การประชุมอินเทอร์เน็ต

ซูหนิงจิงเดินออกจากปานหลงวิลล่า และมาที่ป้ายรถเมล์ที่อยู่ใกล้ๆก่อนจะพบว่ารถเมล์หยุดวิ่งแล้ว

เธอจึงเลือกที่จะเดินต่อไปอย่างหมดหนทาง

บนท้องถนนมีรถวิ่งผ่านไปมาเป็นระยะๆ

แต่ในสายตาของซูหนิงจิงไม่ได้มองไปที่รถเหล่านั้นเลย เธอก้มหัวมองพื้นข้างหน้าอย่างเหม่อลอย

"บี๊บ!"

ทันใดนั้น จู่ๆก็มีแสงแวววาวปรากฏที่ขึ้นข้างหลังเธอ พร้อมกับเสียงแตรรถที่ดังขึ้น

ซูหนิงจิงอดไม่ได้ที่จะหันกลับไปช้าๆ

เธอเห็น...

รถซุปเปอร์สปอร์ตสุดเท่จอดอยู่ข้างหลัง

รถคนนั้นค่อยๆลดหน้าต่างลง เผยให้เห็นหลินฟานที่นั่งอยู่บนรถ

“รถเมล์หมดแล้ว ทำไมไม่นั่งแท็กซี่ล่ะ” หลินฟานถาม

“ฉัน...ที่อยู่ของฉันอยู่ไม่ไกลจากที่นี่เท่าไหร่” ซูหนิงพูดพร้อมกับก้มหน้าลง

“เดินคนเดียวตอนกลางคืนไม่ปลอดภัย ขึ้นรถสิ เดี๋ยวผมจะไปส่ง” หลินฟานพูด

เมื่อซูหนิงได้ยินคำพูดของหลินฟาน เธอก็นึกไปถึงข่าวที่ผู้หญิงบางคนพบกับพวกอันธพาลในตอนกลางคืนขึ้นมาได้ในทันที

ดังนั้น เธอจึงพยักหน้าก่อนจะพูด "ขอบคุณค่ะ"

พูดเสร็จ เธอก็เข้าไปนั่งในรถ

"บูม!"

เมื่อหลินฟานเหยียบคันเร่ง รถก็วิ่งไปข้างหน้าทันที

เห็นได้ชัดว่านี่เป็นครั้งแรกที่ซูหนิงได้ขึ้นรถซูเปอร์คาร์แบบนี้ เธอเกรงและจับเบาะไว้แน่น เหงื่อเริ่มไหลออกมาจากใบหน้าของเธอ

เธอทำท่าทาง... ราวกับว่ารถคันนี้สามารถบินขึ้นไปบนท้องฟ้าได้ตลอดเวลา

ประมาณยี่สิบนาทีต่อมา หลินฟานก็มาถึงชุมชนเก่าๆแห่งหนึ่ง

“ไหนบอกว่าที่พักอยู่ไม่ไกลเท่าไหร่ไง?” หลินฟานถาม

ต้องรู้ก่อนว่า……

กลางคืนรถไม่ติด

หลินฟานแถบไม่ได้จอดรอสัญญาณไฟจราจรเลย

แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้น เขากลับต้องใช้เวลาขับรถเพื่อมาถึงที่นี้ตั้ง 20 นาที

ถ้าซูหนิงเลือกที่จะเดินมาละก็ มันอาจจะต้องใช้เวลาอย่างน้อย 2 ชั่วโมง!

ซูหนิงจิงถูกหลินฟานจ้อง จนเธอต้องก้มหน้าอย่างช่วยไม่ได้ ใบหน้าที่สวยงามของเธอแดงก่ำ

เมื่อเห็นท่าทางของเธอ หลินฟานก็พูดขึ้นอย่างหมดหนทาง “โอเค ขึ้นห้องเถอะ จะได้นอนไวๆ”

"ขอบคุณ" ซูหนิงจิงพูดเบา ๆ

…………

ในตอนนี้ ตำแหน่งของหลินฟานอยู่ไม่ไกลจากบ้านของอาจารย์เทียนเถียนมากนัก

เขาจึงตัดสินใจจะไม่กลับไปที่วิลล่าปานหลง แล้วตรงไปที่บ้านอาจารย์หูเทียนแทน

"ดิ๊งดอง!"

เสียงกริ่งประตูดังขึ้น ก่อนที่อาจารย์เทียนเถียนจะเดินออกมาในชุดนอนที่เบาบางของเธอ

ผมของเธอยังเปียกอยู่เล็กน้อยและมีกลิ่นหอมอ่อนๆลอยออกมา

เห็นได้ชัดว่าเธอเพิ่งอาบน้ำเสร็จ

"นายมาแล้ว?" หูเทียนพูดอย่างมีความสุขแล้วพุ่งเข้าไปในอ้อมแขนของหลินฟาน

ภายนอกเธอเป็นครูที่จริงจัง

แต่ที่บ้านเธอเป็นผู้หญิงที่รอคนรัก

เนื่องจากวันนี้เป็นวันเสาร์ ทำให้พรุ่งนี้ไม่มีการเรียนการสอน

วันนี้อาจารย์เทียนเถียนรุกเขามากกว่าปกติ

(づ￣3￣)づ? (°‵?′?)

3==8

3=8

38

…………

…………

วันรุ่งขึ้น แสงแดดอันอบอุ่นส่องมาที่ขอบของหน้าต่าง

ในที่สุดหลินฟานก็ลืมตาขึ้น

ในเวลานี้ อาหารเช้าที่สวยงามมากมายถูกวางไว้บนโต๊ะอาหารในห้องนั่งเล่นพร้อมแล้ว

"อร่อย! รสชาติยังอร่อยเหมือนเดิม!" หลินฟานอุทาน

"ถ้าอร่อยก็กินเยอะๆนะ" หูเทียนยิ้ม

หลินฟานพยักหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก่อนจะยัดบะหมี่คำโตเข้าไปในปากของเขาแล้วถาม “ว่าแต่ ผมจะไปร่วมการประชุมทางอินเทอร์เน็ต คุณอยากไปด้วยกันไหม?”

"ความเข้าใจของฉันเกี่ยวกับอินเทอร์เน็ตนั้นจำกัดอยู่แค่การใช้งานง่ายๆ อย่าง PPT และพวกข้อความแชท ฉันขอไม่ไปดีกว่า" หูเทียนส่ายหัว

ขณะที่พูด หูเทียนก็อดไม่ได้ที่จะหาวออกมา

หลินฟานพูด "เมื่อคืนเหนื่อยหน่อย... โอเค ถ้าอย่างนั้นก็พักผ่อนอยู่ที่บ้านนะ"

ไม่ช้า บะหมี่ชามใหญ่ เค้กข้าวเหนียว นมถั่วเหลือง...ก็ถูกหลินฟานกินจนหมด

จากนั้น หลินฟานก็ขับลัมโบกินี่ไปที่ที่จัดการประชุมทางอินเทอร์เน็ตทันที

…………

การประชุมทางอินเทอร์เน็ตครั้งนี้จัดที่ศูนย์การประชุมและนิทรรศการของจังหวัดเจียงเป่ย

ในตอนนี้ ศูนย์การประชุมและนิทรรศการทั้งหมดเต็มไปด้วยดอกไม้และป้ายสีสันสดใสตลอดงาน

กลุ่มชายและหญิงในชุดสูทเดินไปที่ทางเข้าที่ตกแต่งอย่างสวยงาม ระหว่างที่เดินเข้าไปก็มีเสียงพูดคุยออกมาไม่หยุด

“คุณจาง นานมากแล้วที่ไม่ได้เจอคุณ!”

“สวัสดีครับ คุณหลิว!”

"คุณหวาง ฮ่าฮ่า! แอปของคุณดีมาก! อนาคตมันจะต้องดังมากแน่ๆ!"

“คุณก็ชมกันเกินไปแล้ว!”

…………

ในหมู่คนเหล่านี้ มีคนใหญ่คนโตในอุตสาหกรรมอินเทอร์เน็ตด้วย พวกเขามาที่นี่โดยมีจุดประสงค์เพื่อแลกเปลี่ยนประสบการณ์และค้นหาโครงการต่างๆ

นอกจากนี้ยังมีผู้ประกอบการบนอินเทอร์เน็ตที่หวังว่าจะได้พบกับคนใหญ่คนโตที่นี่ พวกเขาต้องการจะเสนอโครงการของพวกเขาต่อคนใหญ่คนโตเหล่านี้

หากโครงการของใครก็ตามได้รับความสนใจจากคนใหญ่คนโตสักหนึ่งหรือสองคนละก็ บริษัทของพวกเขาก็จะได้เงินสนับสนุนในทันที!

ในหมู่คนพวกนี้ เฉียวชีหยาที่เคยนัดบอดกับหลินฟานก็มาด้วยเช่นกัน

วันนี้เฉียวชีหยาสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวทับกางเกงสีดำ เธอดูมีความสามารถมากและความมั่นใจ

เมื่อเธอมองดูเหล่าผู้ประกอบการทางอินเทอร์เน็ตที่มักจะปรากฏตัวทางทีวีและอินเทอร์เน็ตอยู่บ่อยๆ ใบหน้าของเธอก็แดงก่ำด้วยความตื่นเต้น

เสียงชายหัวโล้นที่อยู่ข้างๆเธอ "ชีหยา เธอจำเนื้อหาทั้งหมดของผลิตภัณฑ์ของเราได้ใช่ไหม? การประชุมทางอินเทอร์เน็ตวันนี้ยิ่งใหญ่มาก ในที่สุดก็ถึงเวลาที่เราจะโปรโมตมัน!"

"แม้แต่ประธานต้าหม่าและประธานเสี่ยวหม่าก็จะมาด้วย หากพวกเขาชื่นชมโปรเจกของเราละก็...บริษัทของเราก็จะได้เริ่มมีหน้ามีตาขึ้นซะที!"

"เธอเข้าใจถึงความสำคัญของงานนี้ใช่ไหม?"

ในตอนนี้ เฉียวชีหยาต้องจ่ายค่าเล่าเรียนให้กับน้องชายของเธอด้วย

ดังนั้นเธอจึงทำงานหนักมากที่บริษัท

ทั้งหมดนี้... อยู่ในสายตาของหัวหน้าทั้งหมด

นอกจากนี้ เฉียวชีหยาก็ดูดี และหัวหน้าก็รู้สึกว่าเรื่องนี้ควรได้รับการพิจารณา ในการประชุมเลื่อนตำแหน่งของเธอ

นั่นเป็นเหตุผลที่เขาเลือกเธอมาที่นี่ในวันนี้

เฉียวชีหยาพูดอย่างจริงจัง "วางใจได้หัวหน้า ฉันจะทำงานนี้ให้สำเร็จให้ได้!"

ชายหัวล้านพยักหน้าอย่างพอใจ

เพราะการประชุมทางอินเทอร์เน็ตครั้งนี้เกี่ยวข้องกับเรื่องใหญ่มากมาย

เพื่อป้องกันอุบัติเหตุ หลังจากเข้าประตูหน้ามาแล้วยังมีเครื่องตรวจจับโลหะอีกด้วย

หลายคนยืนต่อแถวอยู่หน้าเครื่องตรวจจับโลหะเพื่อรับการตรวจสอบ

"ติ๊ด!"

เมื่อเฉียวชีหยาเดินผ่านประตูรักษาความปลอดภัย เสียงเตือนเบาๆก็ดังขึ้นเช่นเดียวกับอีกหลายๆคน

หลังจากนั้น ภายใต้คำแนะนำของผู้ตรวจรักษาความปลอดภัย เธอจึงหยิบโทรศัพท์มือถือ กระเป๋าเงิน และสิ่งของอื่นๆออกมา

ขณะที่กำลังตรวจสอบสิ่งของต่างๆ เธอก็บังเอิญหันไปพบกับร่างที่คุ้นเคยอยู่ไกลๆ เขาเดินตรงไปที่ช่องวีไอพี

“หลินฟานหรอ?” เฉียวชีหยาพูดเบาๆ

ในเวลานี้ พนักงานตรวจความปลอดภัยก็พูขึ้น "โอเค คุณเข้าไปได้"

"อ่า โอเค" เฉียวชีหยาตอบกลับ

ชายหัวโล้นที่อยู่ข้างหลังก็ดูเหมือนจะสังเกตเห็นว่าเฉียวชีหยามีอาการฟุ้งซ่านเล็กน้อย เขาจึงอดไม่ได้ที่จะถามออกมา "เจอคนรู้จักหรอ?"

เฉียวชีหยาส่ายหัวของเธอแล้วพูดว่า "บางทีฉันอาจจะตาพร่าไปเอง"

ตาพร่า?

ต้องใช่แน่ๆ!

นี่คือความคิดภายในใจของเฉียวชีหยา

ต้องรู้ก่อนว่า……

มีผู้ประกอบการทางอินเทอร์เน็ตเพียงไม่กี่รายเท่านั้นที่มีสิทธิ์เดินทางผ่านช่องวีไอพี

แล้วหลินฟ่านเป็นใคร?

เป็นเพียงตัวแทนอสังหาริมทรัพย์คนหนึ่ง

เขาจะได้ไปที่ช่องวีไอพีอย่างงั้นหรอ?

ฝันไปเถอะ!