง ชีวิตปกติประจำวันจะได้รับผลกระทบอย่างแน่นอน

ส่วนเงิน?

หลินฟานไม่ได้ขาดเงิน

ดังนั้น เรื่องพวกนี้มันไม่น่าสนใจสำหรับหลินฟานเลย

ในตอนนี้ฉินหยู่ซวนกำลังรออยู่ที่ประตูโรงเรียน เธอสวมชุดลูกไม้สีขาว ด้วยรูปร่างที่สมบูรณ์แบบและผิวที่ขาวราวกับหิมะ... ฉินหยู่ซวนเปล่งประกายภายใต้แสงอาทิตย์ยามอัสดง เธอราวกับนางฟ้าที่ลงมายังโลกมนุษย์

ทุกคนที่ผ่านไปมาไม่ว่าชายหรือหญิง...ก็อดไม่ได้ที่จะมองไปที่เธอ

ผู้หญิงเต็มไปด้วยความอิจฉา

ส่วนผู้ชายก็เต็มไปด้วยความปรารถนา

เมื่อฉินหยู่ซวนเห็นหลินฟานเดินมาจากระยะไกล ใบหน้าที่สวยงามของเธอก็สดใสขึ้นราวกับสายลมฤดูใบไม้ผลิ

จากนั้นฉินหยู่ซวนก็พุ่งเข้าไปในอ้อมแขนของหลินฟานทันที

การจู่โจมนี้เหมือนกับมีค้อนหนักๆมากระแทกหน้าอกของหลินฟานอย่างแรง

"ตึก!"

"ตัก!"

หัวใจของพวกเขาเต้นอย่างรวดเร็ว