บทที่ 1 : ข้ามไปยังโลกของนารูโตะ แก้ไข

บทที่ 1 : ข้ามไปยังโลกของนารูโตะ

แปลโดย เฮอร์มีส

******************************

ในโรงพยาบาลรัฐฟลอริดาเมืองไมอามี ตอนนี้ภายในห้องผ่าตัด แพทย์ทุกคนต่างก็กำลังยุ่งวุ่นวายอยู่กับการผ่าตัด และเรียวคือหัวหน้าแพทย์ของโรงพยาบาลแห่งนี้

เขาจบการศึกษาจากคณะแพทยศาสตร์ เขามีพื้นฐานทางการแพทย์ที่เป็นเลิศและมีฝีมือที่ยอดเยี่ยม แล้วเขาก็ทำงานที่นี่มานานกว่า 5 ปีแล้ว และตลอดห้าปีที่เขาได้ทำงานอยู่ที่นี้เขาได้ทุ่มเทให้กับหน้าที่ของเขาอย่างสุดความสามารถ

ย้อนกลับไปตอนเขาอายุได้ 6 ขวบ ตอนนั้นพ่อกับแม่ของเขาได้หย่าร้างกัน และแต่ละคนต่างก็แยกย้ายไปมีครอบครัวใหม่เป็นของตนเอง

ดังนั้นตัวของเขาจึงต้องย้ายมาอยู่กับปู่ แต่ไม่นานปู่ของเขาก็เสียชีวิตด้วยโรคหัวใจ ด้วยการสูญเสียคุณปู่อันเป็นที่รักทำให้เขาอยากเป็นหมอ เพราะเขาไม่ต้องการที่จะรู้สึกเสียใจเหมือนตอนที่เสียปู่ไปอีก

ตั้งแต่ที่เขาสูญเสียปู่ไป เขาก็เอาแต่ทำงานและเรียนหนักอย่างมาก แล้วความสุขเพียงหนึ่งเดียวของเขาก็คือการดูอนิเมะ แล้วอนิเมะเรื่องดังๆ นั้นเขาดูมันมาทั้งหมด แล้ว แต่เรื่องที่เขาชอบนั้นมีเพียงแค่เรื่องนารูโตะและเมื่อมีเวลาว่างเขาก็จะมาดูนารูโตะเสมอ

เมื่อการผ่าตัดเสร็จแล้วมันก็เป็นช่วงเวลาพักผ่อนของเรียว แต่ในระหว่างที่เขากำลังเริ่มดูนารูโตะได้ไม่นานเสียงโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้นมา และคนที่โทรมาคือผู้กำกับสถานีตำรวจ ผู้กำกับต้องการให้เขาผ่าตัดลูกชายของผู้มีอำนาจในประเทศที่ได้ประสบอุบัติเหตุจากการแข่งรถจนเกินอุบัติเหตุรถชนกัน ดังนั้นเขาจึงต้องเข้าห้องผ่าตัดโดยด่วนในทันที

เมื่อถูกขัดขวางช่วงเวลาพักผ่อนอันน้อยนิดเรียวจึงรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย แต่ในฐานะหมอแล้ว เขาไม่อาจปล่อยให้คนเจ็บที่อยู่ตรงหน้าตายได้ ดังนั้นเขาจึงรีบเข้าห้องผ่าตัดทันที จากนั้นเขาก็ใช้เวลาผ่าตัดนานกว่าเจ็ดชั่วโมงจนผ่าตัดเสร็จ และเมื่อเขามองดูนาฬิกาเขาก็เห็นว่าตอนนี้เป็นเวลา 5:00 น. แล้ว

“เหนื่อยเป็นบ้า ทำไมเราต้องรับงานผ่าตัดแบบนี้ตลอดด้วยนะ ช่วงเวลาพักผ่อนของฉันมันไปไหนหมด” ระหว่างที่เขาเดินกับสำนักงานของตัวเอง เขาก็ได้บ่นพึมพำออกมา เหตุการณ์แบบนี้จะเกิดขึ้นอยู่บ่อยครั้งในช่วงที่เขามักจะพักและมักจะมีเคสผ่าตัดด่วนเข้ามาตลอด

เมื่อมาถึงสำนักงานแล้วเขาก็นั่งลงบนเก้าอี้ทันที แต่ในระหว่างที่เขากำลังจะหลับตาลงเพื่อพักผ่อนนั่นเอง เขาก็รู้สึกตัวว่าสภาพแวดล้อมรอบตัวของตัวเองได้เปลี่ยนแปลงไป ด้านหน้าของเขาได้ปรากฏลูกแก้วขนาดใหญ่ที่มีข้อความอยู่ในนั้นด้วย

ลงทะเบียน : กั๋วเรียว

โลก : นารูโตะ

ความอันตราย : ★ ★ ★ ★ ☆

ความอันตรายมากกว่าสามดาวได้รับสิทธิ์ในการหมุนสล็อตหนึ่งครั้ง

[ใช้]

เรียวมองไปรอบๆด้วยความสับสน แล้วพูดออกมาว่า “นี่มันอะไรกัน เราฝันอยู่เหรอ” พูดจบเรียวก็หยิกขาของตัวเองอย่างแรง

“อ้าก” เรียวร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด ชัดเจนแล้วว่านี่ไม่ใช่ความฝัน

“ความอันตรายมากกว่าสามดาวได้รับสิทธิ์ในการจับรางวัลหนึ่งครั้ง” เรียวไม่รู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้านี้มันคืออะไร

“นายเป็นอะไร หมุนสล็อตคืออะไรกัน” เรียวถามขณะเดียวกันก็จ้องมองไปที่ลูกแก้วไปด้วย

"ฉันเป็น « พอร์ทัลอินเตอร์เวิลด์ » ฉันเป็นตัวแทนของพอร์ทัลโลกคู่ขนานที่มีอยู่เป็นจํานวนมากกว่า 119,000 พอร์ทัล คุณไม่จําเป็นต้องพูดอะไร ด้วยเจตจำนงอันแรงกล้าของคุณ ทำให้ฉันเชื่อมต่อกับคุณได้ และด้วยการเชื่อมต่อกับฉัน คุณจะสามารถก้าวเข้าสู่โลกนารูโตะที่คุณต้องการได้ หากคุณต้องการให้คุณทำการหมุนสล็อตทันที

แม้สิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าจะทำให้เรียวตกใจเป็นอย่างมาก แต่ในชีวิตนี้เขาก็ไม่ได้มีสิ่งใดที่ต้องกังวลแล้วเพราะถึงยังไงเขาก็อยู่คนเดียว เขาไม่มีพ่อแม่ ไม่มีญาติพี่น้องคนอื่นๆให้กลับไปหาแล้ว แม้แต่คนรักเขาก็ไม่มี หากเขาได้ไปโลกนารูโตะมันคงเป็นความคิดที่ไม่เลว “แล้วฉันจะหมุนสล็อตได้ยังไง”

ลูกแก้วเปล่งแสงสีทองออกมา แล้วปรากฏเป็นสล็อตเสี่ยงโชคซึ่งมีหัวข้อใหญ่ๆอยู่สามหัวข้อ หนึ่งคือวิทยาศาสตร์ สองคือพลังธาตุ สามทักษะความสามารถ “หมุนสล็อต” เรียวกดเริ่มหมุนสล็อตทันที และสล็อตก็หยุดในช่องพลังธาตุ

เมื่อสล็อตได้หยุดอยู่ในช่องพลังธาตุ สล็อตก็ได้แบ่งออกเป็นหลายสิบช่องที่มีพลังธาตุต่างๆ อยู่มากมาย จากนั้นเรียวกดปุ่มหมุนสล็อตอีกครั้งหนึ่ง เครื่องสล็อตหมุนนานกว่าสองนาที มันจึงค่อยๆหยุดลงอย่างช้าๆจนหยุดนิ่งในช่องหนึ่ง “ยินดีด้วยคุณได้รับพลังธาตุน้ำแข็ง”

มีแสงสว่างเปล่งออกมาและค่อยๆจางหายไป สิ้นเสียงสติสัมปชัญญะของเรียวก็ดับลงตามไปด้วย

หลังจากนั้นไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่แล้ว เรียวก็ค่อยๆรู้สึกตัวขึ้นมาอย่างช้าๆ เมื่อเขารู้สึกตัวเขาก็พบว่าตัวเองนั้นอยู่ในสถานที่ที่มืดมิดมาก แต่ท่ามกลางความมืดมิดมันก็มีแสงสว่างจุดเล็กๆ อยู่ แล้วในเวลาเดียวกันสัญชาตญาณของเขามันก็บอกให้เขารีบมุ่งหน้าไปยังจุดแสงนั้น เขาใช้ความพยายามเป็นอย่างมากในการมุ่งหน้าไปยังจุดแสงเล็กๆ นั้น

แต่ในขณะนั้นเอง เรียวก็รู้สึกว่าการเคลื่อนไหวไปยังจุดแสงนั้นเริ่มเร็วขึ้นมากเรื่อยๆ

เมื่อเข้าใกล้จุดแสงเรียวก็ได้ยินเสียงร้องที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด เมื่อเรียวออกมาจากจุดแสงนั้นแล้ว เขาก็เห็นผู้หญิงคนหนึ่งที่ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความเจ็บปวด ถึงแม้เธอจะเจ็บมากเพียงใดแต่ในสายตาของเธอที่มองตรงมาที่เรียวมันก็เต็มไปด้วยความรักความอบอุ่น นี้เป็นความรู้สึกของคนเป็นแม่ที่มีให้กับลูก

พยาบาลมองเด็กที่พึ่งเกิดด้วยสายตาที่แปลกประหลาด เธอไม่เคยเจอเด็กแรกเกิดคนไหนที่ไม่ร้องไห้แบบนี้มาก่อนเลย แต่เมื่อพยาบาลสำรวจเกิดทารกเสร็จแล้วเธอก็พบว่าเด็กคนนี้มีสุขภาพแข็งแรกดี คุณหมอก็เห็นเหตุการณ์นี้เหมือนกัน ดังนั้นหมอจึงส่งสัญญาณให้กับพยาบาล พยาบาลเมื่อเห็นเช่นนั้นเธอยกฝ่ามือขึ้นตีก้นเด็กน้อยทันที

« บ้าเอ้ย เอามือออกไปจากก้นฉันนะ!! » นั่นคือสิ่งที่เรียวต้องการจะพูด แต่กลับไม่มีคำพูดใดๆ ออกมาจากปากของเขา เพราะมันมีเพียงแค่เสียงร้องไห้เท่านั้นที่ดังอยู่ภายในห้อง เมื่อได้ยินเสียงร้องไห้ในที่สุดทุกคนที่อยู่รอบๆ ก็โล่งใจ และแม่ของเด็กก็ยิ้มและหลับไปอย่างพึงพอใจ

********************

สองวันต่อมาเรียวถูกแม่ของเขานำตัวกลับมาบ้าน บางทีอาจเป็นเพราะจักระหรือด้วยเหตุผลอื่นๆ มันจึงทำให้เด็กๆ ที่เกิดใหม่ในโลกของนารูโตะนั้นแข็งแกร่งมากกว่าเด็กที่เกิดบนโลกมาก

โลกนารูโตะใช้ภาษาญี่ปุ่นในการสื่อสาร และภาษาญี่ปุ่นเรียวนั้นพอได้รับการศึกษามาบ้าง หลังจากที่ทำความเข้าใจนิดหน่อย เขาก็เข้าใจในภาษาพูดของโลกนารูโตะได้ไม่ยากทำให้เขารับรู้เรื่องราวต่างๆ ได้

หลังจากนั้นไม่นานเขาก็รู้ว่าแม่ของตัวเองนั้นมีชื่อว่ายามานากะ ชินเสะ เธอเป็นคนของตระกูลยามานากะอีกทั้งแม่ของเขายังเป็นลูกพี่ลูกน้องกับหัวหน้าตระกูลด้วย และหัวหน้าตระกูลก็เป็นลุงของเขาและลุงของเขาก็มาหาเขาบ่อยมาก ลุงของเขามีชื่อว่ายามานากะ อากิฮิโตะ และลูกของเขาก็คือยามานากะ อิโนะอิจิ ส่วนเขามีชื่อว่า ยามานากะ เรียว

หลังจากเรียวเกิดได้เพียงแค่หนึ่งเดือน เขาก็เข้าใจสิ่งต่างๆมากมายจากการฟังบทสนทนาของคนรอบตัว ตอนนี้โคโนฮะอยู่ในช่วงปีที่สามสิบสามแล้ว และมีโฮคาโงะรุ่นที่สามเป็นผู้ปกครอง ตอนนี้โคโนฮะได้เข้าสู่สงครามโลกครั้งที่สองซึ่งสงครามครั้งที่สองนี่ยังไม่ได้ตัดสินผลแพ้ชนะ

โคโนฮะในตอนนี้นั้นอยู่ภายใต้การนำของซารุโทบิ และลูกศิษย์ทั้งสามของซารุโทบิ จิไรยะ ซึนาเดะและโอโรจิมารุ อีกทั้งตอนนี้ภายในโคโนฮะก็ยังมีเขี้ยวสีขาว ฮาตาเกะ ซาคุโมะ เหมือนกับที่มี อุจิวะ คางามิ อิโนะชิกะโจ และตระกูลฮิวงะที่ช่วยรักษาเสถียรภาพภายในโคโนฮะ ดังนั้นหมูบ้านโคโนฮะจึงดูสงบสุขกว่าหมู่บ้านอื่นๆ

ลุงของเขายามานากะ อากิฮิโตะ เป็นผู้นำตระกูลรุ่นที่สิบสี่ อิโนะชิกะโจ ตระกูลของพวกเขานั้นเป็นตระกูลที่ร่วมกันก่อตั้งหมู่บ้านขึ้นมา แต่ตระกูลของพวกเขาทั้งสามนั้นมีความสัมพันธ์ที่พิเศษ บรรพบุรุษของพวกเขาทั้งสามมีกฎที่สืบทอดต่อกันมาว่าทุกรุ่นของอิโนะชิกะโจจะส่งต่อต่างหูไปยังรุ่นต่อไปและพวกเขาสาบานว่าจะเป็นเพื่อนพี่น้องกันและประเพณีจะมีสืบต่อไป

การประสานงานของทั้งสามตระกูลจะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการต่อสู้และเพิ่มการรอดชีวิตในการต่อสู้มากขึ้น และด้วยรูปแบบการประสานงานของทั้งสามตระกูลนี้ จึงทำให้เกิดเป็นรูปแบบทีมสามคนภายในโรงเรียนนินจาและเป็นมาตรฐานหลักภายในโรงเรียนนินจาอีกด้วย

แม้ตระกูลของพวกเขาตระกูลใดตระกูลหนึ่งจะไม่สามารถต่อสู้กับตระกูลอุจิวะหรือตระกูลเซนจูได้ แต่เมื่อพวกเขาทั้งสามอยู่ด้วยกันก็ไม่อาจประมาทการประสานงานของพวกเขาได้ อีกทั้งแต่ละตระกูลต่างก็มีเทคนิคพิเศษที่แตกต่างกัน การประสานงานของพวกเขายังเป็นการปกป้องซึ่งกันและกันอีกด้วย ดังนั้นแล้วจึงไม่อาจมองข้ามตระกูลของพวกเขาทั้งสามได้

หลังจากที่เรียวกลับมา ยามานากะ อากิฮิโตะก็อุ้มเรียวขึ้นมา ยามานากะ อากิฮิโตะรักเรียวมาก สิ่งที่ทำให้เรียวแปลกใจก็คือเมื่อเขาเกิดขึ้นมาก็มีเพียงแค่กลุ่มอิโนะชิกะโจเท่านั้นที่มาเฉลิมฉลองให้กับเขา แม้ผู้คนในหมู่บ้านจะรับรู้เรื่องนี้บ้าง แต่ก็ไม่มีใครหรือตระกูลใดเลยที่มาแสดงความยินดีกับเขา นั่นทำให้รู้ว่าต้องมีอะไรบางอย่างเกี่ยวกับตัวตนของเขาที่ครอบครัวของเขาปกปิดเอาไว้

******************************

แปลโดย เฮอร์มีส