ตื่นตระหนกทั้งชั้น

อาจารย์เหลียวเน้นไปที่ซูเฉียว และกล่าวว่า "ซูเฉียวในชั้นเรียนของเราได้รับการตอบรับจากมหาวิทยาลัยซุ่ยมู่ ก่อนกำหนด นี่เป็นครั้งแรกในรอบห้าปีที่ผ่านมาในโรงเรียนมัธยมเจียงเฉิง No. 1 ของเราที่มีนักเรียนจากมหาวิทยาลัยซุ่ยมู่ เข้าเรียนก่อนกำหนด ให้เราแสดงความยินดีต่อซูเฉียว ยินดีด้วย!"

ทั้งชั้นประหลาดใจมาก! แล้วก็พากันปรบมือดังลั่น

เสิ่นเว่ยยังมองไปที่ซูเฉียว ด้วยความไม่เชื่อ เธอไม่คาดคิดว่าเพียงสองสัปดาห์หลังจากการรับสมัครพิเศษของมหาวิทยาลัยเหยียนจิง ซูเฉียวจะได้รับการยอมรับล่วงหน้าจากมหาวิทยาลัยซุ่ยมู่

ซูเฉียวยกคางขึ้นอย่างภาคภูมิใจและมองไปที่ครูเหลียว หัวใจของเขาเต้นแรงและรู้สึกสนุกกับความรู้สึกนี้มาก

แล้วถ้าเขาเป็นที่ 1 ของห้องล่ะ แล้วถ้าจู่ๆ ภาษาอังกฤษของเฉินเซียว ก็ดีขึ้นล่ะ?

ผู้ชนะที่แท้จริงยังคงเป็นเขา!

สี่วันที่แล้ว ซูเฉียวหยุดสองวันเพื่อไปโรงเรียนมัธยมเจียงโจว No. 1 เพื่อเข้าร่วมการสัมภาษณ์ที่มหาวิทยาลัยซุ่ยมู่ กับผู้ปกครองและคนกลางของเขา และในที่สุดก็ได้รับคุณสมบัติก่อนเข้าเรียนของมหาวิทยาลัยซุ่ยมู่ ด้วยผลงานที่ยอดเยี่ยม (ส่วนใหญ่เป็นโบนัส คะแนนการประดิษฐ์ประยุกต์)

ซูเฉียวยิ้ม เขามองไปที่เฉินเซียว โดยหวังว่าจะเห็นเฉินเซียว ไม่มีความสุข แต่ซูเฉียว กลับรู้สึกผิดหวัง

เฉินเซียวตบมือกับเพื่อนร่วมชั้นด้วยรอยยิ้ม เขาไม่ได้รู้สึกอึดอัดเลย

ในยุคก่อนการเกิดใหม่ของเฉินเซียว การแบ่งแยกชนชั้นเป็นสิ่งที่ชัดเจนมาก และมีหลายสิ่งที่น่าขยะแขยงมากกว่าการที่ซูเฉียวเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยชุยหมู่แต่เนิ่นๆ และเฉินเซียวก็คุ้นเคยกับมันมานานแล้ว

ดังนั้นสิ่งที่เฉินเซียว คิดได้ในตอนนี้คือเขาไม่ใช่คนรวยรุ่นที่สอง แต่เขาก็ยังเป็นคนเดิมก่อนที่จะเกิดใหม่ โดยมุ่งมั่นที่จะเป็นรุ่นแรกที่ร่ำรวย

การแสดงออกของ เสิ่นเว่ยนั้นงุนงงมาก เธอรู้ว่าเกรดของซูเฉียว เป็นที่สองในชั้นเรียนมาหลายปีแล้ว แม้ว่าเธอจะเรียนดีกว่ามาก แต่เธอก็ไม่ดีพอที่จะเข้ามหาวิทยาลัยซุ่ยมู่ล่วงหน้า

เหตุผลคืออะไร?

ไม่นานครูเหลียวก็ประกาศคำตอบ

"นักเรียนซูเฉียวไม่เพียงมีผลการเรียนที่ยอดเยี่ยมเท่านั้น แต่ยังมีชีวิตนอกหลักสูตรที่ร่ำรวยมากอีกด้วย ซูเฉียวใช้เวลาว่างของเขาในการประดิษฐ์ผลิตภัณฑ์ที่ใช้งานได้จริงและกำลังยื่นขอสิทธิบัตรระดับชาติ ซึ่งได้รับการยอมรับจากมหาวิทยาลัยชุ่ยมู่!" ชั้นเรียนอยู่ในความโกลาหล

หลายคนรีบถามซูเฉียว

"พี่เฉียว คุณประดิษฐ์สิทธิบัตรอะไรขึ้น! มันทรงพลังมากที่มหาวิทยาลัยซุ่ยมู่ ถึงกลับรีบรับเข้า!"

"พี่เฉียว คุณซ่อนอะไรบางอย่างไว้จริงๆ! มีแกดเจ็ตอะไรบ้าง”

ซูเฉียวค่อนข้างภูมิใจ

แรงกดดันของโรงเรียนมัธยมปลายปีที่สามทำให้ซูเฉียวหนักใจ ถ้าซูเฉียว ถูกขอให้สอบเข้ามหาวิทยาลัยจริง ๆ เขาอาจทำได้ไม่ดีเหมือนเคย

ตอนนี้เขาได้รับการยอมรับจากมหาวิทยาลัยซุ่ยมู่ก่อนกำหนด ซูเฉียวก็ผ่อนคลายลงอย่างสมบูรณ์

ในช่วงปลายปีที่สามของโรงเรียนมัธยมปลาย เขาเฝ้าดูเสิ่นเว่ยและเฉินเซียว วุ่นอยู่กับการทบทวนทุกวัน ในขณะที่เขาอ่าน "Reader" ด้วยตัวเอง และดูทีวีเมื่อกลับถึงบ้านในตอนกลางคืน มันเป็นช่วงเวลาที่วิเศษมากที่ได้ใช้เวลาครึ่งปีอย่างสบายใจๆ

ซูเฉียวรู้สึกว่ามันเท่มาก ไม่เคยเท่ขนาดนี้มาก่อน

เฉินเซียวมองไปที่อาจารย์เหลียวด้วยความประหลาดใจ

อาจารย์เหลียวค่อนข้างมีชื่อเสียง

พูดตามเหตุผล ไม่ว่าซูเฉียวจะรับเข้ามหาวิทยาลัยซุ่ยมู่ล่วงหน้าหรือไม่ เรื่องแบบนี้ควรจะไม่ซับซ้อนมากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ แต่อาจารย์เหลียวประกาศเหตุผลที่เขาได้รับการยอมรับล่วงหน้าเพราะอะไรทำให้เขามึนงงเล็กน้อย

เมื่อเห็นท่าทางของอาจารย์เหลียว เฉินเซียวก็ยิ้ม

คนอื่นๆ คิดว่านายเหลียวกำลังขอให้ทุกคนแสดงความยินดีกับซูเฉียว แต่ก็ไม่เป็นเช่นนั้น

มีบางคนที่ยึดมั่นในความรู้สึกผิดชอบชั่วดีของตนอย่างเงียบๆ พวกเขาไม่สามารถแสดงความรู้สึกได้

เมื่อเห็นท่าทางไม่มั่นใจของเสิ่นเว่ย เฉินเซียวจึงเขียนโน้ตเล็กๆ ถึงเสิ่นเว่ย

“เว่ยเว่ยเป็นเหมือนหมึกและดอกไม้ ดังนั้น ทำไมถึงไม่กลัวความสดใสของวัยเยาว์”

เสิ่นเว่ยยิ้มเมื่อเห็นฟอนต์ที่คดเคี้ยวของเฉินเซียว จากนั้นเห็นเนื้อหาในโน้ต ใบหน้าของเธอแดงก่ำ

เฉินเซียวคืนคำอวยพรปีใหม่ของเสิ่นเว่ยให้กับตัวเอง

เหตุผลที่เสิ่นเว่ยหน้าแดงเป็นเพราะเธอไม่รู้ว่าเฉินเซียว รู้ความหมายของคำเหล่านี้หรือไม่

ในช่วงบ่าย ตามกิจวัตร เฉินเซียวยังคงต้องอยู่ในห้องเรียนเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมงเพื่อติวนักเรียนที่ยากจน

หลายคนคงเคืองแล้ว

“เซียวซี ครั้งสุดท้ายที่คุณมาที่มหาวิทยาลัยเหยียนจิงเพื่อสัมภาษณ์ คุณโดดเด่นมากแต่ไม่ได้รับการยอมรับ ซูเฉียวช่างโชคดีอะไรเช่นนี้ เขาคิดถึงมหาวิทยาลัยเหยียนจิงและมหาวิทยาลัยซุ่ยมู่กำลังรอเขาอยู่” เติ้งเชาพอใจมาก และไม่มีความสุข

ในชั้นเรียนมัธยมปลาย มีกำแพงกั้นตามธรรมชาติระหว่างนักเรียนที่ยากจนและนักเรียนที่เรียนเก่ง และทุกคนรู้สึกไม่สบายใจซึ่งกันและกัน

แต่นักเรียนที่ยากจนมีความรู้สึกที่ดีต่อเฉินเซียว ท้ายที่สุด มีนักเรียนดีเด่นเพียงไม่กี่คนที่สามารถละทิ้งสุพันธุศาสตร์เพื่อแนะนำพวกเขาเช่นเฉินเซียว

หากเฉินเซียวเข้าเรียนจากมหาวิทยาลัยเหยียนจิง หรือมหาวิทยาลัยซุ่ยมู่ก่อนใคร เจียงเว่ย คงจะมีความสุขมาก แต่ถ้าคนๆ นี้คือซูเฉียว เขาก็ไม่มีความสุข

"พวกคุณทุกคน บอกฉันหน่อยสิว่าพ่อของเขาเป็นคนจ่ายค่าเกรดของซูเฉียวหรือเปล่า"

เมื่อเห็นทุกคนพูดเพื่อตัวเอง เฉินเซียวก็มีความสุขและพูดติดตลกว่า "เจียงเหว่ย พ่อของคุณก็รวยเหมือนกัน ไม่งั้นคุณจ่ายเงินให้เขาซื้อสิทธิ์เข้ามหาวิทยาลัยซุ่ยมู่ดีไหม?”

เจียงเว่ย ถูจมูกของเขาอย่างอายๆ และพูดว่า “พ่อของฉันไม่มีความสามารถ”

ในความเป็นจริงทุกคนรู้ว่าแม้ว่าซูเฉียว จะพบว่าความสัมพันธ์ต่างๆ เข้าสู่มหาวิทยาลัย แต่เกรดของตัวเองก็สำคัญมากเช่นกัน

การมองหาความสัมพันธ์เป็นเพียงการดึงคุณและความสามารถของคุณเองไม่ดีพอ แน่นอนว่าคุณไม่สามารถดึงมันได้

เฉินเซียวเตือน "สัปดาห์หน้าเป็นการสอบปลายภาค และเวลาหลังเทศกาลฤดูใบไม้ผลิจะผ่านไปเร็วมาก ถ้าคุณมีเวลาสนใจคนอื่น ทำไมไม่ลองทบทวนคำถามอีกสองข้อดูล่ะ"

เฉินเซียวชำเลืองมอง เสิ่นเว่ยที่อยู่ข้างๆ และพูดติดตลกว่า "คุณเสิ่น และฉันพยายามอย่างเต็มที่แล้ว ถ้าคุณไม่ก้าวหน้าในการสอบปลายภาค แสดงว่าคุณไม่ใช่ผู้ชายจริงๆ!"

นักเรียนยากจนเริ่มฟัง ถึงหัวข้อการบรรยายของเฉินเซียว

และวิธีการบรรยายของเฉินเซียว แตกต่างจากของอาจารย์อย่างมาก

การบรรยายของครูมุ่งเป้าไปที่ทั้งชั้นเรียน โดยพื้นฐานแล้วจะเป็นการตอบคำถามและแยกแยะความคิด

ในทางกลับกัน เฉินเซียวมีพื้นฐานการดูแลนักเรียนที่ยากจน ดังนั้นคำถามทุกข้อจึงครอบคลุมหลักการพื้นฐานที่สุด

แม้ว่าจะเป็นการเสียเวลา แต่ก็สามารถช่วยให้นักเรียนยากจนสามารถฟังคำถามและรู้คำตอบได้

…

ขณะนี้เหยียนจิงซึ่งเป็นสำนักงานทรัพย์สินทางปัญญาของรัฐมีหน้าที่จัดการกับปัญหาทรัพย์สินทางปัญญา หัวหน้าลั่วเห็นสิทธิบัตรในหนังสือพิมพ์และรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย

เมนบอร์ดของเครื่องมือเครื่อง CNC!

ผู้นำในการประชุมงานในช่วงต้นปีกล่าวถึงการแปลเครื่องมือเครื่องจักร CNC หลายครั้ง ประเทศต้องตระหนักถึงการพัฒนาอุตสาหกรรมและความทันสมัยและเครื่องมือเครื่องจักร CNC เป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้อย่างยิ่ง

ด้วยเหตุนี้ เจ้าหน้าที่จากสำนักงานทรัพย์สินทางปัญญาจึงได้ทำการวิจัยตลาดและพบว่าชิ้นส่วนที่ยากที่สุดของเครื่องมือเครื่องจักร CNC คือมาเธอร์บอร์ด ชิป และเบลด

หากสิ่งเหล่านี้สามารถแปลเป็นภาษาท้องถิ่นได้ มันจะเป็นเรื่องใหญ่

หัวหน้าลั่วไม่คาดคิดว่าจะได้สิ่งที่เขาต้องการ!

เมนบอร์ดมาแล้ว!

หัวหน้าลั่วมองไปที่คำอธิบายการประดิษฐ์ของสิทธิบัตรยูทิลิตี้และอดไม่ได้ที่จะประหลาดใจ!

หากสิ่งนี้สามารถนำมาใช้ในตลาดได้ก็จะช่วยลดต้นทุนอุตสาหกรรมได้อย่างมาก

หัวหน้าลั่วดูข้อมูลทันที เขาต้องการรู้ว่าใครเป็นผู้ยื่นขอสิทธิบัตรการประดิษฐ์ที่ก้าวล้ำนี้!