ปาร์ตี้ในชั้นเรียน

ร้านอาหาร KZ เป็นร้านอาหารตะวันตกระดับไฮเอนด์ที่มีชื่อเสียงมากในเจียงเป่ย

⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

สภาพในร้านนั้นถูกตกแต่งอย่างหรูหราสวยงาม

ถ้านั่งอยู่ในห้องรับประทานอาหาร และแหงนหน้าออกไปมองข้างนอกหน้าต่าง ทุกคนก็จะได้เห็นแสงตะวันยามอัสดง

มันให้ความรู้สึกทั้งโดดเดี่ยว ห่างไกล ทั้งผ่อนคลายและมีความสุข

ควบคู่ไปกับเสียงดนตรีที่เบาสบาย ตลอดไปจนถึงอาหารระดับไฮเอนด์ที่ถูกจัดมาอย่างประณีต...

ทั้งหมดช่วยให้ผู้คนเพลิดเพลินไม่รู้จบ

แต่ซูหนิงเคยมาในสถานที่สำหรับคนรวยแบบนี้ที่ไหนกัน?

หลังจากที่เธอเดินเข้าไปในร้านอาหาร ท่าทางของเธอก็เผยให้เห็นถึงความเงะงะไม่คุ้นชิน

หลินฟานสังเกตเห็นท่าทางของเธอได้อย่างชัดเจน เขาจึงช่วยตัดเนื้อชั้นยอดA5ของออสเตรเลียไปใส่ในจานของซูหนิง

หลินฟานยิ้มแล้วพูดว่า "ลองเนื้อนี่สิ รสชาติไม่เลวเลยนะ"

เมื่อซูหนิงจิงได้ยินคำพูดของหลินฟาน...

ด้วยเหตุผลบางอย่าง จิตใจของเธอก็เต็มไปด้วยความรู้สึกโล่งใจ

เธอได้กลิ่นเนื้อที่โชยออกมาในอากาศและอดไม่ได้ที่จะต้องกลืนน้ำลายลงไปอึกใหญ่

อย่างไรก็ตาม แม้ว่าเนื้อที่วางอยู่ตรงหน้าเธอจะน่าอร่อย แต่เธอก็ยังไม่ลงมือกินในทันที

หลินฟานสังเกตุเห็นถึงท่าทางของซูหนิง เขาจึงอดไม่ได้ที่จะถามว่า "ทำไมคุณถึงไม่กินล่ะ"

“คุณ...คุณกินก่อนสิ...” ซูหนิงจิงพูด

หลินฟานผงะไปครู่หนึ่ง เขาจำได้ทันทีว่าทุกครั้งที่เธอจะกินอะไรบางอย่าง เธอจะรอให้เขากินมันก่อนเสมอ แล้วเธอค่อยลงมือกินตาม

เขาไม่ต้องการให้ซูหนิงเป็นอย่างนี้

แต่อย่างไรก็ตาม หลินฟานก็เข้าใจดีว่าเรื่องนี้ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ในทันที

ดังนั้นหลินฟานจึงหยิบมีดและส้อมขึ้นมา ก่อนจะลงมือกินสเต็กของเขาอย่างรวดเร็ว

"โอเครึยัง? คุณกินได้แล้ว"

แน่นอนว่าซูหนึงจิงก็เริ่มกินสเต็กตามทันที

อย่าได้มองไปที่รูปร่างที่เล็กกระทัดรัดของซูหนึงจิง บอกเลยว่าเธอมีความอยากอาหารมาก

สเต็กทั้งชิ้นบวกกับฟัวกราส์ คาเวียร์ หอยทาก เห็ดทรัฟเฟิลดำ...อาหารบนโต๊ะทั้งหมดถูกเธอกินจนเกลี้ยง

หลินฟานยิ้มแล้วพูดว่า "คุณอิ่มหรือยัง?"

"อิ่มแล้ว" ซูหนิงจิงจับไปที่ท้องของเธอก่อนจะพยักหน้างึกๆ

"โอเค กลับกันเถอะ" หลินฟานพูด

…

ณ ปานหลง วิลล่า

นับตั้งแต่หลินฟานจ้างซูหนิงมาเป็นแม่บ้าน วิลล่าของเขาก็ดูสะอาด เป็นระเบียบ และดูสบายตาเป็นอย่างยิ่ง

หลังจากอาบน้ำ หลินฟานก็นอนลงบนเตียงนุ่มๆในทันที

“ติ๊ง!”

ตอนนั้นเอง โทรศัพท์ในกระเป๋าของหลินฟานก็สั่นขึ้นมาเล็กน้อย

ปรากฎว่าเพื่อนร่วมห้องของเขา ซงหยี่ส่งข้อความมาหา

ซงหยี่ : พี่ฟาน พรุ่งนี้พี่จะขึ้นรถบัสไปกับเราหรือจะขับรถไปเอง

หลังจากที่หลินฟานเห็นข้อความ เขาก็รู้สึกตกตะลึงเล็กน้อย

ผ่านไปสักพัก หลินฟานก็พิมพ์ข้อความตอบกลับ

หลินฟาน: เราจะไปไหนกัน?

ซงหยี่: พี่ฟานไม่รู้จริงๆหรอเนี่ย? ก็เมื่อวันศุกร์ หัวหน้าห้องบอกว่ามหาวิทยาลัยจะหยุดแล้ว ดังนั้น ก่อนสิ้นปีนี้ พวกเราจะจัดปาร์ตี้ในชั้นเรียนของเรา

แน่นอนว่าหลินฟานไม่ได้รู้เรื่องพวกนี้เลย มันเป็นเพราะว่าเขานอนหลับในตอนเรียนเกือบจะตลอดเวลา

ครั้งสุดท้ายที่หลินฟานเข้าร่วมกิจกรรมในชั้นเรียน ก็ต้องย้อนกลับไปในช่วงฤดูใบไม้ผลิสมัยโรงเรียนมัธยมปลาย

เมื่อลองคิดย้อนไปถึงเหตุการณ์ในตอนนั้น หลินฟานก็รู้สึกคิดถึงมันมาก

และยิ่งตอนนี้ ห้องเรียนของเขามีการจัดปาร์ตี้ขึ้น แน่นอนว่าหลินฟานจะไม่พลาดงานนี้อย่างแน่นอน

หลินฟาน: ตกลง พรุ่งนี้ฉันจะขึ้นรถบัสกับพวกนาย

...

วันถัดไป

เมื่อลมพัดผ่านยอดไม้นอกหน้าต่างอย่างแผ่วเบา

หลินฟานก็ลืมตาขึ้นมา

เขาหยิบโทรศัพท์ที่ข้างเตียงขึ้นมาเป็นสิ่งแรก

การแจ้งเตือนจากธนาคารถูกส่งมาตามปกติ

"ยอดเงินเข้าบัญชี 360,000 หยวน ณ เวลา 0.00 นาฬิกา"

หลังจากอ่านข้อความเสร็จนั้น หลินฟานก็หันความสนใจไปที่ระบบอีกครั้ง

【คุณต้องการลงชื่อเข้าใช้ใช่หรือไม่? 】

"ใช่!"

【ติ๊ง! การลงชื่อเข้าใช้สำเร็จ ยินดีด้วย คุณได้รับเงิน 10 ล้านหยวน 】

ในช่วงเช้า หลินฟานสร้างรายได้เกิน 13 ล้านหยวน!

หลินฟานขดริมฝีปากของเขาและพูดว่า “โชควันนี้ก็ไม่ดีอีกแล้ว”

จากนั้น หลินฟานค่อยๆลุกขึ้นและเดินออกไปข้างนอก

ในเวลานี้ ซูหนิงจิงได้เตรียมอาหารเช้าไว้ให้แล้ว

ทักษะการทำอาหารของเธอนั้นดีมาก และหลินฟานเองก็พอใจกับอาหารของเธอ

เนื่องจากวันนี้เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ จึงมีรถแล่นบนท้องถนนน้อยกว่าปกติอย่างเห็นได้ชัด

ระหว่างการเดินทางนั้นไม่มีอุปสรรค หลินฟานใช้เวลาไม่นานก่อนจะมาถึงมหาวิทยาลัยเจียงเป่ย

ทันทีที่เขาจอดรถ นักศึกษากลุ่มใหญ่รวมทั้งซงยี่ หม่าจง และเจิ้งจินเป่าก็เดินมาจากระยะไกล

“พี่ฟาน พี่มาตรงต่อพอดีเลย” ซงหยี่พูด

"มีงานปาร์ตี้ในห้องเรียนทั้งที แน่นอนว่าฉันเองก็ไม่อยากสายนะ"หลินฟานยิ้มก่อนจะพูด

ซ่งเจียซินก้าวไปข้างหน้า เธอมองดูเหงื่อหยดหนึ่งที่หยดจากหน้าผากของหลินฟาน ก่อนจะยื่นน้ำหนึ่งขวดให้เขาแล้วพูดว่า "ดื่มน้ำก่อนสิ"

สิ่งนี้...

ทำให้นักศึกษารอบๆต่างก็เต็มไปด้วยความอิจฉา

ต้องรู้ก่อนว่า…

ซ่งเจียซินเป็นสาวงามน้ำแข็งที่มีชื่อเสียงมากในชั้นเรียนของพวกเขา!

ปกติแล้วจะเป็นผู้ชายที่จะต้องเอาน้ำมาให้กับเธอ เธอเคยเป็นคนเริ่มที่จะเอาน้ำไปให้กับผู้ชายที่ใหนกัน?

อย่างไรก็ตาม เมื่อทุกคนเห็นว่าคนที่ซ่งเจียซินเอาน้ำไปให้ก็คือหลินฟาน พวกเขาก็ต้องเก็บความอิจฉาของเขาไว้ในใจ

เพราะหลินฟ่านไม่ได้เพียงแค่หน้าตาดีอย่างเดียว

เขายังเคยไขปริศนาของโจว การคาดการณ์จำนวนเฉพาะคู่ ทั้งยังคิดค้นเครื่องทำนายแผ่นดินไหว...

พวกเขาจะเอาอะไรไปเทียบกับ...หลินฟานได้กัน

ผานเฉิน หัวหน้าห้องที่สวมชุดกีฬาอาดิดาสอยู่ไกลๆก็มาเห็นฉากนี้เข้า

อย่างไรก็ตาม นอกจากความอิจฉาที่เผยออกมาในดวงตาของเขาแล้ว มันยังมีความขุ่นเคืองแฝงอยู่ในแววตาของเขาด้วย

เพราะก่อนที่หลินฟานจะย้ายเข้ามาเรียนในห้องเรียนของเขา

ผานเฉินคือผู้ชายที่เป็นอันดับหนึ่งในห้องเรียนมาโดยตลอด และเพื่อนร่วมห้องทุกคนต่างก็ชื่นชมเขา

นั่นรวมถึงผู้หญิงในชั้นเรียนทั้งหมด ยกเว้น ซ่งเจียซิน

แต่หลังจากที่หลินฟานเข้ามาเรียน...

ทุกอย่างเปลี่ยนไปหมด

ทุกคนในห้องเรียนเปลี่ยนไปชื่นชมหลินฟานกันหมด

แม้แต่ซ่งเจียซินที่ปกติจะไม่แสดงท่าทีใดๆออกมา ก็ยังหาโอกาสเข้าใกล้หลินฟาน

"เอี๊ยดดด!"

ตอนนั้นเอง ในที่สุดรถบัสก็ถึง

ผานเฉินตะโกน "รถมาแล้ว ทุกคนขึ้นรถตามลำดับ"

เดิมทีจางจินเป่าและคนอื่นๆนั้นต้องการนั่งกับหลินฟาน

แต่หลังจากที่พวกเขามองไปยังซ่งเจียซินที่ยืนอยู่ข้างๆหลินฟาน พวกเขาก็ค่อยๆถอยกลับไปด้านหลังในทันที

บนรถบัส...

เพื่อนร่วมห้องต่างก็คุยกันอย่างผ่อนคลายและมีชีวิตชีวามาก

เวลาค่อยๆ...ผ่านไปอย่างรวดเร็วเหมือนสายน้ำที่ไหลผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ไม่นานรถบัสก็มาจอดอยู่ที่หน้าโรงแรมซิงหลงรีสอร์ทในเขตชานเมือง

นักเรียนมองไปยังน้ำพุที่สวยงามนอกโรงแรมรีสอร์ท รวมถึงสไตล์ในการสร้างตึก มันทำให้ดวงตาของพวกเขาเปล่งประกายขึ้นมา

มีคนอดไม่ได้ที่จะถาม "คือ ถ้าเรามาสังสรรค์กันที่นี่... เกรงว่าเงินจะไม่พอนะสิ"

ผานเฉินตบหน้าอกของเขาและพูดอย่างภาคภูมิใจ "ไม่ต้องกังวล พ่อของฉันเป็นผู้จัดการทั่วไปในซิงหลงรีสอร์ท พวกเราจะได้ส่วนลดสำหรับวันนี้ถึง 30%!"

เมื่อนักศึกษาทุกคนได้ยินดังนั้น พวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะแสดงอาการตื่นเต้นออกมา

เมื่อเป็นเช่นนี้ พวกเขาก็เกินเข้าไปที่โรงแรมซิงหลงรีสอร์ทอย่างสบายใจ

ต้องบอกว่าโรงแรมนี้ดีมาก

โต๊ะสนุกเกอร์ สระว่ายน้ำ พื้นที่บาร์บีคิว ห้องตีปิงปอง...มีครบทุกอย่าง มันเหมาะมากสำหรับสังสรรค์และปาร์ตี้อย่างมาก

นักศึกษาทุกคนหัวเราะ ร้องเพลงและเล่นกันอย่างมีความสุข

"ที่ที่ผานเฉินหามานี่มันแจ่มจริงๆ!"

"ใช่เลย!"

"เจ๋งเป้ง!"

ผานเฉินฟังคำชมของเพื่อนร่วมห้อง และยิ้มอย่างมีชัยพร้อมกับหันไปมองในทิศทางที่หลินฟานอยู่

หลินฟานตอบปัญหาคณิตศาสตร์เหล่านั้นได้แล้วมันทำไม?

สุดท้ายหลินฟานก็ต้องด้อยกว่าตัวเองอยู่ดี!