ตอนที่ 962 วังมังกร

ทหารกุ้งและแม่ทัพปูที่ดูน่ากลัว ยืนตัวตรง แต่ละตัวสูงสองถึงสามเมตร มีใบหน้าแปลก ๆ เปลือกบนร่างกายกลายเป็นเหมือนเกราะต่อสู้ ดุร้ายและน่ากลัว.

อย่างไรก็ตาม เหล่าทหารกุ้งและแม่ทัพปูก็แค่ขวางทาง แต่ไม่ได้โจมตีทันที

ในเวลานี้ ทหารกุ้งและแม่ทัพปูมาถึงชายหาดแล้ว มีหลายพันตัวและไม่รู้ว่ามีอีกกี่ตัวที่ล้อมพวกเขาอยู่

หน้าชายวัยกลางคนน่าเกลียดมาก และเขาพูดกับโจวเหวินด้วยการถอนหายใจ

"ข้าบอกเจ้าหลายรอบแล้วไม่ควรพาเด็กออกไปเสี่ยงอันตราย แต่เจ้าก็ไม่ฟังและตอนนี้ เจ้าไม่มีโอกาสแม้แต่จะหนี”

“ดูเหมือนพวกมันจะไม่ได้มาเป็นศัตรูกับเรา” โจวเหวินรู้สึกแปลก ๆ เล็กน้อย โดยทั่วไปแล้วสิ่งมีชีวิตต่างมิติจะโจมตีมนุษย์เมื่อเห็น แต่ทหารกุ้งและแม่ทัพปูเหล่ายืนเรียงกันอย่างเรียบร้อยโดยไม่แสดงท่าโจมตี .

“ต้องการความเกลียดชังอะไรมากกว่านี้ พวกนี้ถุยน้ำลายก็ฆ่าเราได้” ชายวัยกลางคนเรียกสัตว์อสูรคู่หูของเขา วางแผนที่จะต่อสู้แล้วพูดกับโจวเหวิน:

“แม้ว่าจะไม่มีโอกาส แต่ฉันจะลองต่อสู้ถ่วงเวลาดู หนีไปเมื่อมีโอกาส”

พูดแล้วชายวัยกลางคนกำลังจะไปสู้กับทหารกุ้งและแม่ทัพปูที่ขวางทาง

แต่ในขณะนั้น จู่ๆ ก็เห็นว่า ทหารกุ้ง แม่ทัพปู จะแยกจากกันเป็นสองข้างทาง แล้วเต่าทะเลสูง 20-30 เมตร สวมชุดเกราะสีดำ เดินตัวตรงเหมือนคนแบกเขี้ยว เดินขึ้นมาจากทะเล

เมื่อมองไปที่ชายเต่าแปลกหน้าที่มีกล้ามเนื้อโปนและเกราะที่น่ากลัว ชายวัยกลางคนก็ตกใจอีกครั้ง:

"เป็นไปได้ไหมว่านั่นคือนายพลเต่าระดับเร้นลับ?"

นายพลเต่าเดินทีละก้าว ทุกย่างก้าว ดูเหมือนภูเขาเคลื่อนตัวไปด้านข้าง ทำให้แผ่นดินไหวสั่นสะเทือน

ชายวัยกลางคนกัดฟัน แม้ว่าเขาจะรู้ว่าสู้ไม่ได้แต่เขาจะไม่นิ้งเฉยรอความตาย เขาจะพยายามต่อสู้กับมันแม้จะสิ้นหวังก็ตาม แต่ทันใดนั้นก็เห็นว่านายพลเต่าคุกเข่าข้างหนึ่ง ก้มศีรษะที่ โจวเหวิน แล้วพูดด้วยเสียงอู้อี้:

"เจ้านายของข้าให้มาเชิญท่าน เพื่อให้ร่วมตกลงอะไรบ้างแล้ว นายท่านของข้าจะขอบคุณมาก”

ชายวัยกลางคนมึนงงเล็กน้อย จ้องเขม็งไปที่นายพลเต่าที่กำลังคุกเข่าอยู่ที่ เขาเกือบจะคิดว่ามันเป็นความฝัน

ไม่น่าเชื่อว่าสิ่งมีชีวิตต่างมิติระดับเร้นลับนายพลเต่า จะมอบของขวัญชิ้นใหญ่ให้กับชายหนุ่มคนหนึ่ง และเขายังเรียกเขาว่าท่านด้วยความเคารพอย่างสูง

ชายวัยกลางคนมองโจวเหวินอย่างประหลาด และตอนนี้เขาสงสัยอยู่บ้างว่าโจวเหวินเป็นมนุษย์ที่ถูกแปลงร่างโดยสิ่งมีชีวิตต่างมิติที่น่าสะพรึงกลัว

“ใครเป็นเจ้านายของเจ้า?” โจวเหวินเหลือบมองไปทางทะเล แต่มังกรทองได้หายไป

“เจ้านายของข้าเคยเห็น ท่านก็เคยเจอมาก่อน และตอนนี้เจ้านายของข้ากำลังรอท่านอยู่ในวังมังกร” นายพลเต่ากล่าว

“แล้วฉันจะไปดู คนนี้ไม่มีความสำคัญอะไรต่อคุณ ปล่อยให้เขาไปจากที่นี่”โจวเหวินชี้ไปที่ชายวัยกลางคนและพูด

“ข้าจะเชื่อฟัง”นายพลเต่าลุกขึ้นและโบกมือ และทหารกุ้งที่ขวางทางก็ถอยหนีทันที

“สัตว์อสูรจากต่างมิตินั้นดุร้ายและโหดเหี้ยม เจ้าไม่ควรเสี่ยง” ชายวัยกลางคนกล่าวอย่างลังเล

“ไม่เป็นไร มันเป็นแค่วังมังกร พวกขเขาไม่สามารถดักจับฉันได้ คุณกลับไปก่อน” โจวเหวินกล่าว

ชายวัยกลางคนดูแปลก ๆ แต่เขาไม่สามารถพูดอะไรได้อีก เขาหันหลังกลับและเดินไปทางออกพื้นที่ต่างมิติ

ทหารกุ้งเหล่านั้นไม่ได้หยุดเขาจริงๆ พวกเขาทั้งหมดเพียงต่อแถวเพื่อพบกับโจวเหวินราวกับเป็นทหารรักษากองเกียรติยศและมุ่งหน้าสู่ทะเล

ทหารกุ้งและแม่ทัพปูจะเรียงแถวกันทั้งสองฝั่งแยกน้ำทะเลออกเหมือนเปิดม่านทะเลเผยให้เห็นถนนในทะเลนำไปสู่ส่วนลึกของมหาสมุทร

ชายวัยกลางคนเห็นโจวเหวินอุ้มเด็กลงทะเล

จากนั้นเขาก็กัดฟันของเขาออกจากพื้นที่ต่างมิติ เมื่อเขาออกไปนอกเขตมิติ เขามองย้อนกลับไปที่ชายหาดและทะเลที่ปกคลุมไปด้วยหมอก รู้สึกเหมือนว่าเขากำลังฝัน

“สิ่งมีชีวิตต่างมิติระดับเร้นลับจะคุกเข่าต่อหน้ามนุษย์อายุยังน้อย ฉันเกรงว่าไม่มีใครเชื่อฉันเมื่อฉันพูด” ชายวัยกลางคนเองก็สงสัยเล็กน้อยว่านั่นเป็นภาพหลอนของเขาในตอนนี้หรือไม่

นายพลเต่าเป็นผู้นำทางข้างหน้า และโจวเหวินเดินไปจนสุดทะเลลึก ทิวทัศน์ใต้น้ำนั้นงดงามและลึกลับ น้ำทะเลเหมือนม่าน มองเห็นสัตว์ทะเลต่าง ๆ เร่ร่อนอยู่ทุกหนทุกแห่ง

เขายังเห็นผู้หญิงสวยสองสามคนนอนอยู่ในเปลือกหอย ซึ่งควรจะเป็นนางฟ้าเปลือกหอยในตำนาน

โจว เหวิน คิดเสมอว่ามังกรทะเลควรอาศัยอยู่ในวังใต้น้ำ เช่นเดียวกับ พระราชวังคริสตัล ที่มีชื่อเสียง ซึ่งเป็นที่พำนักของราชินีมังกรแห่งทะเลตะวันออก

แต่ราชินีมังกรองค์นี้ดูเหมือนจะไม่ค่อยเรื่องมากนัก เมื่อ โจว เหวิน มาถึงที่ที่เรียกว่า วังมังกร เขาพบว่ามันกลายเป็นซากเรือขนาดใหญ่ โจว เหวิน ไม่รู้อะไรมากเกี่ยวกับเรือและ เขาไม่รู้ว่ามันคือซากเรือประเภทไหน แต่เมื่อดูจากขนาดของเรือ โจวเหวิน สันนิษฐานว่าอาจเป็นเรือบรรทุกเครื่องบิน ซึ่งเป็นหน่วยรบทางทะเลชั้นนำของมนุษยชาติ ก่อนเกิดพายุมิติ

อย่างไรก็ตาม หลังจากเกิดพายุมิติ เรือบรรทุกเครื่องบิน กองเรือต่างๆ และเรือสำราญต่างๆ เกือบจมลงโดยสิ่งมีชีวิตต่างมิติ

ต่อให้เรือลำนี้ไม่ใช่เรือบรรทุกเครื่องบิน มองอย่างไรก็เทียบพระราชวังมังกรไม่ได้ ซากเรือดูเหมือนจะมีการป้องกันบางอย่างป้องกันไม่ให้น้ำทะเลเข้าใกล้ซากเรือ โจว เหวิน เดินตามนายพลเต่าไปที่ดาดฟ้า และนายพลเต่าคุกเข่าลงอีกครั้งโดยก้มศีรษะไปทางห้องโดยสาร และกล่าวว่า

“ราชาของข้า ข้าพาเขามาตามพระประสงค์ของท่านแล้ว”

“นายท่าย โปรดมากับข้า”สาวหอยสง่างามเดินมาและทำท่าทาง "ได้โปรด" หลังจากโค้งคำนับโจวเหวิน

โจวเหวินตามเธอเข้าไปในห้องโดยสาร และในไม่ช้าก็มาถึงพื้นที่ห้องโดยสารที่ค่อนข้างใหญ่

โจวเหวินสงสัยว่ามังกรทองตัวใหญ่เข้ามาในห้องนี้ได้อย่างไร เมื่อเห็นผู้หญิงร่างท้วม สวมชุดเกราะสีทอง เขามังกรอยู่บนหัวของเธอ และผมสีทองนั่งอยู่บนบัลลังเหมือนราชินี .

แต่บัลลังไม่เหมือนบัลลังปะการังราชินีมังกรในตำนาน แต่เป็นเก้าอี้ที่คล้ายกับคอนโซลของเรือประจัญบานของมนุษย์

“ปรากฎว่าแท้จริงแล้วมังกรทองเป็นผู้หญิง มันสามารถแปลงร่างเป็นมนุษย์ได้!” โจวเหวินรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย และอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองราชินีมังกรอีกสองสามครั้ง

ราชินีมังกรมีผิวสีซีดและรูม่านตาสีทอง เธอมองที่โจวเหวินและถามว่า

“คุณคือตัวแทนของตระกูลมังกรโบราณใช่หรือไม่?”

“ข้าไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับเผ่ามังกรโบราณ” โจวเหวินกล่าว

“ไม่ใช่ตัวแทนของเผ่ามังกรโบราณ ทำไมคุณถึงมีสัญลักษณ์ของเผ่ามังกรโบราณบนร่างกายของคุณ?”ราชินีมังกรถามด้วยคิ้วขมวด

“สัญลักษณ์ของตระกูลมังกรโบราณ?” โจวเหวินสะดุ้งเล็กน้อย จากนั้นนึกอะไรบางอย่างได้ หยิบจี้ฟันมังกรที่คอของเขาออกมาแล้วพูดว่า

“คุณพูดถึงสิ่งนี้ นี่เป็นของอาจารย์ของผมแกะสลักด้วยฟันมังกร อาจารย์ของผมให้มาเป็นของขวัญ มันไม่ใช่สัญลักษณ์ของเผ่ามังกร”

ราชินีมังกรจ้องไปที่โจวเหวินและมองดูอยู่ครู่หนึ่ง: “ในเมื่อเจ้ามีสัญลักษณ์ของตระกูลมังกรโบราณ ไม่ว่าเจ้าจะได้รับมันจากที่ใด เจ้าคือตัวแทนของตระกูลมังกรโบราณ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เจ้าจะเป็นพระสวามี(ไม่รู้จะใช้คำว่าอะไรดี)ของข้า”